Tibetan
འོ། །དེ་ལ་དོན་དྲུག་ནི། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་དགུ་སྟེ། བདག དུས། ཕྱོགས། ཡིད། ནམ་མཁའ་སྟེ་རྟག་པའི་རྫས་ལྔ་དང༌། ས་ཆུ་མེ་རླུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་རྫས་བཞིའོ། །རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས། བདག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་བཅུ་གསུམ་ནི། བདེ་བ། སྡུག་བསྔལ། བར་མ། ཆོས། ཆོས་མ་ཡིན་པ། འདུས་བྱས་པ། འབད་པའི་ཤུགས། རྣམ་ཤེས་དྲུག་ གོ །དུས་དང་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་བདུན་ནི། གྲངས་དང་བོངས་ཚོད་གཉིས། ཕྲད་པ་དང་བྱེད་པ་༼༡༽གཉིས། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས། སོ་སོ་བའོ། ། ཡོན་ཏན་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི། རོ་ཆུའི། རེག་བྱ་རླུང་གི། ཁ་དོག་མེའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ། འདེགས་འཇོག་གཉིས། བརྐྱང་བསྐུམ་གཉིས། འགྲོ་བའོ། །སྤྱི་ནི་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང༌། ཉི་ཚེ་བའོ། ། བྱེ་བྲག་ནི་ཕན་ཚུན་འདྲེ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་སོ། །འདུ་བ་ནི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའང་བདག་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ། ཟ་བ་པོ་ཡིན་པས། བེམས་པོ་སྟེ་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ་འདོད་པ་ཉིད། གཞན་བདག་༼༢༽ཀྱང་ནི་འདིར་བདག་ཉིད། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན། །རྟེན་དང་ཀུན་འཇུག་ཟ་བ་པོ། །རང་ཉིད་བེམས་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་སོ། །བདག་དེ་བེམས་པོ་ཡིན་ཡང༌། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པས་ཡུལ་འཛིན་པར་ནུས་ལ། ངོ་བོ་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་འབད་པ་དང་འདུ་བ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟས་པས་ལུས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་དེ། བདག་ཉིད་རྟག་ཀྱང་བྱེད་པོར་འགྱུར། །རྫ་ཆག་བྱེ་འཕུར་ཇི་བཞིན་དུ། ། འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ། །འཕོ་ཞིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེས་ལེན་ཏོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ཁྱབ་འཇུག་པ་ནི། ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་གིས་བསྟན་བཅོས་འབུམ་སྡེ་བརྩམས་ཤིང༌། ལྟེ་བ་པད་མོའི་སྐྱེ་གནས་ལས་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པ་བྱུང་སྟེ། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཚངས་པ་དེས་སྤྲུལ་པས་འཇིག་རྟེན་མེས་༼༣༽ཞེས་ བྱའོ། །དེའི་གདོང་བཞི་ལས་སྙན་ངག་དང༌། སྲིད་སྲུངས། མཆོད་སྦྱིན། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་བཞི་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྟག་པར་ཡོད་པ། ཚངས་པས་དྲན་ནས་བརྗོད་པས་རིགས་བྱེད་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །ཕྱིས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་རང་རང་གི་གཞུང་སྨྲ་བའི་ནང
Chinese
哦！那么，六义是：实体和 गुण (藏文，梵文天城体，गुण， गुण，功德)和 कर्म (藏文，梵文天城体，कर्म， karma，业)和 सामान्य (藏文，梵文天城体，सामान्य，sāmānya，总) ， विशेष (藏文，梵文天城体，विशेष，viśeṣa，差别)和 समवाय (藏文，梵文天城体，समवाय，samavāya，结合)六种。 如此说。那么，实体有九种，即： आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我) 、时间、方位、 मनस् (藏文，梵文天城体，मनस्，manas，意) 、虚空，这五种是常有的实体；地、水、火、风，这四种是非常有的实体。依赖于实体的 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德)有二十五种。依赖于 आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我)的实体有十三种，即： सुख (藏文，梵文天城体，सुख，sukha，乐) 、 दुःख (藏文，梵文天城体，दुःख，duḥkha，苦) 、中间、 धर्म (藏文，梵文天城体，धर्म，dharma，法) 、 अधर्म (藏文，梵文天城体，अधर्म，adharma，非法) 、有为、努力的力量、六识。依赖于时间和方位的有七种，即：数量和体积两种，结合和作用两种，异和非异两种，各自。 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德)有五种，即：声音是虚空的 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德) ，气味是地的，味道是水的，触觉是风的，颜色是火的 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德)。 कर्म (藏文，梵文天城体，कर्म，karma，业)有五种，即：举起和放下两种，伸展和收缩两种，行走。 सामान्य (藏文，梵文天城体，सामान्य，sāmānya，总)有两种，即：普遍的和局部的。 विशेष (藏文，梵文天城体，विशेष，viśeṣa，差别)是不互相混合的法。 समवाय (藏文，梵文天城体，समवाय，samavāya，结合)是使实体和 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德)相联系的。 也就是 आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我)是常有的、唯一的、遍及一切的，属于有情众生的相续，是享受者，因此被认为是物质，具有五种特性。 其他的 आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我)也是这里的 आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我)本身。 具有欲望和憎恨等 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德) ，是所依和一切的进入者，是享受者，自己被认为是物质的自性。 如此说。 那个 आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我)虽然是物质，但由于五门的识被认为是 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德) ，所以能够执持对境。虽然自性是常有的，但由于努力和 समवाय (藏文，梵文天城体，समवाय，samavāya，结合)被视为 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德) ，所以身体的接受等被认为是它的 गुण (藏文，梵文天城体，गुण，guṇa，功德)。 自身虽然是常有的，但也成为作者。 就像陶器破碎、沙子飞扬一样，从这个世界到另一个世界，在转移和连接相续时，所谓的 आत्मा (藏文，梵文天城体，आत्म，ātman，我)会接受。 如此说。 第三种是遍入派。 遍入天神创作了十万部的论典，从脐部莲花的出生处产生了四面梵天，一切器情世界都是由那个梵天所化现，所以被称为世界之父。 从他的四面口中说出的诗学、政治、祭祀、决定论四种大学问，也是从无始以来就常有的，梵天回忆并说出，所以认为学问是常有的。 后来，由仙人们收集，在各自的论典中阐述。
English
Oh! So, the six meanings are: substance and गुण (Tibetan, Devanagari, गुण, guṇa, quality) and कर्म (Tibetan, Devanagari, कर्म, karma, action) and सामान्य (Tibetan, Devanagari, सामान्य, sāmānya, generality), विशेष (Tibetan, Devanagari, विशेष, viśeṣa, particularity) and समवाय (Tibetan, Devanagari, समवाय, samavāya, inherence) are the six types. So it is said. So, there are nine substances, namely: आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self), time, direction, मनस् (Tibetan, Devanagari, मनस्, manas, mind), space, these five are permanent substances; earth, water, fire, wind, these four are impermanent substances. The qualities dependent on substance are twenty-five. The thirteen dependent on the substance of आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self) are: सुख (Tibetan, Devanagari, सुख, sukha, happiness), दुःख (Tibetan, Devanagari, दुःख, duḥkha, suffering), intermediate, धर्म (Tibetan, Devanagari, धर्म, dharma, dharma), अधर्म (Tibetan, Devanagari, अधर्म, adharma, non-dharma), conditioned, effort, the six consciousnesses. The seven dependent on time and direction are: number and size, conjunction and action, other and non-other, each. There are five types of qualities: sound is the quality of space, smell is of earth, taste is of water, touch is of wind, and color is the quality of fire. There are five actions: lifting and placing, stretching and contracting, going. There are two generalities: pervasive and limited. Particularity is the dharma that does not mix with each other. Inherence is what connects substance and quality. That is, आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self) is permanent, unique, pervasive, belongs to the continuum of sentient beings, is the enjoyer, and is therefore considered material, possessing five characteristics. Other आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self) is also the आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self) itself here. Possessing qualities such as desire and hatred, it is the support and the all-pervading enjoyer, and considers itself to be of the nature of matter. So it is said. Although that आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self) is material, it is able to grasp objects because the consciousness of the five senses is considered a quality. Although its nature is permanent, it is considered a quality because effort and inherence are considered qualities, so the taking of a body and so on are considered its qualities. Although the self is permanent, it also becomes an agent. Just as a pot breaks and sand blows away, from this world to another, in transferring and connecting the continuum, the so-called आत्मा (Tibetan, Devanagari, आत्म, ātman, self) takes it. So it is said. The third is the pervader. The god Pervader composed a hundred thousand treatises, and the four-faced Brahma arose from the birthplace of the navel lotus, and all the vessel and essence were emanated by that Brahma, so it is called the father of the world. The four great sciences of poetics, politics, sacrifice, and determinism, which are spoken from his four faces, are also eternally existent from the beginning, and Brahma remembers and speaks them, so it is believed that the sciences are eternal. Later, they were collected by the sages and explained in their respective treatises.
Tibetan
་ཚན་ལ། ཁྱབ་འཇུག་གི་བསྟན་བཅོས་བརྡ་སྤྲོད་ངག་གི་འོད་ཟེར་ལ་བརྟེན་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང༌། དྲང་སྲོང་ཨག་ནེའི་སྨྲ་བའི་མཚོན་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མ་པ་ལ་རྣ་མ་ཕུག་པ་དང༌། དྲང་སྲོང་བདེན་གྱི་སྒོམ་རིམ་སྐོར་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་སྒྲུབ་པ་ལ་གསང་བ་པ་དང༌། དྲང་སྲོང་ངན་སྤོང་གི་རྣམ་དཔྱོད་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་འཆད་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བ་དང༌། དྲང་སྲོང་རྒྱུན་ཤེས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཙ་ར་ཀ་འབུམ་སྡེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསོ་དཔྱད་པ་ལ་ཙར་༼༡༽ཀ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ ལྔའོ། །འདི་དག་རིགས་བྱེད་བཞི་ཚད་མར་འདོད་དེ། སྙན་ངག་གིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སྲིད་སྲུངས་ཀྱིས་རང་གི་སྡེ་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་ཕྱིའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་བརྗོད་ཀྱིས་མཆོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཁྱབ་འཇུག་པ། ཚངས་པ་བ། རིགས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། བཞི་པ་རྒྱལ་བ་པ་ནི། ལྷ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་དམ་པས། སྲོག་དང་ཟད་པ་སྡོམ་པ་དང༌། །ངེས་པར་དགའ་དང་འཆི་དང་ལས། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཐར་པ་སྟེ། །ཤེས་པའི་༼༢༽ཚིག་གི་དོན་དགུར་ངེས། །ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་སྨྲ་བ་རྣམས། ཐར་པ་མདོག་དབྱིབས་ཅན་དང༌། ཤིང་སེམས་པ་ཅན་དུ་འདོད་དེ། ལོ་འདབ་བཅད་ན་འཁུམ་པ་དང༌། པགས་པ་བཤུས་ན་སྐམས་པས་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་རྒྱལ་བ་དམ་པས། དཀའ་བཟློག་དད་པས་ལུས་བསྲེགས་ན། །མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བར་སྤྱན་སྟོང་བཞེད། ། གཟས་ཟིན་དུས་སུ་མགོ་བཅད་ན། །ཚངས་པ་ཐོབ་པར་ཀརྞ་འདོད། །བཅིངས་བསྲེགས་འགེགས་ཏེ་ཤི་བ་ནི། །གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་རྒྱལ་བ་སྨྲ། །ཞེས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། ། འདི་ལ་རྒྱལ་བ་པ། དོན་དགུ་པ། གཅེར་བུ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་ཆད་པར་ལྟ་བ་སྡེ་གཅིག་ནི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་ཕུར་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྒྲ་བསླབས་པས་ལྷའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེས། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷ་ལ་འཐབ་པ་ན། རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཛེམ་ནས་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་བ་ཞན་པ་ན། རེ་ཞིག་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་ཞིང་འཁྲུག་པ་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང༌། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང༌། ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ། ཕྱིས་མི་ཡུལ་དུ་གྲོག་མཁར་བས་དར་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཟང་མོ་མ་ཤིའི་བར་དུ་དགའ་མགུར་སྤྱོད། །ཤི་ནས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ལུས་ཀྱ
Chinese
分支是：依赖于遍入天的论著《语法语光》的语法学家；依赖于正直仙人阿耆尼的言语武器的量论者，耳朵穿孔；依赖于正直仙人真实的九次第禅定的禅修者，秘密者；依赖于正直仙人断恶的明辨的论述者，论辩者；依赖于正直仙人常识之子等的医方明十万部的行医者，称为医方明者，此为五种。这些认为四吠陀是可靠的，即诗歌使人们喜悦，治国使自己的阵营获胜，祭祀成办今生来世的利益，声明成办殊胜。此称为遍入天者、梵天者、吠陀者。第四是胜者派，大天胜者圣者说：生命和灭尽的誓言，必定喜乐和死亡与业，罪恶和功德解脱等，确定为知识的九种词义。依赖于此词义装饰显现的论述者们，认为解脱具有颜色形状，树木具有心识，因为砍断树叶会萎缩，剥掉树皮会干枯而死。对此，胜者圣者说：若以难忍的信心焚烧身体，千眼尊者会极度欢喜。若在罗睺星吞噬时砍断头颅，迦叶认为能获得梵天。束缚焚烧阻止而死，胜者说会得到解脱。跟随讲述这些苦行的后面。此称为胜者派、九义派、裸体派。第五是断见派一类，在三十三天中依赖于木钉而获得成就者，因陀罗教其声音，称为天之导师者，当非天与天人争斗时，由于顾忌因果，天人们兴致低落，为了暂时让天人们高兴而战斗获胜，对于前后世、业因果、解脱和解脱等一切都加以诽谤，著有称为“见解之精华”的论著。后来在人间被石窟者弘扬。其中说：在美女未死之前，尽情享受快乐。死后就不是她的享乐之处了。身体的
English
The branches are: grammarians who rely on the treatise of Vishnu, Grammar Speech Light; logicians who rely on the weapon of speech of the righteous sage Agni, with pierced ears; meditators who rely on the nine stages of meditation of the righteous sage Truth, secret ones; debaters who rely on the clear discernment of the righteous sage Abandoning Evil, debaters; physicians who rely on the medical science of one hundred thousand sections of the righteous sage Son of Common Knowledge, etc., called medical scientists, these are five. These consider the four Vedas to be reliable, namely poetry makes people happy, governance makes one's own camp victorious, sacrifices accomplish the benefits of this life and the next, and declarations accomplish the supreme. These are called Vishnuites, Brahmaites, and Vedists. The fourth is the Victorious sect, the great god Victorious Holy One said: Life and the vow of extinction, certainly joy and death and karma, sin and merit liberation, etc., are determined as the nine meanings of knowledge. Those who speak of the scriptures relying on the appearance of this meaning decoration, believe that liberation has color and shape, and trees have consciousness, because cutting off the leaves will wither, and peeling off the bark will dry up and die. To this, the Victorious Holy One said: If one burns the body with unbearable faith, the thousand-eyed one will be extremely pleased. If one cuts off the head when Rahu seizes it, Kashyapa believes that one can attain Brahma. Binding, burning, and stopping to die, the Victorious One says that one will attain liberation. Following behind the explanation of these austerities. These are called the Victorious sect, the Nine Meanings sect, and the Naked sect. The fifth is a type of annihilationist view, those who attained accomplishment in the thirty-three heavens by relying on a peg, Indra taught them the sound, called the teacher of the gods, when the Asuras fought with the gods, because of fear of cause and effect, the gods were in low spirits, in order to temporarily make the gods happy and win the battle, they blasphemed everything such as past and future lives, karma cause and effect, liberation and liberation, and composed a treatise called "Essence of Views". Later it was promoted in the human world by the cave dwellers. It says: Before the beautiful woman dies, enjoy happiness to the fullest. After death, it is not her place of enjoyment. The body's