Tibetan
་འདྲ་སྟེ། གང་འདོད་འབྱུང་བའི་གཞིར་གནས་ལ་དངོས་སུ་གང་དུའང་མ་ཆད་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་དབྱིངས་ཏེ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་གོ་འབྱེད་པས་ན་བཞག་ལ། ཤར་བའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་ཆ་རིག་པ་དང་སྐུ་ནི་རྐྱེན་སྒྲིབ་པ་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་འགྱུར་ངེས་ཀྱི་ཆ་ཙམ་ནས་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་དཔེས་གསུངས་ཏེ། དག་རྒྱུ་ལ་དག་འབྲས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གསེར་གྱི་རིགས་དང་རིན་ཆེན་མཆོག་གི་དཔེར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་ལམ་ལ་སློབ་དུས་ལྟར་བཤད་ན། དབྱིངས་ཀྱི་རིགས་དེ་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ཟེར་ཏེ་རྟེན་དུ་གནས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་བར་གྱི་དགེ་རྩ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའམ་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགེ་བ་དེ་ཡང་གཉེན་པོ་གསར་དུ་བླངས་པ་ཅན་རང་བཞིན་རིགས་ཀྱི་དྲི་མ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེང་སང་ནི་གཞི་ལ་རིགས་དེ་གཉིས་མི་བརྩི་བར། གཞི་དེ་རང་བཞིན་དང༌། ལམ་ནི་རྒྱས་འགྱུར་དུ་འཇོག་པ་ནི་དབྱིངས་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་སྣང་སྟེ། གཞི་ལ་སྣང་སྟོང་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ཕྱི་མར་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དག་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོག་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་པས། སངས་རྒྱས་དེའང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལས། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། རིགས་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ལྡན་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྒྱས་འགྱུར་སྣང་ཆ་ལོངས་སྐུ་དང་དེའི་སྟོང་ཆ་ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་དེ་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་བྱིན་རླབས་ལས། འགྲོ་བའི་སྣང་ངོར་རང་རང་གི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་སྣང་བ་ཉིད། ནམ་མཁའ་ལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་གསེར་གྱི་རི་ངོགས་ལ་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། མ་དག་པ་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས། མ་དག་པ་དག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས། ཤིན་ཏུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སམ་ཁམས་སོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་རིགས་སམ་ཁམས་མཚན་ཉིད་པ་ལྡོག་ཀྱང་མིང་དེ་སྐད་བཏགས་པ་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ དང༌། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གནས་སྐབས་གསུམ་ལ་ལྟོས་པར། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམས་བཞིན། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་དེའི་འགྲེལ་པར། འདི་ལྟ་སྟེ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མ་དག་པ་དང་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དུའང་ཡོད་ལ། བསྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རིགས་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་ཡང་བཞག་སྟེ། སེམས་ཉིད་དབྱིངས་གཅིག་པོ་དོན་གྱི་རིགས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཁྱབ་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་ཐ་དད་དང༌། ས་ལམ་གོང་འོག་གི་དབྱེ་བས་མིང་འདོགས་ཐ་དད་དུ་གཞག་པ་ནི། བུམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་བཅུད་གང་བླུགས་ཀྱི་དུས་སུ་མིང་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་དབྱིངས་འོད་གསལ་པའི་རིགས་དེ་འགྲོ་བ་བཟང་ངན། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་གོང་འོག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་དུས་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་དང་བྲི་༼༡༽བསྣན་མེད་པར་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རྫ་སྣོད་དང༌། ཤིང་སྣོད་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་བཟང་ངན་དུ་སྣང་ཡང༌། སྣོད་དེ་དག་གི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་རྟོག་མེད་བདག་ཉིད་ཅན། །ནམ་མཁའ་ཀུན་ཏུ་རྗེས་སོང་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་དབྱིངས། །དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་ དང༌། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དམན་པ་ དང༌། །བར་མ་མཆོག་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཅེས་སོ། །བཟང་ངན་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་ཁྱད་པར་དེ། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲིབས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང༌། ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལས
Chinese
相似地，如同安住于随欲而生的基础，实际上在任何处所都没有缺失一样。法身自性身的界，是开启显现色身和智慧之门，因此而安立。显现的智慧，是显现部分的觉性，而色身是远离了障碍的力量，从仅仅是自身具有的功德显现的部分来说，就像结果实的树木向上生长一样宣说，这是以清净的因安立清净的果的名义。在《经庄严论》中，以黄金的种类和殊胜的珍宝为例来说明。顺便说一下，如果像在道上学习时那样解说，那么，界之种姓，那两者都是自性任运成就而存在的，因此称为自性种姓，作为所依而安住。在那之上，从发起最初菩提心开始，直到十地相续的终点之间的善根，以福德和智慧二资粮所摄的一切，称为如实取受或者增长的种姓。善根也是具有新取受的对治，以消除自性种姓的垢染的力量，为了显示如同新产生自身具有的功德一样。现在，对于基来说，不承认那两种种姓，而是将基安立为自性，道安立为增长，这似乎是不理解界的表现。因为这与基上显空任运成就相违背。如《经庄严论》所说：前后虽无差别，然真如乃清净。以及《宝性论》所说：非是造作且任运成，非由他缘而生起，具足知悲与能力，具有二义之佛陀。因此，佛陀也不是从断除的因果，以生起所生和能生的因果所成就，而是本来任运成就的缘故，要知道从两种种姓中，佛陀三身是本自具足的。那也是佛地的增长显现部分报身，以及那的空性部分法身自性种姓，从那两者无别的加持力中，在众生的显现中，显现与各自的根器相应的化身。如同虚空中轮王显现的影像，显现在金山的山坡上一样。」「第二，从状态方面来分有三种
English
Similarly, just as it abides in the basis of whatever is desired to arise, without actually lacking in any place, the realm of the Dharmakāya Svabhāvikakāya is established as the gateway through which the form body and wisdom manifest. The manifested wisdom is the aspect of the awareness of the manifested part, and the form body is the power of being free from obscurations, from the mere aspect of the qualities that one possesses becoming manifest, it is taught with the example of a fruit-bearing tree growing upwards. This is named the pure result by the pure cause. In the Ornament of the Sutras, it is explained with the examples of the nature of gold and the supreme jewel. Incidentally, if explained as when learning on the path, both of those realm-natures are naturally spontaneously present, so they are called the nature-nature, abiding as the basis. On top of that, from the arising of the first mind of enlightenment up to the continuous end of the ten grounds, all the roots of virtue gathered by the two accumulations of merit and wisdom are called the truly taken or increasing nature. That virtue is also a newly taken antidote, by the power of removing the stains of the nature-nature, in order to show how qualities that one possesses arise anew. Nowadays, for the basis, those two natures are not considered, but the basis is established as nature and the path as increasing, which seems to be an expression of not understanding the realm. Because it contradicts the spontaneous accomplishment of appearance and emptiness on the basis. As the Ornament of the Sutras says: Although there is no difference between before and after, Suchness is purified. And as the Uttaratantra says: It is unconditioned and spontaneously accomplished, Not conceived by other conditions, Endowed with knowledge, compassion, and power, The Buddha himself possesses two meanings. Therefore, the Buddha is also not accomplished from the cause and effect of separation, by the cause and effect of what is to be produced and what produces, but because it is naturally spontaneously accomplished from the beginning, one should know that from the two natures, the three bodies of the Buddha are inherently present. That is also the Sambhogakāya, the increasing appearance aspect of the ground of Buddhahood, and the Dharmakāya nature-nature, the emptiness aspect of that, from the blessing of those two being inseparable, in the appearance of beings, the Nirmāṇakāya appears in accordance with their respective capacities. Just like the image of a universal monarch appearing in the sky, appearing on the slope of a golden mountain. "Second, dividing according to the aspect of states, there are three.
Chinese
，不清净的有情之种姓，不清净清净菩萨之种姓，极清净如来之种姓或界。于彼，于佛之位，以离垢故，种姓或界之体性虽转变，然如是名之安立无有相违，于彼经中云：“佛界与佛菩提”。故于三种位，观待之，《宝性论》云：“不净不净净，极净次第四，有情菩萨与，如来如是说。”如是说及彼之释中云：“如是不净之位乃名有情界，不净与净之位乃名菩萨，极清净之位乃名如来。”如是亦有三乘之三种姓，立为修持之位之十三种姓等。心性一法界，于义之种姓无有善恶，以周遍故而周遍。于彼之上，以位、乘之差别，及地道上下之差别，而安立名之差别，譬如一瓶，然随所盛之精华而名转变。现观庄严论云：“依于所依之法差别，说彼差别之总说。”彼亦，法界光明之种姓，于往来善恶，声缘佛等，圣者上下善恶所显现之一切，于处时自性，无有善恶及减增而有。譬如陶器、木器、珍宝器等，虽显现为各别善恶，然彼器之内的虚空无有善恶。宝性论云：“如是无分别自性，如虚空随行一切，心之自性无垢界，如是周遍一切行。彼总相决定，功德究竟周遍，形之差别劣，中等胜如虚空。”显现为善恶者，乃从垢染解脱与未解脱之差别也。为巨大之无明黑暗所遮蔽之凡夫，亦唯有功德少分而已。
English
, the impure lineage of sentient beings, the impure and pure lineage of Bodhisattvas, and the utterly pure lineage or realm of the Tathāgatas. Moreover, in the state of Buddhahood, although the nature of lineage or realm transforms due to being free from defilements, there is no contradiction in establishing such a name. As it is said in that very text: "The Buddha-realm and the Buddha-bodhi." Therefore, in relation to the three states, the Uttaratantra states: "Impure, impure-pure, pure, and utterly pure in sequence; sentient beings, Bodhisattvas, and thus the Tathāgata are spoken of." As it is said and in its commentary: "For example, in the impure state, it is called the sentient being realm; in the impure and pure state, it is called the Bodhisattva; and in the utterly pure state, it is called the Tathāgata." Similarly, there are also the three lineages of the three vehicles, and they are also established as the thirteen lineages of the state of practice, and so on. The single Dharmadhātu of mind itself, in terms of the meaning of lineage, is without good or bad, and it pervades all because it is all-pervasive. On top of that, the distinctions of names are established differently due to the differences in states and vehicles, and the differences in the higher and lower grounds and paths, just as a single vase changes its name depending on the essence it contains. The Ornament of Clear Realization states: "Due to the differences in the dependent dharmas, the general statement of its differences is made." That is, the lineage of the clear light of the Dharmadhātu exists in all beings, good and bad, Śrāvakas, Pratyekabuddhas, Buddhas, and so on, and in all noble beings, higher and lower, good and bad, without good or bad, decrease or increase, in terms of place, time, and essence. For example, just as earthenware vessels, wooden vessels, and precious vessels, and so on, appear to be different and good or bad, but the space inside those vessels has no good or bad. The Uttaratantra states: "Just as the non-conceptual nature, like space, follows everywhere, the nature of mind, the stainless realm, likewise pervades all. That general characteristic is definite, the ultimate quality is pervasive, the form's difference is inferior, intermediate, and supreme, like space." What appears as good or bad is the difference between being liberated from defilements and not being liberated. Even ordinary beings, who are obscured by the great darkness of ignorance, have only a small portion of qualities.