Tibetan
དུའང་མ་ཕྱེས་བས་ངོ་བོ་རང་དག དགག་སྒྲུབ་གཉིས་བཅས་སུ་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་འོད་གསལ། མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཤར་གྲོལ་སེམས་ཉིད་དུ་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེའང་རོལ་པ་འགག་མེད་དུ་ཤར་བས་སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། བློ་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྣང་བརྟགས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་ས་ནས་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་ངོ་བོ་མཐོང་སྣང་རང་ས་ནས་གྲོལ་བས་ཡོད་ཆོས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ལ། མེད་སྣང་བ་རང་ས་ནས་གྲོལ་བས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འགྱུ་བ་སྟོང་ཡལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མེད་སྣང་རང་དག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི་ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་དུ་གནས་པས་ཡེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མི་ལྟོས། རྐྱེན་བྱུང་འདུས་བྱས་སུ་སྣང་བ་སྣང་སར་སྟོང་བས་འཁོར་འདས་ཕྱོགས་ཡན་དུ་གྲོལ། སྣང་བརྟགས་ཡེ་སྟོང་དུ་ཤར་བ་རང་བྱུང་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཤར་བས། བརྗོད་མེད་བློ་འདས་སུ་ཡེ་ནས་འདུག་པའི་ཕྱིར་བལྟར་མེད་གོམས་པ་མེད་པའི་གནད། གནས་འགྱུ་གཉིས་མེད་དུ་གྲོལ་བས་སེམས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་གནད། བྱས་ཆོས་གློ་བུར་དུ་ཤར་བས་འདུས་བྱས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡེ་གྲོལ་མི་རྟོག་པའི་གནད་དེ། གནད་གསུམ་གྱིས་འཁོར་འདས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་ལ་ཟློ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཀློང་དཀར་པོ་སེམས་སུ་སྨྲ་བའི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་རིག་པའི་ངང་ལ་ཕྱི་སྣང་༼༡༽ནང་རིག་པར་ཤར་པ་རྣམས་སེམས་ཀྱི་རོལ་བ་སྟེ། སྣང་རྐྱེན་རང་གྲོལ་བས་བྱར་མེད་རྒྱུ་ནས་དག་སྟེ་གནས་ལུགས་ལ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའོ། །དབྱེ་ན་བརྗོད་མེད་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་ཀློང་དཀར་པོ་དང༌། ལྟ་སྒོམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཀློང་དཀར་པོ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་ངོ་བོ་མཐོང་བྱེད་ཅེར་གྲོལ་ལ། མཐོང་བ་རང་དག་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད་དེ། དབྱེ་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་དང་ནམ་མཁའི་ཀློང་གཉིས་ལས། རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་ནི་ངོ་བོ་ཡེ་གྲོལ་གྱི་སྟེང་དུ་གནད་བྱར་མེད་དུ་མཐོང་བས་དྲན་བསམ་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་གྲོལ་ཡོངས་གྲོལ་དུ་ཤར་བས་གཉིས་མེད་བློ་འདས་སུ་ཐག་ཆོད་པའོ། ། དབྱེ་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ལས། ཆེ་བ་ནི་སེམས་རང་སྣང་སྟོང་པ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་ལྟོས་པ་དག་སྟེ། སྣང་སེམས་རང་དག་གི་ངོ་བོར་ཆོས་ཉིད་ཡེ་འདས་ཆེན་པོར་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་པས། སྐྱེ་འགག་གནས་པས་སྟོང་ལ། སྟོང་པས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང༌། ཀློ
Chinese
未曾分别，故本体自净。否定肯定二者皆不成立，故自性光明。体性二者无别，故欲其汇集于任运解脱之心性。彼亦于无碍显现之游舞中，解脱为显现与心识二者无别，如是，以离思维之本体自性之理证，显现所缘之轮涅诸法，安住于自处本初解脱。其二为，本体所见显现自处解脱，故有法自性显现为多种。无有显现自处解脱，故超越业及异熟。以动摇空逝之理证，成立无有显现自净。 其三为，本体安住于本初空性，故本净不观待因果。显现为缘起有为法，然显现处即空性，故解脱于轮涅边际。显现所缘显现为本初空性，故显现为不离自生基之理证。以是之故，于不可言说、超离心识中，本即安住，故为无所观、无所修之要诀。安住动摇二者解脱为无别，故为心性无有迁变之要诀。所作法突发显现，故为有为法意念之见修本体本初解脱、无分别之要诀。如是，以三要诀，于无有轮涅勤作修证中念诵。其三，谓虚空藏为心识之本体，于自生觉性之状态中，外境显现༼1༽内觉性所显现者，皆为心识之游舞。显现缘起自解脱，故无作，从因清净，于实相中无可修证。若分，则有不可言说自生大虚空藏，与见修无别之虚空藏二者。其中，前者之本体为能见者直视解脱，所见自净，故欲其为境识二者无别。若分，则有如海之虚空藏与如虚空之虚空藏二者。其中，如海之虚空藏，乃于本体本初解脱之上，以无作之要诀见之，故知忆念分别自解脱，此乃本初解脱、圆满解脱显现，故决断为无二、超心识。 若分，则有如海之虚空藏大小二者。大者，乃心识自显现空性本初解脱，故心性清净观待于空性。显现心识自净之本体中，法性本初超越广大，一切皆为一体。生灭安住故为空性，空性故于任何处皆不成立，如是欲之。虚
English
Without having been separated, therefore the essence is self-purified." "Since neither affirmation nor negation are established, the nature is clear light. Since essence and characteristics are non-dual, it is desired that they converge into the spontaneously liberated mind itself. Moreover, as play arises without cessation, it is liberated into the non-duality of appearance and mind. Thus, through the reasoning of the essence of being beyond intellect, all phenomena of samsara and nirvana, which are objects of appearance, abide in their own ground as primordially liberated. The second is that since the essence, the appearance of seeing, is liberated from its own ground, the nature of existent phenomena arises in various ways. Since the appearance of non-existence is liberated from its own ground, it transcends karma and its maturation. Through the reasoning of vacillating emptiness, the appearance of non-existence is established as self-purified." "The third is that since the essence abides in primordial emptiness, the primordially pure does not depend on cause and effect. Although it appears as conditioned phenomena arising from conditions, since emptiness is in the place of appearance, it is liberated beyond the confines of samsara and nirvana. Since the appearance of objects of appearance arises as primordial emptiness, it arises as the reasoning of not moving from the self-arisen ground. Therefore, since it abides from the beginning in the inexpressible, beyond intellect, it is the key point of not looking and not habituating. Since abiding and moving are liberated as non-dual, it is the key point of the mind itself being immutable. Since conditioned phenomena arise suddenly, it is the key point of the essence of view and meditation of conceptual mind being primordially liberated and non-conceptual. Thus, with these three key points, one recites in the absence of effort and accomplishment in samsara and nirvana. The third, the essence of the white space spoken of as mind, in the state of self-arisen awareness, the outer appearances (1) the inner awareness that arises are all the play of mind. Since the arising conditions are self-liberated, they are without effort, purified from the ground, and there is nothing to be accomplished in reality. If divided, there are the great white space of inexpressible self-arising and the white space of non-duality of view and meditation. Among these, the essence of the former is the direct liberation of the seer, and since what is seen is self-purified, it is desired that object and mind are non-dual. If divided, there are the space of the ocean and the space of the sky. Among these, the space of the ocean is that which is seen with the key point of non-action on top of the essence of primordial liberation, so knowing that memory and thought are self-liberated, this is the manifestation of primordial liberation and complete liberation, so it is decided as non-dual and beyond mind." "If divided, there are the large and small spaces of the ocean. The large one is that since the mind's own appearance of emptiness is primordially liberated, the mind itself is pure in dependence on emptiness. In the essence of the self-purification of appearance and mind, the nature of reality is primordially transcendent and vast, and everything is one-sided. Since birth and death abide, it is empty, and since it is empty, it is not established anywhere, so it is desired. Space