Tibetan
ས་སྐད་ཅིག་ཏུ་མཚུངས་པ་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་འདི་གང་གིས་བཟློག་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་བདེན་རྫུན་གྱི་བློ་འདོད་པ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་ཐུབ་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ། ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔར་ཡོད་ཀྱང༌། བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ཆེན་པོ་གཉིས་ཏེ། རང་རྒྱུད་པའི་རྣམ་གཞག་དང༌། ཐལ་འགྱུར་པའི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་དང༌། ཁས་མི་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བྱ་བའོ། ། དང་པོ་ལ་དབྱེ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་གཉིས་ལས། དབྱེ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་དོན། ངེས་ཚིགརབ་ཏུ་དབྱེ་བ། གྲངས་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཙམ་ཡང་ཐ་དད་མེད་པ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང༌། ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང༌། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། གཅིག་པ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་དང་བཞི་ལས། འདིར་དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ན་དེ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་དང་པོ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པས། ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་ཐ་དད་ཀྱིས་སྟོང་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཚད་མས་གཟོད་རྟོགས་པ་བྱར་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའང་ད་གཟོད་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐྱོན་བཞིས་བཀག་གོ །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་༼༡༽འདོད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ལ་བདེན་པའང་མེད་བརྫུན་པའང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་ལ། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ཞིང༌། བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྣང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་དོན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་མེད་དགག་འགོད་ན་རི་བོང་གི་རྭས་མ་ངེས་སོ། །མ་ཡིན་དགག་ཙམ་འགོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་མ་ངེས་སོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་རིག་ངོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མ་ཡིན་དགག་ཁྱད་པར་ཅན་རྟགས་སུ་འགོད་ན། ཁྱད་པར་རིག་ངོར་ཡོད་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རིགས་པ་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགག་བྱའི་དཔྱོད་པ་མཚུངས་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་པ་ལས་ཀྱང་ལྟ་བ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཤིང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང༌། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མདོ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་རྟོགས་ནའང་ཀུན་རྫོབ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་སྣམ་བུའི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། ། བདེན་པ་གཉིས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དག་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ནའང༌། ཀུན་རྫོབ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་དམིགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་འགྱུར་བས། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་དུས་གཅིག་འཇུག་པ་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིགས་པ་ལྔས་གནོད་བྱེད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་དངོས་པོ་གཞན་དང་དེ་ཉིད་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པ། གཅིག་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་ཡིན་ནོ། །ངེས་ཚིག་གམ་མིང་གི་དོན་ནི་སཾ་པྲྀ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་ན་༼༡༽ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ནི་༼༢༽ཡུལ་དུ་བདེན་པས་ན་བདེན་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྣང་ཚོད་པའི་ངོ་བོ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་འདི་ཉིད་དོ། །པ་ར་མ་ཨརྠ་ཞེས་པས། ངེས་པར་ལེགས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པ། དེ་ཉིད་བློ་མ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་རི
Chinese
因此，对于能够消除刹那间相同相异之过失者而言，认为胜义中存在真假之分别，此观点并不合理。第二，关于佛陀教言中最为深奥的秘密，即中观宗的观点，虽然所知之基有五种，但可归纳为二谛。因此，有两种伟大的论典宣称一切法自性上无有自性，即自续派的论述和应成派的论述。首先，自续派又分为两种，即承认胜义谛为识之境的论述，以及不承认的差别，必须明确。 首先，分为分类和定义两种。分类有五种，即分类之基、分类之义、词源、详细分类和数量确定。第一是仅仅所知。第二是通常，即使仅仅是定义的相违也无有差别，包括名称、本体不同、本体相同但相违不同，以及仅仅遮止相同这四种差别。此处的第一种，如《圣解深密经》中所说，当世俗由现量证悟时，由于与其相违无有差别，因此胜义谛也被证悟，所以轮回的众生从一开始就获得了解脱。并且，与不同者不相应的胜义谛和相违无有差别，因此世俗的色等也变得空无差别。并且，由于任何被作为所缘境的事物都会增长烦恼的世俗谛和相违无有差别，因此胜义谛被作为所缘境也会增长烦恼。并且，由于无法用量新证悟的世俗谛和相违无有差别，因此胜义谛也变得无法确定，经中以四种过失进行了遮止。认为本体相同但相违不同༼༡༽是承认幻化为胜义谛，因为《般若波罗蜜多经》中说，任何圆满证悟成佛之法，既无真实也无虚假。并且，入定的智慧了知一切法如虚空般，后得的智慧了知一切法如幻化般。
English
Therefore, for those who can eliminate the fault of being the same and different in an instant, the view that there is a distinction between truth and falsehood in the ultimate sense is not reasonable. Secondly, regarding the most profound secret of the Buddha's teachings, which is the view of the Madhyamaka school, although there are five bases of knowable objects, they can be summarized into two truths. Therefore, there are two great treatises that declare that all phenomena are inherently without self-nature, namely the presentations of the Svatantrika school and the Prasangika school. First, the Svatantrika school is further divided into two, namely the presentation that acknowledges the ultimate truth as an object of consciousness, and the difference of not acknowledging it, which must be clarified. First, it is divided into classification and definition. There are five types of classification: the basis of classification, the meaning of classification, etymology, detailed classification, and numerical determination. The first is merely knowable. The second is generally, even if it is only the opposite of the definition, there is no difference, including name, different entities, the same entity but different opposites, and only the difference of negating the same, these four differences. The first of these, as stated in the "Holy Unraveling of Intentions Sutra," when the conventional is realized by direct perception, since there is no difference from its opposite, the ultimate truth is also realized, so sentient beings in samsara attain liberation from the beginning. Also, the ultimate truth that is not associated with difference and the opposite are without difference, so conventional forms and so on also become empty of difference. Also, since any object that is made into an object of focus will increase afflictions, the conventional truth and the opposite are without difference, so making the ultimate truth an object of focus will also increase afflictions. Also, since the conventional truth that cannot be newly realized by valid cognition and the opposite are without difference, the ultimate truth also becomes impossible to determine, and the sutra refutes it with four faults. The view that the entity is the same but the opposites are different (1) is to acknowledge illusion as the ultimate truth, because the "Perfection of Wisdom Sutra" says that any phenomenon that is fully enlightened into Buddhahood has neither truth nor falsehood. And, the wisdom of meditative equipoise knows all phenomena as being like the center of the sky, while the wisdom attained after meditation knows all phenomena as being like illusions.
Chinese
这与之前所说的教证相违背，也不是空无真实的显现，因为如果否定之义成立为胜义谛，那么如果安立一与多分离的无遮，就不能确定兔子有角。如果仅仅安立非是之遮，就不能确定世俗谛。如果安立显现于觉性面前的一与多无离，作为特殊非是之遮的理由，因为特殊存在于觉性面前，并且本体一与多分离是相违的，所以不能成立。这既没有道理，又会变成与正确的世俗没有差别，并且与所破的观察相同，甚至会变成比唯识宗的见解还要低劣等过失，因此不是合理和正确的。如果像认为事物是各异的那样，如《解深密经》中所说，即使现证了胜义谛，因为是从世俗中分离出来而观察的缘故，就不能获得涅槃，并且世俗和事物各异的胜义谛，就不会成为世俗谛的法性，就像瓶子不是布匹的法性一样。《二谛论》中说：“因为二谛是事物各异的缘故，仅仅是世俗没有成立，就不会成为胜义谛，就像仅仅是瓶子没有成立，就不会成为布匹一样。即使在现证胜义谛而获得涅槃的时候，因为是从世俗中分离出来而观察的缘故，也会变成完全的烦恼，因此，在一个人的相续中，完全的烦恼和清净同时存在也不会相违。”这就是用五种道理进行破斥。因此，远离一切戏论的胜义谛，与世俗谛既不能说是异体，也不能说是同体，只是遮止了同一的差别而已。词义或名称的含义是，梵文（梵文天城体：saṁpṛti，梵文罗马拟音：samprti，汉语字面意思：世俗）被称为遮蔽，因此是世俗，是遮蔽真实意义的错乱之识。它是（梵文天城体：satya，梵文罗马拟音：satya，汉语字面意思：真实），因为在境上是真实的，因此是真实，也就是显现色等各种法，显现为表象的自性，如同梦境一般。所谓（梵文天城体：parama artha，梵文罗马拟音：parama artha，汉语字面意思：胜义），是那些致力于追求最殊胜意义的人们所追求的果实，因此是胜义，也就是无有错乱之智的自性。
English
This contradicts the previously stated scriptural authority, and it is not an appearance that is empty of truth. Because if the meaning of negation is established as the ultimate truth, then if one posits a non-affirming negation that is separate from one and many, it cannot be determined that a rabbit has horns. If one posits only a non-affirming negation, it cannot be determined by the conventional truth. If one posits the appearance of being inseparable from one and many as a reason, as a special non-affirming negation that exists in the face of awareness, it is not established because the special characteristic exists in the face of awareness, and the essence of being separate from one and many is contradictory. This is neither logical nor will it become indistinguishable from the correct conventional truth, and it will be the same as the object of negation, and it will even become a fault of having a view inferior to that of the Mind-Only school, so it is not logical or correct. Even if one thinks that things are different, as it says in the Explanation of Intentions Sutra, even if one directly realizes the ultimate truth, one will not attain nirvana because one observes it separately from the conventional. And the ultimate truth that is different from the conventional will not become the nature of the conventional truth, just as a vase is not the nature of cloth. The Two Truths states, "Because the two truths are different things, the mere fact that the conventional is not established will not become the ultimate truth, just as the mere fact that a vase is not established will not become cloth. Even at the time of attaining nirvana by directly realizing the ultimate truth, one will also become completely afflicted because one observes it separately from the conventional. Therefore, it will not be contradictory for complete affliction and purification to occur simultaneously in the continuum of one person." This is said to be refuted by five reasons. Therefore, the ultimate truth, which is free from all elaborations, cannot be said to be either a different entity from the conventional truth or the same entity, but is only a difference that is merely a negation of sameness. The definition or meaning of the name is that saṁpṛti (Sanskrit: saṁpṛti, Devanagari: संवृति, Romanization: samprti, Literal meaning: conventional) is called obscuration, therefore it is conventional, it is the deluded consciousness that obscures the true meaning. It is satya (Sanskrit: satya, Devanagari: सत्य, Romanization: satya, Literal meaning: truth), because it is true in the object, therefore it is truth, that is, the nature of the appearance of various phenomena such as form, appearing as an appearance, like a dream. What is called parama artha (Sanskrit: parama artha, Devanagari: परमार्थ, Romanization: parama artha, Literal meaning: ultimate meaning) is the fruit sought by those who strive for the most excellent meaning, therefore it is ultimate, that is, the nature of unerring wisdom.