Tibetan
་ཕྱིར། །སྤྱོད་བློས་སྤྲོས་མེད་མི་རྟོགས་སྤྲོས་འདས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མཚན་མར་མ་འཛིན་གནས་ལུགས་དོན། །མ་བསམས་ཟང་ཀ་ཐ་མལ་དམིགས་རྟོག་བྲལ། ། གནས་ལུགས་རང་ངོ་བརྟག་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རང་རིག་ཟང་ཀ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ནི། །ཐ་མལ་མ་ཡིན་ལུང་མ་བསྟན་ལས་ལོག །ཀུན་རྟོག་མ་ཡིན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ། །གཉེན་པོ་སེམས་མིན་སྤང་གཉེན་ཀུན་ལས་འདས། །གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་སོ་སོར་རང་རིག་སྟེ། །རང་ཞེས་མི་དམིགས་དམིགས་མྱོང་ཀུན་ལས་འདས། །རྟག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་གསང་འདི་ཤེས་དཀའ་བས། །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་ཀུན་འདས་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན། །གང་གིས་འདི་ཤེས་གནས་ལུགས་དོན་ལ་མཁས། །རང་བཞིན་མངོན་དུ་ཕྱུང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རྟོགས་པའི་དུས་ན་རང་གསལ་སང་ངེ་བ། །མི་རྟོག་དུས་ན་མ་འགགས་ཝལ་ལེ་བ། །ཅིར་སྣང་དུས་ན་རང་གསལ་ལྷག་གེ་བ། །གཟུང་འཛིན་དུས་ན་ཀུན་གསལ་སལ་ལེ་བ། །མཉམ་གཞག་དུས་ན་མཐའ་གྲོལ་སང་ངེ་བ། །འཕྲོ་གནས་མཉམ་དུས་བར་མེད་ཧ་རེ་བ། །འདི་འདྲའི་གནད་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་རྩེ་མོར་ཕྱིན། །ཁྱད་དུ་བསད་ནས་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །ངལ་དུབ་བཀྲེས་སྐོམ་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་བསད་དགོས། །མི་ཡུལ་འབྲེལ་འདྲིས་སོ་ནམ་ཁྱད་བསད་དགོས། །དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཁེ་གྲགས་ཁྱད་བསད་དགོས། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཞེན་ཁྱད་བསད་དགོས། །བསྟོད་སྨད་ཚིག་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཁྱད་བསད་དགོས། །དྲན་རྟོག་རང་ཡལ་སྤང་གཉེན་ཁྱད་བསད་དགོས། །དེ་ལྟར་ལྡན་ན་ཐར་ལམ་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མ་བྲལ་བསྒྲུབ་པ་ནི། །སྦྱིན་པ་སེར་སྣའི་དགྲ་ལ་མ་བསྐུར་ཅིག །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་ཇག་པས་མ་འཇོམས་ཤིག །བཟོད་པ་ཁོང་ཁྲོའི་མཚོན་གྱིས་མ་དབུག་ཅིག །བརྩོན་འགྲུས་ལེ་ལོའི་སྒྲོག་ཏུ་མ་འཆིངས་ཤིག །བསམ་གཏན་གཡེང་བའི་དུག་དང་མ་བསྲེ་ཞིག །ཤེས་རབ་རྨོངས་པའི་མུན་པས་མ་བསྒྲིབས་ཤིག །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་དྲུག་པོ་སྤངས་ལ་སྒྲུབས། །འབྲེལ་མེད་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱན་མཐོང་མི་ལ་ཐར་པའི་ལས་འབྲེལ་མེད། །སྤྱོད་པ་ངོ་སྲུང་མི་ལ་འཁྲུལ་ཞིག་ལས་འབྲེལ་མེད། །ཐོས་བསམ་ཁེ་གྲགས་མི་ལ་ཉམས་ལེན་ལས་འབྲེལ་མེད། །མི་དགེ་སྡིག་སྤྱོད་མི་ལ་མཐོ་རིས་ལས་འབྲེལ་མེད། །སྙོམ་ལས་ལེ་ལོའི་མི་ལ་ཉམས་མྱོང་ལས་འབྲེལ་མེད། །བདག་ལྟ་ཆགས་སྡང་མི་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ལས་འབྲེལ་མེད། །དེ་འདྲའི་འབྲེལ་མེད་དབང་དུ་རང་ཉིད་མ་སོང་གཅེས། །བསྒོམ་དུས་སེམས་ལ་བལྟ་ཐབས་རྣམ་དྲུག་ནི།
Chinese
故。 行持以无戏论，不思不戏论超越故。 不执著事物为相，安住实相义。 不作意，赤裸本然，离目标分别。 观察实相自性的六法是： 自明赤裸，无改造错乱。 非庸常，远离无记 。 非分别，远离能取所取二。 对治非心，超越一切断证。 他人不见，各自自证。 不以“自”为目标，超越一切目标体验。 虽恒常存在，然此秘密难知， 超越思与非思，是普皆遍在。 谁知此，即精通实相义。 显现自性的六法是： 证悟之时，自明朗然。 未悟之时，不滞留豁然。 显现任何时，自明亮然。 能取所取时，一切明晰灿然。 等持之时，解脱边际澄然。 散乱安住同时，无间断哈然。 知晓如此要诀，瑜伽士达顶峰。 特意舍弃而修持的六种是： 必须舍弃劳累、饥渴、痛苦。 必须舍弃人世交往、农耕。 必须舍弃敌友、贪嗔、利名。 必须舍弃对五境的贪执。 必须舍弃对赞毁之词的破立。 必须舍弃念头自灭、断证。 如是具足，则解脱道菩提成就。 不离六度而修持是： 布施，不要施与悭吝之敌 。 持戒，不要被毁戒的盗贼所毁 。 忍辱，不要被嗔恨的利器所刺 。 精进，不要被懈怠的绳索所缚 。 禅定，不要与散乱的毒药相混 。 智慧，不要被愚痴的黑暗所遮蔽 。 如是舍弃六种不合，而行修持。 宣说六种无关的自性是： 视痛苦为庄严者，与解脱无缘。 行为做作顾面子者，与解脱无缘。 闻思为求利名者，与实修无缘。 不行善作恶者，与善趣无缘。 懒惰懈怠者，与体验无缘。 我执贪嗔者，与修持无缘。 珍爱自己，不要受如是无关影响。 禅修时观心之法六种是：
English
Therefore. Acting with non-elaboration, not thinking, surpassing elaboration. Not grasping things as signs, abiding in the meaning of reality. Not conceiving, nakedly natural, free from objective discrimination. The six dharmas for examining the self-nature of reality are: Self-awareness is naked, without modification or corruption. It is not ordinary, turning away from the undeclared . It is non-conceptual, free from the duality of grasper and grasped. The antidote is not mind, transcending all abandonment and cultivation. Unseen by others, it is self-awareness for each individual. Not targeting "self," it transcends all targeted experiences. Although it always exists, this secret is difficult to know, Transcending thought and non-thought, it is all-pervasive. Whoever knows this is skilled in the meaning of reality. The six dharmas for manifesting self-nature are: At the time of realization, self-luminosity is clear. At the time of non-realization, there is no obstruction, it is wide open. At the time of whatever appears, self-luminosity is bright. At the time of grasper and grasped, everything is clear and distinct. At the time of equanimity, liberation from extremes is serene. At the same time as scattering and abiding, there is uninterruptedness, ha-re. Knowing such key points, the yogi reaches the peak. The six types of practice that are specially abandoned are: One must abandon fatigue, hunger, thirst, and suffering. One must abandon worldly interactions and agriculture. One must abandon enemies and friends, attachment and aversion, profit and fame. One must abandon attachment to the objects of the five senses. One must abandon acceptance and rejection of praise and criticism. One must abandon the self-dissolving of thoughts, abandonment and cultivation. If one possesses these, the path to liberation and enlightenment will be accomplished. The practice of not separating from the six perfections is: Giving, do not give to the enemy of miserliness . Discipline, do not be destroyed by the thief of broken vows . Forbearance, do not be pierced by the weapon of anger . Diligence, do not be bound by the rope of laziness . Meditation, do not mix with the poison of distraction . Wisdom, do not be obscured by the darkness of ignorance . Thus, abandon the six incompatibilities and practice. The nature of the six unrelated things is explained as: Those who see suffering as adornment have no connection with liberation. Those who act artificially and care about face have no connection with liberation. Those who listen and think for profit and fame have no connection with practice. Those who do not do good and do evil have no connection with higher realms. Those who are lazy and indolent have no connection with experience. Those who have self-grasping, attachment, and aversion have no connection with practice. Cherish yourself, do not be influenced by such unrelated things. The six methods of observing the mind during meditation are:
Tibetan
།རེས་འགའ་སེམས་དེ་གནས་ཤིང་བརྟན་ལ་བལྟ། །སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་བྲལ་བར་སུས་ཤེས་པ། །སེམས་ཉིད་རང་དབང་ཐོབ་པར་གོམས་པའི་གནད། །རེས་འགའ་དེ་དུས་ཉམས་མྱོང་རང་ངོ་བལྟ། །མི་གནས་ཆགས་ཡུལ་མེད་པར་སུས་ཤེས་པ། ། དགའ་བྲོད་རང་སྣང་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་གནད། །རེས་འགའ་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་རྣམས་ལ་བལྟ། །མ་འགག་ཆོ་འཕྲུལ་རང་གྲོལ་སུས་ཤེས་པ། །སྐྱེ་མེད་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་སྤྱོད་པའི་གནད། །རེས་འགའ་མཉམ་གཞག་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་བལྟ། །རང་བྱུང་བདེ་ཆེན་ཡེ་དག་སུས་ཤེས་པ། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་ལམ་དུ་སློང་བའི་གནད། །རེས་འགའ་ཕྱི་ནང་རིག་པ་རང་བབས་བལྟ། །འཁོར་བ་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་སུས་ཤེས་པ། །དོན་དམ་ཉག་གཅིག་རྩད་ནས་ཆོད་པའི་གནད། །རེས་འགའ་མ་བསྒོམ་རིག་པ་རང་བབས་བལྟ། །ལྟ་སྒོམ་བྱར་མེད་ཟང་ཀ་སུས་ཤེས་པ། །ཆོས་སྐུ་རང་ངོ་ཅེར་མཐོང་སྤྲོད་པའི་གནད། །གནད་དྲུག་ལྡན་པའི་སྐལ་བཟང་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཆོས་ཟད་ངང་དུ་བློ་ཟད་ཉམས་རེ་དགའ། །ངན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དྲུག་སྤང་བ་ནི། །སེར་སྣ་སྡུག་འཁུམས་མི་ཡི་ཕྱི་མའི་རྒྱགས་མི་སོག །དད་མེད་བླ་མ་མི་བསྟེན་གདམས་པའི་ནོར་མི་སོག །གང་ཤེས་ཉམས་ལེན་མི་བརྩོན་བྱང་ཆུབ་ལམ་མི་རྙེད། མཛའ་བཤེས་ཉེ་འབྲེལ་ཆགས་པས་བར་དོར་ཟླ་མི་རྙེད། །བདག་ལྟ་ངར་འཛིན་ཆོས་ཀྱིས་བདུད་བཞིའི་དཔུང་མི་བཟློག །འདོད་པའི་ཁོལ་པོ་བྱེད་པས་གཏན་ཡུལ་ཚུགས་མི་ཟིན། །ངན་པའི་ལས་དྲུག་བསགས་པའི་ཉེས་པ་རང་ལ་འཁོར། །དེ་བས་བཟང་པོའི་ལས་ལ་བསླབ་པ་གཅེས། །དགོས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ནི། །དང་པོར་ཡིད་ཕམ་ངེས་འབྱུང་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། །ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དགོས། །དེ་ནས་ཤེས་པ་ངལ་གསོ་ཤེས་དགོས་ཏེ། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་གློད་ཤེས་དགོས། །དེ་ནས་སེམས་ལ་དབུགས་ཆེན་འབྱིན་དགོས་ཏེ། །རྟོགས་པའི་གདེང་གིས་ཉམ་ང་མེད་པ་དགོས། །དེ་ནས་བློ་མཆོག་བདེ་ཆེན་ཐོབ་དགོས་ཏེ། །ཀ་དག་ས་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དགོས། །དེ་ནས་བདེ་བ་གཞན་ལ་སྤེལ་དགོས་ཏེ། །འཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞིས་འགྲོ་བ་འདྲེན་པ་དགོས། །དེ་ནས་མི་ལྡོག་ས་ལ་གནས་དགོས་ཏེ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱག་རྒྱ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ དགོས། །དགོས་པ་དྲུག་གིས་མཐར་ཕྱིན་བྱ་བ་གཅེས། །མ་སྐྱོལ་ལམ་དུ་བསླང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །མ་བསྒོམས་སྣ་ཚོགས་འགྱུ་དྲན་རང་ངོ་ལྟོས། །གང་བྱུང་རང་སར་རང་ངོ་ཤེས་པ་དེས། །ཅིར་སྣང་སྐྱེ་མེད་ཞིང་དུ་གྲོལ་བར་ངེས། །སྒོམ་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ
Chinese
有时观察心，安住且稳固。 谁知生灭住三者皆已离？ 习惯于心性获得自在之要诀。 有时彼时观照体验之自性。 谁知无有处所与住地？ 觉悟喜怒哀乐自显本无生之要诀。 有时观察功德增长之诸事。 谁知无碍神变自然解脱？ 运用本无生功德之要诀。 有时观察等持法性之义。 谁知自生大乐本初清净？ 将诸法平等性转为道用之要诀。 有时观照内外觉性之自性。 谁知轮回已离能取与所取？ 彻底断除唯一胜义之要诀。 有时不修观照觉性之自性。 谁知无有能观所观之空性？ 直视法身自性并赋予之要诀。 具足六要诀之幸运瑜伽士。 于法尽之境，心尽甚欢喜。 舍弃恶性之六种相，即： 悭吝、痛苦、吝啬，非为来世积粮。 不依止无信之上师，不积教言之财。 不勤奋修持所知，则不得菩提道。贪恋亲友眷属，则中阴不得伴侣。执着我见与我执，则无法以佛法抵挡四魔之军。 成为欲望之奴隶，则无法稳固地安住于究竟之地。积累六种恶业之过患，将反作用于自身。因此，珍视学习善业。 宣说六种需要之自性，即： 首先，必须生起厌离与出离心， 不入世俗，必须专注于佛法。 然后，必须懂得让知识休息， 必须懂得将诸佛之身语意融入其中。 然后，必须在心中注入大气， 必须以证悟之确信而无所畏惧。 然后，必须获得殊胜大乐之智慧， 必须使本初清净之地显现。 然后，必须将安乐传递给他人， 必须以四种事业引导众生。 然后，必须安住于不退转之地， 必须使任运成就之手印显现。 以六种需要而珍视究竟之事业。 转为不退转道之六法，即： 不修，观照各种流动念头之自性。 无论生起何者，于自处认识其自性， 无论显现何者，必于本无生净土中解脱。 入于禅修之加行
English
Sometimes, observe the mind, abiding and stable. Who knows that birth, cessation, and abiding are all free? The key to becoming accustomed to the mind's own freedom. Sometimes, at that time, observe the self-nature of experience. Who knows that there is no place to dwell or reside? The key to realizing that joy, sorrow, and self-appearance are unborn. Sometimes, observe the increase of qualities. Who knows that unobstructed miraculous powers are self-liberated? The key to using the arising of unborn qualities. Sometimes, observe the meaning of equanimity and the nature of reality. Who knows the self-born great bliss and primordial purity? The key to transforming all dharmas into the path of equality. Sometimes, observe the natural state of inner and outer awareness. Who knows that samsara is free from grasping and being grasped? The key to completely cutting off the single ultimate meaning. Sometimes, without meditation, observe the natural state of awareness. Who knows the emptiness without observer or observed? The key to directly seeing and entrusting the self-nature of the Dharmakaya. The fortunate yogi who possesses the six keys. In the state of exhaustion of dharma, the mind is exhausted, how delightful the experience! Abandoning the six aspects of evil nature, namely: Miserliness, suffering, and stinginess, not accumulating provisions for the next life. Not relying on a guru without faith, not accumulating the wealth of instructions. Not diligently practicing what is known, one will not find the path to enlightenment. Being attached to friends and relatives, one will not find a companion in the bardo. Holding onto self-view and ego-grasping, one cannot repel the army of the four maras with dharma. Becoming a slave to desire, one cannot firmly establish oneself in the ultimate realm. The faults of accumulating six evil deeds will rebound upon oneself. Therefore, cherish learning virtuous deeds. Explaining the nature of the six necessities, namely: First, one must generate renunciation and the mind of definite emergence, Not entering the world, one must focus on the Dharma. Then, one must know how to rest knowledge, One must know how to release into the body, speech, and mind of the Buddhas. Then, one must breathe great air into the heart, One must be fearless with the confidence of realization. Then, one must attain the supreme wisdom of great bliss, One must make the primordial purity ground manifest. Then, one must spread happiness to others, One must guide beings with the four activities. Then, one must abide in the irreversible ground, One must make the spontaneously accomplished mudra manifest. Cherish the ultimate accomplishment with the six necessities. The six dharmas that transform into the irreversible path, namely: Without meditation, observe the self-nature of various flowing thoughts. Whatever arises, recognize its self-nature in its own place, Whatever appears, it will surely be liberated in the unborn pure land. The preliminary practices for entering meditation.