Tibetan
ལྟ་བའི་གཙོ་བོར་རྟོགས་མཁན་རང་ངོ་གྲོལ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་རྟག་ཆད་མཐའ་མི་ གྲོལ། །འདི་དག་གཅེས་པའི་མཛོད་ཡིན་གུས་པར་ཟུངས། །ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པའི་ཆོས་དྲུག་བསྟན་པ་ནི། །བྱ་བ་བཏང་ན་དགེ་སྦྱོར་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ། ། བསླབ་གསུམ་གཙང་ན་དམ་ཅན་ཤུགས་ཀྱིས་འདུ། །སྙིང་རྗེ་འབྱོངས་ན་འགྲོ་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང༌། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཐེམ་ན་འཕྲིན་ལས་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང༌། །ལྷུག་པར་གློད་ན་ཆོས་ཉིད་ཤུགས་ཀྱིས་མཐོང༌། །མཆོག་ཉིད་བསྒྲུབས་ན་ཐུན་མོངས་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ། །མང་བ་དྲུག་ཏུ་མ་སོང་ཆོས་དྲུག་ནི། །ཞེན་པ་མ་ལོག་འདི་བར་འཁྱོག་པ་མང༌། །ཤེས་བྱ་མི་སྒྲུབ་ཐ་མལ་ཤི་བ་མང༌། །གཉེན་པོ་མ་བསྟེན་བསླབ་གསུམ་རལ་བ་མང༌། །ཐོས་བསམ་མ་བྱས་སྒོམ་པ་གོལ་བ་མང༌། །རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་གསོད་ངན་སོང་ལྟུང་བ་མང༌། །འདུ་འཛི་བདུད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་བསླུས་པ་མང༌། །མང་པོའི་གསེབ་དེར་བདག་ཉིད་མ་སོང་འཚལ། །ཡིན་པ་དྲུག་གིས་བདུད་ལས་རྒྱལ་བ་ནི། །བསྐུལ་འདེབས་ཡེང་མེད་ཡིན་ནོ་ལེ་ལོའི་བདུད་མ་བསྐུར། །བློ་སྦྱོང་གཞན་གཅེས་ཡིན་ནོ་རང་འདོད་བདུད་མ་བསྐུར། །གནས་ལུགས་ཐག་ཆོད་ཡིན་ནོ་ཐེ་ཚོམ་བདུད་མ་བསྐུར། །ཉམས་ལེན་མཐའ་བྲལ་ཡིན་ནོ་ཕྱོགས་རིས་བདུད་མ་བསྐུར། །སྒྲུབ་པ་གནད་སྣུན་ཡིན་ནོ་ཁ་འབྱམས་བདུད་མ་བསྐུར། །དགོངས་པ་མཐའ་གྲོལ་ཡིན་ནོ་གྲུབ་མཐའི་བདུད་མ་བསྐུར། །ཚད་དྲུག་ལེགས་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་སྤྱད་དད་པ་ཆེ་བའི་ཚད། །གཏམ་ལ་འཇིགས་པ་ཁྲེལ་འཛེམ་ཆེ་བའི་ཚད། །ཡོན་ཏན་འགོ་བ་གྲོགས་པོ་བཟང་བའི་ཚད། །སེམས་ཉིད་ཡུལ་བྲལ་སྒོམ་པ་བཟང་བའི་ཚད། ། སྐྱོན་ཡོན་མི་འཕྲོགས་ཉམས་ལེན་རྫོགས་པའི་ཚད། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སློང་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་ཚད། །ཚད་རྣམས་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་རབ་ཡིན། །ཉེས་པ་དྲུག་ལྡན་མི་བྱ་བསྟན་པ་ནི། །སྡོམ་གསུམ་བླངས་ནས་ཉེས་ལྟུང་འཁུར་མི་ བྱ། །སྙིང་པོའི་དོན་བོར་ཚིག་ཕྱིར་འབྲང་མི་བྱ། །བྱང་ཆུབ་མི་སྒྲུབ་ཆོས་བརྒྱད་ལྷུར་མི་བྱ། །མི་ལུས་ཐོབ་ནས་སྟོང་པར་ལོག་མི་བྱ། །ཟབ་དོན་རྙེད་ནས་དམན་པར་འཇུག་མི་བྱ། །སྡེ་སྣོད་འཆད་མཁས་ཉམས་ལེན་མེད་མི་བྱ། །སྒྲུབ་ལ་ཉེས་པ་བསམ་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །བར་ཆོད་མང་ན་མཐུན་འཇུག་རྩིག་པ་ བསྒྱེལ། །འདུན་པ་མ་ལོག་ལོང་མེད་རྒྱུད་ལ་བསྟེན། །སྙིང་རྗེ་མ་སྐྱེས་རང་ལ་དཔེ་ལོང་ལྟོས། །བྱིན་རླབས་ཡལ་ན་མོས་གུས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད། །གནོད་བྱེད་མང་ན་ཞུན་འཐར་མང་དུ་
Chinese
见解之主而证悟者，自性解脱。 除此之外，常断之边不解脱。 这些是珍爱的宝藏，恭敬地持有。 所示自然成就之六法是： 若放下事务，善行自然成就。 若三学清净，持誓者自然聚集。 若慈悲成熟，利他自然产生。 若修持稳固，事业自然成就。 若放松自在，法性自然显现。 若修持殊胜，共同自然成就。 未落入六多之六法是： 若不舍执着，此间弯曲多。 若不修所知，庸常死亡多。 若不依对治，三学衰败多。 若不闻思，禅修歧途多。 若轻视因果，堕落恶趣多。 若散乱，修行被魔所欺骗多。 莫入于众多之中。 以六是战胜魔是： 激励精进是，莫纵容懒惰之魔。 修心利他是，莫纵容自利之魔。 决断实相是，莫纵容怀疑之魔。 修持无偏是，莫纵容偏袒之魔。 修行窍要是，莫纵容空谈之魔。 见解无碍是，莫纵容宗派之魔。 善妙确定六种尺度是： 细致取舍因果，是具大信心的尺度。 畏惧言语，是具大惭愧心的尺度。 赞誉功德，是具善友的尺度。 心性离境，是具善妙禅修的尺度。 不夺取功过，是具圆满修持的尺度。 三身道用，是送至尽头的尺度。 具足诸尺度的士夫，是殊胜中的殊胜。 所示具有六种过患不应做的是： 受持三律仪后，不应承担罪堕。 舍弃精要之义，不应随逐言辞。 不修菩提，不应专注于八法。 获得人身后，不应空耗而返。 获得甚深义后，不应趋入下劣。 精通经藏，不应没有修持。 思维修行之过患的六法是： 若障碍多，和合之墙倒塌。 若不舍意乐，无暇依止传承。 若不生慈悲，以自身为榜样。 若加持消逝，生起信心精进。 若损害多，融通增多
English
The one who realizes the essence of view is liberated in their own nature. Other than that, the extremes of permanence and annihilation are not liberated. These are precious treasures, hold them with respect. The six dharmas of spontaneous accomplishment are taught: If you let go of activities, virtuous deeds will be spontaneously accomplished. If the three trainings are pure, the oath-bound ones will spontaneously gather. If compassion is perfected, benefiting others will spontaneously arise. If the retreat and practice are stable, activities will spontaneously occur. If you release freely, the nature of reality will spontaneously be seen. If you accomplish the supreme, the common will spontaneously be accomplished. The six dharmas that do not fall into the six excesses are: If you do not abandon attachment, there will be much crookedness in between. If you do not cultivate knowledge, there will be much ordinary death. If you do not rely on antidotes, the three trainings will be much decayed. If you do not listen and contemplate, meditation will be much astray. If you despise cause and effect, there will be much falling into the lower realms. If you are distracted, practice will be much deceived by demons. Do not go among the many. The six "is" that conquer demons are: Inspiring diligence is, do not indulge the demon of laziness. Training the mind to cherish others is, do not indulge the demon of selfishness. Deciding on the nature of reality is, do not indulge the demon of doubt. Practicing without bias is, do not indulge the demon of partiality. Practicing with essential points is, do not indulge the demon of empty talk. Realizing the ultimate view is, do not indulge the demon of sectarianism. Establishing the six measures well is: Being meticulous in adopting cause and effect is the measure of great faith. Fearing speech is the measure of great shame and embarrassment. Praising qualities is the measure of good friends. The nature of mind being free from objects is the measure of good meditation. Not stealing merits and faults is the measure of complete practice. Transforming the three bodies into the path is the measure of bringing to exhaustion. The person who possesses all the measures is the best of the best. The teachings on the six faults that should not be done are: Having taken the three vows, do not bear the burden of transgressions. Having abandoned the meaning of the essence, do not follow after words. Not cultivating enlightenment, do not be devoted to the eight worldly concerns. Having obtained a human body, do not return empty-handed. Having found the profound meaning, do not enter into inferiority. Being skilled in explaining the scriptures, do not be without practice. The six dharmas for contemplating the faults in practice are: If there are many obstacles, the wall of harmony collapses. If you do not abandon intention, rely on the lineage without leisure. If compassion does not arise, look at yourself as an example. If blessings vanish, generate faith and diligence. If there are many harms, increase purification
Tibetan
སྦྱོངས། །གཞན་དོན་འདོད་ན་སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་ལམ་ཐོབ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ། །སྒྲུབ་པའི་དམ་ཆོས་ཚད་མ་དྲུག་ལྡན་ནི། །མདོ་རྒྱུད་ལུང་ཟིན་བཀའ་ཡི་ཚད་མ་དང༌། །བརྒྱུད་པ་མ་ཆད་གདམས་ངག་ཚད་མ་དང༌། །ཉམས་སེལ་མ་ཞུགས་བྱིན་རླབས་ཚད་མ་ དང༌། །འདྲ་མིན་མ་བསླད་ཡང་དག་ཚད་མ་དང༌། །རང་རྒྱུད་ཁེལ་བ་ཉམས་མྱོང་ཚད་མ་དང༌། །མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གཏན་ཚིགས་ཚད་མ་དང༌། །རྣམ་པ་དྲུག་ལྡན་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་ཡིན། ། རང་སྐྱོན་མཚང་ནས་འབྲུ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ངན་གཡོའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་རང་མགོ་མ་བསྐོར་ཅིག །མི་དགེའི་སྡིག་པས་རང་ཕུང་མ་བསྒྲུབས་ཤིག །ཞེན་འཛིན་ཕུང་འདྲེས་རང་བདུད་མ་འབེབས་ཤིག ཁོང་ཁྲོའི་སེམས་ཀྱིས་རང་སེམས་མ་དཀྲུགས་ཤིག །རྣམ་གཡེང་འདུ་འཛིས་རང་དོན་མ་སླུ་ཅིག །འཁོར་བའི་གཡང་སར་རང་ཉིད་མ་འདོར་ཅིག །གྲོས་དེ་ཉན་ན་འདུན་མ་ལེགས་པར་འོང༌། །མཐོ་དམན་དྲིལ་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ཡར་ལ་བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་མཆོད། །མར་ལ་སྣོད་བཅུད་ལོངས་སྤྱོད་འབྲེལ་ཐག་ ཆོད། །བར་དུ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དོན་ལ་སྦྱོངས། །ཕར་ལ་དགེ་བ་སེམས་ཅན་དོན་ལ་བསྔོས། །ཚུར་ལ་དཀོན་མཆོག་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། །བར་དུ་བདག་གཞན་དགེ་སྦྱོར་དམིགས་མེད་སྐྱོལ། །དེ་ཡིས་ལམ་ཟབ་སྙིང་པོའི་དམ་ཆོས་འགྲུབ། །ཆོས་དང་འཛོལ་བ་ཡ་ཆ་རྣམ་དྲུག་ནི། །མི་ལུས་ཐོབ་ནས་སྡིག་སྤྱོད་ཡ་རེ་ཆ། །ཆོས་དང་ཕྲད་ནས་མི་བསྒྲུབ་ཡ་རེ་ཆ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་ནས་རལ་པ་ཡ་རེ་ཆ། །དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡ་རེ་ཆ། །ཆོས་ཀྱིས་རྙེད་འཚོལ་ལོག་འཚོ་ཡ་རེ་ཆ། །རང་དོན་ཕྱལ་བའི་གཞན་དོན་ཡ་རེ་ཆ། །བསམས་ཤིང་ཡི་མུག་གང་ཟག་མང་བར་གདའ། །ཆོས་ལ་འདྲེད་པའི་རྒྱུ་དྲུག་བསྟན་པ་ནི། །གྲོགས་ངན་བསྟེན་ན་དགེ་སྦྱོར་འདྲེད་པའི་རྒྱུ། ། བླ་མའི་སྐྱོན་རྟོག་མོས་གུས་འདྲེད་པའི་ རྒྱུ། །རྩོལ་བས་མི་སྒོམ་ཉམས་མྱོང་འདྲེད་པའི་རྒྱུ། །ཡེང་བའི་ལམ་སྡོད་དམ་ཆོས་འདྲེད་པའི་རྒྱུ། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་རྟོགས་དག་སྣང་འདྲེད་པའི་རྒྱུ། །ལང་ཅན་རིག་པ་འཁྲུལ་པར་འདྲེད་པའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་དྲུག་སྤངས་ལ་དམ་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དགྲ་དྲུག་སྤང་བར་གདམས་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །དལ་འབྱོར་མི་ལུས་ལྟོ་རྒྱབ་དགྲར་མ་བསྐུར། །གཞན་དོན་སེམས་བསྐྱེད་ཐེག་དམན་དགྲར་མ་ བསྐུར། །སེམས་ཉིད་ནོར་བུ་འཁྲུལ་བའི་དགྲར་མ་བསྐུར། །ཚོགས་གཉིས་ཡིད་བཞིན་ཚེ་འདིའི་དགྲར་མ་བསྐུར། །སྙིང
Chinese
修习吧！如果想要利益他人，就获得发心和愿望。如果这样做，就能从罪过的过失中解脱。具有六种量度的实修正法是：通达经续教言的教诫量，传承未断的窍诀量，未入歧途的加持量，不杂糅异类的纯正量，融入自心的体验量，现量比量推理的理证量，这六种是极其珍贵的。 从根本上揭露自身过失的六法是：不要用恶劣的欺骗来蒙蔽自己。 不要用不善的罪恶来毁灭自己。 不要让执着烦恼变成自己的魔鬼。 不要用愤怒的心来扰乱自己的心。 不要因散乱的喧嚣而欺骗自己。 不要将自己抛弃在轮回的悬崖边。 如果听从这些建议，愿望就会实现。将高低结合起来所宣说的六法是：向上供养上师、本尊、空行母。向下断绝器情、受用、关系。中间修习显空双运的意义。向外将善根回向给众生。向内将三宝的功德融入自相续。中间对自他善行作无缘的守护。这样就能成就甚深道的核心正法。与法相违背的六种错谬是：获得人身后造罪业是一种错谬。遇到佛法后不修持是一种错谬。获得戒律后破戒是一种错谬。违背誓言的修行是一种错谬。用佛法求名利是邪命养活是一种错谬。舍弃自利而行他利是一种错谬。思考后感到厌烦的人很多。宣说使佛法衰退的六种因是：依止恶友是使善行衰退的因。 观察上师的过失是使信心恭敬衰退的因。不用功修持是使体验衰退的因。停留在散乱的道路上是使正法衰退的因。观察他人的过失是使清净观衰退的因。放纵的智慧是使知见错乱的因。断除这六种因，就要修持正法。劝诫断除六敌的六法是：不要把暇满人身当作衣食的敌人。不要把利他发心当作小乘的敌人。不要把心性如意宝当作迷乱的敌人。不要把二资粮如意宝当作今生的敌人。珍
English
Practice! If you want to benefit others, obtain the mind of enlightenment and aspiration. If you do so, you will be liberated from the faults of wrongdoing. The authentic Dharma of practice, endowed with six validities, is: the validity of the command, having mastered the sutras, tantras, and precepts; the validity of the instructions, with an unbroken lineage; the validity of blessings, without entering into error; the validity of purity, unmixed with dissimilarities; the validity of experience, fitting one's own mind; and the validity of reason, with direct perception, inference, and proof. These six are extremely precious. The six dharmas that expose one's own faults from the root are: do not deceive yourself with evil deceit. Do not destroy yourself with unwholesome sins. Do not let clinging afflictions become your own demons. Do not disturb your own mind with an angry heart. Do not deceive yourself with distracting busyness. Do not abandon yourself on the precipice of samsara. If you listen to these suggestions, your wishes will be fulfilled. The six dharmas taught by combining high and low are: upwards, offer to the lama, yidam, and dakini. Downwards, cut off the connection with vessel and essence, enjoyment, and relationships. In between, practice the meaning of the union of appearance and emptiness. Outwards, dedicate the merit for the benefit of sentient beings. Inwards, integrate the qualities of the Three Jewels into your own mindstream. In between, protect the virtuous actions of yourself and others with impartiality. In this way, the essential Dharma of the profound path will be accomplished. The six kinds of errors that conflict with the Dharma are: having obtained a human body and engaging in sinful actions is one error. Having encountered the Dharma and not practicing is one error. Having obtained vows and breaking them is one error. Practice that violates vows is one error. Seeking gain and honor with the Dharma is wrong livelihood, one error. Abandoning self-interest and acting for the benefit of others is one error. There are many people who think and become weary. The six causes that lead to the decline of the Dharma are taught: relying on bad friends is the cause of the decline of virtuous actions. Observing the faults of the lama is the cause of the decline of faith and respect. Not practicing diligently is the cause of the decline of experience. Staying on the path of distraction is the cause of the decline of the Dharma. Observing the faults of others is the cause of the decline of pure vision. Unrestrained wisdom is the cause of the confusion of views. Abandon these six causes and practice the Dharma. The six dharmas that advise abandoning the six enemies are: do not make the leisure and endowment of the human body an enemy of food and clothing. Do not make the altruistic mind of enlightenment an enemy of the lesser vehicle. Do not make the mind itself, the wish-fulfilling jewel, an enemy of delusion. Do not make the two accumulations, the wish-fulfilling jewel, an enemy of this life. Trea