Tibetan
ཚོགས་སུ་ཐོངས། །ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་པ་མི་འདོད་ངང་གིས་འོང༌། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྒོམས། །འཁྲུལ་སྣང་བདག་འཛིན་ངང་གིས་སྟོངས་པར་འོང༌། །གཞུང་བཞིན་བསྒྲུབས་ན་དེ་ལྟར་འོང་བར་ངེས། །དགོས་པའི་ཆོས་དྲུག་ལེགས་པར་བསམ་པ་ནི། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འདི་ལ་སྐྱུག་ལོག་པ། །རོ་མྱགས་འདམ་མཐོང་ལྟ་བུའི་ཞེན་ལོག་དགོས། །མི་དགེ་ལས་ངན་རྣམས་ལ་འཛེམ་པ་ནི། །བག་མ་ཡོང་མ་ཐག་འདྲ་བག་ཡོད་དགོས། །ཆོས་མིན་ལས་ལ་འགྱོད་པའི་བློ་སྐྱེས་པས། །སྐྱེས་བུས་དུག་འཐུངས་སྡུག་བསྔལ་དྲན་འདྲ་ དགོས། །ཉོན་མོངས་སྤང་བྱ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པ། །རི་དྭགས་རྒྱལ་པོ་འདྲ་བའི་གཉེན་པོ་དགོས། །རྣམ་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་རང་སར་གྲོལ་ནུས་པ། །ལན་ཚྭ་ཆུ་ཐིགས་འདྲ་བའི་ཐུག་ཕྲད་དགོས། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ལེགས་པར་འབྱེད་ཤེས་པ། །ངང་པའི་མཆུ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་དགོས། །དེ་དྲུག་ལྡན་ན་དམ་ཆོས་ཀུན་དང་མཐུན། །རྣལ་འབྱོར་རབ་ལ་དགོས་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ལྟ་བ་རྒྱལ་པོ་འདྲ་བས་ས་ཟིན་དགོས། །སྤྱོད་པ་བློན་པོ་འདྲ་བས་དུས་ཤེས་དགོས། །སྲུང་སྡོམ་སྒོ་སྲུངས་འདྲ་བས་རྐྱེན་ཐུབ་དགོས། །ཤེས་རབ་བྲན་དང་འདྲ་བས་ཀུན་ཁྱབ་དགོས། །རྣམ་རྟོག་སྤྲིན་དང་འདྲ་བས་རང་ཡལ་དགོས། །ཡོན་ཏན་མཛོད་ཁང་འདྲ་བས་གང་ཡང་དགོས། །དེ་དང་ལྡན་ན་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བཟང་པོར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་དྲུག་ནི། །རྗེ་དཔོན་རྒྱལ་པོར་འདོད་ན་རང་ཉིད་ཆོས་ལ་བསྐུལ། །དཔའ་བོའི་རྒྱལ་པོར་འདོད་ན་ཉོན་མོངས་དགྲ་དཔུང་ ཆོམས། །གཙོ་བོའི་རྒྱལ་པོར་འདོད་ན་བཀའ་ལུང་འདུན་གྲོས་ཆོས། །མཐུ་སྟོབས་རྒྱལ་པོར་འདོད་ན་བདག་ལྟའི་འགོང་པོ་ཐུལ། །ཕྱུག་པོའི་རྒྱལ་པོར་འདོད་ན་ཚོགས་གཉིས་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབས། །སྨན་པའི་རྒྱལ་པོར་འདོད་ན་རང་སྐྱོན་གཅོང་ནད་ཐོན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ལྷ་མིའི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །དགྲ་ལ་བག་ཟོན་བྱ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ཆོས་ལ་ངེས་འབྱུང་དད་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །གཉེན་འདུན་གྲོས་འདེབས་བརྩེ་གདུང་དགྲ་རུ་ལྡང༌། །འཁོར་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཚེ། ། ཆགས་ཞེན་འཁྲི་བ་རང་གི་དགྲ་རུ་ལྡང༌། །ཆོས་སྤྱོད་ཟས་ནོར་སྦྱིན་གཏོང་བྱས་པའི་ཚེ། །གཞན་གྱི་ཁར་འདྲེན་རློམ་སེམས་དགྲ་རུ་ལྡང༌། །ཟབ་མོའི་གདམས་ངག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། །ཡིད་གཉིས་སོམ་ཉི་ཐེ་ཚོམ་དགྲ་རུ་ལྡང༌། །གོང་འཕེལ་ཉམས་ཀྱི་དྲོད་རྟགས་ཤར་བའི་ཚེ། །དགའ་བྲོད་ཞེན་འཛིན་དམིགས་བཅས་དགྲ་རུ་ལྡང༌
Chinese
聚集吧！享用财富，不求自来。修持佛陀的意旨，无有分离。错觉我执，自然空寂。如法修持，必定如此。善思所需的六法是：对于轮回的错觉生起厌恶，需要如见腐烂尸体、泥潭般的厌离。对于不善恶业的戒慎，需要如新娘般小心翼翼。对于非佛法之业生起后悔之心，需要如人误服毒药忆起痛苦。能够压制烦恼，需要如兽王般的对治。任何念头生起，都能在自身消解，需要如盐溶于水般的相遇。能够清楚分辨佛法与非佛法，需要如天鹅喙般的智慧。具备这六者，便与所有正法相符。对于上等瑜伽士所需的六法是：见解需要如国王般占据要位。行为需要如大臣般知晓时机。守护誓言需要如门卫般抵挡外缘。智慧需要如仆人般周遍一切。念头需要如云朵般自行消散。功德需要如宝库般应有尽有。具备这些，二利便能自然成就。成办善妙的六种正法是：若欲成为君主之王，则应自我策励于佛法。若欲成为勇士之王，则应摧伏烦恼敌军。若欲成为首领之王，则应听从教言、圣旨与决议。若欲成为威力之王，则应调伏我执之厉鬼。若欲成为富裕之王，则应积聚二资粮与受用。若欲成为良医之王，则应去除自身过患之痼疾。如是知晓，便能成为天人之主。对于敌人应谨慎防范的六法是：当对佛法生起出离心与信心之时，亲友、情谊、建议与关爱便会成为敌人。当舍弃一切轮回之事时，贪恋、执着与牵绊便会成为自己的敌人。当行持佛法、布施财物之时，嫉妒、傲慢与自负便会成为敌人。当修持甚深口诀之时，疑心、犹豫与怀疑便会成为敌人。当证悟增上、暖相生起之时，贪爱、执着与有相便会成为敌人。
English
Gather together! Wealth and prosperity will come spontaneously without seeking. Meditate on the Buddha's intention, without separation. Illusory appearances and self-grasping will naturally become empty. If you practice according to the scriptures, it will surely be so. To contemplate well the six necessary dharmas is: To feel revulsion for the illusion of samsara, you need aversion like seeing a rotten corpse or a swamp. To be wary of non-virtuous and evil deeds, you need to be as cautious as a newly arrived bride. When regret arises for non-dharmic actions, you need to remember the suffering like a person who has drunk poison. To be able to subdue afflictions, you need an antidote like the king of beasts. To be able to dissolve whatever thoughts arise in their own place, you need a meeting like a drop of salt in water. To be able to clearly distinguish between dharma and non-dharma, you need wisdom like the beak of a swan. If you possess these six, you are in accord with all the sacred dharmas. The six dharmas needed for the best yogi are: View needs to be like a king, taking possession of the ground. Conduct needs to be like a minister, knowing the time. Guarding vows needs to be like a gatekeeper, able to withstand conditions. Wisdom needs to be like a servant, all-pervasive. Thoughts need to be like clouds, self-dissolving. Qualities need to be like a treasure house, having everything. If you possess these, the two benefits will be spontaneously accomplished. The six sacred dharmas for accomplishing goodness are: If you want to be a king among lords, encourage yourself in the dharma. If you want to be a king of heroes, crush the army of afflictions. If you want to be a king of leaders, follow the commands, decrees, and deliberations of the dharma. If you want to be a king of power, subdue the demon of self-grasping. If you want to be a wealthy king, accumulate the two accumulations and enjoyments. If you want to be a king of physicians, remove the chronic disease of your own faults. If you know this, you will become the lord of gods and humans. The six dharmas for being cautious of enemies are: When renunciation and faith arise in the dharma, relatives, friendships, advice, and affection will rise as enemies. When abandoning all worldly activities, attachment, clinging, and entanglement will rise as your own enemies. When practicing dharma and giving food and wealth, jealousy, arrogance, and pride will rise as enemies. When taking the profound instructions to heart, doubt, hesitation, and uncertainty will rise as enemies. When the signs of increasing warmth of experience arise, attachment, clinging, and fixation will rise as enemies.
Tibetan
། །སྣ་ཚོགས་ཡོན་ཏན་འཆར་སྒོ་ཕྱེད་པའི་ཚེ། །ང་རྒྱལ་རློམ་སེམས་རང་མཐོང་དགྲ་རུ་ལྡང༌། །ལྡང་བའི་དགྲ་ལ་བག་ཟོན་བྱ་བ་གཅེས། ། བྱམས་སེམས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པའི་གོ་ཆ་མཆོག །ཆོས་བྱེད་མི་ལ་མིང་དྲུག་གདགས་༼༡༽པ་ནི། །རང་མགོ་ཆོས་སུ་ཐོན་ན་དྲག་པོ་ཡིན། །སྒོ་གསུམ་དགེ་ལ་འཛུད་ན་དད་ལྡན་ཡིན། །གཡོ་སྒྱུ་ཟོལ་ཁྲམ་མེད་ན་བཟང་པོ་ཡིན། །ལོག་པའི་ལམ་ལོག་ཤེས་ན་བློ་ལྡན་ཡིན། །མི་ཚེ་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱེལ་ན་མདོ་ཅན་ཡིན། །གཞན་ཕན་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ན་ཐེག་ཆེན་ཡིན། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་བསླབ་པར་བྱ། ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ལས་ཐར་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རྙེད་དཀའི་མི་ལུས་ཐོབ་ནས་ཆོས་དང་འཕྲད། །མཚན་ལྡན་བླ་མ་མཇལ་ནས་མོས་གུས་ཐོབ། །འཁོར་བའི་བྱ་བ་སྤངས་པས་འདུ་འཛི་མེད། །ཟབ་མོའི་གདམས་པ་འཆང་བས་གོལ་སྒྲིབ་མེད། ། སྤྱོད་ལམ་དགེ་བས་འདའ་བས་སྙོམ་ལས་མེད། །བདེ་ཆེན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དམིགས་འཛིན་བྲལ། །དེ་དྲུག་ལྡན་ན་ཟུག་རྔུ་ལྡང་མི་ནུས། །ཤེས་པ་དྲུག་གི་གདམས་པ་བསྟན་པ་ནི། །དབེན་པར་སྐྱོ་བས་གཅིག་པུར་མི་ཚུགས་ན། །སེམས་འཛིན་ལ་སོགས་ཉམས་ལེན་མེད་པར་ཤེས། །མང་པོའི་མི་དང་འགྲོགས་པར་མི་ཤེས་ན། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་རང་རྒྱུད་ངན་པར་ཤེས། །བླ་མ་བསྟེན་ཡང་ཆོས་མིན་མི་སྤོང་ན། །དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་ཡོན་ཏན་མ་འགོས་ཤེས། །ཁེངས་ཤིང་མ་དུལ་ང་རྒྱལ་ཆེ་བ་ན། །ཉམས་མྱོང་རྩི་མེད་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ཤེས། ། གདམས་ངག་ཆུང་ལ་ལེ་ལོ་ཆེ་བ་ན། །ཐར་ལམ་མི་སྙོགས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་ཤེས། །རང་དོན་གཙོར་འཛིན་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ན། །ཐེག་ཆེན་ལམ་དང་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་ཤེས། །རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་གི་ཚུལ་རིག་པས། ། ཆོས་མིན་ལོག་པར་ཞུགས་པ་སྤང་འཚལ་ལོ། །ཆུད་གཟན་དྲུག་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། །ངན་སོང་མི་འཇིགས་སྡིག་པའི་ལས་ངན་སོག །རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་ཆུད་རེ་གཟན། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ནས་ཕྱོགས་རིས་ཆགས་སྡང་བྱེད། །ཡང་དག་དོན་གྱི་དད་པ་ཆུད་རེ་གཟན། །ཐོས་བསམ་ཚིག་གི་ང་རྒྱལ་རྡོ་འཇོང་འཆང༌། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆུད་རེ་གཟན། །ཟབ་མོའི་གསང་སྔགས་ཉམས་ལེན་དོན་བཞག་ནས། །གནད་མེད་བརྩོན་འགྲུས་དཀའ་ཐུབ་ཆུད་རེ་གཟན། །ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཆོག་བོར་ནས། །སྣང་སྟོང་མཐར་འཛིན་སྒོམ་པ་ཆུད་རེ་གཟན། །རི་ངོགས་དབེན་གནས་ཆོས་འགྲུབ་གནས་བཞག་ནས། །སྡེ་དགོན་གྲོང་འགྲིམ་དངོས་གྲུབ་ཆུད་རེ་གཟན། །དེ་བས་དེ་དག་ལམ
Chinese
。当开启显现各种功德之门时，我慢自负自以为是如敌般升起。对于升起的敌人，谨慎防范至关重要。 慈悲忍辱是修行的最佳盔甲 。给修行人赋予六个名称(1)是：如果能将自己调伏成佛法，那便是勇猛者。如果能将身语意三门投入善行，那便是具信者。如果没有虚伪欺骗，那便是善良者。如果能辨别邪道，那便是具慧者。如果一生以佛法度过，那便是具义者。如果具有利他之心和大悲心，那便是大乘者。应当学习圣者们的行为。 脱离痛苦之海的六法是：获得难得的人身并与佛法相遇。拜见具相上师并获得虔诚。舍弃轮回之事而无纷扰。持有甚深教言而无错谬。 以善行度日而无懈怠。大乐任运成就而无执着。如果具备这六点，痛苦便无法升起。宣说六识的教言是：如果在寂静处感到厌倦，无法独自安住，便知没有修持摄心等。如果不善于与众人相处，便知不善巧方便且自相续恶劣。即使依止上师也不舍弃非法，便知没有沾染到上师的加持和功德。如果傲慢且不调伏，我慢心大，便知不重视经验且未证悟实相。 如果教言少而懒惰心大，便知无法脱离轮回而漂泊。如果执着自利而没有慈悲心，便知没有大乘道和菩提心。依靠外在的表象来了解内在的状况， 应当舍弃不合佛法的邪行。宣说六种耗费的类别是：不畏惧恶趣，造作恶业等 。白白耗费难得的闲暇人身。进入佛法之门后，产生偏袒和贪嗔。白白耗费对真实意义的信心。持有闻思词句的我慢如石头般僵硬。白白耗费证悟实相的智慧。将甚深密咒的修持置之不理，白白耗费无意义的精进苦行。舍弃双运无二的殊胜智慧，白白耗费执着显空边见的修行。舍弃山腰寂静处等成就佛法之地，白白耗费往来寺庙村庄求取成就。因此，应当...
English
When the door to manifesting various qualities is opened, pride, arrogance, and self-conceit arise like enemies. It is essential to be cautious and vigilant against the arising enemy. Loving-kindness and patience are the supreme armor for practice. The six names given to a Dharma practitioner (1) are: If one can tame oneself into Dharma, then one is a brave one. If one can engage the three doors (body, speech, and mind) in virtue, then one is a faithful one. If one is without deceit and hypocrisy, then one is a good one. If one can discern the wrong path, then one is a wise one. If one spends one's life with Dharma, then one is a meaningful one. If one has great altruism and compassion, then one is a Mahayana practitioner. One should learn the conduct of the holy ones. The six Dharmas for liberation from the ocean of suffering are: Having obtained the rare human body and encountering the Dharma. Meeting a qualified Lama and gaining devotion. Abandoning worldly activities and being without distractions. Holding profound instructions and being without error. Spending time with virtuous conduct and being without laziness. Great bliss spontaneously accomplished and being without clinging. If one possesses these six, suffering cannot arise. The instructions on the six consciousnesses are: If one feels weary in solitude and cannot stay alone, then one knows that there is no practice of mind-holding, etc. If one does not know how to associate with many people, then one knows that one is unskilled in means and one's own mindstream is bad. Even if one relies on a Lama but does not abandon what is not Dharma, then one knows that one has not been infected by the Lama's blessings and qualities. If one is arrogant and untamed, and has great pride, then one knows that one does not value experience and has not realized the true nature. If one has little instruction and great laziness, then one knows that one cannot escape samsara and wanders. If one clings to self-interest and has no compassion, then one knows that one does not have the Mahayana path and Bodhicitta. By relying on external signs to understand the internal state, One should abandon wrong actions that are not in accordance with the Dharma. The categories of the six wastes are explained as: Not fearing the lower realms, creating evil deeds, etc. Wasting the rare leisure and endowments of the human body. After entering the door of Dharma, creating bias and attachment. Wasting faith in the true meaning. Holding the pride of hearing and thinking words like a rigid stone. Wasting the wisdom of realizing the true nature. Abandoning the practice of profound secret mantras, wasting meaningless diligence and asceticism. Abandoning the supreme wisdom of union and non-duality, wasting the practice of clinging to the extremes of appearance and emptiness. Abandoning the solitary places on the mountainside, etc., which are places for accomplishing Dharma, wasting the pursuit of accomplishments by going to monasteries and villages. Therefore, one should...