Tibetan
། སྤྱིར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བཤད་པ་ན༼༡༽། རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་ཆོས་མཐུན་པ་དང༌། རིག་པའི་རོལ་པ་དང་རྩལ་དང་རྒྱན་དུ་རང་སྣང་བ་ལ་དགོངས་ནས་སེམས་སུ་བཏགས་ཏེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལ་ཉི་མར་བཏགས་ནས་དེང་རྩེའི་ཉི་མ་ལ་སྡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ལ་གཉིས་ལས། རིགས་པ་ནི་སེམས་ལ་ཁ་དོག་དང་ཕྱོགས་ཆ་སྣང་བར་ཐལ་ཏེ་སྣང་བ་ལ་ཁ་དོག་དང་ཕྱོགས་ཆ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཕྱིར་ཐལ། སྣང་བ་ནང་དུ་ཐལ་པས་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། རང་ཤི་དུས་སྣོད་བཅུད་དུས་གཅིག་འཆི་བར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རིག་པས་གནོད་དོ། ། ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཅི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་སེམས་སུ་འདོད། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་སྣ་ཚོགས་སེམས། ། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་རམ། །སེམས་ཅན་སངས་མི་རྒྱ་བར་ རིགས། །དཔེར་ན་སོལ་བ་ནག་པོ་ལ། །བྱི་དོར་བྱས་ཀྱང་དཀར་པོ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ་ལ། །སྒོམ་སྒྲུབ་བྱས་ཀྱང་སངས་མི་རྒྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ངེས་དོན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། ངེས་དོན་མ་མཐོང་གླེན་པ་རྣམས། །སྣང་བ་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཟེར། །ར་གན་གསེར་དུ་བྱེད་པ་བཞིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། འདིར་དེང་སང་རྫོགས་ཆེན་ཤེས་པར་རློམ་པ་དང་ཐུན་མོང་པའི་ཐེག་པ་ཁ་ཅིག་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་སུ་འདོད་པ་ཕྱོགས་མ་ཕྱེད་པ་ནོར་བ་རྔམས་པོ་ཆེར་སྨྲ་བས་ཏེ། སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་མི་གཅིག་སྟེ། སེམས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྩལ་ལམ་རོལ་པར་སྣང་སྲིད་ཤར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་དེ་རིག་པའི་རྩལ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། རིག་པ་ཉིད་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུལ་སྣང་མེད་པ་གསལ་སྣང་སེམས་དང་སེམས་ལས་གཞན་དུའང་མ་གྲུབ་པ་སྟོང་གསལ་གཞི་མེད་ཡེ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། གྲོལ་དུས་རྩལ་དང་རོལ་པ་གཞི་མེད་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་སད་པ་ལྟར་རང་དག་ནས ། རང་རིག་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་དང་པོའི་རང་མལ་ལས་མི་གཡོས་པར་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ནི་དེང་སང་ཁོ་བོ་ལས་གཞན་མེད་དེ། ལ་ལ་སེམས་སུ་འདོད། ལ་ལ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལས་མེད་དོ། །འདིར་རང་གི་སྡེ་བས་ཀྱང་མ་ཆོད་པས། རྩལ་དང་རོལ་བ་རྒྱན་དུ་ཤར་བ་ངོ་བོར་ཁས་བླང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྩལ་ནི་རིག་པའི་ནུས་པས་ཏེ་འཁོར་འདས་སོ་སོར་ཤར་བ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་ཉིད་པདྨོ་འབྱེད་པ་དང་ཀུ་མུ་ཏ་ཟུམ་པ་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །རོལ་པ་ནི་རིག་པའི་གདངས་ལ་རོལ་པ་མར་མེ་འོད་ལ་རོལ་པའམ་ཉི་མ་ཟེར་ལ་རོལ་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱན་ནི་རང་སྣང་བཀོད་པར་སྣང་དུས་རང་ཤར་རིག་ངོར་བརྒྱན་པ་སྟེ། ནམ་མཁར་འཇའ་ཚོན་དང༌། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་བརྒྱན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་གསལ་ལས། རྩལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པ། །ཞེས་པ་དང༌། མ་འགགས་གཉིས་མེད་འབྱོར་པ་ནི། །རོལ་པའི་ངོ་བོར་ང་ཡིས་བསྟན། །ཅེས་པ་དང༌། དེ་ཕྱིར་མཛེས་པ་རྒྱན་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། ། ཞར་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་རིག་པ་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡུལ་སྣང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལྟར། །ཡུལ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང༌། ། མེད་པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་འཆར་བའི་གཞི་རིག་པའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་དེ་དཔེ་ནི། །ཀུན་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མེད་པའི་རང་ངོའི་འདུག་ཚུལ་ནི། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །བཟང་ངན་མེད་པས་འཁོར་འདས་དལ་ཁོད་སྙོམས། །གོལ་སྒྲིབ་མེད་པས་སྲིད་གསུམ་གདར་ཤ་ཆོད། །རིག་པ་ཟང་ཀ་ངང་གསལ་རྗེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བར་ལྷུང་བ་དང་བདེ་སྡུག་གི་གཡང་ས་ཡེ་ནས་ཆོད་དེ། འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པ་ལས་བྱུང་ལ། རིག་པ་རང་ངོ་རྒྱུ་འབྲས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་གོལ་སྒྲིབ་དང་བཟང་ངན་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རིག་ངོར་དལ་ཁོད་སྙོམས་ཏེ་དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་བློ་བདེའོ། །རིག་པ་གང་དུའང་མེད་པའི་ངང་ནས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཞིང་གནས་པ་འདྲ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་ཡེ་གྲོལ་ལ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་རང་ཐོག་ཏུ་གནས་པ་ཙམ་ལས་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱང་དོན་བཟང་དུ་སོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་
Chinese
总的来说，显有轮涅被说成是菩提心，乃是(1)。在明觉一性的状态中不移动而与法相符，并且认为明觉的游舞、力量和庄严是自显现，因此安立为心，就像把太阳的光芒安立为太阳，然后说待在今日之顶一样。对于能损害实事有两种，从理证上说，会成为心上显现颜色和方位的过失，因为显现上有颜色和方位；并且心会外散，显现会内收，因此会互相混淆；以及自己死亡时，器情同时死亡等等，有非常多荒谬的理证上的损害。（）经由圣教也能损害，如《普贤王如来心镜》中说：认为显现是心，是背离我的。并且，《明觉自生》中说：为何将万象视为心？一切由生起故，万象是心。（）佛陀果位会生起或坏灭吗？众生不会成佛吗？（）譬如黑炭，即使擦拭也不会变白。因此对于迷惑的众生，即使修行也不会成佛。以及《真实义总集续》中说：未见真实义的愚笨者，说显现是自己的心，如同把铜变成金子一样。这样说了。（）此处如今自诩为了解大圆满者，以及一些共同乘的行者，认为显现是自己的心，这是没有区分宗派的极大的错误，因为心和菩提心不是一回事。心是三界中忽然生起的垢染，包括八识聚和心所。菩提心是明觉自生的智慧，无有事物和相状，是轮涅一切的法界。此处显有轮涅是菩提心的力量或游舞，因此说菩提心只是将果的名字安立在因上而已。要知道显现为轮涅的是明觉的力量，并且要知道明觉本身不成立为轮涅任何一方，并且显现的计划不会停止。要知道没有对境显现的明朗显现，既不是心也不是心之外的事物，是空明无基的原始清净。解脱时，因为力量和游舞是无基的，所以像从梦中醒来一样，自然清净。（）自证法身不变原始的自性中不会移动，事物
English
Generally, the appearance of existence, samsara and nirvana, is said to be the mind of bodhichitta, which is (1). Without moving from the state of oneness of awareness, it is in accordance with the Dharma, and considering the play, power, and adornment of awareness as self-appearance, it is labeled as mind, just like labeling the sun's rays as the sun and then saying to stay on the top of today. There are two things that can harm reality. From the perspective of reasoning, it would be a mistake to see colors and directions in the mind, because there are colors and directions in appearance; and the mind would be scattered outwards, and appearance would be drawn inwards, so they would be confused with each other; and when one dies, the vessel and its contents would die at the same time, etc. There are very many absurd harms from reasoning. () It can also be harmed by scripture, as it says in the Mirror of the Mind of Samantabhadra: "To think that appearance is the mind is to deviate from me." And in The Self-Arising of Awareness: "Why do you think that all kinds of things are the mind? Because everything arises, all kinds of things are the mind." () Will the fruit of Buddhahood arise or perish? Will sentient beings not become Buddhas? () For example, black charcoal, even if you wipe it, will not turn white. Therefore, even if you practice meditation, sentient beings who are confused will not become Buddhas. And in The Tantra of the Gathering of Definitive Meaning: "The fools who have not seen the definitive meaning say that appearance is their own mind, like turning copper into gold." So it is said. () Here, nowadays, those who claim to understand Dzogchen, and some practitioners of the common vehicle, think that appearance is their own mind, which is a huge mistake that does not distinguish between sects, because mind and bodhichitta are not the same thing. Mind is the adventitious defilement of the three realms, including the eight aggregates and mental factors. Bodhichitta is the self-arising wisdom of awareness, without things or characteristics, and is the dharmadhatu of all samsara and nirvana. Here, the appearance of samsara and nirvana is the power or play of bodhichitta, so saying bodhichitta is just applying the name of the result to the cause. Know that what appears as samsara and nirvana is the power of awareness, and know that awareness itself is not established as either samsara or nirvana, and the plan of appearance will not stop. Know that the clear appearance without object appearance is neither the mind nor something other than the mind, but is the empty and clear, baseless, primordial purity. At the time of liberation, because the power and play are baseless, they are naturally purified like waking up from a dream. () Self-awareness, the unchanging original nature of the Dharmakaya, does not move, things.
Chinese
应当了知其差别和特征。像这样的区分，现在除了我之外没有别人了。有些人认为是心，有些人认为是其他，除此之外没有别的了。这里连自己的宗派也无法确定，因为主张将才华、嬉戏、庄严显现作为其自性。其中，才华是智慧的能力，即轮回涅槃各自显现，就像太阳的光芒，既能使莲花开放，也能使睡莲闭合一样。嬉戏是嬉戏于智慧的音声，就像灯火嬉戏于光明，或者太阳嬉戏于光芒一样。庄严是自显的陈设，显现时，自生于觉性的面前，如同虚空中的彩虹，以及日月星辰点缀虚空一样。这些在《普明》中也说到：“才华的自性不间断。”以及“不间断、无二的富饶，我已阐释为嬉戏的自性。”以及“因此，美妙被称为庄严。” 顺便也已经阐述了详细的内容。现在阐述觉性本身在任何地方都不成立：就像外境显现无有自性一样，能取外境的菩提心的自性也如虚空般无有自性，应当了知是超越言说、思虑、表达的。显现轮回涅槃之基的觉性，其自性在任何地方都不成立，如同虚空一般。《普作续》中说：“菩提心是虚空的自性，一切法都是菩提心，那个比喻是，一切比喻都是虚空般的自性。”如此等等。无有之自性的安住方式是：在意义的精华自生智慧中，没有因果，因此断绝了轮回的悬崖。没有好坏，因此轮回涅槃平等安住。没有迷乱和遮蔽，因此断绝了三有的拣择。觉性如水晶般澄澈明亮，赤裸的自性中没有因果，因此从根本上断绝了堕入轮回和苦乐的悬崖。一切轮回都从因果的显现不间断中产生。觉性本来自性在任何因果中都不成立，因此没有迷乱和遮蔽，没有好坏，无论轮回涅槃如何显现，在觉性面前都是平等安住，因为实际上从未存在过，所以内心安乐。觉性从任何地方都不存在的状态中，如何显现和安住，虽然相似，但从未存在过，本来解脱。仅仅是证悟那一点安住于自身之上，即使执着为成佛，实际上也没有任何好的结果。
English
One should know the distinctions and characteristics clearly. Such distinctions are not found in anyone else these days except for me. Some consider it to be the mind, others consider it to be something else, but there is nothing beyond that. Here, even one's own school cannot decide, because it asserts that talent, play, and adornment appear as its essence. Among these, talent is the power of awareness, that is, the separate appearances of samsara and nirvana, just as the single ray of sunlight opens the lotus and closes the night-blooming lotus. Play is playing with the sound of awareness, like a lamp playing with light, or the sun playing with rays. Adornment is the self-appearing arrangement, appearing as self-arising adornments in the face of awareness, like rainbows in the sky, and the sun, moon, planets, and stars adorning the sky. These are also stated in the Kunsel: "The essence of talent is unceasing." And, "Unceasing, non-dual abundance, I have shown as the essence of play." And, "Therefore, beauty is called adornment." Incidentally, the detailed explanation has been shown. Now, to show that awareness itself is not established anywhere: Just as the nature of objects is without appearance, so too is the nature of the object-possessing bodhicitta. Its essence is like the sky, and it should be known as beyond speech, thought, and expression. The essence of awareness, the basis for the arising of samsara and nirvana, is not established anywhere, like the sky. The Kunjed says: "Bodhicitta is the nature of the sky, all dharmas are bodhicitta, that example is, all examples are the nature of the sky." And so on. The way of abiding in the self-face of non-existence is: In the self-arisen wisdom, the essence of meaning, there is no cause and effect, therefore the precipice of samsara is cut off. Without good or bad, samsara and nirvana abide in equanimity. Without straying or obscuration, the three realms are discerned. Awareness, like clear crystal, in its naked essence, has no cause and effect, therefore the precipice of falling into samsara and happiness and suffering is cut off from the beginning. All of samsara arises from the unceasing appearance of cause and effect. The self-nature of awareness is not established in any cause and effect, therefore there is no straying or obscuration, no good or bad, so however samsara and nirvana may appear, they abide in equanimity in the face of awareness, because in reality they have never existed, so the mind is at ease. From the state where awareness does not exist anywhere, how it appears and abides, although similar, it has never existed, it is primordially liberated. Merely realizing that point and abiding in oneself, even if one clings to it as becoming a Buddha, in reality there is no good result.