Tibetan
ང་ཐོས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་བལྟའོ། །བསྟན་པ་ཇི་ཙམ་གནས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། མདོ་སྡེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དང༌། ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་ལོ་སྟོང་དུ་གསུངས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་དང༌། ཟླ་བའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཉིས་སྟོང་དུ་བཤད་པ་དང༌། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་བར་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྔར་བཤད་པ་དང༌། འབུམ་ཊཱིཀ་ལས་ལོ་ལྔ་སྟོང་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ལུང་ལ་བསླབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ལྟ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མཐུན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །འདིར་ནི་ཐ་མ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་བཤད་དེ། ལོ་ལྔ་སྟོང་གི་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་ཕྱེད་དུ་བཅད་༼༡༽པས། ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལས། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པའི་བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པར་བཤད་དེ་འགྲིབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་འབྲས་བུའི་དུས་ལ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ། ལུང་གི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ། སྒྲུབ་པའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ། རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་སྟེ་ཕྲག་བཅུ་ལས། འབྲས་བུའི་དུས་ཕྲག་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་མང་ལ། ཕྱིར་འོང་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་མང་ཞིང་ཕྱིར་འོང་ཡང་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་མང་ཞིང་གཞན་ཡང་ཉུང་ཟད་ཡོད་དོ། །ལུང་གི་དུས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། མངོན་པ་དང༌། གཉིས་པ་ལ་མདོ་སྡེ་དང༌། གསུམ་པ་ལ་འདུལ་བ་དར་ཞིང་འཛིན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བའོ། །སྒྲུབ་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་དང་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས། གཉིས་པར་སེམས། གསུམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་མང་དུ་བྱུང་བའོ། །འདིར་ཕལ་དག་ལུང་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་གོ་བརྗེ་བར་སྣང་ལ་༼༢༽ཡང་དག་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལས། ད་ལྟ་གང་གི་དུས་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་རྣམས་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་ཞྀང་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདུན་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ནང་གིའང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲུབ་དུས་ཡོལ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྒྲུབ་དུས་ལ་སློབ་༼༣༽པའོ། །སྔར་ལོ་ཇི་ཙམ་སོང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། མེ་ཕོ་རྟའི་བར་ལ་ལོ་སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་༼༡༽སོང༌། ཕྱིན་ཆད
Chinese
我认为这是听闻的功德。关于教法存续多久的安立，有两种方式：共同的和不共同的规矩。首先是关于释迦牟尼佛的教法的安立。《贤劫经》和《律藏·小事》中说有一千年，《悲华经》和《月藏经》中说有两千年，嘎玛拉希拉在《金刚经》的注释中说有五个五百年，而《大疏》中说有五千年。第一种说法是就解脱者居多的角度而言。第二种说法是就入果和学习经论的角度而言。第三种说法是就大多数人的见解和修行一致的角度而言。这里是依照最后一种说法，即五千年，将其中的一千年分成两半，也就是十个五百年。其中，因为生主等女性出家，所以最后一个五百年仅仅是持有标志，这被称为衰减。也就是，果位的时代有三个五百年，经论的时代有三个五百年，修行的时代有三个五百年，仅仅持有标志的时代有一个五百年，总共十个五百年。在果位的时代的前三个五百年中，阿罗汉和不来者很多，一来者也有。第二个五百年中，不来者很多，一来者也有。第三个五百年中，预流者很多，其他也有少量。在经论的三个时代中，第一个时代是阿毗达磨，第二个时代是经藏，第三个时代是律藏兴盛，并且出现很多受持者。在修行的三个时代中，第一个时代主要修行戒律，第二个时代主要修行禅定，第三个时代主要修行智慧。这里似乎有些人将经论和修行两个时代颠倒了，但我认为这并不正确。这样，在十个五百年中，现在是什么时代呢？是修行的时代，因为大多数人厌倦轮回，并且渴望修行解脱。在其中，戒律的修行时代已经过去，正在进入禅定的修行时代。以前过去了多少年呢？从佛陀涅槃到火马年，已经过去了三千五百一十六年。
English
I consider this to be the merit of hearing. Regarding the establishment of how long the teachings will last, there are two ways: common and uncommon rules. The first is regarding the establishment of the teachings of Buddha Shakyamuni. The Sutra of the Fortunate Aeon and the Vinaya-ksudraka state one thousand years, the Karunapundarika Sutra and the Candra-garbha Sutra state two thousand years, Kamalaśīla in the commentary on the Vajracchedika states five five-hundreds, and the Abhidharmasamuccaya-vyakhya states five thousand years. The first statement is made from the perspective of those who have attained liberation being the majority. The second statement is made from the perspective of entering the result and studying the scriptures. The third statement is made from the perspective of the majority having similar views and practice. Here, it is explained according to the last statement, that is, five thousand years, dividing one thousand of them in half, which is ten five-hundreds. Among them, because women such as the Lady of the Assembly became ordained, the last five-hundred is said to be merely holding the signs, which is called decline. That is, the era of fruition has three five-hundreds, the era of scriptures has three five-hundreds, the era of practice has three five-hundreds, and the era of merely holding the signs has one five-hundred, totaling ten five-hundreds. In the first three five-hundreds of the era of fruition, there are many Arhats and non-returners, and there are also once-returners. In the second five-hundred, there are many non-returners, and there are also once-returners. In the third five-hundred, there are many stream-enterers, and there are also a few others. In the three eras of scriptures, the first era is Abhidharma, the second era is Sutra, and the third era is Vinaya, which flourish and have many upholders. In the three eras of practice, the first era mainly practices ethics, the second era mainly practices meditation, and the third era mainly practices wisdom. Here, it seems that some people have reversed the two eras of scriptures and practice, but I do not think this is correct. Thus, in the ten five-hundreds, what era is it now? It is the era of practice, because most people are weary of samsara and desire to practice liberation. Within that, the era of practicing ethics has passed, and we are entering the era of practicing meditation. How many years have passed before? From the Nirvana of the Buddha to the Fire Horse year, three thousand five hundred and sixteen years have passed.
Tibetan
་ལོ་དགུ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་དོ། །སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ད་ཕྱིན་ལ་དགུ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་བརྩིའོ། །དེའང་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མེ་མོ་༼༢༽ཡོས་ལ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ས་ཕོ་འབྲུག་ལ་སྐུ་བལྟམས་ནས། ཆུ་ཕོ་སྟག་ལ་སངས་རྒྱས་ཏེ། མེ་མོ་ཕག་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་ན་ཤིང་མོ་བྱ་ལ་རྒྱ་གར་དུ་རྒྱལ་པོ་དགའ་བྱེད་བྱོན་ནས། ལོ་བརྒྱད་བརྒྱ་དགུ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན། ན་ཤིང་ཕོ་འབྲུག་གི་ལོ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་སྲུངས་བྱོན་ནོ། །དེ་ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་སོང་བའི་ཤིང་ཕོ་རྟའི་ལོ་ལ། རྒྱལ་པོ་རྗེ་འབངས་ཀྱིས་བརྩིས་པས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་འདས་ཞེས་གྲགས། དེ་ནས་ལོ་བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟོང་དགུ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས། ན་བལ་ཡུལ་དུ་བརྩིས་ཤིང༌། དེ་ནས་བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག ན་ལྕགས་ཕོ་སྤྲེའུ་ལོ་ལ་བལ་བོའི་རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་གོ་ཆ་བྱོན་ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་ཉིས་སྟོང་དགུ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩགཅིག་འགྲོ། ན་མེ་མོ་གླང་གི་ལོ་ལ་བོད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་བྱོན། དེ་ནས་ལོ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་སོང་དུས་སུམ་སྟོང་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ། ལྕགས་ཕོ་སྟག་གི་ལོ་ལ། མངའ་རིས་སྟོད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཡོན་མཆོད་འཛོམ་མོ། །དེ་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་སོང་བའི་མེ་ཕོ་འབྲུག་གི་ལོའི་སོས་ཀ་སྟོད་སྨད་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཀུན་འཛོམ་ནས་བརྩིས་པས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སུམ་སྟོང་དང་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལོན་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ན་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་དང༌། གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ་དང༌། ཉི་མ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་བྱོན། སུམ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་དང༌། དེ་ནས་བརྩིས་པས་དེང་སང་མེ་ཕོ་རྟའི་བར་ལ་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སོང་སྟེ། དེའི་སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འགྲོ་རྒྱུར་གདའ་གོང་མ་རྣམས་དང་བསྡོམས་པས་སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་འདས་སོ། །བུ་རམ་ཤིང་པ་ཉི་མའི་གཉེན། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ ནི། །སྔར་འདས་ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་༣༠༠༠མེ། །བརྒྱ་ཕྲག་༥༠༠མདའ་དང་བཅུ་ཕྲག་༡༦ཟླ། །རོ་རྣམས་སོང་ངོ་ད་དུང་ཡང༌། །བརྒྱ་ཕྲག་བུ་ག་༩༨༠བཅུ་ཕྲག་ཀླུ། །
Chinese
还有九百八十四年啊。如果算作已过去三千五百三十二年，那么至今还有九百六十八年啊。仅仅执持表相是不算作教法的。还有，导师薄伽梵在火阴兔年入胎，在土阳龙年生身，在水阳虎年成佛，在火阴猪年涅槃。一百七十七年后的木阴鸡年，在印度来了国王欢喜作。八百年（九百七十七）年后的木阳龙年，来了国王月护。从那以后，过了二百三十一年后的木阳马年，国王和臣民们计算，据说佛陀涅槃后过去了一千二百零八年。从那以后，七百二十四年（一千九百三十二）年在尼泊尔计算。从那以后，八百一十四（二千七百四十六）年后的铁阳猴年，尼泊尔的国王光芒铠甲来了，过了二百四十五年（二千九百九十一），在火阴牛年，吐蕃来了国王赤松德赞（约公元742-798在位）。从那以后，过了一百三十四年（三千一百二十五），在铁阳虎年，阿里上部地区聚集了国王和供养。从那以后，过了二十七年的火阳龙年，上下索卡的善知识们全部聚集起来计算，说佛陀涅槃后，已经过了三千一百五十二年。从那以后，五十六年后，大译师洛丹西饶、扎西饶、尼玛西饶等来了。（三千二百）。从那以后计算，如今到火阳马年为止，已经过去了三百二十四年，那（三千五百三十二要过去），与前面那些加起来，已经过去了三千五百一十六年。布让香巴·尼玛格宁。大仙人的教法是：过去之年是三千，五百箭和十六月。那些都过去了，现在还有，九百八十孔和十龙。
English
There are still nine hundred and eighty-four years. If we consider that three thousand five hundred and thirty-two years have passed, then there are still nine hundred and sixty-eight years to go. Merely holding the appearance is not considered the Dharma. Furthermore, the teacher, the Bhagavan, entered the womb in the Fire Female Rabbit year, was born in the Earth Male Dragon year, became enlightened in the Water Male Tiger year, and passed into Nirvana in the Fire Female Pig year. One hundred and seventy-seven years later, in the Wood Female Bird year, King Joyful Maker came to India. Eight hundred (nine hundred and seventy-seven) years later, in the Wood Male Dragon year, King Moon Protector came. From then on, after two hundred and thirty-one years, in the Wood Male Horse year, the king and his subjects calculated that it was said that one thousand two hundred and eight years had passed since the Buddha's Nirvana. From then on, seven hundred and twenty-four years (one thousand nine hundred and thirty-two) were calculated in Nepal. From then on, eight hundred and fourteen (two thousand seven hundred and forty-six) years later, in the Iron Male Monkey year, the Nepalese King Rays of Light Armor came, and after two hundred and forty-five years (two thousand nine hundred and ninety-one), in the Fire Female Ox year, King Trisong Detsen came to Tibet. From then on, after one hundred and thirty-four years (three thousand one hundred and twenty-five), in the Iron Male Tiger year, King Patron and Offering gathered in Upper Ngari. From then on, after twenty-seven years, in the Fire Male Dragon year, all the virtuous friends of Upper and Lower Soka gathered and calculated, saying that three thousand one hundred and fifty-two years had passed since the Buddha's Nirvana. From then on, fifty-six years later, the great translators Lotsawa Lodan Sherab, Drakjor Sherab, Nyima Sherab, and others came. (Three thousand two hundred). From then on, calculating to the present Fire Male Horse year, three hundred and twenty-four years have passed, and that (three thousand five hundred and thirty-two will pass), adding up to the previous ones, three thousand five hundred and sixteen years have passed. Buram Shingpa Nyima Gnyen. The teachings of the great sage are: the years that have passed are three thousand, five hundred arrows, and sixteen months. Those have passed, and there are still nine hundred and eighty holes and ten dragons.