Tibetan
ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་དང༌། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང༌། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་དང༌། འགོག་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་སྤྱི་ལ་དམིགས་ཏེ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྒོམས་ལ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཐོབ་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དེ་དག་ཏུ་སྤང་པར་བྱ་བའི་དྲི་མའང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཐ་ན་རི་དྭགས་དང་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། འདི་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ་དང་བཞི་སྟེ། མཛོད་ལས། བཞི་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་པ་ན་བཞི། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་བཅུའོ། །སའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་འདོད་པའི་ས་ན་བཞི། བསམ་གཏན་པ་བཞི། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ན་གསུམ་གསུམ་བསྡོམས་པས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ དོ། །ས་དང་ཆེ་འབྲིང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་སྟེ། ས་དགུ་ན། འདོད་ཆགས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་རེ་རེ་ཞིང་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་དགུ་ཚན་དགུ། དེ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་དགུ་ཚན་དགུ། མ་རིག་པ་དགུ་ཚན་དགུ། འདོད་པའི་ཁོང་ཁྲོ་དགུ་ཚན་གཅིག་རྣམས་བསྡོམས་པས། ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། བཞི་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། །ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་ཁམས་གཟུགས་མེད་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། །སྒོམ་སྤངས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། ས་དེ་འགགས་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་སྤོང་བས་འགག་འགྱུར་གྱིས་སྤོང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མི་སློབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་བས། །སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ འགྱུར། །འགག་པར་འགྱུར་པའི་ལམ་གྱིས་ནི། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤང༌། ། ཞེས་སོ། །དེའང་ལམ་ཅིག་ཅར་བས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་སྤོང་དྲིལ་ནས་སྤོང་སྟེ། སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་འགགས་པ་དང༌། སྒོམ་སྤངས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་རྒྱུ་མེད་འགགས་པ་དུས་མཉམ་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། རིམ་གྱིས་པས་ནི་ས་དགུ་ན་སྒོམ་སྤངས་དགུ་ཡོད་པ་དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ། འབྲས་བུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་དེ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་སོ། །དེའང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་ བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་རྒྱུད་ལ་རྟེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཟད་པ་ཤེས་པ་བདེན་རྣམས་ལས། །ཡོངས་ཤེས་ལ་སོགས་ངེས་རྣམས་ལའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱས་ཟིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། ཡོངས་ཤེས་བྱར་མེད་ཅེས་པ་ སོགས། །མི་སྐྱེ་བ་ཡི་བློར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་གཉིས་སོ། ། ལྷག་བཅས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་མ་དོར་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལས་དབང་པོ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྲུང་བར་བྱེད་པའོ། །ལྷག་བཅས་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤངས་ཀྱང༌། བསམ་གཏན་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་པ་རྒྱན་མེད་དང་དེ་དག་ཐོབ་པས་རྒྱན་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། ། གཞན་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྤངས་པ་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཏེ་རིམ་པ་ལྟར། ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། ཉོན་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་ཡང་སྙོམས་འཇུག་ལས་མ་གྲོལ་བའོ། །ཉོན་སྒྲིབ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པའོ། །དེའང་རྒྱུ་སྐྱེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྔོན་རོལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། འབྲས་བུ་གནས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ད་༼༡༽ལྟ་བའི་སེམས་གནས་སུ་མི་སྟེར་བ་རྣམས་སོ། །འདི་ཉིད་ཐེག་ཆེན་དང་མིང་གཅིག་ཀྱང་དོན་ཐ་དད་དོ། །དབང་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན། བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཆོས་ཅན
Chinese
语，业边，活命，精进，忆念，等持，是为八正道支。如是，初禅，二禅，三禅，四禅，无色，空无边，识无边，无所有，非有想非无想处四边，以及灭尽定，是为九次第住等之修习。彼等亦于某些时候，为获得未得者而缘总相修习之；某些时候，则为圆满已得者而修习之。于彼等诸地，当断之垢，亦为俱生之自性，是为决择之总摄。俱生者，乃孩童及至禽兽亦有之。 此就体性而分，则为贪欲、嗔恚、我慢、无明四者。《俱舍论》云：‘四者修所断。’如是。就界而分，欲界有四，上二界各有三，共为十。就地而分，欲界有四，禅定有四，无色界有四，八者各以三三合之，共为二十八。 也。就地与大小而分，欲界、四禅、四无色界，是为九地。于九地中，贪欲各有大中小三种，三种又各分三种，成为九品，如是，我慢有九品，无明有九品，欲界之嗔恚有一九品，总合为二百五十二。如《俱舍论》云：‘四者修所断，嗔除彼自体，色无色如是。’如是。彼等修断如何断除之理者，谓彼地灭之时，即同时断除，是为以灭转变而断除之。如彼论云：‘无学心生时，解脱诸盖障，灭转变道力，彼障皆永断。’ 如是。谓以一道力，则可总摄三界之修断而断除之。谓修道小之又小灭之时，与修断大之又大无间灭之时，同时而作之方式。
English
Speech, the end of action, livelihood, diligence, mindfulness, and samadhi are the eightfold noble path. Likewise, the first dhyana, the second, the third, the fourth, the formless, the infinity of space, the infinity of consciousness, nothingness, the four realms of neither existence nor non-existence, and cessation, which are the nine successive abidings, are meditated upon. Sometimes, they are meditated upon by focusing on the general characteristics in order to attain what has not been attained. At other times, they are meditated upon in order to perfect what has been attained. In those realms, the taints to be abandoned are also of a co-emergent nature, which is the summary of ascertainment. Co-emergence is also present in individual children and even in animals and birds. If we divide this in terms of essence, there are four: desire, anger, pride, and ignorance. As the Treasury states: 'The four are to be abandoned by cultivation.' Thus it is. If we divide it in terms of realms, there are four in the desire realm, and three each in the two upper realms, making ten in total. If we divide it in terms of levels, there are four in the desire realm, four in the meditative states, and four in the formless realm. Combining three each in the eight, there are twenty-eight in total. Also. If we divide it in terms of levels and size, there are the desire realm, the four meditative states, and the four formless realms, making nine levels. In the nine levels, desire has three types, large, medium, and small, and each of the three types is further divided into three, making nine categories. Likewise, pride has nine categories, ignorance has nine categories, and anger in the desire realm has one nine-category, totaling two hundred and fifty-two. As the Treasury states: 'The four are to be abandoned by cultivation, except for anger itself, the form and formless are similar.' Thus it is. The way in which these cultivation-abandonments are abandoned is that they are abandoned simultaneously with the cessation of that level, which is to abandon them by means of cessation-transformation. As that very text states: 'When the mind of the non-learner arises, it is liberated from all obscurations. By the power of the path of cessation-transformation, those obscurations are completely abandoned.' Thus it is. It is said that with one path, one can gather and abandon the cultivation-abandonments of the three realms. It is said that the moment the smallest of the small of the path of cultivation ceases, it is done simultaneously with the cessation of the largest of the large of the abandonment of cultivation.
Chinese
哦！ 次第地，在九地有九种修断，那些次第地断除。这样，在修道圆满之后，证得果位的尽智和无生智这二种智慧。即彼经中说：尽与无生智，名为菩提。那也要了知痛苦。要断除集。要现证灭。要依于道。知道做了“依于道”这样的形态，就是尽智。即彼经中说：尽智于诸谛，遍知等决定。如是。又，了知已经了知痛苦，没有其他要了知的等等，就是无生智。所谓“遍知无有可为”等，是无生智之意。如是。具有二智者，即是阿罗汉，有余依和无余依二种。 有余依者，因为没有舍弃近取蕴，所以痛苦的真谛的余留少许，因此要极力守护根门。有余依的所依，以智慧证悟无我，虽然断除了三界的所断，但因为没有以禅定获得神通等功德，所以阿罗汉有无功德和获得彼等功德的具功德两种。 另外还有两种，即断除和从根门方面来分。第一种是阿罗汉从二种分中解脱和从智慧分中解脱，次第是，以智慧和禅定的力量，从三界的烦恼障和等持障二者中解脱，以及从烦恼障中解脱但没有从等持中解脱。烦恼障是使一切烦恼的三毒等，等持障是障碍等持的掉举和沉没等。那也是障碍因生起的等持障，是等持前行的障碍，以及障碍果位安住的现在༼1༽不给予见的心安住的那些。这与大乘同名但意义不同。从根门方面分有退法者、自害法者、守护法者。
English
O! Gradually, in the nine grounds, there are nine to be abandoned through meditation, and those are abandoned gradually. Thus, after the completion of the path of meditation, the two wisdoms of the knowledge of exhaustion of fruits and the knowledge of non-arising are realized. That is, it is said in that very scripture: 'Exhaustion and non-arising are known, it is called enlightenment.' That is also to know suffering. To abandon the origin. To realize cessation. To rely on the path. Knowing the form of having done 'relying on the path' is the knowledge of exhaustion. That is, it is said in that very scripture: 'The knowledge of exhaustion is among all truths, complete knowledge and so on are certain.' Thus. Also, knowing that suffering has already been known, that there is nothing else to know, and so on, is the knowledge of non-arising. The so-called 'complete knowledge has nothing to do' and so on, is the meaning of the knowledge of non-arising. Thus. The one who possesses the two wisdoms is the Arhat, the two kinds of remainder and no remainder. The remainder is that because the aggregates of near taking have not been abandoned, there is a slight remainder of the truth of suffering, therefore the senses must be extremely guarded from objects. The basis of the remainder, with wisdom realizing selflessness, although the abandonments of the three realms have been abandoned, but because the adornments of miraculous powers and so on have not been obtained through meditation, therefore the Arhat has two kinds, without adornments and with adornments having obtained those. Furthermore, there are two kinds, namely abandonment and division from the perspective of the senses. The first is the Arhat's liberation from both divisions and liberation from the division of wisdom, in order, with the power of wisdom and samadhi, liberation from the obscurations of afflictions and the obscurations of equipoise of the three realms, and liberation from the obscurations of afflictions but not liberation from equipoise. The obscurations of afflictions are the three poisons and so on that cause all afflictions, and the obscurations of equipoise are agitation and sinking and so on that obstruct samadhi. That is also the obscuration of equipoise that obstructs the arising of the cause, the obscuration of the preliminary of samadhi, and the present that obstructs the abiding of the fruit (1) those who do not give the mind to abide in view. This has the same name as the Great Vehicle but different meanings. From the perspective of the senses, there are those who are subject to decline, those who harm themselves, and those who protect themselves.