Tibetan
ཀྱིས་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་མཁྱེན་ཡང༌། མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་མཁྱེན་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དག་པར་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་མི་རིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཡིན་ན་འགྲོ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་མི་མཁྱེན་པ་བུད་ལ། མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཉམས་༼༢༽སོ། །དེས་ན་ལུགས་དེ་ཐམས་ཅད་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་ཙམ་མམ༼༣༽།མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་པའི་ལུགས་དགོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་ཤེས་བྱ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་དང༌། རྩོད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ནི་རང་སྣང་ལ་ལྟོས་ནས་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་སྣང་རྡུལ་ཙམ་ཡང་གཟིགས་པ་མེད་དེ། འཁྲུལ་པ་གཏན་ནས་སྤངས་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སྣང་འཁྲུལ་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ལ་འཆར་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་སྐྱུ་རུ་ར་ཕྱག་མཐིལ་དུ་བཞག་པ་ལྟར་མཁྱེན་ནོ། །དེའང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་དུས་མཉམ་དུ་རང་གཞན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་གཉིས་ལས། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཀྱང༌། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་དཔེ་ཞིག་གིས་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁང་བཟངས་མཆོག་འབྱོར་པ་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་པ་ན། ཁྱིམ་བདག་སྤུན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ཕུ་བོ་དེ་ནི་སྔ་རོལ་དུ་གཉིད་དུ་སོང་བ་ལས་སད་དེ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་རྨི་༼༡༽ལམ་དུ། ནུ་བོ་དེ་ཡང་གཉིད་དུ་༼༢༽སོང་ནས་འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་འཁྲུལ་སྣང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བར་མ་སྣ་ཚོགས་པ་རྨི་བདོ་བའི་དུས་དེར། དེ་མ་ཐག་གཉིད་སངས་པ་མེད་པས་གཉིད་སློང་ཡང་ཕན་པ་མེད་ནས། ཕུ་བོ་དེས་ནུ་བོ་ལྷ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་ཏེ་བདེ་སྡུག་ལ་སྤྱོད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེའམ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་དམ་སངས་རྒྱས་སམ་ཉན་རང་ངམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའམ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས། ཀྱེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ། སྙིང་པོ་མེད་པ། ཡང་དག་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་སྣང་འདི་རྫུན་པས་བདེན་པར་མ་ཞེན་ཅིག ཆོས་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས། རྒྱུ་དེས་མི་དགེ་བ་དོར། དགེ་བ་བསྒྲུབས་པས་ཚེ་རབས་ཡང་ཡང་འཕོས་པ་ལྟར་སྣང་དུས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཆོས་སྤྱོད་པའི་རིགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བར་གྱུར་པ་ལས། གཉིད་ཀྱང་ཁད་ཀྱིས་བསྲབ་པའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་རྫུན་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་དེས་གཉིད་སད་པ་ན། སྔར་གྱི་མལ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་འབྱུང་༼༡༽བ་ཡང་མཐོང་ལ། ཕུ་བོས་སྤྲུལ་པ་བཀྱེ་ནས་དོན་བྱས་པའང་དྲན་བཞིན་དུ། ཕུ་བོ་དང་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ཡིན་ཡང༌། དར་ཅིག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ། སྤུན་གཉིས་བཞད་གད་དུ་དོན་དེ་གླེང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁང་བཟངས་ལ་མཉམ་དུ་དབང་ཡང་རེ་ཞིག་གློ་བུར་བསྒྲིབ་པའི་གཉིད་སད་མ་སད་༼༢༽ཁྱད་ལྟ་བུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ། དེའང་ཤེས་བྱའི་མཁྱེན་ཚུལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་མཐའ་དག་ཆོད་ནས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཤེས་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང༌། ཞི་བ་ལྷས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་རྫུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །དེའང་དབང་ཤེས་ལྟར་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་པས་མཁྱེན་པ་༼༡༽མ་ཡིན་གྱིས། ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་དོན་ཀུན་རིག །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། དུས་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་བཏང་བས། །འགྲོ་བ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཅར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་གཟིགས་ཀྱིས། རྗེས་
Chinese
认为清净的器情（外器世界和有情众生）虽然了知，不清净的器情不可能了知，因为那些是众生的烦恼和业所产生的缘故，并且所有不清净的显现都已转化为清净的缘故，这种说法也不合理。因为佛陀的智慧是遍知一切的智慧吗？如果是，那么不了知众生的错觉显现就矛盾了。如果不是，那就丧失了佛陀智慧的特性。因此，所有这些观点都只是看到了相似之处，而没有看到不同之处，所以不是正确的。第二，建立正确的观点，分为两部分：了知所知的方式和驳斥争论。第一部分是，从自显现的角度来看，所有的错觉都非常清净，所以连一丝一毫的错觉显现都看不到，因为错觉已经彻底断除，不再成立。从他显现的错觉角度来看，对于每个众生的显现方式，包括因果在内，都像把毛诃子（一种草药）放在手掌上一样清楚地了知。而且，也是以一个智慧同时了知自他和他的显现，因为是遍知一切的智慧。在《二谛论》中说：“以了知的一瞬间，也能遍及一切所知的坛城。”这就是所说的。这两个意义可以通过一个比喻来理解。比如，在一个用无量珍宝装饰的华丽宫殿里，有两个兄弟，哥哥先睡醒了，他具有了知他人心识的神通，在他的梦里，弟弟也睡着了，梦见六道各自的错觉显现，有快乐、痛苦和中等各种感受。就在那时，弟弟还没有醒来，叫醒也没有用。哥哥就化现成天人等，在弟弟享受快乐和痛苦的时候，化现成沙门或婆罗门，或男人或女人，或佛陀或声闻缘觉，或菩萨，或凡夫等任何一种形象，对弟弟说：“唉！一切有为法都是无常的，没有实义的，不是真实存在的，这个错觉显现是虚假的，不要执着为真。”等等，向他开示佛法，然后……
English
It is unreasonable to say that although one knows the pure container and contents, it is impossible to know the impure container and contents, because those are produced by the afflictions and karma of sentient beings, and because all impure appearances have been transformed into a pure state. Is the wisdom of the Buddha the wisdom of knowing everything or not? If it is, then it contradicts not knowing the illusory appearances of beings. If it is not, then the characteristic of being the wisdom of the Buddha is lost. Therefore, all those systems only see the similarities and do not see the dissimilarities, so they are not correct. Second, establishing the correct system has two parts: the way of seeing the knowable and refuting arguments. The first is that, in relation to one's own appearance, all delusions are extremely pure, so there is no seeing of even a particle of delusion, because delusion is completely abandoned and does not exist. In relation to the appearance of others' delusions, one knows all the ways in which things appear to each individual being, together with their causes and effects, as clearly as if a myrobalan fruit were placed in the palm of one's hand. And that is because one wisdom knows all the appearances of oneself and others simultaneously, because it is the wisdom of knowing everything. In the Two Truths, it says, "With a single instant of knowing, one also pervades the entire mandala of knowables." This is what is said. The meaning of these two can be understood through an example. For example, in a magnificent palace adorned with limitless precious jewels, there are two brothers. The elder brother awoke earlier from sleep and became endowed with the clairvoyance of knowing the minds of others. In his dream, the younger brother also fell asleep and dreamed of the various illusory appearances of the six realms, with various experiences of happiness, suffering, and neutrality. At that moment, the younger brother had not yet awakened, and even waking him up was of no use. The elder brother then emanated as a god, etc., and while the younger brother was experiencing happiness and suffering, he emanated as a renunciate or a Brahmin, or a man or a woman, or a Buddha or a Hearer or a Solitary Realizer, or a Bodhisattva, or an ordinary being, etc., and said to the younger brother, "Alas! All conditioned things are impermanent, without essence, and not truly existent. This illusory appearance is false, do not cling to it as true." And so on, he taught the Dharma, and then...
Chinese
其舍弃非善，行持善业，似如生命多次迁转，一时转为天界之乐及行法之族类，获得暂时之安乐。然于睡眠渐薄之下，以知轮回虚妄之缘故，从睡梦中醒来时，亦见未离先前之卧榻而生梦境，亦忆起兄长化现所作之事，然兄长与事无有善恶，唯于一时显现善恶之彼时，如兄弟二人欢笑谈论此事一般，如来与有情心之精要虽一同自在于智慧之殿堂，然应以暂时突发之昏睡醒与未醒之差别而领会。 又，于所知之知晓方式二者中，如实知晓者，乃如来之智慧断除对轮回涅槃一切法之自性生灭等戏论及执持相之增益，未稍有缘及具自性之所知，而现量证悟，是为如实知晓法性，如经中云：无有丝毫可见者，是为见法。寂天云：何者之时事物与非事物，不住于心识之前，彼时无有他种相，无缘而寂灭。如所有知晓方式者，乃如来之智慧未离平等安住，现量知晓一切所知如虚幻，是为如所有知晓，如经中云：一切相智之对境乃无事物。又，非如根识般执持各自之境而知晓，乃以一智慧亦知晓一切有法，如华严经云：诸佛无上之智慧，刹那间能知一切义。过去现在未来之所知非先后次第知晓，乃一时知晓，如经庄严论云：如放一轮日光，照耀世间，如是于一切所知，如来智慧一时显现。彼等亦于平等安住之状态中观照，于后
English
Having abandoned non-virtue and practiced virtue, it seems as if life transmigrates many times, and for a time, one is transformed into the happiness of the heavenly realms and the kind of dharma practitioners, and attains temporary happiness. However, under the gradually thinning sleep, due to the cause of knowing samsara to be false, when one awakens from sleep, one also sees dreams arising without leaving the previous bed, and also remembers the deeds done by the brother's emanation. However, although there is no good or bad in the brother and the deed, only at that time when good and bad appear, it is like the two brothers laughing and talking about this matter. Just as the essence of the hearts of the Tathagata and sentient beings are equally free in the palace of wisdom, one should understand it through the difference between awakening and not awakening from a sudden and temporary sleep. Moreover, among the two ways of knowing the knowable, knowing as it is, is when the wisdom of the Tathagata cuts off all the elaborations such as arising and ceasing of the nature of all dharmas of samsara and nirvana, and the imputation of grasping at characteristics, and does not focus on even a little bit of the knowable with its own nature, and directly realizes it. This is called knowing the nature of dharma as it is. As it is said in the sutra: "Not seeing anything at all is seeing the dharma." Shantideva said: "When things and non-things do not remain before the mind, at that time there is no other aspect, and it is completely pacified without any object." The way of knowing as many as there are is when the wisdom of the Tathagata, without moving from the state of equanimity, directly knows all knowables as illusions. This is called knowing as many as there are. As it is said in the sutra: "The object of the knowledge of all aspects is non-things." Moreover, it is not knowing by grasping each object separately like the root consciousness, but knowing all phenomena with one consciousness. As it is said in the Avatamsaka Sutra: "The unsurpassed wisdom of the Buddhas can know all meanings in an instant." The knowables of the three times are not known in a sequential order, but are known simultaneously. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Just as sending out a single ray of sunlight illuminates the world, so the Tathagata's wisdom simultaneously illuminates all knowables." They also observe from the state of equanimity, and afterwards