Tibetan
་རྗེས་ལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཤེས་པ་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་ཡིད་དུ་འདོད་དེ། སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། ། དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། །ཞེས་མཛོད་ལས་བཤད་པ་དང་ཡང་མཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤ་ལ་མཐོང་དུས་བུང་བའི་སྒྲ་དང༌། མེ་ཏོག་གི་དྲི་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། རོ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་སྲིད་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ལ་ཡུལ་འཛིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་གསལ་བའི་ཆ་ཙམ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། སྐད་ཅིག་དུ་༼༢༽ཡུལ་རིག་པ་ལ་དགའ་གདུང་དུ་སྐྱེ་དུས་རྟོག་དཔྱོད་དུ་ཤར་བས། སྒོ་ལྔ་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་དང་དྲུག་པོའི་རྟོག་མེད་གསལ་སྣང་གི་ཆ་༼༣༽འགགས་ནས། འཛིན་པའི་ཆ་ཡིད་ཤེས་རྟོག་བཅས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་ལས་གཉིས་པ་མི་འཇུག་པ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེའང་རྟོག་མེད་རྟོག་བཅས་སུ་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་དྲུག་པོ་འགགས་པར་བརྗོད་ཀྱང༌། དོན་ལ་དབང་ཤེས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པ་སོ་སོའི་ལྡོག་པའམ་ཆ་ནས་མ་ཉམས་པར་སོ་ན་གནས་ཏེ། གཟུགས་མཐོང་བའི་ཆ་ནི་རྟག་ཏུ་མིག་ཤེས་ཡིན་ལ། དེའི་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ཡིན་པས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའང་གཞལ་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ལམ་ཟག་མེད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་སར་ཕྱིན་ནས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་རྒྱས་པར་ནི་ལུང་དང་བཅས་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་ནི། ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔར་བྱེད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དང༌། སེམས་ཀྱི་གཞི་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་དང༌། དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའོ། ། འདི་དག་གི་འདོད་ཚུལ་ལ་༼༡༽རྣམ་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་མེད་པ་གཉིས་ལས། རྣམ་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བས་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བ་དང༌། སྒྲོ་བཏགས་པར་གྲགས་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པའང་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་དེ་ལྟར་སྣང
Chinese
之后所生的，具有执着我与我所的五十一心所之眷属，即是意，即“心是阿赖耶识，执我者乃意”之意。《俱舍论》中说：“六者灭后之，任何识即意”，这也相符，例如见到莲花时，蜜蜂的声音、花香、触觉、味道等同时知晓是可能的，因为五根识无分别同时执持对境，此时，无分别明亮之识的部分即是阿赖耶识，刹那间，当对境生起喜忧时，便显现为分别，因此，五根、阿赖耶识与六者的无分别明亮显现的部分消失，执持的部分，意识有分别，刹那生起，不会有第二个进入，生起即称之为意。虽然从无分别转变为有分别的部分来说，称之为六者灭，但实际上，具有根识的阿赖耶识，各自的相或部分并没有消失，而是各自存在，见到色法的部分，总是眼识，其自性是无分别，声音等也应衡量而知晓。完全不颠倒的圆成实性，是具有道无漏果的，因为是如实行，到达所行之处后不再返回。这些详细的，应以教理来了解大车。第二个，分别承认的建立是，所知分为五种，即色法之基、心之基、心所之基，以及这三者的差别，即状态之法与无为法。《关于这些的观点，分为有相与无相两种，有相是指，色法之基显现为色法，是心与心所的习气串习而显现为色法之相，并非识之外的其他事物，如此，显现为色等五境，以及被称为虚妄的二月等，也是五根识及其心所眷属显现如此。梦中的马牛等也是无分别错乱及其心所眷属显现如此
English
After that, the consciousness that arises, along with the fifty-one mental factors that grasp at "I" and "mine," is what is meant by "mind," that is, "The mind is the ālaya-vijñāna, the one that grasps at 'I' is the mind." This also agrees with what is said in the Abhidharmakośa: "Whatever consciousness is immediately after the six [consciousnesses] cease, that is the mind." For example, it is possible to know the sound of a bee, the scent of a flower, the touch, and the taste all at the same time when seeing a lotus, because the five sense consciousnesses, without conceptualization, simultaneously grasp the object. At that time, the part of the consciousness that is non-conceptual and clear is the ālaya-vijñāna. In an instant, when joy or sorrow arises towards the object, it appears as conceptualization. Therefore, the part of the five senses, the ālaya-vijñāna, and the non-conceptual clear appearance of the sixth [consciousness] ceases, and the grasping part, the mind consciousness, is conceptual. It arises momentarily, and a second one does not enter. That which arises is called "mind." Although it is said that the six [consciousnesses] cease from the part where non-conceptualization transforms into conceptualization, in reality, the ālaya-vijñāna with the sense consciousnesses, each of their aspects or parts, does not diminish but remains as it is. The part that sees form is always the eye consciousness, and its nature is non-conceptual, so sounds and so on should also be measured and known. The perfectly established reality that is not inverted is the path with undefiled results, because it goes correctly and, having gone to the place of going, does not return. These details should be understood as the great chariot with scriptures. The second, the establishment of specific acceptance, is that knowable things are made into five bases: the base of form, the base of mind, the base of mental factors, and the differences between these three, the temporary dharmas, and the unconditioned. Regarding the views of these, there are two: those with aspects and those without aspects. Those with aspects are that the base of form, all that appears as form, is the appearance of the aspect of form due to the habitual tendencies of mind and mental factors. It is not a substance other than consciousness. Thus, the appearance of the five objects such as form, and the two moons and so on that are known as fabricated, are also the appearance of the five sense consciousnesses and their mental factor retinues. The horses, cattle, and so on in dreams are also the appearance of non-conceptual delusion and its mental factor retinues.