Tibetan
ས། །ནོར་རྫས་འཁྲུལ་སྣང་ཤེས་པས་གསེར་དང་བོང་མཉམ་དགོས། །གཤིས་ལ་ལས་འབྲས་མེད་པས་དགེ་སྡིག་མཉམ་ཤེས་དགོས། །ཚོགས་དྲུག་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པས་མཉམ་རྗེས་མེད་ཤེས་དགོས། །ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་གསལ་བས་སྤང་བླང་མེད་ཤེས་དགོས། །གནས་ལུགས་གདོད་ནས་དག་པས་འཁོར་འདས་མཉམ་ཤེས་དགོས། །དེ་ལྟར་མཉམ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །མི་འཇུག་དྲུག་གི་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ ནི། །ཅིར་སྣང་བདེན་མེད་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་སྣང་ཡིད་མི་འཇུག །ཅི་བྱས་དོན་མེད་རྟོགས་པས་འཇིག་རྟེན་ཡིད་མི་འཇུག །རང་དོན་གོལ་སར་རྟོགས་པས་ཐེག་དམན་ཡིད་མི་འཇུག །གཞི་ལ་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པས་སྐྱེ་འགག་ཡིད་མི་འཇུག ། སེམས་ཉིད་དམིགས་མེད་རྟོགས་པས་མཚན་འཛིན་ཡིད་མི་འཇུག །ཆོས་ཉིད་བྱ་བྲལ་རྟོགས་པས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཡིད་མི་འཇུག །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྟགས་སུ་ཤུགས་ལ་འཆར། །མ་སོང་དྲུག་གི་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ནི། །ལམ་ཁྱེར་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་ཕྲ་རགས་རྣམ་རྟོག་འཇོམས། །ས་ལམ་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་བྱ་ཞིང༌། །རྒྱུ་འབྲས་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་བྱེད། ། སྒོམ་པ་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་རང་གསལ་འཛིན་པ་མེད། །སྤྱོད་པ་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་བྱ་བྱེད་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །མཛད་སྤྱོད་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་སྐྱོང༌། །དེ་དང་གང་ལྡན་དམ་ཆོས་སྙིང་པོར་འགྲུབ། །སྐྱོན་དྲུག་སྤོང་བར་གདམས་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ལྟ་བ་རྟོགས་ཆོག་དེ་ནས་བྱ་རྒྱུ་མེད། །ཉམས་ལེན་ཁ་འབྱམས་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །བསམ་གཏན་རང་གསལ་ངང་དུ་གནས་པ་བཙལ། །སྒོམ་པ་སྙེམས་བྱེད་དོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །དངས་གསལ་མ་ཕྱེད་བྱིང་འཐིབས་འཁྱིམ་པ་ཙམ། །སེམས་འཛིན་གོལ་བའི་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་ དགོས། །གཅིག་ལ་ཨ་འཐས་དྲོད་རྟགས་སྐྱེས་ན་ཡང༌། །ཀོར་ཙེར་བཅིངས་པའི་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། གཅིག་ལ་བལྟས་པས་གཉིས་སུ་བྱུང་ཚོར་འཕྲོ།།རྣམ་རྟོག་རྐུན་བུའི་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །མཉམ་གཞག་དུས་ན་དུག་ལྔ་མགོ་ནོན་ཡང༌། །རྗེས་ལ་རགས་སྐྱེ་རྩ་བ་མ་ཆོད་སྐྱོན། །ད་རུང་སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་ངོས་ཟིན་དགོས། །ངོས་ཟིན་བྱས་ཏེ་གཉེན་པོས་གྲོལ་བ་གཅེས། །ལ་བཟླ་དྲུག་གིས་འཁོར་བ་བསྒྲལ་བ་ནི། །གནས་ལུགས་རང་བཞིན་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས། །གཞི་ཡི་དུས་སུ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྟོག །མྱོང་འཛིན་ཞེན་རྟོག་འཁོར་བའི་ཆོས་ཡིན་པས། །ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཉམས་མྱོང་ཆོས་མི་སྒོམ། །རྣམ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་འཁོ
Chinese
萨！以知晓财物是幻相，须得黄金与土块等同。以自性无有业果，须得善恶等同了知。以知晓六聚之法性，须得无有先后等同了知。以烦恼智慧明晰，须得无有取舍了知。以本来清净之实相，须得轮回涅槃等同了知。如是乃为大平等之瑜伽。所示不入六处之口诀是：了知显现皆无实，则幻相不入于心。了知所作皆无义，则世间不入于心。了知自利为歧途，则小乘不入于心。了知基位无生，则生灭不入于心。了知心性无所缘，则不入于执相。了知法性离作为，则不入于勤作。乃为证悟实相之征兆自然显现。所示未逝六处之口诀是：道用不摇摆，平息细粗之分别念。地道不摇摆，净除二障当舍弃。因果不摇摆，善恶取舍当行持。 修行不摇摆，无有自明之执着。行持不摇摆，所作所为皆依于法。事业行持不摇摆，护持圣者之行仪。凡具足此者，则能成办正法之精要。为舍弃六过患所教诫之六法是：见解通达即可，此后无有可为之事。修习泛滥之过患，须得认识。于禅定自明之状态中安住当寻求。修行自满之过患，须得认识。未分清明澄澈，仅是昏沉沉睡而已。心执迷途之过患，须得认识。于一境执着，即使生起暖相，然为束缚于牢笼之过患，须得认识。观一而生二之觉受增上，分别念如盗贼之过患，须得认识。于入定之时，五毒虽被压制，然于出定之后，粗重生起，未断根本之过患。仍未证悟心性，须得认识。认识之后以对治解脱最为重要。以六返体从轮回中度脱是：实相自性超离心识之境。于基位之时，了知心之法性。以经验执着耽著乃是轮回之法，故于道位之时，不修习经验之法。清净行境之轮
English
Sa! By knowing that wealth is an illusion, one must equate gold with dirt clods. Since there is no karma in reality, one must equally know good and evil. By knowing the nature of the six aggregates, one must equally know that there is no before or after. Since afflictions and wisdom are clear, one must know that there is nothing to abandon or adopt. Since the true state is primordially pure, one must know that samsara and nirvana are equal. Thus, this is the yoga of great equanimity. The instruction on the six non-entrances is: By realizing that whatever appears is unreal, illusory appearances do not enter the mind. By realizing that whatever is done is meaningless, the world does not enter the mind. By realizing that self-interest is a wrong path, the lesser vehicle does not enter the mind. By realizing that the ground is unborn, birth and death do not enter the mind. By realizing that the nature of mind is without object, grasping at characteristics does not enter the mind. By realizing that the nature of reality is free from activity, effort and accomplishment do not enter the mind. As a sign of realizing the true state, it naturally arises. The instruction on the six non-movements is: The path of practice does not waver, destroying subtle and coarse conceptual thoughts. The ground and path do not waver, abandoning the two obscurations. Cause and effect do not waver, practicing the acceptance and rejection of good and evil. Meditation does not waver, there is no grasping at self-awareness. Conduct does not waver, actions are practiced according to the Dharma. Activities do not waver, maintaining the conduct of the holy ones. Whoever possesses this will accomplish the essence of the sacred Dharma. The six Dharmas taught to abandon the six faults are: Understanding the view is sufficient, after that there is nothing to do. The fault of rambling practice must be recognized. One must seek to abide in the state of self-luminous meditation. The fault of pride in meditation must be recognized. Not distinguishing clarity, it is just dullness and drowsiness. The fault of mental fixation on a wrong path must be recognized. Clinging to one thing, even if signs of warmth arise, the fault of being bound in a cage must be recognized. Perceiving duality from looking at one thing, the fault of conceptual thoughts like thieves must be recognized. During meditative equipoise, the five poisons may be suppressed, but after emerging, grossness arises, the fault of not cutting the root. Still not realizing the nature of mind must be recognized. It is most important to recognize and be liberated by the antidote. Liberating from samsara with the six reversals is: The nature of reality transcends the realm of the mind. At the time of the ground, realize the nature of mind. Since clinging to experience and attachment is the nature of samsara, at the time of the path, do not meditate on the Dharma of experience. The wheel of pure conduct
Tibetan
ར་འདས་གཉིས་མེད་པས། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་དོན་མི་བྱེད། །རང་རིག་བློ་ཡིས་མ་བསླད་གནས་ལུགས་གཞི། །ཤེས་བྱའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བས་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྤྱིར་ཡང་མི་ཤེས་མི་འཛིན་ཡང་དག་ལམ། །དྲན་བསམ་འཚོལ་འཕྲོའི་དམིགས་གཏད་ཀུན་དང་བྲལ། །མཚན་མར་མི་དམིགས་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་མཆོག །སྒྲིབ་མེད་ཟང་ཀ་རང་གསལ་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་ཡངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །རྟོགས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ ནི། །གཞན་གྱིས་སྒྲས་རྟོགས་བླ་མའི་མན་ངག་དང༌། །སྣང་བའི་ཡུལ་རྟོགས་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་དང༌། །འཛིན་པའི་སེམས་རྟོགས་རྩ་བྲལ་ནམ་མཁའ་དང༌། ། རིག་པའི་ངོ་རྟོགས་སྒྲིབ་མེད་གཅེར་བུ་དང༌། །མཐོང་བའི་དོན་རྟོགས་བློ་ཡི་མཐའ་འདས་དང༌། །སྒོམ་པའི་གདེང་རྟོགས་གཞི་མའི་ཟད་ས་སྟེ། །གང་གིས་དེ་རྟོགས་དགོངས་པ་ནམ་མཁའི་ངང༌། །བྱ་བྱེད་མེད་པར་ཡེ་བབས་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ། །བདུད་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །བླ་མ་བོར་ནས་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་བོར་ནས་འཁོར་བའི་ལམ་ཞུགས་དང༌། །རང་དོན་བོར་ནས་གཞན་དོན་ལྟར་སྣང་བྱེད། །དགོས་མེད་བོར་ནས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་གཉེར། །དབེན་པ་བོར་ནས་འདུ་འཛི་རྣམ་གཡེང་ཞུགས། །གཉིས་མེད་བོར་ནས་མཚན་མ་ཚིག་ཕྱིར་འབྲེང༌། །དེ་འདྲའི་མི་ལ་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་པས། །འདི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གཏན་གྱི་འདུན་མ་འཕྱུགས། །ཡེང་མེད་བྱ་ར་བཏང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་གླང་ཆེན་ཡན་འདྲ་འདི། །ཉམ་ངའི་འདམ་དུ་ཚུད་དམ་བྱ་ར་བཏང༌། །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདི། །བདག་འཛིན་འདྲེ་ཡིས་ཁྱེར་རམ་བྱ་ར་བཏང༌། །རིག་པའི་ངང་དངས་འོད་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་འདི། །འཁྲུལ་པའི་རྗེས་ཕྱིར་འབྲངས་སམ་བྱ་ར་བཏང༌། །བྱིན་རླབས་རྩ་བ་མོས་གུས་ལོ་ཐོག་འདི། །ལོག་ལྟའི་སད་ཀྱིས་ཁྱེར་རམ་བྱ་ར་ བཏང༌། །བྱང་ཆུབ་ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་སྒྲོན་མེ་འདི། །འདོད་པའི་རླུང་གིས་གཡོས་སམ་བྱ་ར་བཏང༌། །འཆི་མེད་བདུད་རྩི་བླ་མའི་གདམས་ངག་འདི། །ཐེ་ཚོམ་དུག་དང་འདྲེས་སམ་བྱ་ར་བཏང༌། །དེ་ཕྱིར་ཡེང་མེད་བྱ་ར་གཅེས་པ་ཡིན། ། ཡང་དག་དོན་ལ་མི་རྟོགས་ཆོས་དྲུག་ནི། །སྐྱེ་བློས་སྐྱེ་མེད་མི་རྟོགས་བློ་འདས་ཕྱིར། །དངོས་བློས་སྟོང་ཉིད་མི་རྟོགས་ཡུལ་འདས་ཕྱིར། །བྱ་བློས་བྱར་མེད་མི་རྟོགས་བྱ་བྲལ་ཕྱིར། །སྙམ་བློས་གཉིས་མེད་མི་རྟོགས་བསམ་བྲལ་ཕྱིར། །ཞེན་བློས་མཐའ་བྲལ་མི་རྟོགས་ཕྱོགས་བྲལ
Chinese
由于离戏无二，果位之时不做有情利乐事，自明智慧未染之本始基，离于所知境故离戏论。总的来说，亦不识亦不执持之真正道，远离忆念思索寻觅之诸所缘。不执著于相，乃究竟果位之殊胜。 无垢明镜自明离偏袒，如是何人知，广大之瑜伽士。所示现之六种觉悟自性为：他人以言诠觉悟上师之口诀，觉悟显现之境为无实幻化，觉悟执持之心为离根虚空，觉悟觉性之面目为无垢赤裸，觉悟所见之义为离心之边际，觉悟禅修之把握为本基之穷尽处，何人觉悟此，即于虚空之意境中，无作任运自然成就。断除魔障之六法为：舍弃上师而依止恶友，舍弃菩提而趣入轮回道，舍弃自利而做看似利他之事，舍弃无用而经营世间八法，舍弃寂静而趣入喧嚣散乱，舍弃无二而追随名相言辞。如是之人被魔加持，此生来世痛苦，断绝永恒之希望。不散乱守护之六法为：行为之自性如狂象，陷入险恶之泥潭耶？守护之！见解之自性显空无别此，被我执之魔所夺耶？守护之！觉性之体性明朗光明童子此，追随错乱之后耶？守护之！加持之根本，信心之稼禾此，被邪见之霜所害耶？守护之！趋入菩提解脱道之明灯此，被欲望之风所动耶？守护之！不死亡甘露上师之口诀此，与怀疑之毒相混耶？守护之！是故不散乱守护甚为重要。于真实义不悟之六法为：以生之念不悟无生，因离于心之境故；以实执不悟空性，因离于所缘境故；以作意不悟无作，因离于作为故；以思念不悟无二，因离于思虑故；以执着不悟离边，因离于偏袒故。
English
Because of being beyond duality, one does not benefit sentient beings at the time of fruition. The fundamental basis of self-awareness, uncorrupted by intellect, is free from elaboration because it is separate from the realm of knowable objects. In general, the true path is neither known nor grasped, and it is free from all objects of memory, thought, and seeking. Not fixating on characteristics is the supreme of ultimate fruition. The stainless mirror is self-illuminating and free from partiality. Whoever knows this is a great and vast yogi. The six kinds of realization of self-nature are shown as: understanding the guru's instructions through others' words; realizing the realm of appearances as unreal illusions; realizing the mind of grasping as rootless space; realizing the face of awareness as stainless nakedness; realizing the meaning of what is seen as beyond the limits of the mind; realizing the confidence of meditation as the exhaustion of the fundamental ground. Whoever realizes this abides in the state of mind of space, and spontaneously accomplishes everything without effort. The six dharmas that cut off the obstacles of demons are: abandoning the guru and relying on evil friends; abandoning bodhi and entering the path of samsara; abandoning self-interest and acting as if benefiting others; abandoning the unnecessary and pursuing the eight worldly concerns; abandoning solitude and entering into noisy distractions; abandoning non-duality and following after names and words. Such people are blessed by demons, and their suffering in this life and the next cuts off their hope for eternity. The six dharmas of maintaining unwavering vigilance are: this nature of behavior is like a wild elephant; has it fallen into the dangerous swamp? Guard it! This nature of view is the inseparability of appearance and emptiness; has it been taken by the demon of self-grasping? Guard it! This nature of awareness is the clear and luminous young child; has it followed after delusion? Guard it! This root of blessing, the harvest of devotion; has it been destroyed by the frost of wrong views? Guard it! This lamp of the path to bodhi and liberation; has it been stirred by the wind of desire? Guard it! This immortal nectar, the guru's instructions; has it been mixed with the poison of doubt? Guard it! Therefore, unwavering vigilance is precious. The six dharmas of not realizing the true meaning are: with the mind of birth, one does not realize the unborn, because it is beyond the realm of mind; with the mind of substance, one does not realize emptiness, because it is beyond the realm of objects; with the mind of action, one does not realize non-action, because it is free from action; with the mind of thought, one does not realize non-duality, because it is free from thought; with the mind of attachment, one does not realize freedom from extremes, because it is free from partiality.