Tibetan
་པ་རྒྱུན་ཆད་ནམ་མཁའ་ལྟར་འདོད་ན་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འགག་པར་བྱེད་དོ། །འཇུག་པའི་འགྲེལ་བར་ཡང༌། གང་གི་དོན་དུ་མཛད་པ་འདི་མཛད་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོག་མིན་གྱི་གནས་ཁོ་ནར་བརྙེས་པར་མཛད་དོ་༼༢༽ཞེས་གསུངས་པས་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱོགས་འོས་པ་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཡང་སེམས་ཙམ་པ་འགའ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཁྱེན་པ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་མཁྱེན་ན་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ལ། རྣམ་པ་མ་ཤར་ཡང་མཁྱེན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་པའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་མི་མཁྱེན་ཅིང་ཤེས་པ་ལའང་རྣམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་བརྟགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་བདེན་གཉིས་པ་ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་དག་པ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་རང་མཚན་པ་དངོས་སུ་སྣང་ལ། དེ་ཉིད་ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་མཁྱེན་ན་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གཟིགས་པ་ལ་ཤེས་བྱ་༼༡༽མེད་པས་ཁྱབ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཅེས་པ་དང་རྣམ་ངེས་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཟིགས་པ་ལོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ན་མེད་པར་གོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་མ་དག་པ་གཟིགས་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་ཉེས་པས་མི་གོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕར་ཞོག །དག་པ་ས་གསུམ་ནས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པས་ཞིང་ཁམས་དག་པ་ལ་དབང་བར་བཤད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཡིད་དང་འཛིན་དང་རྣམ་པར་རྟོག །གྱུར་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དང༌། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་དག་ལ། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་གནས། །དབང་དེ་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པའི། །ས་གསུམ་ལ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །གཅིག་ལ་རྣམ་གཉིས་དེ་ལས་གཞན། །དབང་ནི་རེ་རེ་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་པ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟར་དྲང༌། སངས་རྒྱས་ནི་འཁྲུལ་སྣང་གི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་ངོ་ལ་ནམ་ཡང་འཁྲུལ་པ་སྣང་བར་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་
Chinese
如果认为相续断灭如同虚空，则与断见者相同。因此，心与心所，由阿赖耶识八识所摄持，会遮蔽智慧。在《入行论》的注释中也说：“为了谁的利益而做此事，连同这无上的智慧，世尊也在色究竟天（འོག་མིན། ）的处所证得。”因此，说有智慧的观点是合理的。有些人认为，佛陀的智慧不应了知外境，如果以有相的方式了知，则会变成能取所取，如果无相而知，则太过分，这种观点是不合理的。因为在你的观点中，会变成没有一切智智，因为不了知外境的显现，而且对于识，有相无相的分析也是相同的。还有一些实在论者，二谛论者认为，在佛陀的智慧中，不清净的轮回错觉，自相真实显现，并且以如所有智了知。如果不了知，则不清净的器情世界不可能成为所知，因为没有被一切智智所见。因为佛陀没有见到，所以没有所知，这是周遍的。如《现观庄严论》中说：“何以故，佛陀，知后未见诸法故。”以及《释量论》中说：“应知一切智所见之外，一切皆无。”因此可以成立。因此，认为虽然见到不清净，但不会被错觉的过失所染污，这种观点是不正确的。更何况是佛陀的智慧。从清净的三地开始，五根识转依，因此说能自在清净刹土。如《经庄严论》中说：“意与执着及分别，转变故无分别与，刹土及智慧清净，自在乃四相之处，自在彼不动等之，三地乃有四种相，一有二相余相异，自在乃欲一一相。”这段话应该如何理解？佛陀因为远离错觉的垢染，所以在自性中不应显现错觉。还有一些人认为佛陀的智慧
English
If one considers the continuity to be cut off like the sky, it would be the same as a nihilist. Therefore, mind and mental factors, held by the eight consciousnesses of the Alaya, obstruct wisdom. In the commentary on the "Entering the Middle Way," it also says, "For whose benefit is this done, and even this unsurpassed wisdom, the Bhagavan attained only in the Akanistha (འོག་མིན།) realm." Therefore, the view that there is wisdom is reasonable. Some Mind-Only proponents argue that the Buddha's wisdom should not know external objects, because if it knows with aspects, it would become subject and object, and if it knows without aspects, it would be too extreme. This view is unreasonable because, in your view, there would be no omniscient wisdom, since it does not know the appearance of external objects, and the analysis of whether consciousness has aspects or not is the same. Some realists, proponents of the two truths, believe that in the Buddha's wisdom, the impure illusion of samsara, with its own characteristics, appears directly, and is known by the wisdom of suchness. If it is not known, then the impure vessel and content of the world cannot be objects of knowledge, because they are not seen by omniscient wisdom. Since the Buddha has not seen it, there is no object of knowledge, which is pervasive. As the "Ornament of Clear Realization" says, "Why? Because the Buddha, having known, has not seen the dharmas." And as the "Pramāṇavārttika" says, "It should be understood that what is separate from what is seen by the omniscient is nowhere." Therefore, it can be established. Therefore, the view that although one sees impurity, one is not tainted by the fault of illusion is incorrect. Let alone the wisdom of the Buddha. From the pure three grounds, the transformation of the five sense consciousnesses allows one to have power over the pure realm. As the "Ornament of the Sutras" says, "Because mind, grasping, and discrimination are transformed, there is no discrimination, and the realm and wisdom are pure. Power is the place of the four aspects. That power is the place of the four aspects in the immovable and so on, the three grounds have four aspects, one has two aspects, the other is different, power is desired one by one." How should this passage be interpreted? Because the Buddha is free from the defilement of illusion, illusion should never appear in his own nature. Some people think that the Buddha's wisdom