Tibetan
ང་ཆུང་བས་རྟེན་གཞི་ངོ་བོ་མེད་པས་སེམས་ལ་དྲི་མ་མེད་ལ། རྟེན་ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་རང་གསལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འཁོར་རྐྱེན་རང་དག་སྟེ། འཁོར་བ་གཡུལ་བཟློག་ཆེན་པོར་འདོད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཀློང་གི་ངོ་བོ་སེམས་ཉིད་བཅོས་སུ་མེད་པས་དེའི་ངང་ལས་ཤར་བའི་སེམས་རང་གྲོལ་བའོ། །དབྱེ་ན་ཉི་ཟླའི་ཀློང་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་ཀློང་དཀར་པོ་གཉིས་སོ། །ཉི་ཟླའི་ཀློང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་དག་སྟོང་པ་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཡེ་གྲོལ་ལོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཀློང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡོན་ཏན་རང་རྫོགས་སུ་ཤར་བས་རྩོལ་སྒྲུབ་འབད་བཅས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་རང་དག སེམས་ལ་བྱ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པའོ། ། བཞི་པ་ཀློང་རབ་འབྱམས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བཟླ་བའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ལས་ཤར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། སྣང་བར་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། མི་སྣང་བར་གནས་ལུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཕྱིའི་རབ་འབྱམས། གྲུབ་མཐའ་རང་གཞུང་དུ་སྨྲ་བ་ནང་གི་རབ་འབྱམས། གེགས་བསལ་བ་གསང་བའི་རབ་འབྱམས། གནད་བཀྲོལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རབ་འབྱམས་སོ། །དང་པོའི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་གནད། རྐྱེན་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་མི་གནོད་པའི་གནད། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་གནད་དང་གསུམ་གྱིས་སྤང་བླང་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པར་འདོད་དོ། །དེའང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བྱར་མེད་པས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བའི་གནད། སེམས་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་འདས་པར་ཡེ་ནས་ཤར་བའོ། །གཉིས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཐེག་པ་བརྒྱད་ལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་ལྟོས་པས་རིམ་རྩོལ་བློར་གོལ་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་བའི་གཟེབ་ལས་མ་འདས་པར་བསལ་ཏེ། གཤིས་བྱར་མེད་ཕྱོགས་འབྱམས་ལ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་གནས་ལུགས་གཅིག་ཏུ་གྲོལ་བས། རང་བྱུང་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དཔེར་ན་ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གྲིབ་མ་སྣ་ཚོགས་མེད་པའམ། ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མེ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའང་གནས་ལུགས་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། སྣ་ཚོགས་ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་ཤར་ཡང༌། ཡེ་ནས་ཡེ་གྲོལ་ཅོག་གཞག་གི་དགོངས་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། ། གསུམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་སེམས་གང་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ། ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་བློས་སྣང་བ་སེམས་སུ་གོལ་བའི་གེགས་རང་ངོ་ཡེ་དག་ཏུ་གསལ་བས། སྣང་སེམས་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་རྫོགས་ཏེ་གཉིས་མེད་མཁའ་མཉམ་གཅིག་ཏུ་འུབ་ཆུབ། འགྱུ་བ་བློའི་གེགས་དྲན་བསམ་རང་ངོ་ནས་དག་པ་ཅེར་མཐོང་དུ་གསལ་བས་འཕྲོ་འདུ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ཏེ་འགྱུ་བ་སྟོང་དག་ཆེན་པོར་འུབ་ཆུབ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཕར་ཆད། བློ་དེར་འཛིན་དུ་རིག་པ་ཚུར་ཆད། གཅིག་ལ་གཅིག་མ་རེག་མ་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་ལ། ངོ་མ་ཤེས་པས་གཉིས་བཅས་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པ་རང་དག་ཅོག་གཞག་ཆེན་པོར་འུབ་ཆུབ་བོ། །དེའང་ལྟ་བ་ལ་ཡིན་པ་མེད་པས་ཚིག་དང་༼༡༽ཐ་སྙད་ལས་འདས། བསྒོམ་པ་ལ་མིན་བ་མེད་པས་བླང་དོར་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད། སྤྱོད་པ་ལ་ཡིན་མིན་མེད་པས་བྱས་ཆོས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ། འབྲས་བུ་ལ་སྤང་ཐོབ་མེད་པས་རང་གཞག་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་དོ། ། བཞི་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་ཤེས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་ད་ལྟའི་དུས་ནས་ཕྲི་བསྣན་མེད་པར་ཡུལ་སེམས་གང་སྣང་དེ་ཀར་འདོད་ལ། དེ་ལའང་ཡིན་ཐོག་ངོས་ཟིན་པ་དེར་ཅེར་རེ་ལྷན་ནེར་ཡེང་མེད་ཆེན་པོར་གློད་པས། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གཟེར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐེབས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་མ་བསྒྱུར་མ་སྤངས་པར་ཆོས་ཉིད་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ལ་ཟློ་སྟེ། རང་ངོ་ཅེར་མཐོང་གི་གནད་དྲན་སེམས་རང་སར་གཞག་པས་སྤྲོས་པས་བསམ་པ་ཁོང་དག་གི་ངོ་བོ་ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་གྲོལ་ནས་རྟེན་མེད་ཡོངས་གྲོལ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དྲན་པས་མ་༼༡༽ཚོལ་ཁྲོ་མེད་པས་བློ་ལས་འདས་པ། གང་སྣང་རྟེན་མེད་དུ་ཤར་བས་ཡུལ་ལས་འདས་པ། གང་ཤར་དེ་ཉིད་དུ་ཞིག་པས་སྤང་གཉེན་ལས་འདས་པ། སྣང་བརྟགས་རོ་མཉམ་དུ་ཤར་བས་བྱ་རྩོལ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་རོལ་པ་རྒྱན་ཆོས་ཉིད་བྱ་བྲལ་གྱི་ཀློང་བཞིར་འདུས་པ་ལས། རོལ་པའི་ཀློང་ནི་ཡིན་ཕྱོགས་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་འགག་མེད་དུ་ཤར་བའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་མི་གཡོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་ལ། མིན་ངོས་མེད་ཀྱི་རོལ་བ་མཐར་འཛིན་དུ་མ་གྲུབ་པས། ཕྱོགས་ཡན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱན་གྱི་ཀློང་ནི་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར། རང་བྱུང་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་འགག་མེད་དུ་ཤར་བ
Chinese
我等弱小者，因其所依之基无有自性，故心无垢染。虽遍及一切所依之法，然以自明无迁变故，轮涅诸缘自然清净，故视轮回为殊胜之战场。虚空藏之自性，心性本自不造作，故于彼性中生起之心，亦自然解脱。若分，则有日月藏与珍宝白藏二者。日月藏之自性，乃为极净空性，本性无生，本初解脱。珍宝藏之自性，乃为本具功德，自然圆满显现，故一切勤作修持之因果皆自然清净。心无所作，故视法性为任运成就。第四，广大虚空，将因果混为一谈之自性，乃为自生智慧之性中显现之诸法，显现者以心识知，不显现者以实相识知。若分，则有四者：离于作为之外广大虚空；于自宗中宣说宗义之内广大虚空；遣除障碍之秘密广大虚空；开显要义之如是性广大虚空。第一者之自性，以自生之智慧无有因，故为无有退转之要；以无有缘，故显现为种种，故为无有损害之要；以无有因缘二者，故为于轮回涅槃皆不成立之要。以此三要，视其超越取舍作为。是故，以心之自性无有作为，故以造作之法不能成佛之要。以心无有理由，故本初显现为超越一与异。第二者之自性，以八乘不依赖自生智慧，故破除次第勤作之谬念，且未脱离因果轮回之牢笼。于本性无作，周遍一切处，虽显现为种种，然于实相中解脱为一，故称之为超越自生勤作。譬如，种种树木之阴影各异，或种种树木生起同一火焰。是故，实相本自圆满之大圆满，虽显现为种种无偏周遍，然乃本初解脱，安住本然之见地，视其为无有局限与偏颇之自性。第三者之自性，于自生之智慧中，未曾有显现与心识，然以执着之妄念，将显现误认为心识。
English
As for us, the small ones, because the basis we rely on has no inherent nature, our minds are without defilement. Although it pervades all dependent phenomena, it is self-luminous and unchanging, so the circumstances of samsara and nirvana are naturally pure. Therefore, we regard samsara as a great battlefield. The nature of the expanse of space, the nature of mind, is naturally uncreated, so the mind that arises from that nature is also naturally liberated. If divided, there are two: the expanse of the sun and moon and the white expanse of jewels. The nature of the expanse of the sun and moon is utterly pure emptiness, its essence is unborn, and it is primordially liberated. The nature of the expanse of jewels is that qualities are inherently present and naturally manifest in perfection, so all causes and effects of effortful practice are naturally purified. Since the mind is without action, the nature of reality is considered spontaneously accomplished. Fourth, the nature of the vast expanse that confuses cause and effect is that the phenomena that arise from the nature of self-arisen wisdom are known by the mind when they appear, and known by the true state when they do not appear. If divided, there are four: the outer vast expanse that is free from action; the inner vast expanse that speaks of tenets in one's own tradition; the secret vast expanse that dispels obstacles; and the suchness vast expanse that reveals the essential points. The nature of the first is that self-arisen wisdom has no cause, so it is the key point of non-reversal; because there is no condition, it appears in various ways, so it is the key point of non-harm; because there are neither cause nor condition, it is the key point of not being established in either samsara or nirvana. With these three key points, it is considered to transcend acceptance and rejection, and action. Therefore, because the nature of the mind has no action, it is the key point that one cannot attain Buddhahood through fabricated dharmas. Because the mind has no reason, it is inherently manifest as transcending one and other. The nature of the second is that the eight vehicles do not rely on self-arisen wisdom, so they dispel the mistaken notions of gradual effort, and have not escaped the prison of cause and effect samsara. In the nature of reality, which is uncreated and pervades all directions, although it appears in various ways, it is liberated as one in the true state, so it is called transcending self-arisen effort. For example, the shadows of various trees are different, or various trees produce the same fire. Therefore, the Great Perfection of the naturally complete true state, although it manifests in various impartial and all-pervading ways, is the view of primordial liberation, abiding in the natural state, and is considered to be a nature without limitations or biases. The nature of the third is that in self-arisen wisdom, there has never been appearance or mind, but due to the deluded mind of clinging, appearance is mistaken for mind.
Chinese
因為覺性本來清淨，顯現為清淨，不捨棄顯現和心，圓滿於自解脫大之中，融入無二虛空平等一味中。 動搖是心的障礙，念頭思維從自性清淨，在赤裸覺照中顯現，顯現出放射和收攝的法性，融入動搖空淨大之中。 外境顯現為多種多樣，心在那裡執著，覺性在這裡斷絕。 本來就存在著一個不觸及、不關聯另一個的法性。 因為不認識本性，執著於二元對立的能取所取，融入自淨大安住中。 也就是說，因為見地沒有「是」，所以超越了詞句和術語。 因為修持沒有「非」，所以沒有取捨和破立。 因為行為沒有「是」與「非」，所以造作之法在法性中解脫。 因為果沒有斷證，所以希望安住於自性，遠離依賴。 第四者的本質是輪迴涅槃的諸法顯現為顯現覺性的身和智慧，因此從現在開始，在輪迴涅槃中不作區分，不增不減地視一切顯現為法性大，無論顯現為外境還是心。 在那裡，對已經認識的「是」的基礎，赤裸裸地、坦然地、無有動搖地放鬆。 這被稱為不變任運大的橛子，落入能取所取的二者之間。 不轉變、不捨棄顯現為輪迴迷亂的現象，而是在法性中無有造作地沉浸於普賢王如來的意境中。 因為自性赤裸覺照的要點是將念頭安住在本位，所以通過寂靜，思維的本質在外內無有對境中解脫，這被稱為在無依全然解脫大中成佛。 沒有通過念頭去尋找，沒有憤怒，超越了心。 任何顯現都無有依賴地顯現，超越了對境。 任何顯現都在其自身中消融，超越了取捨。 顯現和念頭平等一味地顯現，超越了造作因果。 總而言之，可以歸納為遊戲、莊嚴、法性、無為四種境界。 遊戲的境界是，在沒有「是」的遊戲無礙顯現的狀態中，輪迴涅槃不變不動。 因為沒有「非」的基礎，所以遊戲沒有落入極端執著。 應當了知，這是像虛空一樣超越邊界的意境。 莊嚴的境界是，顯現本來就是心的莊嚴，心性本來就是自生的莊嚴，自生本來就是無有造作的莊嚴。 從無生的狀態中無礙地顯現
English
Because the nature of awareness is primordially pure, it manifests as pure. Without abandoning appearance and mind, it is perfected in the great self-liberation, merging into the non-dual, sky-like equality of one taste. Agitation is the obstacle of the mind. Thoughts and concepts are pure from their own nature. In naked awareness, they manifest clearly, and the radiation and absorption of phenomena arise, merging into the great emptiness and purity of agitation. External objects appear as diverse, and the mind clings to them, while awareness is cut off. The nature of reality is such that one does not touch or relate to the other. Because the nature is not recognized, clinging to the duality of grasper and grasped, it merges into the great self-purifying stillness. That is, because there is no "is" in view, it transcends words and terms. Because there is no "is not" in meditation, there is no acceptance or rejection, no affirmation or negation. Because there is neither "is" nor "is not" in action, fabricated phenomena are liberated in the nature of reality. Because there is no abandonment or attainment in the result, it is desired to abide in self-nature, free from dependence. The essence of the fourth is that all phenomena of samsara and nirvana manifest as the body and wisdom of appearance-awareness. Therefore, from the present moment, without distinguishing between samsara and nirvana, without adding or subtracting, all appearances, whether external objects or mind, are regarded as the great nature of reality. There, on the basis of recognizing what "is," one relaxes nakedly, openly, and without wavering. This is called the unmoving, spontaneously accomplished great peg, which falls between the two of grasper and grasped. Without transforming or abandoning the appearance of samsaric delusion, but in the nature of reality, without effort, one is immersed in the intention of Samantabhadra. Because the key point of the naked awareness of self-nature is to place thoughts in their own place, through stillness, the essence of thought is liberated in the absence of inner and outer objects. This is called attaining Buddhahood in the great, unconditioned, total liberation. Without seeking through thought, without anger, it transcends the mind. Whatever appears arises without dependence, transcending objects. Whatever arises dissolves in itself, transcending acceptance and rejection. Appearances and thoughts arise in equal taste, transcending action, cause, and effect. In short, it can be summarized into the four realms of play, adornment, nature of reality, and non-action. The realm of play is that in the state of unobstructed manifestation of play without "is," samsara and nirvana are unchanging and unmoving. Because there is no basis for "is not," play does not fall into extreme clinging. It should be known that this is an intention that transcends boundaries like space. The realm of adornment is that appearance is originally the adornment of the mind, the nature of mind is originally the self-born adornment, and the self-born is originally the adornment without fabrication. From the state of non-birth, it manifests unhindered.