Tibetan
ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་འདོད་པ་གང་གིས་འགོག །གལ་ཏེ་ཆ་དུ་མར་དམིགས་པས་རྫས་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའང་ཆ་དུ་མར་དམིགས་པས་ཤེས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཡུལ་ཆ་མེད་དུ་མ་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དུ་མར་བདེན་ན། བློ་གཅིག་གིས་རྡུལ་དུ་མ་འཛིན་པ་མེད་པས། རགས་པར་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི། གཞི་ལྔ་པོ་དག་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། སྒྲ་དོན་དང་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་བློ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་མེད་དེ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྣང་བ་ལྟར། དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔ་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་བའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྣང་བས་ཏེ། དེས་ན་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་རྫུན་པའོ། །སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་གཟུང་བྱའི་རྣམ་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། བདག་གཅིག་པ་༼༡༽མེད་པས། རྣམ་པའི་དྲི་མས་མ་བསླད་པ་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ། ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་འདོད་དོ། །ལུགས་འདི་ལའང༌། ཡུལ་དུ་མར་འདོད་པ་དང་སྣང་བ་དང་ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་པར་མི་འདོད་པས། ཤེས་པའི་གྲངས་མཐའ་ཡས་པའི་ལུགས་ནི་མེད་མོད་ཀྱི། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དམ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའང་རྣམ་བཅས་པ་ལྟར་ཡོད་ལ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྫས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་འདོད་པའང་སྔ་མ་ལྟར་ཡོད་དེ། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་བཅས་པས་འདོད་པ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །གཞུང་འདིའང་རྣམ་བཅས་པ་ལས་ཅུང་ཟད་འཕགས་ཀྱང་ད་དུང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་མེད་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཆ་མེད་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་མེད་ན་བདེ་སྡུག་ཀྱང་དངོས་པོར་ཇི་ལྟར་གྲུབ། དོན་བྱེད་པས་དངོས་པོ་ཡིན་ན་མེ་ལ་སོགས་པའང་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཆའི་དབྱེ་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའང་དུས་ཀྱི་ཆའི་དབྱེ་བས་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་
Chinese
「具有支分的事物，以何阻挡欲求？」。「如果因为观察众多部分而否定在一个事物中存在真实性，那么，显现为多种多样的现象，也因为观察众多部分而否定在无分识的一个中存在真实性。」。「第二，如果无分的众多境在多种识中存在真实性，那么，一个心识不会不执持众多微尘，因此，粗大的显现将会消失。」。「第二，那些宣称唯识无相的人，如此认为这五个基础：声音、意义和二月等一切，在意义和心识的自性中都不存在，虽然不是实物，但就像虚构后显现一样。五根、五境和显现为器世间，也不是心识和外在的实物，而是因为虚构在无始以来的无明习气上而显现。因此，色的基础仅仅是虚构，是虚假的。心的基础和心所的基础，所取的相是虚构的，没有唯一的自性，就像没有被相的垢染所玷污的清净水晶球一样。不具有方分等无分，刹那的胜义谛事物，他们认为是从前一刹那产生后一刹那。在这个宗派中，因为不认为境是多样的，显现和心识是一个实体，所以虽然没有心识的数量是无限的宗派，但认为有六识聚、八识聚或一个识，就像有相派一样。认为心和心所是一个实体还是不同实体，也像前面一样存在。不相应行和无为法也与有相派的观点一致。这个论典虽然比有相派稍微高明一些，但仍然不是完全正确，因此有两方面的驳斥：色等不存在实物是不合理的，以及无分识不是胜义谛事物是不合理的。第一，如果色等不存在实物，那么乐和苦如何成立为实物？如果因为作用而成为实物，那么火等也因为焚烧等作用，为什么不是实物？如果像在遮破分别说者的场合中所说的那样，因为方分的区别而否定外境成为实物，那么，乐和苦也因为时间的区分而否定存在实物。
English
"What obstructs the desire for things with limbs?" "If the truth of a single substance is negated by focusing on many parts, then the appearance of various phenomena is also negated by focusing on many parts, so that the truth of a single partless consciousness is negated." "Secondly, if many partless objects are true in many consciousnesses, then a single mind will not fail to grasp many particles, so the gross appearance will disappear." "Secondly, those who assert that mind-only is without aspects hold these five bases as follows: sound, meaning, and the appearance of two moons, etc., do not exist in the nature of both meaning and mind; although they are not real, they appear as if fabricated. The five faculties, the five objects, and the appearance as the vessel-world are also not consciousness and external objects, but appear because they are fabricated on the beginningless imprints of ignorance. Therefore, the basis of form is merely fabrication and is false. The basis of mind and the basis of mental factors, the aspect of the object of grasping, are fabricated, and there is no single self. Like a pure crystal ball unstained by the impurities of aspects. They assert that partless moments, such as directions, are ultimate realities that arise from the previous moment. In this system, because they do not consider objects to be multiple, and appearance and consciousness to be one substance, although there is no system of infinite numbers of consciousnesses, they do hold to the six, eight, or one aggregates of consciousness, as do those with aspects. Whether they consider mind and mental factors to be one substance or different substances is also as before. Non-associated formations and unconditioned phenomena are also in accordance with the views of those with aspects. Although this text is slightly superior to those with aspects, it is still not completely correct, so there are two refutations: it is unreasonable that form and so on do not exist as real things, and it is unreasonable that partless consciousness is not an ultimate reality. First, if form and so on do not exist as real things, then how do pleasure and pain become established as real things? If something is a real thing because it performs a function, then why is fire and so on not a real thing because it performs the function of burning and so on? If, as stated in the context of refuting the Vaibhashikas, the division of directional parts negates the external object from becoming a real thing, then pleasure and pain will also be negated from existing as real things by the division of temporal parts. Therefore, ultimate
Tibetan
པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཀྱང་སྣང་བརྙན་དང་འདྲ་བར་བདེ་སྡུག་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལྟར། གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཤེས་ངོར་རྫུན་པ་ལས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་ན་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ལ་བླང་དོར་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཡིན་ན་སྔ་ཕྱི་དང་མ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བས་རེས་འགའ་བར་མི་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པ་གཉིས་ཀས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་དང༌། རྫུན་པར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར། བློ་རྫས་གཅིག་དུས་གཅིག་ལ་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་གཉིས་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་རིག་པའང་མི་སྲིད་དེ། རལ་གྲིས་རང་གི་རྩེ་མོ་གཅོད་པའམ་རེག་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དཔེར་ན་རལ་གྲི་རང་གིས་རང༌། །རེག་ཅིང་གཅོད་པར་མི་ནུས་པས། །དེ་བཞིན་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས། །རང་ཉིད་རིག་པར་ནུས་མ་ཡིན། ། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདས་པའི་ཤེས་པ་ད་ལྟར་བས་རིག་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་༼༡༽ད་ལྟར་བས་རིག་དུས་འདས་པ་ཡུལ་དུ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་རྟག་དངོས་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་དུས་འདས་པ་མ་འགགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་མེད་པས་རིག་པའང་མེད་དེ་རིག་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་ཉིད་རིག་པར་སྐྱེས་པས་རང་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ་རང་རིག་པར་སྐྱེས་པ་དེ་གཞན་རིག་པ་ལ་ལྟོས་སམ་མི་ལྟོས། ལྟོས་ན་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་དེའི་བློ་རྫས་གཞན་རིག་ཡིན་དུས་རང་རིག་མ་ཡིན་པས། རང་རིག་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་ལ། མི་ལྟོས་ན་རང་རིག་ཏུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་ལྟོས་པས་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་དང་གཞན་རིག་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང༌། རྫས་གཅིག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་པའི་བློའི་མེ་ལོང་ངོས་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འགོག ཡང་བློ་རྫས་གཅིག་དུས་གཅིག་ཏུ་རང་རིག་དུས་གཞན་རིག་ན་འགྲོ་བ་གཅིག་གི་རྣམ་ཤེས་ངོས་གཉིས་པ་ཅན་གྲངས་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རང་གཞན་རིག་པའི་ལྟོས་པ་དང་ལྟོས་ཆོ
Chinese
虽然不是实在的物体，但就像影像一样，有苦乐这些世俗的物体。色等也是如此，在世俗中，外境显现的物体就像梦一样存在，这是合理的。如果外境在识的面前是虚假的，除了内在的自性之外没有其他，那么对于轮回、涅槃、苦乐等取舍也是不合理的。」「第二，如果识是无分刹那，那么就会与前后无关。如果这样认为，就会变成无因，因此有时不会中断。由于不产生果，因此会变成没有作用的能力。像这样，有相和无相两者都承认了无二取舍的识在胜义中是真实的，在世俗中是存在的，这也是不合理的，因为这样：一个意识在同一时间，能知和所知两者是相违的，因此自己认识自己也是不可能的，就像剑不能砍断或触及自己的剑尖一样。《圣楞伽经》中说：『譬如利剑自触己，不能触切亦不能，如是识法自识己，是法不能自证知。』」「如是说。如果说因为过去的识比现在的识更明智，所以是自识，那是不对的。过去༼༡༽比现在更明智的时候，过去是在境中存在还是不存在？如果存在，就会变成常有实物，因为现在的识存在的时候，过去没有停止而存在。如果不存在，因为不存在，所以认识也不存在，因为没有认识的境。如果说因为自己生起认识，所以是自识，那也是不对的，自己生起认识是依赖于他识还是不依赖？如果依赖，那么这个识的意识是他识的时候就不是自识了。就会变成有不是自识的识存在。如果不依赖，那么自识也无法成立，因为自识依赖于他识的缘故。自识和他识虽然是一个识的不同反体，但如果是同一个实体就没有过失，那么如何阻止数论派的意识的镜子般的两面呢？」「还有，一个意识在同一时间，自识的同时他识，那么一个众生的名识具有两面性，与数论派就没有区别了。自他认识的依赖和依赖性
English
Although not a real object, just like an image, there are suffering and happiness, which are conventional objects. Form and so on are also like that, in the conventional, the object that appears as the external environment exists like a dream, which is reasonable. If the external environment is false in the face of consciousness, and there is nothing other than the inner self-nature, then taking and abandoning for samsara, nirvana, suffering and happiness, etc. is also unreasonable." "Second, if consciousness is an indivisible moment, then it will become unrelated to before and after. If you think so, it will become without cause, so sometimes it will not be interrupted. Because it does not produce fruit, it will become a non-functional ability. In this way, both with and without aspects admit that the consciousness without dualistic grasping is true in the ultimate sense and exists in the conventional sense, which is also unreasonable, because like this: one consciousness at the same time, the knowable and the knowing are contradictory, so it is impossible for oneself to know oneself, just like a sword cannot cut or touch its own tip. The Holy Lankavatara Sutra says: 'For example, a sharp sword cannot touch or cut itself, so the consciousness dharma cannot know itself.'" "As it is said. If it is said that because the past consciousness is more intelligent than the present consciousness, so it is self-consciousness, that is not right. When the past ༼༡༽ is more intelligent than the present, does the past exist or not exist in the object? If it exists, it will become permanent and real, because when the present consciousness exists, the past does not stop and exists. If it does not exist, because it does not exist, so the knowledge does not exist, because there is no object of knowledge. If it is said that because one arises with knowledge, so it is self-consciousness, that is also not right, does the arising of self-consciousness depend on other-consciousness or not depend on it? If it depends, then when the consciousness of this consciousness is other-consciousness, it is not self-consciousness. It will become that there is a consciousness that is not self-consciousness. If it does not depend, then self-consciousness cannot be established, because self-consciousness depends on other-consciousness. Although self-consciousness and other-consciousness are different opposites of one consciousness, if they are the same entity, there is no fault, then how to prevent the two sides of the mirror-like consciousness of the Samkhya school?" "Also, one consciousness at the same time, self-consciousness at the same time as other-consciousness, then the name-consciousness of one being has two sides, and there is no difference from the Samkhya school. The dependence and dependence of self and other knowledge