Tibetan
། །སྙོམ་ལས་ལེ་ལོ་མེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་བསྲིངས་ན། །ས་ལམ་ཡོན་ཏན་དྲོད་རྟགས་ནང་ནས་འཆར་བར་ངེས། །ཡིན་པ་དྲུག་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། །གཞན་དག་གཡོ་སྒྱུས་བསླུས་ན་རང་ཉིད་བསླུས་པ་ཡིན། །གཞན་ལ་རྒྱལ་ཁ་བྱིན་ན་རང་ལ་བྱིན་པ་ཡིན། །གཞན་ལ་གདུག་རྩུབ་གནོད་པ་རང་ལ་བསྐྱལ་བ་ཡིན། །གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་ཕན་བཏགས་རང་ལ་བཏགས་པ་ཡིན། །གཞན་ལ་ཕྲག་དོག་གཤེ་སྐུར་རང་ལ་བཏབ་པ་ཡིན། །གཞན་དོན་ཚོགས་གཉིས་ཅི་བསགས་རང་ལ་བསགས་པ་ཡིན། །དེ་འདྲ་གོ་བ་དཀོན་ཏེ་རྒྱུད་ལ་འགེལ་བ་དཀོན། །དེ་བས་དེ་ཉིད་དོན་ལ་རང་གི་སེམས་སྦྱང་བྱ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་དྲུག་པོ་ནི། །དད་གུས་མེད་པའི་མི་ལ་ཐུགས་རྗེས་འཛིན་པ་མེད། །ཤེས་རབ་མེད་པའི་མི་ལ་ཐོས་བསམ་འཛིན་པ་མེད། །དམ་ཚིག་མེད་པའི་མི་ལ་དངོས་གྲུབ་འཛིན་པ་མེད། ། བསླབས་ཀྱང་མི་ཉན་མི་ལ་ཁ་ཏས་འཛིན་པ་མེད། །རང་རྒྱུད་ངན་པའི་མི་ལ་ཆོས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད། །དྲིན་གཟོ་མེད་པའི་མི་ལ་ཕན་ཐོགས་འཛིན་པ་མེད། །ཆོས་ཀྱིས་རྡུགས་པར་བསྟན་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །ནང་ནས་ཉོན་མོངས་དགྲ་རུ་མ་མཐོང་ན། །ཕྱི་ནས་བླ་མའི་གདམས་པ་རྡུགས་པར་གདའ། །ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྒྱབ་ཏུ་མ་བོར་ན། །ཉམས་ལེན་འགྲུབ་པའི་དུས་ཤིག་རྡུགས་པར་གདའ། །རྒས་ཀའི་ཕྱི་ཚིས་སྡུག་དོགས་མ་སྤངས་ན། །སྙིང་ནས་བརྩོན་པའི་དམ་ཆོས་རྡུགས་པར་གདའ། །ནང་ནས་རང་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན། །ཆོས་དང་བླ་མའི་མོས་གུས་རྡུགས་པར་གདའ། །འཁོར་བའི་སྡིག་སྤྱོད་མི་དགེ་མ་སྤངས་ན། །འཕགས་པའི་ཐུགས་རྗེས་འདྲེན་པ་རྡུགས་པར་གདའ། །གཅིག་ཏུ་ཨ་འཐས་བདེན་ཞེན་མི་འདོར་ན། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་གདམས་པ་རྡུགས་པར་གདའ། །ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །འདུག་དང་མི་འདུག་རང་དབང་ཆ་མེད་པའི། །གནས་ཀྱི་སོ་ཚིས་ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ། །སྤྱོད་དང་མི་སྤྱོད་རང་དབང་ཆ་མེད་པའི། །ནོར་གྱི་གསོག་བྲུན་ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ། །གོན་དང་མི་གོན་རང་དབང་ཆ་མེད་ པའི། །གོས་ཀྱི་རྩོལ་སྒྲུབ་ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ། །ཟ་དང་མི་ཟ་རང་དབང་ཆ་མེད་པའི། །ཟས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ། །འགྲོགས་དང་མི་འགྲོགས་རང་དབང་མེད་པ་ཡི། །གྲོགས་ཀྱི་ཉེས་ཁ་ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ། །བསྟོངས་དང་མི་བསྟོངས་རང་དབང་མེད་པ་ཡི། །བུ་ཚའི་གཅེས་སྤྲས་ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ། ། འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་སྤྱོད་པ་མཐོང་ཙ་ན། །ཡི་ཆད་དགོད་རེ་བྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་ མང༌། །དགོས་པ་དྲུག་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཅིས་ཀྱང་འབོར་དགོས་ཤིང༌། །མ་རིག་མུན་པ་ཅིས་ཀྱང་སངས་པ་དགོས། །གཟུང་འཛིན་མཁར་པོ་ཅིས་ཀྱང་འགྱེལ་དགོས་ཤིང༌། །ཉམས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་ཅིས་ཀྱང་གོང་འཕེལ་དགོས། །ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཅིས་ཀྱང་འཆར་དགོས་ཤིང༌། །སྐུ་གསུམ་ནོར་བུ་ཅིས་ཀྱང་ལོན་པ་དགོས། །ཡ་ཆའི་རྣམ་གྲངས་དྲུག་པོ་བསྟན་པ་ནི། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་མང་ལོན་ན་ཡང༌། །སྲུང་སྡོམ་གནང་བཀག་མི་ཤེས་ཡ་རེ་ཆ། ། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ནས་ལོ་མང་ལོན་ན་ཡང༌། །དགེ་སྡིག་ད་གཟོད་བསླབ་དགོས་ཡ་རེ་ཆ། །ཐེག་ཆེན་ཞུགས་ནས་ལོ་མང་ལོན་ན་ཡང༌། །སེམས་བསྐྱེད་བསླབ་ཕྱོགས་མི་ཉེ་ཡ་རེ་ཆ། །ཐོས་བསམ་བྱས་ནས་ལོ་མང་ལོན་ན་ཡང༌། །ཉམས་ལེན་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་ཡ་རེ་ཆ། །སྒོམ་པ་བྱས་ནས་ལོ་མང་ལོན་ན་ཡང༌། །དྲོད་རྟགས་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་ཡ་རེ་ཆ། །ལྟ་བ་རྟོགས་ནས་ལོ་མང་ལོན་ན་ཡང༌། །དངོས་ཞེན་འཁྲུལ་པ་མ་ཞིག་ཡ་རེ་ཆ། །འདི་དག་མཁར་ལན་ཐོག་མར་བྱས་རྗེས་སུ། །རྩིག་རྨིང་གདོད་ནས་བླང་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །བརྟགས་ཤིང་དགོད་བྲོ་བསམས་ཤིང་ཡི་མུག་པས། །དམ་པ་བསྟེན་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་སྒྲུབས། །ཆོས་ཉིད་རང་ཆས་གནད་དྲུག་བསྟན་པ་ནི། །མ་བརྟག་མ་དཔྱད་རང་ངོ་རང་གིས་མཐོང༌། །མ་བསམས་མ་ཕྱིས་འཁོར་བ་ཀ་ནས་དག །མ་བཅད་མ་བཀྲོལ་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་སྤངས་མ་བླངས་སྐྱོན་ཡོན་མཐའ་ལས་འདས། །མ་བྱས་མ་འབད་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་སྙིང་པོའི་གནད་ལ་མཁས། །བཤེས་གཉེན་མཁས་པའི་གདམས་ངག་རྣམ་དྲུག་ནི། །དད་མེད་དད་པ་བསྐྱེད་ལ་མཁས་པ་དང༌། །བླང་དོར་གནས་ལ་སློབ་པར་མཁས་པ་དང༌། །སྒྲུབ་པས་གནད་དུ་གཏོང་ལ་མཁས་པ་དང༌། །བར་ཆད་བགེགས་ལས་སྐྱོབ་པར་མཁས་པ་དང༌། །ཟུང་འབྲེལ་སྙན་བརྒྱུད་སྟོན་ལ་མཁས་པ་དང༌། །རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བསྒྱུར་ལ་མཁས་པའོ། །རིགས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བསྟེན་པ་ནི། །ཐ་མལ་ནད་ལ་སྨན་པ་བསྟེན་ཚོད་དུ། །འཁོར་བའི་ནད་འབྱིན་བླ་མ་བསྟེན་པར་རིགས། །འཇིགས་པའི་འཕྲང་ལ་སྐྱེལ་མ་བསྟེན་ཚོད་ དུ། །བར་དོའི་སྐྱབས་ལ་བླ་མ་བསྟེན་པར་རིགས། །གྲོས་འདུན་ཆེད་དུ་རྒན་རབས་བསྟེན་ཚོད་དུ། །གཏན་གྱི་གྲོས་འདུན་བླ་མ་བསྟེན་པར་རིགས། །ཁ་ཉེན་དབང་གིས་རྗེ་དཔོན་བསྟེན་ཚོད་དུ། །རྐྱེན་ངན་ཞི་ཕྱིར་བླ་མ་བསྟེན་པར་ རིགས། །གྲུ་པས་ཐབས་མཁས་མཉན་པ་བསྟེན་ཚོད་དུ། །སྡུག་བསྔལ་མཚོ་སྒྲོལ་བླ་མ་བསྟེན་པར་རིགས། །ཚོང་པས་རྒྱ་མཚོའི་དེད་དཔོན་བསྟེན་ཚོད་དུ། །བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་ཕྱིར་བླ་མ་བསྟེན་པར་རིགས། །ལྟོས་པ་དྲུག་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། །ད་ལྟའི་ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཟུག་རྔུ་ལྟོས། །ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དམ་སོམས། །བཙོན་རར་བཟུང་རྣམས་འབྲོས་པའི་འབད་རྩོལ་ལྟོས། ། འཁོར་བའི་བཙོན་རར་རང་བརླག་བྱེད་དམ་སོམས། །ཚེ་འདིའི་ལྟོ་གོས་རྩོལ་བ་བྱེད་ལ་ལྟོས། །གཏན་གྱི་སོ་ནམ་ད་རེས་འཆོར་བ་སོམས། །ཡུད་ཙམ་འགྲོགས་པའི་གྲོགས་ངན་སྐྱོན་ལ་ལྟོས། །བཟོད་དཀའི་སེམས་ཅན་འགྲོགས་དཀའ་བཟོད་དམ་སོམས། །ཐ་མལ་གཡང་སར་བག་ཟོན་བྱེད་ལ་ལྟོས། །ངན་སོང་གཡང་སར་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སོམས། །ཚེ་འདིའི་བཟའ་ཚོ་ཤི་བའི་མྱ་ངན་ལྟོས། །གཏན་གྲོགས་ཆོས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་སོམས། །དེ་ལྟར་བསམས་ན་སྲིད་པའི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་རྣམ་དྲུག་ནི། །བར་སྣང་ངོས་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གསལ་སྟོང་གནད་ལ་དབབ། །རི་རབ་རྩེ་ནས་རི་ཕྲན་ཀུན་མཐོང་ལྟར། །སེམས་ཉིད་དོན་མཐོང་དགོངས་པའི་རྩེ་མོར་དཔྱད། ། གསེར་གླིང་ཕྱིན་དུས་བོང་བ་མི་རྙེད་ལྟར། །ཡེང་རྐྱེན་ཡུལ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་སྤྲད། །སེར་བུ་རྡུལ་བྲལ་མཁའ་ལ་འགྱུ་བ་ལྟར། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་རང་སར་དངས་སུ་གཞུག །མཚོན་ཚོགས་འཕངས་པ་མེ་ཏོག་ཆར་གྱུར་ལྟར། །ཅི་སྣང་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ལམ་དུ་བླང༌། །སེང་གེ་རྩལ་གསུམ་རང་ལ་རྫོགས་པ་ ལྟར། །རེ་དོགས་མཚན་མ་མཉམ་ཉིད་ཟིལ་གྱིས་མནན། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་ཡང་ཟབ་གནད་ལ་མཁས། །ཐེག་པའི་ལམ་ཁྱེར་དྲིལ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །སྣོད་བཅུད་འཁྲུལ་སྣང་ངོ་སྤྲད་དག་སྣང་ལམ་དུ་ཁྱེར། །འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ངོ་སྤྲད་སྙིང་རྗེ་ལམ་དུ་ཁྱེར། །འགྲོ་དྲུག་ཕ་མར་ངོ་སྤྲད་བྱམས་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་ངོ་སྤྲད་སྡོམ་གསུམ་ལམ་དུ་ཁྱེར། །དབང་བཞི་སྒོ་གསུམ་ངོ་སྤྲད་བསྐྱེད་རྫོགས་ལམ་དུ་ཁྱེར། །སྣང་གྲགས་སེམས་ཉིད་ངོ་སྤྲད་ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་ཁྱེར། །དེ་དང་ལྡན་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་མེད། །ལེ་ལོར་མི་འཇོག་གནད་ཀྱི་ཆོས་དྲུག་ནི། ། དབེན་གནས་བས་མཐའ་བཙལ་འདོད་ཕྱི་ཐལ་འགྲོ །སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་དབེན་པར་བྱ་བ་གནད། །གདམས་ངག་ཚིག་ལས་བཙལ་འདོད་ཕྱི་ཐལ་འགྲོ ། ཐབས་ལམ་ཉམས་ལེན་ཟབ་མོ་བཙལ་བ་གནད། །འཚོ་བ་གསོག་བྲུན་ལྟོས་པ་ཕྱི་ཐལ་འགྲོ །གང་བྱུང་ཆོག་ཤེས་བྱ་འཚོལ་བསླབ་པ་གནད། །སྒོམ་སྒྲུབ་བྲེལ་ཤོམ་རྗེས་བྱེད་ཕྱི་ཐལ་འགྲོ
Chinese
如果勤奋不懈地持续精进，那么道地的功德暖相必定会从内心生起。阐述六种“是”的类别是：如果用欺骗去欺骗他人，那就是欺骗自己。如果给予他人胜利，那就是给予自己胜利。如果对他者残酷伤害，那就是自己承受伤害。如何利益他人，就是利益自己。如果嫉妒辱骂他人，那就是自己遭受辱骂。为利他积累二资粮，就是为自己积累资粮。这样的道理很难理解，也很难铭记于心。因此，要将这些道理用于实际，调伏自己的心。六种无法“执持”的类别是：对于没有信心和恭敬心的人，慈悲无法执持。对于没有智慧的人，闻思无法执持。对于没有誓言的人，成就无法执持。 对于教诲也不听从的人，劝诫无法执持。对于自心恶劣的人，佛法无法执持。对于没有感恩之心的人，帮助无法执持。阐述佛法衰败的六种表现是：如果内心不将烦恼视为敌人，那么外在的上师教诲就会衰败。如果不能放下今生的事务，那么实修成就的时机就会衰败。如果不能抛弃对晚年琐事的担忧，那么从内心精进的正法就会衰败。如果内心没有生起定解，那么对佛法和上师的虔诚就会衰败。如果不能抛弃轮回的罪恶行为，那么圣者的慈悲引导就会衰败。如果执着于一己之见，不肯放弃真实的执着，那么没有偏颇的教诲就会衰败。六种令人沮丧又可笑的事情是：对于居住与不居住都没有自主权的地方，那里的生计令人沮丧又可笑。对于使用与不使用都没有自主权的财物，那里的积攒令人沮丧又可笑。对于穿戴与不穿戴都没有自主权的衣服，那里的操劳获取令人沮丧又可笑。对于吃与不吃都没有自主权的食物，那里的劳作获取令人沮丧又可笑。对于交往与不交往都没有自主权的朋友，那里的过失令人沮丧又可笑。对于疼爱与不疼爱都没有自主权的子女，那里的溺爱令人沮丧又可笑。 当看到世间虚幻的行为时，令人沮丧又可笑的事情实在太多了。 六种需要的类别ྲངས་的教法是：无论如何必须舍弃世间俗事，无论如何必须驱散无明的黑暗，无论如何必须摧毁能取所取之堡垒，无论如何必须增上修证功德，无论如何必须生起双运智慧，无论如何必须获得三身珍宝。宣说六种可悲之处是：虽然出家多年，却不知守护律仪、开许和遮止，真可悲啊！ 虽然进入佛门多年，却至今还要学习善恶，真可悲啊！虽然进入大乘多年，却不亲近发心和学处，真可悲啊！虽然闻思多年，却不将修法放在心上，真可悲啊！虽然修行多年，却未生起暖相和功德，真可悲啊！虽然通达见解多年，却未破除实执和错觉，真可悲啊！在首先做了这些错事之后，才开始打地基，真是太奇怪了。因为观察而觉得可笑，因为思考而感到厌烦，所以要依止上师，修持闻思修。宣说自性法尔如是的六种要点是：不观察不分析，自己见到自己的面目。不思索不清理，轮回从根解脱。 不剪裁不破除，名相自然消解。不寻觅不修饰，五身自然成就。不舍弃不取舍，超越功过两边。不作为不勤作，事业自然成就。如是何人知晓，即精通心要之士。善知识精通的六种窍诀是：善于令无信心者生起信心，善于教导取舍之处，善于以实修来把握要点，善于从违缘障碍中救护，善于开示双运耳传，善于将逆境转化为道用。依止六种理性的自性是：如同对待普通疾病需要依止医生一样，为了断除轮回的疾病，理应依止上师。如同在恐怖的险境需要依止向导一样 ，为了中阴的救护，理应依止上师。如同为了商议而依止长辈一样，为了究竟的商议，理应依止上师。如同因为害怕而依止君主一样，为了平息恶缘，理应依止上师 。如同船夫需要依止善于操舵者一样，为了度过痛苦之海，理应依止上师。ཚ
English
If you diligently and continuously persevere without laziness, then the qualities and signs of warmth on the path will surely arise from within. The enumeration of the six "is" categories is: If you deceive others with deceit, then you are deceiving yourself. If you give victory to others, then you are giving victory to yourself. If you inflict cruelty and harm on others, then you are bringing harm upon yourself. However you benefit others, that is how you benefit yourself. If you are jealous and scold others, then you are scolding yourself. Whatever accumulation of the two accumulations you do for the sake of others, you are accumulating for yourself. Such understanding is rare, and it is rare to impress it upon the mind. Therefore, apply these truths to practice and tame your own mind. The six categories of what cannot be "held" are: For those without faith and reverence, compassion cannot hold. For those without wisdom, listening and contemplation cannot hold. For those without vows, accomplishments cannot hold. For those who do not listen to teachings, advice cannot hold. For those with evil minds, the Dharma cannot hold. For those without gratitude, help cannot hold. The six manifestations of the decline of the Dharma are: If you do not see afflictions as enemies from within, then the instructions of the outer guru will decline. If you do not abandon the affairs of this life, then the opportunity to accomplish practice will decline. If you do not abandon the worry of old age chores, then the genuine Dharma that you strive for from the heart will decline. If you do not generate certainty within yourself, then devotion to the Dharma and the guru will decline. If you do not abandon the sinful actions of samsara, then the compassionate guidance of the noble ones will decline. If you cling to your own views and do not give up clinging to what is true, then unbiased teachings will decline. The six things that are frustrating and laughable are: For a place where there is no autonomy to live or not live, the livelihood there is frustrating and laughable. For wealth that you have no autonomy to use or not use, the accumulation there is frustrating and laughable. For clothes that you have no autonomy to wear or not wear, the labor of acquiring them is frustrating and laughable. For food that you have no autonomy to eat or not eat, the labor of acquiring it is frustrating and laughable. For friends that you have no autonomy to associate with or not associate with, the faults there are frustrating and laughable. For children that you have no autonomy to cherish or not cherish, the indulgence there is frustrating and laughable. When you see the illusory actions of the world, there are so many things that are frustrating and laughable. The categories of the six needs
English
The teachings of Trang are: In any case, worldly affairs must be abandoned; in any case, the darkness of ignorance must be dispelled; in any case, the fortress of grasping and clinging must be destroyed; in any case, the qualities of experience and realization must be increased; in any case, the wisdom of union must arise; in any case, the jewel of the three bodies must be attained. The six kinds of lamentable things are taught: Although one has been ordained for many years, it is lamentable that one does not know how to protect vows, permissions, and prohibitions! Although one has entered the Dharma gate for many years, it is lamentable that one still has to learn about virtue and sin! Although one has entered the Mahayana for many years, it is lamentable that one does not approach the mind of enlightenment and the precepts! Although one has studied and contemplated for many years, it is lamentable that one's mind does not turn to practice! Although one has meditated for many years, it is lamentable that warmth signs and qualities have not arisen! Although one has understood the view for many years, it is lamentable that the clinging to reality and delusion have not been destroyed! It is very strange to lay the foundation only after these mistakes have been made first. Because of examining, one feels ridiculous; because of thinking, one feels bored. Therefore, one should rely on the guru and practice listening, contemplating, and meditating. The six essential points of the nature of Dharma as it is are taught: Without examining or analyzing, one sees one's own face. Without thinking or clearing away, samsara is liberated from the root. Without cutting or breaking, phenomena dissolve in their own place. Without seeking or accomplishing, the five bodies are spontaneously accomplished. Without abandoning or taking, one transcends the extremes of faults and virtues. Without doing or striving, activities are spontaneously accomplished. Whoever knows this is skilled in the essential points of the heart. The six instructions of a wise spiritual friend are: Being skilled in generating faith in those without faith, being skilled in teaching the places of what to adopt and abandon, being skilled in grasping the essential points through practice, being skilled in protecting from obstacles and hindrances, being skilled in showing the oral transmission of union, and being skilled in transforming adverse conditions into the path. Relying on the nature of the six reasons is: Just as one relies on a doctor for ordinary illnesses, one should rely on a guru to eliminate the illness of samsara. Just as one relies on a guide in a dangerous place, one should rely on a guru for refuge in the bardo. Just as one relies on elders for advice, one should rely on a guru for ultimate advice. Just as one relies on a ruler out of fear, one should rely on a guru to pacify adverse conditions. Just as a boatman needs to rely on a skilled helmsman, one should rely on a guru to cross the ocean of suffering. ཚ