Tibetan
གསུམ་པ་ཚུལ་དེས་ལམ་ཇི་ལྟར་བགྲོད་པའི་ཚུལ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཚོགས་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྟེན་དང༌། རང་བཞིན་གཉིས་ལས། རྟེན་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་གསར་དུ་སྐྱེས་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །དེའང་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོར་ཐོབ་ནས་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་འཇུག་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལ། རྒྱུ། འབྲས་བུ། ངོ་བོ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཐེག་ཆེན་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པས་སད་པའོ། ། འབྲས་བུ་ནི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་མི་སློབ་ལམ་དང་བཞིའོ། །ངོ་བོ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་དང་པོ་ཞུགས་ནས་ཐེག་ཆེན་དྲོད་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་མ་བྲལ་པའི་དགེ་བ་མཚན་གཞི། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་དགེ་བ་ལས་དང་པོ་པས་བསྡུས་པ། གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲོད་སོགས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ་འགྲེལ་ཆུང་ལས། ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེས་པའི་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འབྱུང་བས་སོ་ཞེས་སོ། ། མཚན་གཞི་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་དང་པོ་ཞུགས་པ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་གྱི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། བླང་དོར་གྱི་བྱ་བ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པས་དགའ་བ་དང༌། དགེ་བ་ལ་མི་འགྱོད་པ་དང༌། སྤྲོ་བ་དང་དད་པ་དང༌། མོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་གཞན་དང༌། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ། སྦྱོར་ལམ་སྐྱེ་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དབྱེ་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ༌། འབྲིང༌། ཆེན་པོ་གསུམ་མོ། །ཆུང་ངུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་མགོ་བརྩམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་སྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པའོ། །དེའང་ཐེག་བསྡུས་ལས། བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་དག །སེམས་བརྟན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་གསུམ། །ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པར་མཛད་ཅེས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འབྲིང་ནི་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་
Chinese
第三，以彼方式如何行道之理有五：资粮道、加行道、见道、修道、无学道之解说。第一，分所依和自性两种。所依者，乃大乘发心新生的所依。即初获大乘发心后，方能入小资粮道。自性分：因、果、体性三种。因者，乃自性安住之种姓，由闻思大乘而苏醒。 果者，乃加行、见、修三道及无学道四者。体性分：相、基、分类、特殊法四种。第一，相者，初入大乘后，至未生大乘暖位间，不离大乘发心之善根为基，可诠说为大乘资粮道之名言，乃成佛之善根，为最初行者所摄。何为大乘之暖位等，成为生起顺决择分第一刹那于自相续之因，即如《释论》云：与解脱分相应，生起喜悦者，乃生起与决择分相应者。 基者，乃初入大乘后，至未生大乘加行道间，以欲求圆满菩提心而策发之戒律，以及守护根门，知量而食，于夜晚之上半夜与下半夜不睡眠而勤奋瑜伽，于取舍之事业以正知而安住，由此生喜，不悔善，欢喜与信心，以及信乐等，成为解脱之因之其他善根，以及由听闻、思惟、修习所生之智慧所摄，成为生起加行道之堪能者等。分类则有小资粮道、中资粮道、大资粮道三种。小者，乃成佛之因，趣入开始三大阿僧祇劫，修习四念住之时，加行道生起之时不确定。即如《摄大乘论》云：善与愿力之强者 ，心坚稳，由特殊行，菩萨无数三，恒常勤奋作是说。如是。中者，乃四正断。
English
Third, there are five ways to practice the path in that way: explanations of the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. First, there are two types: the basis and the nature. The basis is the basis of the newly generated Mahayana aspiration. That is, only after initially obtaining the Mahayana aspiration can one enter the small path of accumulation. Nature is divided into three types: cause, result, and essence. The cause is the naturally abiding lineage, awakened by hearing and thinking about the Mahayana. The result is the four paths of preparation, seeing, meditation, and no more learning. Essence is divided into four types: characteristics, basis, classification, and special qualities. First, the characteristic is that after initially entering the Mahayana, until the Mahayana heat is not generated, the root of virtue that is inseparable from the Mahayana aspiration is the basis, which can be explained as the term for the Mahayana path of accumulation. It is the root of virtue for attaining Buddhahood, encompassed by the first practitioner. What is the Mahayana heat, etc., becomes the cause of generating the first moment of the favorable part of decisive selection in one's own mindstream, as the commentary says: One who is joyful with the part corresponding to liberation, generates the part corresponding to decisive selection. The basis is the discipline that is motivated by the desire for perfect enlightenment from the time of initially entering the Mahayana until the Mahayana path of preparation is not generated, as well as guarding the doors of the senses, knowing the amount of food, not sleeping in the upper and lower parts of the night, diligently practicing yoga, abiding with mindfulness in the activities of taking and abandoning, thereby generating joy, not regretting virtue, joy and faith, and devotion, etc., becoming other roots of virtue that are the cause of liberation, as well as being encompassed by the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, becoming those who are capable of generating the path of preparation, etc. The classifications are the small path of accumulation, the medium path of accumulation, and the great path of accumulation. The small one is the cause of attaining Buddhahood, entering the beginning of the three countless eons, and the time of cultivating the four mindfulnesses, the time of generating the path of preparation is uncertain. As the Compendium of the Mahayana says: Those with the power of goodness and aspiration , the mind is firm, by special actions, countless three Bodhisattvas, constantly strive, it is said. Thus. The middle one is the four right abandonments.
Tibetan
བསྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆོད་ཀྱི་སྐྱེ་དུས་ངེས་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་རྫུའཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལྔ་ལས། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོའོ། །སྤངས་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བདག་མེད་གཉིས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང་སྒོམ་བྱུང་གི་རྟོགས་པའང་ཡོད་དེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ། བློ་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་མཐུས་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ལས་གདམས་ངག་ཐོས་པར་བཤད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ། །དེར་ནི་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་བྱེད་ཅིང༌། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། ། བསྒོམ་བྱའི་གདམས་ངག་གི་ཁྱད་པར་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཚོགས་ལམ་གསུམ་ཀར་ལུས་ངག་གི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང༌། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལྔ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལུས་དང༌། འཆི་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བར་བསྒོམ་པའི་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གཞན་གྱི་ཚེ་མི་རྟག་པས་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། ལུས་མི་གཙང་པའི་འདུ་ཤེས་དགུ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ནི་དུག་
Chinese
修习之时，结合道，来世乃至未来生之生时确定。大者，修习四神足之时，结合道，于彼生中决定生。五种差别法中，对治之差别者，乃对有漏之诸行，视其为过患，乃为遣除之对治。断除之差别者，乃见有漏之诸行有过失，故断除显现之执着。证悟之差别者，以听闻思惟之智慧，对二无我，以总义之方式证悟居多，亦有修所生之证悟，如《摄类学》中所说，从修习所生之智慧亦可。功德之差别者，乃心调柔，故把握菩提道之端绪，以及于等持寂止与胜观，心安住等。以此之力，获得眼与现证智等，并说从佛陀化身处听闻教诫，如《经庄严论》云：彼时从法之流中，为得诸佛之寂止，与广大之智慧故，于诸世间界中行。于彼圆满诸聚，获得广大之教诫。如是说。 所修教诫之差别有总与别二者，初者总的方面，于资粮道三者中，皆以身语之进退为所缘之戒律，以及以圣言之词义为所缘之闻思修三者之智慧，以及四法印，以及五顺解脱分，以及佛，以及法，以及僧，以及戒律，以及布施，以及身体，以及死亡，以及出生，以及呼吸出入皆为随念。四法印之修法为，发菩提心后，修习诸有为法皆为无常，以及有漏之自性轮回为痛苦，以及诸法皆为无我，以及涅槃寂静，之后作回向。如是，修习自他之寿命无常，随念死亡，以及身体不净之九想，以及大丈夫之八种寻思，以及所行之处皆清净等，应修习。其中，调伏诸行之法为毒。
English
The time of meditation, combined with the path, determines the time of birth in future lives. The great one, when meditating on the four legs of miraculous power, combined with the path, is certain to be born in that very life. Among the five distinctive qualities, the distinctive quality of the antidote is that regarding contaminated activities as faults is the antidote that dispels them. The distinctive quality of abandonment is that seeing faults in contaminated activities, manifest attachment is abandoned. The distinctive quality of realization is that with the wisdom of hearing and thinking about the two selflessnesses, realization in the manner of general meaning is greater, and there is also realization born of meditation, as it is said in the Compendium, "Wisdom born of meditation is also acceptable." The distinctive quality of merit is that the mind is workable, so the beginning of the path to enlightenment is grasped, and the mind abides in samadhi, tranquility, and insight, and so on. Through this power, eyes and direct knowledge, and so on, are obtained, and it is said that instructions are heard from the body of the Buddha's emanation, as it is said in the Ornament of the Sutras: "At that time, from the stream of Dharma, in order to obtain the tranquility of the Buddhas, and vast wisdom, one goes to all the realms of the world. There, one perfects all gatherings, and obtains vast instructions." So it is said. Among the distinctive qualities of the instructions to be meditated upon, there are two: general and specific. First, in general, in all three paths of accumulation, the discipline that focuses on the movement of body and speech, and the wisdom of hearing, thinking, and meditating that focuses on the words and meanings of the scriptures, and the four seals of Dharma, and the five parts of liberation, and the Buddha, and the Dharma, and the Sangha, and discipline, and giving, and the body, and death, and birth, and the movement of breath in and out are all recollections. The method of meditating on the four seals is to generate bodhicitta, and then meditate that all conditioned phenomena are impermanent, and that the nature of samsara with contamination is suffering, and that all phenomena are without self, and that nirvana is peaceful, and then dedicate the merit. Likewise, one should meditate on the impermanence of one's own and others' lives, recollecting death, and the nine perceptions of the impurity of the body, and the eight thoughts of a great person, and the complete purification of the field of activity. Among them, the Dharma for taming activities is poison.