Tibetan
པ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་འོ་གཞན། །རེག་སོགས་ཀྱང་དེ་དགྲ་བཅོམ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ན་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་དང་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། གསུམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་བཞི་སྟེ། ཤེས་པས་ཡུལ་དཔྱོད་པའི་ཚུལ་དང༌། གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཚུལ་དང༌། དུ་མར་ངེས་པའི་རྒྱུ་དང༌། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུར་སྨྲ་བ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཡུལ་དུ་མ་ལ་འཇུག་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དུ་མའི་རྣམ་པ་འཆར་བ་ལྟར། ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དུ་མའི་རྣམ་པ་འཆར་བའང་མི་འགལ་ལ། རྟོག་པ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པའི་དོན་སྤྱིའང་མི་སྣང་ལ་ཤེས་པའི་གསལ་བ་ལྡོག་པ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མྱོང་བས། དེའི་དོན་སྤྱི་མི་སྣང་བ་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཕྱོགས་རེའི་དོན་སྤྱི་འཛིན་པས། དེ་ལ་རྟོག་པའང་ཡིན་ལ་ལྡོག་པ་མ་ལུས་པ་དང༌། དབྱེར་མེད་པའི་གསལ་བའི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་མྱོང་བས། དེའི་དོན་སྤྱི་མི་སྣང་ཞིང་དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའང་རྫས་གཅིག་ལ་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་བཅོམ་ཞེས་པ་མེ་དང་གྲང་རེག་ལྟར་རྫས་ཐ་དད་ལ། རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བར་བསྐྱེད་པའི་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་སྨྲ་བས། ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་གནོད་བྱ་ལ། བདག་མེད་གོམས་པའི་ཡིད་གནོད་བྱེད་ཀྱི་མཐུས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དར་ལ་བབ་པའི་རྫས་ཀྱི་རྒྱུན་ཉིད་རྒན་པོར་སྐྱེས་པ་ན་རྒྱུན་དེ་ཉིད་སྔར་གྱི་དར་ལ་བབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལོག་པས་རྒས་པས་ལང་ཚོ་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་རྫས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པར་སྐྱེས་ལ། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ལ་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་བཅོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པས། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་གཉེན་པོས་སྔར་ཡོད་པའི་སྤང་བྱ་སྤོང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་གཅིག་ཡིན་ན་དུ་མར་མྱོང་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རྫས་གཅིག་པོ་དེ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྒོ་དུ་མར་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡུལ་དུ་མའི་
Chinese
པ། །何处生者彼亦异，触等亦然彼无有阿罗汉，于灭尽定亦无有，于出世道亦无有。如是说者。如是则六聚与阿赖耶及染污意，是为八识聚也。如是说之。」「第三，说一之宗有四：以识观境之理，以对治断所断之理，决定为多之因，及摄义也。第一者，唯说菩提萨埵一者，谓识唯一而入于多境，如眼识唯一而现青黄等多种境之相，识唯一而现色声等多种之相亦不相违也。一分别念中，返还之总义亦不显现，然识之明分领受一切返还无别之自相，故彼总义不显现不相违，如青等亦执返还各别之总义。是故于彼亦有分别念，然领受无余返还及无别之明分义自相，故彼总义不显现，且于彼亦无分别念，于一物亦不相违也。」「第二者，对治断所断者，如火与冷触，体性各异，然说于相续生起及生起相违之所损及能损为八识聚。阿赖耶为种子之分所损，串习无我之意以能损之势所生之能力令无有，然非如达盛年之物之相续，生为老年时，彼相续即变为昔日盛年之相，如是说老衰损青春。如是颠倒相之识之物之相续，生为不颠倒之识，且于彼无有生颠倒之能力，即说为对治断所断。故说后生之对治断除先有之所断也。第三者，若谓识聚若为一，则与领受为多相违，则非也。识之物一者，依于显现多生处之门而为多境之
English
Pa. Where it is born, it is different. Touch and so on are also the same, there is no Arhat. There is no absorption in cessation. There is no path beyond the world. It is said like this. Thus, the six aggregates, the basis of all, and the afflicted mind are the eight consciousness aggregates. It is said like that." "Third, there are four tenets of the monist school: the way in which consciousness examines objects, the way in which antidotes eliminate what is to be abandoned, the cause of determining multiplicity, and the collection of meanings. The first is that those who speak of the Bodhisattva as one alone say that consciousness alone enters into many objects. Just as the single eye consciousness manifests the appearances of many objects such as blue and yellow, it is not contradictory that the single consciousness manifests the appearances of many things such as form and sound. In one concept, the general meaning of reversal does not appear, but the clarity of consciousness experiences all reversals as its own nature without distinction. Therefore, it is not contradictory that its general meaning does not appear, just as blue and so on also grasp the general meaning of each reversed aspect. Therefore, there is also conceptualization in it, but it experiences the self-nature of the meaning of clarity that is without remainder and without distinction. Therefore, its general meaning does not appear, and there is no conceptualization in it, which is not contradictory in one entity." "The second is that the antidote destroys what is to be abandoned, just as fire and cold touch are different entities, but it is said that what is harmed and what harms, which arise in opposition to the continuous arising, are the eight consciousness aggregates. The alaya is harmed by the seed aspect, and the mind accustomed to selflessness eliminates the power generated by the force of the harmer. However, it is not like the continuum of a thing that has reached its prime, when it is born as an old person, that continuum itself reverts to the appearance of its former prime. Thus it is said that old age destroys youth. Thus, the continuum of the thing of consciousness with a reversed appearance is born as a non-reversed consciousness, and it is said that the antidote destroys what is to be abandoned when it no longer has the power to generate reversal. Therefore, it is said that the antidote that arises later eliminates what is to be abandoned that existed earlier. The third is that if the consciousness aggregate is one, it contradicts the experience of multiplicity, but it is not so. The one thing of consciousness depends on appearing at the gate of many sources and becomes the object of many.
Tibetan
རྣམ་པ་འཆར་བས་རྣམ་ཤེས་དུ་མར་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྤྲེའུ་ཅིག་མཁར་གྱི་བུ་ག་དུ་མར་འབྱུང་བ་ན་སྤྲེའུ་དུ་མར་ངེས་པའམ། ཕྱོགས་བཞིའི་བུ་ག་ནས་ནང་ན་གནས་པའི་མི་མཐོང་བ་ན་དུ་མར་རིག་པ་བཞིན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི། གང་ཞིག་ལུས་མེད་ཕུག་གནས་ཤིང༌། །རིང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་གཅིག་པུར་སྤྱོད། །གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་འདུལ་བ། །འདི་ནི་བྲམ་ཟེར་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་དང་རྫས་མི་གཅིག་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། རྫས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། དམིགས་པ་མཚུངས་པ་མི་འགྲུབ། མྱོང་བ་དང་འགལ། རྫས་དབྱེར་མེད་ལ་སྣང་མི་སྣང་འགལ། རང་སྟོབས་དང་གཞན་སྟོབས་མི་འཐད། དེའི་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྫས་གཅིག་ལའང༌། ཁ་ཅིག་ནི་གཙོ་བོ་རྣམ་ཤེས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་ལྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཙོ་བོ་དང་མཚུངས་པ་ལྔས་མཚུངས་པར་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་ཡིད་རྟོག་པ་ལ་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྟོག་མེད་བྱུང་བ་ན་གཙོ་བོས་དོན་སྤྱི་འཛིན་ལ། འཁོར་གྱིས་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་འཁོར་རྟོག་པ་ཡིན་ན་འཁོར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ན་རྟོག་པ་རྫས་དྲུག་དང༌། འཁོར་མང་པོ་འབྱུང་བ་ན་རྟོག་པ་རྫས་མང་པོ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་འབྱུང་བར་ཐལ་བས། དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་མྱོང་བས་འགྲུབ་པས་མྱོང་བ་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི་མིག་གི་ཤེས་པ་ལ་ངོ་བོ་སྣང་ལ་ཁྱད་པར་མི་སྣང་ཞིང༌། དེའི་འཁོར་ལ་གཙོ་བོ་མི་སྣང་བས། རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན་རྫས་གཅིག་ལ་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་མི་འགལ་བར་གྱུར་ན་འགལ་བའང་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་སེམས་ལ་ཡང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་ཀ་སྣང་ལ། འཁོར་ལའང་གཉིས་ཀ་སྣང་བས་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཆ་གཉིས་ཡོད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ལ་ངོ་བོ་སྣང་བ་རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས་ངོ་བོ་སྣང་བར་བཞག་ལ། ཁྱད་པར་སྣང་བ་འཁོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་སྣང་བར་མི་བཞག་གོ འཁོར་ལའང་ཁྱད་པར་སྣང་བ་རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས། ཁྱད་པར་སྣང་བར་བཞག་ལ། ངོ་བོ་སྣང་བ་གཙོ་བོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས་ངོ་བོ་སྣང་བར་མི་བཞག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་སེམས་སྔ་མའམ་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྔའམ་དུས་མཉམ་པར་གནས་གྲངས། དང་པོ་ལྟར་ན་དུས་མཚུངས་པར་མི་རུང་བ་དང༌། གཙོ་བོས
Chinese
显现各种形象，是因为有多种识。例如，一只猴子出现在城堡的多个孔洞中，可以确定有多只猴子；或者从四个方向的孔洞中看不到里面的人，就像知道有很多个人一样。」「第四是：谁无身居于洞穴，长远游荡且独自行动，调伏难调之心的，我称此为婆罗门。」如《自说品》中所说。第三，关于心所产生的所依，有二：心与事物不相同不合理，以及事物无差别之成立。第一者有五：所缘相同不成立，与经验相违，事物无差别则显现与不显现相违，自力与他力不合理，以及对这些的回答之驳斥。第一，即使是先前所说的心所，也是在一种事物上，有些人认为主要识之外有五种不同的事物，因此认为与主要识相同的五者是相同的。有些人说，如果是这样，当意识生起时，随之而来的心所是无分别的，那么主要识就执持总义，而随之而来的则执持事物自身的特征，因此所缘相同是不允许的。」「第二，如果随之而来的心是分别，那么随之而来的就只有五种遍行，那么分别就是六种事物；如果随之而来的是很多，那么分别就是多种事物在同一个相续中产生，因为经验证明没有这样的情况，所以与经验相违。第三，眼识的自性是显现，但差别不显现，而它的随从则主要不显现。如果像认为事物是同一体那样，那么在一个事物上显现和不显现就不矛盾了，如果变得不矛盾也是矛盾的。」「第四，如果主要的心也显现事物的自性和差别两者，随从也显现两者，因为显现和不显现各有两部分，所以主要识的自性显现是由于自己的力量，因此安立为自性显现，而差别显现是由于随从的力量，因此不安立为差别显现。随从的差别显现也是由于自己的力量，因此安立为差别显现，而自性显现是由于主要识的力量，因此不安立为自性显现，如果是这样，那么主要识是先前的，还是随之而来的心所是先前的，还是同时存在？如果是前者，那么同时存在是不允许的，主要识
English
Manifesting various appearances is due to having multiple consciousnesses. For example, if a monkey appears in multiple holes of a castle, it can be determined that there are multiple monkeys; or if one cannot see the person inside from the holes in four directions, it is like knowing that there are many individuals." "The fourth is: Whoever is bodiless, dwells in a cave, wanders afar and acts alone, taming the mind that is difficult to tame, I call this a Brahmin." As stated in the Chapter on Utterances of Spontaneous Joy. Third, regarding the basis of mental factors, there are two: it is unreasonable for mind and substance to be not the same, and the establishment of the non-difference of substances. The first has five: the sameness of objects is not established, it contradicts experience, the non-difference of substances contradicts appearance and non-appearance, self-power and other-power are unreasonable, and the refutation of the answers to these. First, even with the mental factors previously discussed as being of one substance, some say that there are five different substances from the primary consciousness, and therefore consider the five that are the same as the primary consciousness to be the same. Some say that if this is the case, when conceptual mind arises, the accompanying mental factors are non-conceptual, then the primary consciousness grasps the general meaning, while the accompanying factors grasp the specific characteristics of the object, therefore the sameness of objects is not permissible." "Second, if the accompanying mind is conceptual, then only the five pervasive accompanying factors arise, so the conceptual mind is six substances; if many accompanying factors arise, then the conceptual mind is many substances arising in the same continuum, which contradicts experience because experience proves that such a thing does not exist. Third, the nature of eye consciousness is appearance, but the distinctions do not appear, while its retinue does not primarily appear. If, as it is believed that substances are one entity, then appearance and non-appearance would not contradict each other in one substance, and if it becomes non-contradictory, it is also contradictory." "Fourth, if the primary mind also manifests both the nature and distinctions of the object, and the retinue also manifests both, because there are two aspects of appearance and non-appearance, the appearance of the nature of the primary consciousness is due to its own power, therefore it is established as the appearance of nature, while the appearance of distinctions is due to the power of the retinue, therefore it is not established as the appearance of distinctions. The appearance of distinctions of the retinue is also due to its own power, therefore it is established as the appearance of distinctions, while the appearance of nature is due to the power of the primary consciousness, therefore it is not established as the appearance of nature. If this is the case, then is the primary mind prior, or are the accompanying mental factors prior, or do they exist simultaneously? If it is the former, then simultaneous existence is not permissible, and the primary consciousness