Tibetan
་སུ་བཅིང་བ་དང༌། ལ་བཟླ་བ་དང་བཞི་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་དང་པོ་མེད་པའི་གནས་བསྟན་པ། །མེད་པའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། ། མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་དུ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ངང་ན་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ལས། རིག་པ་དངོས་མེད་ཞི་བ་ལ། །སྤྲོས་པ་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་མེད་པའི་དཔེ་དོན་ངེས་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དབྱིངས་རུམ་དུ། །སྣོད་བཅུད་འབྱུང་བཞིའི་འཕོ་འགྱུར་ཅི་སྣང་ཡང༌། །སྟོང་པའི་གཟུགས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྣང་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའི་ངང་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་འཇིག་སྣང་ ཡང༌། སྣང་བ་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་རང་བཞིན་མེད་ལ། སྣང་མཁན་འབྱུང་བཞི་ཆགས་འཇིག་ལ་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པ་དང༌། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་ཀྱང༌། རྟེན་དང་བརྟེན་ཆོས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། རིག་པ་དང་དེའི་ངང་འདིར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་དེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དེ་བས་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་མི་གནས་མེད་པ་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་ཡུལ་ཆེ་བས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣོད་བཅུད་ཀུན་གནས་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། ། གཉིས་སུ་མེད་དེ་སྒྲོ་སྐུར་ཀུན་དང་བྲལ། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་རིག་ངོར་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་ཅིར་སྣང་ཡང༌། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལྟར། །སྣང་སྲིད་ཆོས་ཀུན་སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མ་གཡོས་དངོས་པོ་མེད། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྲིད་པ་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཅིར་སྣང་ཡང་སྒྱུ་མའི་སྣོད་བཅུད་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་ལ། རིག་པའི་ངང་ལ་གུད་དུ་ཆད་པའམ་གཡོས་པ་མེད་དེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་པ་ངང་གིས་མེད། །ཅེས་སོ། ། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན༼༡༽། །སྣང་བའི་དུས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟར། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང༌། །ཇི་བཞིན་མ་གཡོས་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་གཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར། འགྲོ་དྲུག་རང་སྣང་གི་ཆོས་སོ་ཅོག་རིག་པའི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་ཤིང༌། སྐུ་གསུམ་དག་སྣང་གི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཀྱང་རིག་པ་གཟུང་འཛིན་ལས་གྲོལ་བའི་དབྱིངས་ལས་གཞན་དུ་གཡོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། སྐུ་གསུམ་ཐུག་ཕྲད་ལས། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་སྐྱེ་གནས་བཞི་པོ་ཡང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནས་སྐྱེས་ཤིང་དབྱིངས་སུ་འགྲོ། །གཟུང་འཛིན་ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་སྣང་བ་ཡང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གཟུང་ཞིང་དབྱིངས་ལ་འཛིན། །དབྱིངས་ཉིད་ངང་ལ་གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་ཚད་ཀྱང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཤར་ཞིང་དབྱིངས་སུ་མཁྱེན། །མཁྱེན་པ་མ་འགགས་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །སྐུ་གསུམ་ཐུག་ཕྲད་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཀློང༌། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་ཡང་དོན་ལ་སེམས་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་སེམས་ལ་སྣང་ན་ཡང༌། །སེམས་མིན་སེམས་ལས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་པས། །མེད་པ་གསལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ། །ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བ་དང་སྣོད་བཅུད་རང་ངོར་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་དག་སེམས་ལ་སྣང་བས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། གཞན་ལྟར་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང༌། སེམས་སུའང་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟར། མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་སྟོང་གཟུགས་སུ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་ཆ་ཡོད་དུ་བརྟགས་པས་ཆོས་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། སེམས་ཉིད་རང་སྣང་གི་རྣམ་པ་ལས། སྟོང་པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཡན་ལག་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙིང་པོའི་ཡུལ་ཚོལ་ཞིང༌། །རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ། །སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད། །རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་རྩིས་ཤིང་ཕྱོགས་ཆ་ཀུན་དང་བྲལ། །མི་གནས་དོན་ཉིད་ལེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་སྟེ། །མངོན་སུམ་ཀུན་ལ་མི་རྟོག་ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་ན་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ། ། མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཆགས་པའི་གནས་མེད་དེ། །དེ་བཞིན་གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་ཁྱད་པར་གསལ་བར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པ
Chinese
以及束缚和念诵等四种。其中，开示一切法无有实物和相状，即是开示无有初始之境。无有之自性，本体即是空性。犹如虚空般广大之菩提心之大空间中，无论显现为何，皆无自性。觉性之本体以及其境中显现之诸法，本初即空且无我，故一切戏论皆寂灭，且无有生。如《明点普照》所说：觉性无实寂灭中，戏论实物相状皆无。如是确定无有之比喻与意义：犹如广阔虚空之界域中，无论显现何种器情世间四大之变迁，然空性之色无有自性一般，菩提心所显现之法亦如是。虚空之中显现世界之成住坏空，然而，显现于虚空之境无有本体，故无自性。显现者四大之成住坏空亦无有自性真实。纵然微尘无有分，然所依与能依之法在究竟上亦无成立。如是，觉性及其境中显现之诸法亦皆无自性。如《普作续》所说：因此，显现世间器情一切，如虚空之境不存不住一般，菩提心之广大空间境域广大，然安住佛与有情器情一切，然一切皆于清净之法性中，无有二元，远离一切增损。如是。现在开示觉性境中显现之有法无有自性：犹如幻化之影像无论显现何种，然空性之自性无有实物一般，显现世间一切法，自显现之时起，未曾动摇菩提心，无有实物。如是，显现之外器世界一切，以及存在之内情众生无论显现何种，亦如幻化之器情一般无有自性。觉性之境亦未曾间断或动摇。如《普作续》所说：显现世间器情轮回涅槃诸法一切，未曾动摇菩提心，本性即是。如是。开示显现之诸法未曾动摇于任运自成觉性之境中：犹如梦境未曾动摇于睡眠一般，自显现之时起即无有自性一般，显现世间轮回涅槃菩提心之境，
English
And the four of binding and reciting. Among them, it is shown that all dharmas are without substance and characteristics, that is, showing the state of having no beginning. The nature of non-existence, the essence is emptiness. In the great space of the Bodhicitta, which is like the sky, no matter what appears, it has no self-nature. The essence of awareness and all the dharmas that appear in it are originally empty and selfless, so all proliferations are pacified and there is no birth. As it is said in "Thigle Kunsel": In the peacefulness of awareness without substance, there is no proliferation of substance and characteristics. Thus, the example and meaning of non-existence are determined: Just as in the realm of the vast sky, no matter what changes of the four elements of the vessel and essence appear, just as the empty form has no self-nature, so are the dharmas that appear in the Bodhicitta. In the sky, the formation and destruction of the world appear. However, the realm that appears in the sky has no essence, so it has no self-nature. The formation, dwelling, destruction, and emptiness of the four elements that appear also have no self-nature. Even if the dust particles have no parts, the dependent and the dependent dharmas are not established in the end. Thus, all the dharmas that appear in the realm of awareness also have no self-nature. As it is said in the "Kunjed Gyalpo": Therefore, all the phenomena of existence, vessels, and essences, are like the realm of the sky, which does not exist or abide. The realm of the vast space of Bodhicitta is vast, but all the vessels and essences of Buddhas and sentient beings abide. However, all are in the nature of complete purity, non-dual, and free from all additions and subtractions. That's it. Now, it is shown that the phenomena that appear in the realm of awareness have no self-nature: Just as the images of illusion appear in various ways, but the nature of emptiness has no substance, so all the dharmas of existence appear from the very moment of appearance, without moving the Bodhicitta, without substance. Thus, all the external vessel worlds that appear, and whatever sentient beings of the internal essence exist, have no self-nature like the vessel and essence of illusion. The realm of awareness has never been interrupted or moved. As it is said in the "Kunjed Gyalpo": All the dharmas of existence, vessels, essences, samsara, and nirvana that appear have never moved the Bodhicitta, and their nature is such. That's it. It is shown that the dharmas that appear have never moved in the realm of spontaneously accomplished awareness: Just as dreams have never moved in sleep, just as they have no self-nature from the moment of appearance, the realm of samsara, nirvana, and Bodhicitta that appears,
Chinese
犹如未动摇，事物无相。如梦境之地及人等，未从睡眠中动摇一般。六道自显之诸法，亦未从觉性之界动摇。三身清净显现之诸法，也未从觉性离能取所取之界动摇丝毫。三身相遇时说：六道众生四生处，从法界生起且入于界。能取所取境心之异相，于法界取且于界执持。界性自性中，无有能取与所取。三世诸佛之知量，从法界生起且于界知。知者不灭所知法界，三身相遇自生自解脱之虚空。如是。外境显现，然实则非心且无异体成立。如是诸法虽显现于心，然非心亦非异于心，无有显现如幻之自性，当下即超离言思表达。是故显现于心之诸法，当知显现之时即无有。色等五境显现及器情于自现显现之此等法，因显现于心故非异体。虽显现为异体，然如梦幻般无自性故，非成立为异体，亦非成立为心，如幻之八喻。无有显现之空色中，以微尘无分及有分而衡量，则法无我而平等性也。当知心性自显之相中，空性不变之界。一切作者云：支分法之力，寻觅心要之境，以不作任何分别之方便而享用之。心要自性生起，故法身不在他处。于一微尘计数且远离一切方分。不住之义即是善妙之自生智慧，于一切显现中，于不分别广大之心要中，若入清净道，则得平等之王位。 不变无迁变，故无贪著之处。如是无所取之境，亦无心之所住。如是说。若问一切非皆说为心耶？于此分明辨别而显示
English
Like immovability, things are without characteristics. Just as the realm of dreams and people, etc., do not move from the state of sleep. All the phenomena of the six realms' self-appearance do not move from the sphere of awareness. All the phenomena of the pure appearance of the three bodies also do not move at all from the sphere of awareness, which is free from grasping and being grasped. In the meeting of the three bodies, it is said: The six types of beings, the four modes of birth, arise from the realm of reality and go into the realm. The appearance of the duality of grasper and grasped, object and mind, grasps in the realm of reality and holds in the realm. In the nature of the realm itself, there is no grasper or grasped. The extent of knowledge of all the Buddhas of the three times also arises from the realm of reality and knows in the realm. Knowledge is unceasing, the knowable is the realm of reality. The meeting of the three bodies is the expanse of self-arising, self-liberation. Thus. Although it appears as an external object, in reality it is not established as mind or as something other. Thus, although all phenomena appear to the mind, they are not mind, nor are they other than mind. The nature of illusion, which is the appearance of non-existence, is beyond speech, thought, and expression from this very moment. Therefore, all phenomena that appear to the mind should be known as non-existent from the moment they appear. These phenomena, such as the appearance of the five objects of form, etc., and the appearance of the container and its contents as one's own, are not other because they appear to the mind. Although they appear as other, they are not established as other because they are without nature like dreams and illusions, and they are not established as mind either, like the eight examples of illusion. In the empty form of non-existence and clear appearance, by examining the indivisible and divisible particles, there is no self of phenomena, and it is equality itself. It should be known that the sphere of emptiness, which is unchanging, is the aspect of the self-appearance of mind itself. The All-Creating King says: By the power of the branches of the Dharma, seek the realm of the essence, and enjoy it by means of not discriminating in any way. The essence arises from its own nature, so the Dharmakaya is not elsewhere. Count one atom and be separated from all directions and parts. The meaning of non-abiding is the spontaneously arising wisdom of the good itself. In all appearances, in the non-discriminating, vast essence, if you enter that pure path, you will attain the kingdom of equality. Unchanging, without change, therefore there is no place for attachment. Likewise, there is no object to be grasped, and there is no place for the mind either. So it is said. If you ask, "Isn't everything taught as mind?" Here, the distinction is clearly made and shown.