Tibetan
་འཁོར་ངོ་བོ་འཛིན་པར་སྐྱེད་པར་རུང་ཡང༌། འཁོར་གྱིས་གཙོ་བོ་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་སྐྱེད་པ་མི་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལྟར་ནའང་དུས་མཚུངས་པ་མེད་པས་འཁོར་གྱིས་གཙོ་བོ་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་སྐྱེད་དུ་རུང་ཡང༌། གཙོ་བོས་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པར་སྐྱེད་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ལྟར་ནའང་དུས་མཉམ་པ་ལ་བློར་རྫས་གཅིག་གིས་ཕན་གདགས་བྱ་དང་འདོགས་བྱེད་མེད་པས། དུས་མཉམ་པའི་འཁོར་ལ་གཙོ་བོས་ངོ་བོ་འཛིན་པར་སྐྱེད་མི་ནུས་ལ། འཁོར་གྱིས་གཙོ་བོ་དུས་མཉམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་སྐྱེད་པར་མི་རུང་ ངོ༌། །ལྔ་པ་ནི་གལ་ཏེ་དུས་མཉམ་པར་སྐྱེད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་གཙོ་བོས་ད་ལྟར་བའི་བློའི་འཁོར་ངོ་བོ་འཛིན་པར་སྐྱེད་ལ། སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་བློའི་འཁོར་གྱིས་ད་ལྟ་བའི་གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ཤེས་པ་སྔ་མའི་འཁོར་སྔོན་དུ་མ་སོང་བ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་སྣང་བ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་སྣང་བ་དེ་འཁོར་སྔ་མའི་འབྲས་བུར་མི་རུང་ལ། མེད་ན་གཙོ་བོ་ལ་ངོ་བོ་སྣང་ཡང་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བས་རྫས་གཅིག་ལ་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཆ་གཉིས་ཡོད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་མ་ཐག་གི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་ལ་ཁྱད་པར་སྣང་བ་ན་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་གཙོ་བོ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ཡང་ངོ་བོ་སྣང་སྟེ་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པས་ངོ་བོ་སྣང་བ་གཙོ་བོ་སྔ་མའི་འབྲས་བུར་མི་འཐད་ལ། མེད་ན་འཁོར་ལ་ཁྱད་པར་སྣང་གི་ངོ་བོ་མི་སྣང་བས་རྫས་གཅིག་ལ་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཆ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྫས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་གཙོ་བོ་སེམས་ཙམ་དང་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྫས་གཅིག་ལ། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་༼༡༽སྣང་ཡང་ངོ་བོ་སྣང་བའི་ལྡོག་པ་ནས་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་སྣང་བའི་ལྡོག་པ་ནས་འཁོར་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་དང་མི་རྟག་པ་རྫས་གཅིག་ཀྱང༌། རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ། མི་རྟག་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། རྫས་གཅིག་ཀྱང་ངོ་བོ་སྣང་བ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་པ་ལ་ཁྱད་པར་སྣང་བའི་ལྡོག་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་པ་མི་འགལ་བས། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྫས་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བས་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཆགས་སོགས་སྣང་ བའམ། །དད་ལ་སོགས་པར་སྣང་
Chinese
虽然随从可以生起执持自性，但随从不能生起执持主体的差别。第二种情况也是一样，因为没有同时性，所以随从可以生起执持主体的差别，但主体不能生起执持随从的自性。第三种情况也是一样，因为同时存在时，在心识中，一个事物没有能施加利益和所施加利益，所以对于同时存在的随从，主体不能生起执持自性，随从也不能对同时存在的主体生起执持差别。」「第五种情况是，如果不是同时生起，而是前一刹那的主体生起现在的心的随从的自性，前一刹那的心的随从生起现在的主体的差别，那么就不是这样，从等持中刚起身时所生的眼识，没有先前的前识随从，从那之中有差别显现吗？如果没有，因为没有成立周遍，所以那个差别显现不是先前随从的果，如果没有，虽然主体有自性显现，但没有差别显现，一个事物有显现和不显现两个部分的过失。还有，从等持中刚起身时的眼识随从有差别显现时，有自性显现吗？如果没有，虽然没有先前的主体，但有自性显现，因为没有成立周遍，所以自性显现不合理是先前主体的果，如果没有，随从有差别显现，但没有自性显现，一个事物有显现和不显现两个部分就会有这种过失。第二，成立为一个事物，主体唯识和随从心所是一个事物，虽然一切自体都显现，但从自性显现的周遍来说是主体，从差别显现的周遍来说是随从，就像识和无常是一个事物，但识是识蕴，无常是行蕴一样，一个事物虽然自性显现是识蕴，但差别显现的周遍是行蕴，这并不矛盾，所以心和心所是一个事物，有不同的周遍，心是二取显现，同样贪等显现」「或者，信等显现
English
Although the retinue can arise holding the self-nature, the retinue cannot give rise to holding the distinction of the main. The second case is also the same, because there is no simultaneity, so the retinue can give rise to holding the distinction of the main, but the main cannot give rise to holding the self-nature of the retinue. The third case is also the same, because when they exist simultaneously, in the mind, one thing does not have the ability to bestow benefit and what is bestowed benefit, so for the retinue that exists simultaneously, the main cannot give rise to holding the self-nature, and the retinue cannot give rise to holding the distinction of the main at the same time." "The fifth case is, if it is not arising simultaneously, but the main of the previous moment gives rise to the self-nature of the mind's retinue of the present, and the mind's retinue of the previous moment gives rise to the distinction of the main of the present, then it is not so, the eye consciousness that arises immediately after rising from meditative absorption, does the distinction appear from that without the previous former consciousness retinue? If not, because the pervasion is not established, that distinction appearance is not the result of the previous retinue, if not, although the main has self-nature appearance, but there is no distinction appearance, there is the fault of one thing having two parts of appearance and non-appearance. Also, when the eye consciousness retinue immediately after rising from meditative absorption has distinction appearance, is there self-nature appearance? If not, although there is no previous main, there is self-nature appearance, because the pervasion is not established, so the self-nature appearance is not reasonable as the result of the previous main, if not, the retinue has distinction appearance, but there is no self-nature appearance, one thing has two parts of appearance and non-appearance, there will be this fault. Second, to establish as one thing, the main mind-only and the retinue mental factors are one thing, although all self-natures appear, but from the pervasion of self-nature appearance, it is the main, from the pervasion of distinction appearance, it is the retinue, just like consciousness and impermanence are one thing, but consciousness is the aggregate of consciousness, impermanence is the aggregate of formation, although one thing is self-nature appearance is the aggregate of consciousness, but the pervasion of distinction appearance is the aggregate of formation, this is not contradictory, so mind and mental factors are one thing, there are different pervasions, mind is the appearance of dualistic grasping, similarly attachment etc. appear" "Or, faith etc. appear
Tibetan
བ་འདོད། །ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་ཡོད་མ་ ཡིན། །ཞེས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྫས་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཐལ་མོ་དང་ཁུ་ཚུར་བཞིན་དུ། གཟུགས་དང་སེམས་དང་༼༡༽སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པ་དང༌། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་རིགས་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་སོ་སྐྱེ་དང་ཆ་མཐུན་དགུ་སྔ་མ་ལྟར། གཟུགས་སེམས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ཆར་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པ་སྔ་མ་དང་མཐུན་མོད་ཀྱི། ཐོབ་པ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་ལ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བག་ཆགས་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །སྙོམས་འཇུག་གསུམ་ཡང་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་ལ་ཚོགས་དྲུག་གམ་བདུན་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པའང་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་རྟོག་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེར་སྣང་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་འདུས་མ་བྱས་ནི་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན་ཏེ། སྔ་མ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་ཟེར་རོ། ། གཞུང་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལས་ཅུང་ཟད་འཕགས་ཀྱང༌། ད་དུང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པས་སྤྱིར་དགག་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྣང་བ་སེམས་སུ་མི་འཐད། ཀུན་བརྟགས་མི་འཐད། བདག་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་མི་རུང་བ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་བཀག་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། དོན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་ཀུན་བརྟགས་གང་ཡིན། བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་ཞེན་ཡུལ་བདག་གཉིས་ཡིན་ན་བདག་གཉིས་མི་སྲིད་པས་མཚན་གཞི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་སྲིད་པས། དེས་རིགས་མི་མཐུན་ལས་ཕྱེ་བའི་མཚོན་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ངམ་མི་སྣང༌། སྣང་ན་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རུང་ལ། མི་སྣང་ན་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མི་རུང་ངོ༌། ། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མ་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། རྣམ་པ་དུ་མ་ཤེས་པ་དུ་མར་བདེན་པ་མི་འཐད་ པའོ། །དང་པོ་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཤེས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་ན།
Chinese
说欲。烦恼善法有不 是。如是《楞伽经》所说。因此本体是一。第四非相应行也如掌和拳一样。是色和心和༼1༽心所的状况，与命根同类，以及生等四和异生和合九如前。色心心所三者的状况是和前相同，但得到不是其他识的状况，是阿赖耶识被其他识留下习气的状况。三等持也不是身体的状况，是阿赖耶识六或七识灭尽的状况。名聚等也不是声音自性的状况，是意分别念及其眷属显现为名和句和字的状况。第五无为法是和经部相同，在前三者的基础上，还说有如来藏和法界等其他。 那些宗义虽然比声闻略胜一筹，但仍然不是很好，所以总的遮破和分别遮破两种。第一是显现不应是心，遍计不应理，无我不能安立名称这三者来了解，第一在遮破经部的时候已经说过了。 第二是二月之相和总义等如果是识的实物，就成了他起，那什么是遍计？如果执著我的执著境是二我，那二我不存在，因为所依不存在。遍计的自相是不存在的。因此由异类所分的所诠遍计也不可能存在 。第三是法无我显现于识或不显现于识？如果显现，因为是识的体性，所以不应是空性，如果不显现，因为不是量之境，所以因为不是有法而不能确定，因此安立为无我的名称是不应理的。 第二是分别遮破有两种，即多种相识为一真实不应理和多种相识为多真实不应理 。第一是如果说显现为多种的识是无分一体的自性，
English
Saying desire. Afflictions and virtuous dharmas are not existent. As stated in the Lankavatara Sutra. Therefore, the essence is one. Fourth, non-associated formations are like the palm and fist. They are the state of form, mind, and ༼1༽mental factors, similar to the life faculty, and the four such as birth, and the nine concordant with ordinary beings are as before. The state of all three, form, mind, and mental factors, is the same as before, but attainment is not the state of other consciousnesses, but the state of the Alaya consciousness leaving imprints by other consciousnesses. The three samadhis are also not the state of the body, but the state of the Alaya consciousness where six or seven consciousnesses have ceased. The aggregates of names and so on are also not the state of the nature of sound itself, but the state where mental discrimination and its retinue appear as names, sentences, and letters. Fifth, unconditioned phenomena are the same as the Sautrantikas, and on top of the previous three, they also say that there are others such as the Tathagatagarbha and the Dharmadhatu. Those tenets, although slightly superior to the Shravakas, are still not very good, so there are two types of refutation: general refutation and specific refutation. The first is to understand through three points: appearance should not be mind, conceptualization is unreasonable, and it is not permissible to establish names for selflessness. The first has already been discussed when refuting the Sautrantikas. The second is that if the appearance of the double moon and general meanings are objects of consciousness, they become dependent on others, so what is conceptualization? If the object of clinging to self is the two selves, then the two selves do not exist because the basis does not exist. The characteristic of conceptualization does not exist. Therefore, the signified conceptualization, which is distinguished from dissimilar classes, cannot exist either. Third, does the selflessness of phenomena appear to consciousness or not? If it appears, since it is the nature of consciousness, it should not be emptiness. If it does not appear, since it is not an object of valid cognition, it is not certain because it is not a subject, so it is unreasonable to establish it as the name of selflessness. The second is that there are two types of specific refutation: it is unreasonable for multiple aspects to be known as one truth, and it is unreasonable for multiple aspects to be known as multiple truths. The first is that if one says that the consciousness that appears as diverse is the nature of an indivisible unity,