Tibetan
དེས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པར་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟོས་པ་དང༌། སྤྱོད་པར་འགྱུར་བས་མ་ཟོས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ཟ་བ་པོའམ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་པོ་བདག་ཏུ་གཅིག་པས་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་འདོད་དོ། །དེས་ན་བདག་དེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཚུལ་འདི་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་བཀག་ན་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པ་བཀག་པའང་རྟག་པ་བསྒྲུབས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ག་ལ་སྲིད་པས་མི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི། རྫས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ་ཁས་ལེན་ཏོ། །དེའང་གཟུགས་ཀྱི་གཞི། སེམས་ཀྱི་གཞི། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་ལྔའོ། ། དང་པོ་ནི་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པར་འདུས་པ་ལས་རགས་པ་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཏེ་དབང་པོ་ལྔ་དང༌། སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའོ། །བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ལུས་ཀྱི་སྤྱིར་ཁྱབ་པ་ནགས་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར་གནས་པའི་སྡོམ་པ་དང༌། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བར་མས་བསྡུས་པའོ། །རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ན་འབྱུང་བ་བཞི་དང༌། ཁ་དོག་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་རྡུལ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དུ་འདུས་ལ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྒྱད་པོ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྡུལ་དེ་དགུ་གནས་ལ། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཞན་ལ་སྔ་མ་དགུ་པོའི་སྟེང་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་རྡུལ་དང་བཅུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉེན་པོས་བཅོམ་པ་དང༌། རིག་པས་གཞིག་སྟེ་བསལ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་བླཽ་མི་འདོར་བ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པས་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། རགས་པ་ནི་གཉེན་པོས་བཅོམ་པ་དང་ཆའི་དབྱེ་བས་དེར་འཛིན་པའི་བློ་འདོར་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས། ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ་མཛོད་ལས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་མེད་༼༡༽དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི་མིག རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་དྲུག་གོ །དེའང་དབང་པཽ་ལྔས་དོ
Chinese
因此，由于业的果报完全被享用，果报就被浪费了，并且由于将被享用，所以被称为未享用。他们认为，由于享用者或享受者是唯一的我，所以也不是无常。因此，他们说，我存在于既不能说是常恒也不能说是无常的补特伽罗我中。这种方式不好，因为如果遮止常恒，就没有办法成立无常；并且遮止无常也依赖于成立常恒；并且既非常恒也非无常也是不可能的，因此是不合理的。小乘有部宗承认物质各异的五种所知事。也就是色蕴、受蕴、想蕴、行蕴、识蕴这五种。第一种是可以看见的有对色的事物。也就是由地、水、火、风的不可分割的极微，真实存在的物体，聚集环绕并包含间隔，从而成立粗大的事物。不可见但有对色的事物是眼、耳、鼻、舌、身这五根，以及声、香、味、触。不可见且无对色的事物是身体总体遍布，像森林着火一样存在的律仪、非律仪和中间者所包含的。这些极微在外由四大种和色、香、味、触四微组成，共八个部分聚集。身体的根有这八个部分，以及它自身的微尘，共九个存在。眼睛的根等其他根，在前述九个的基础上，加上眼睛等自身微尘，共有十个存在。也就是说，即使极微被力量摧毁，被智慧分析消除，但执着于极微的念头也不会消失，安住于胜义谛的自性中，因此是胜义的实物。粗大的事物是被力量摧毁，并且由于部分的区分，执着于它的念头会消失，具有世俗谛的自性。因此是世俗的实物，如《俱舍论》中所说：何者被摧毁，以及被智慧分析，消除后对此的念头不产生，如瓶和水一样是世俗谛，与此相反的是胜义谛。心之蕴是眼、耳、鼻、舌、身、意这六种识。也就是五根所缘的境。
English
Therefore, because the fruits of karma are completely used up, the fruits are wasted, and because they will be used up, they are called unused. They believe that because the enjoyer or the one who enjoys is the one self, it is also not impermanent. Therefore, they say that the self exists in the self of the person that cannot be said to be either permanent or impermanent. This way is not good, because if permanence is prevented, there is no way to establish impermanence; and preventing impermanence also depends on establishing permanence; and it is impossible to be neither permanent nor impermanent, so it is unreasonable. The Sravaka Vaibhasikas accept five bases of knowable objects that are different substances. That is, the base of form, the base of mind, the base of mental events, non-associated formations, and the unconditioned. The first is the form that can be seen and has resistance. That is, the indivisible atoms of earth, water, fire, and wind, the real objects that truly exist, gather around and include intervals, thereby establishing what is coarse. The forms that cannot be seen but have resistance are the five senses of eye, ear, nose, tongue, and body, and sound, smell, taste, and touch. The forms that cannot be seen and have no resistance are the vows that pervade the body as a whole, like a fire burning in a forest, non-vows, and what is included by the intermediate. These atoms are composed of four elements on the outside and four atoms of color, smell, taste, and touch, for a total of eight parts. The body's sense organ has these eight parts, and its own atom, for a total of nine existences. The eye's sense organ and other sense organs have the previous nine on top of them, plus the eye's own atom, for a total of ten existences. That is, even if the atom is destroyed by force, analyzed and eliminated by wisdom, the thought of clinging to the atom will not disappear, and it will abide in the nature of ultimate truth, so it is a real object of ultimate truth. The coarse thing is destroyed by force, and because of the distinction of parts, the thought of clinging to it disappears, and it has the nature of conventional truth. Therefore, it is a conventional object, as stated in the Abhidharmakosha: What is destroyed and analyzed by wisdom, after eliminating it, the thought of it does not arise, like a pot and water, is conventional truth, and the opposite is ultimate truth. The base of mind is the six consciousnesses of eye, ear, nose, tongue, body, and mind. That is, the objects perceived by the five senses.
Tibetan
ན་ལྔ་མཐོང་བ་ན། རྣམ་ཤེས་ལྔས་དོན་དེ་དག་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། དངོས་པོའི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་དོན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་ཤེས་ཐོགས་མེད་ཡིན་པས་སྒྲིབ་པས་བར་ཏུ་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པའང་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས། དེ་ཉིད་ལས། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་རྟེན་བཅས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ཤེས་མིན། །གང་ཕྱིར་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར། ། གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་མིན་ཕྱིར་ལོ། །ཞེས་སོ། ། སེམས་ལས་འབྱུང་༼༢༽བའི་གཞི་ནི། རེག་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། དད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང༌། མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། བག་ཡོད་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང༌། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། འཆབ་པ་དང༌། འཚིག་པ་དང༌། སྒྱུ་དང༌། གཡོ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། རྒྱགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། མ་དད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡུལ་གཅིག་ལ་འཇུག་པས་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་དང༌། རྣམ་པ་འདྲ་བར་གཅོད་པས་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་དང༌། དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བས་དུས་མཚུངས་པ་དང༌། བདག་པོ་དབང་པོ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པས་རྟེན་མཚུངས་པ་དང༌། གང་ཟག་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་མིག་ཤེས་གཅིག་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ལྟར། དེའི་འཁོར་རེག་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལས་མི་སྐྱེ་བས་རྫས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། མཚུངས་པ་ལྔས་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་དོན་ལ་བལྟས་པས་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མི་འཆར་བས། གཟུང་འཛིན་ཐུག་ཕྲད་དུས་མཉམ་དུ་ངེས་པར་སྐྱེ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཉིས་ཀའང་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་ལས་མ་གཏོ
Chinese
当见到五种根识时，五种识能了知这些事物。意识也能确定过去、未来和事物的辨别等等。如果识不能见到事物，那么识就是无碍的，因此会过度推论为能见到被遮蔽所阻隔的事物等等。正如《彼论》中所说：眼睛能看到有依托的色法，但并非是依于它的识，因为有阻隔的缘故，所以不能看到色法。 心所（２）的所依是：触、作意、受、想、思、欲、胜解、念、等持、慧、信、知惭、知愧、无贪、无嗔、无痴、精进、轻安、不放逸、舍、不害、贪、嗔、慢、无明、坏聚见、疑、忿、恨、覆、恼、悭、嫉、悭吝、憍、害、无惭、无愧、昏沉、掉举、不信、懈怠、放逸、失念、散乱、不正知、恶作、睡眠、寻、伺，这五十一心所。这些心所也因为各自的主导者是识，并且进入同一个对境而目标相同，以相同的方式来决断而形态相同，同时产生而时间相同，依赖于同一个主宰根而所依相同，就像一个人在同一时间不会产生一个以上的眼识一样，它的眷属如触等也不会产生一个以上，因此本体相同。因为有五种相同，所以是相同的。观察根的意义，就像识了知事物的意义一样，它们也能了知事物的差别。因为心和心所都不会显现事物的形象，所以能取和所取相遇，必定同时产生。心和心所都不是外在的知识。
English
When the five sense faculties are seen, the five consciousnesses cognize those objects. The mind consciousness also ascertains the past, future, and the distinction of objects, etc. If consciousness does not see objects, then consciousness is unobstructed, and therefore it would be an overreach to see things that are obstructed by veils, etc. As it says in the same text: "The eye sees forms with a basis, but it is not the consciousness that relies on it, because there is obstruction, therefore it does not see forms." Mental factors (2) The basis of arising is: contact, attention, feeling, perception, volition, desire, conviction, mindfulness, concentration, wisdom, faith, shame, embarrassment, non-attachment, non-hatred, non-ignorance, diligence, pliancy, conscientiousness, equanimity, non-harming, attachment, anger, pride, ignorance, view of the aggregates, doubt, anger, resentment, concealment, vexation, deceit, cunning, jealousy, stinginess, arrogance, harm, shamelessness, lack of embarrassment, lethargy, excitement, disbelief, laziness, carelessness, forgetfulness, distraction, non-intelligence, regret, sleep, investigation, analysis, these fifty-one mental factors. These mental factors are also similar because their respective leaders are consciousness, and they enter the same object, so their object is the same; they decide in the same way, so their form is the same; they arise at the same time, so their time is the same; they rely on the same master faculty, so their basis is the same; just as one person does not generate more than one eye consciousness at one time, so its retinue, such as contact, does not generate more than one, so their substance is the same. Because there are five similarities, they are the same. Observing the meaning of the faculty, just as consciousness knows the meaning of objects, so they also know the difference of objects. Because neither the mind nor the mental factors manifest the image of objects, the grasper and the grasped meet, and they must arise simultaneously. Neither the mind nor the mental factors are external knowledge.