Tibetan
གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐུན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པར་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་པ་དང༌། ཡང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་མ་བཅོས་སྔར་མཐོང་རྟོགས། །ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མ་བཅོས་པ་ཡི་རང་སེམས་དེ། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་པས། །ད་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་མཛད། །སླད་ནས་འབྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བྱུང་སེམས་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །སྔ་མ་བཅོས་པར་ལུང་མ་བསྟན། །ད་ལྟར་རིན་ཆེན་སེམས་མི་འཆོས། །མ་བཅོས་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་འབྱོན། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མ་རྟོགས་ ཏེ། །བཅོས་ཤིང་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །མ་རྟོགས་བཅོས་པས་འགྲུབ་པར་བྱེད། །བསྐལ་པ་དུ་མའི་གྲངས་བགྲངས་ཀྱང༌། །མི་རྩོལ་བདེ་དང་འཕྲད་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་སྐུ་གསུམ་སེམས་ལས་མ་བཅོས་ཕྱིར། །སྐུ་གསུམ་སྟོན་པའི་མདོ་ལུང་ལས། །འཆོས་པར་བྱེད་པའི་དོན་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་སྟོན་པ་སྐུ་གསུམ་ཡང༌། ། ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོན་པ་མིན། །དེ་བཞིན་འཆོས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །སྟོན་པས་བདེན་ཚུལ་ཅི་བསྟན་ཀྱང༌། །ངེས་ལུང་མ་ཡིན་དྲང་ལུང་ཡིན། །ཅེས་སོ། ། དགོངས་པས་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ནི། དེ་ལྟར་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པ་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་ལས་འདས་པ་ཟང་ཀ་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་མ་བསམས་མ་དཔྱད་རང་སར་ཅོག་གིས་བཞག་དུས་རང་གསལ་དུ་ས་ལེ། སྟོང་གསལ་དུ་མེ་རེ། ཡེ་གསལ་དུ་ཕྱམ་མེ་བ་འདི་ཀ་ཡིན་པས། དེའི་ངང་ལ་མ་བཅོས་མ་བསླད་པར་རང་བབས་སུ་ཕྱམ་མེ། རང་སངས་སུ་སང་ངེ༌། རང་གྲོལ་དུ་ཤིག་གེ རང་དག་ཏུ་སལ་ལེ། རང་མལ་དུ་ལྷོད་དེ། སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་རྒྱ་གྲོལ་དུ་ཧར་སང་བར་མེད། ཕྱལ་བ་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་ངང་དུ་དུས་གསུམ་བློའི་འབྲེལ་ཐག་བཅད་པས་གསལ་བ་མ་འགགས་རྟོག་མེད་རྗེན་པར་ཕྱམ་གདལ་ནས་བཞག་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། གསལ་ལ་མ་ཡེངས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ངང༌། །སྟོང་གསལ་གདལ་ན་བདེ་ཆེན་དབྱིངས་ལ་སྤྱོད། །རྩེ་གཅིག་ངང་ན་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ངང༌། །ཞེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་འཕྲེང་བ་ལས། སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པས་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང༌། །རང་དག་མཚོ
Chinese
三世诸佛之意趣相同，彼处云：成佛非由修成，不求任运自成，不求任运住，莫作分别念。如是说。又三世诸佛亦无有异于菩提心者，昔日已逝诸佛，见自心未作而证悟，现今安住诸佛，如实证悟未作之自心，故现今亦作利生之事，未来将至诸佛，于此自生心性，未曾授记为先作，现今珍重心不作，入于未作之道而来临，无论显现何种法，若未证悟为菩提心，修饰与勤作亦不成，未证悟而修饰则能成，纵然数尽无数劫，不勤作亦不遇安乐，呜呼！三身不作故，三身所说之经论中，出现修饰之义，彼乃导师三身亦非示现自性，如是修饰之导师，无论开示何种真理，亦非决定之语，乃是引导之语。如是说。 以意趣守护自性者：如是觉性法身赤裸，超越因果善恶，了无一物，法尽意绝之义，不思不虑，安住于自处时，自明朗然，空明澄澈，本明灿然，此即是也。于彼状态中，不作不染，任运自然，灿然，自醒惺惺，自解脱晰晰，自清净萨拉，自在于松弛，五根自在，如释重负，无有阻碍。于宽广无垠之虚空状态中，断绝三时心识之关联，光明不灭，无念赤裸，坦然舒展而安住，乃是普贤王如来心之明镜中所说：明而无散，深不可测之状态，空明舒展，行于大乐法界，于专注之状态中，乃是胜义法界之状态。如是说。又如摩尼宝鬘中所说：空寂而明，明而周遍，不为思所染，不为念所醒，远离戏论之自性，如虚空般周遍而空寂，自净之湖
English
The intention of all Buddhas of the three times is the same. It says in that very text: Buddhahood is not achieved by striving; it is spontaneously accomplished by abiding in the uncreated nature. Abide in the uncreated nature, and do not conceptualize. Thus it is said. Furthermore, all Buddhas of the three times have nothing other than bodhicitta. The Buddhas of the past, having seen their own uncreated mind, realized it. The Buddhas who are presently abiding, having realized their own uncreated mind as it is, are now also performing the benefit of beings. The Buddhas who will come in the future, regarding this self-arisen mind essence, have not been prophesied to be created beforehand. Now, the precious mind is not created. Having entered the uncreated path, they will come. Whatever phenomena appear, if they are not realized as bodhicitta, embellishing and striving will not accomplish it. By embellishing without realization, it can be accomplished. Even if countless eons are counted, without effort, one will not encounter happiness. Alas! Because the three kayas are uncreated, in the sutras and agamas that teach the three kayas, the meaning of embellishment appears. That is because the three kayas of the teacher are also not showing their own nature. Likewise, whatever truth is taught by a teacher who embellishes, it is not a definitive statement, but a guiding statement. Thus it is said. Guarding the nature with intention: Thus, the naked awareness dharmakaya, transcending cause and effect, good and evil, devoid of anything, the meaning of the exhaustion of dharma and the cessation of mind, without thinking or analyzing, when abiding naturally in its own place, it is self-luminous and clear. Empty and clear, bright and radiant, this is it. In that state, without fabrication or defilement, naturally and spontaneously, radiantly, self-awakened and alert, self-liberated and distinct, self-purified and clear, self-at-ease and relaxed, the five senses are free, like a burden released, without obstruction. In the state of vast and boundless space, having severed the connection of the three times of mind, the luminosity is unceasing, non-conceptual, naked, openly spread and abiding, as it is said in the Mirror of the Mind of Samantabhadra: A state that is clear and unscattered, difficult to fathom the depths, when emptiness and clarity are spread out, one engages in the realm of great bliss, in the state of one-pointedness, it is the state of the ultimate realm. Thus it is said. Also, as it is said in the String of Pearls: Empty and clear, clear and pervasive, unsoiled by thought, awakened by mindfulness, it is the very nature of being free from elaboration, pervasive and empty like the sky, a self-purified lake.
Tibetan
ན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཅེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་རིག་སྐལ་མཉམ་སྟོང་ཉིད་གྲོགས། །འདི་ལ་གོམས་པའི་སྐལ་ཆེ་བས། །རྟོག་པ་མེད་པའི་སྐུ་བཟུང་ སྟེ། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་འོད་བཟུང་ནས། །འདི་དང་ང་ཉིད་སྐལ་བ་མཉམ། །ཞེས་པ་དང༌། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། རང་བཞིན་སྣང་བ་མ་འགགས་པར། །བློ་རྨོངས་དྲན་པ་ཀུན་ཟད་དེ། །སྣང་བ་རང་དག་དབྱིངས་སུ་ནི། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རིག་པར་ཡང༌། །མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པས། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང༌། །ཡེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཟད་པར་ནི། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དབྱིངས་སུ་གནས། །བརྗོད་ཅིང་སྣང་ཚིག་གཉིས་མེད་པས། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་དབྱིངས་སུ་ཡང༌། །རང་དལ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས། །ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས། ། མར་༼༡༽བསྒྲིབས་དྲི་མ་མེད་པར་ནི། །ཡེ་ནས་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ཡང༌། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ནི། །མཚན་ཉིད་དུ་ནི་ཡེ་ནས་བཞུགས། །ཞེས་པ་དང༌། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པ་ཡི། །འདི་ལྟར་གོམས་པ་གང་ཡིན་པ། །མ་བཙལ་བཞག་པས་དོན་རྣམས་རྙེད། །མ་བསྒོམས་པར་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱས། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་རིག །འདི་ཉིད་སུ་དང་འཕྲད་པ་དེ། མཚམས་མེད་སྡིག་དང་ལྡན་པ་ཡང༌། །འདི་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བར་ནི། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་མེད་ན་ར་ཀན། །ཅེས་པ་དང༌། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། འཛིན་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་ཏེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་དགོངས་པའི་མཆོག །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །འུབ་ཆུབ་ཏིང་འཛིན་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་འཇུག །ཅེས་པ་དང༌། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ནས་ཀ་དག་པས། །ཆོས་སྐུ་ཉིད་ལ་དངོས་མེད་བསམ་པ་མེད། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །ཡངས་པའི་ཆོས་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དངོས་པོ་མེད། །ཅེས་སོ། །དགོངས་པ་དེ་དག་གི་རང་ངོ་རང་གསལ་བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཕྱེད་གཉེན་པོས་མ་བསྒྲིབས་པར་ཡངས་པ་ཕྱལ་ལེ་ཕྱི་ནང་བར་མེད་དག་པས་གོལ་སྒྲིབ་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་བས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་གོམས་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །རིས་ཅན་བཅད་པ་མ་ཡིན་དང༌། །གུད་བཅད་སྟོང་པར་མ་སོང་དང༌། ། བདེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མ་ཡིན་དང༌། །བཏང་སྙོམས་ལྟེང་པོར་མ་སོང་དང༌། །དྲན་རིག་གསལ་བ་ངལ་གསོ་དང༌། །སྦྱངས་པ་ལོག་ཆད་ལམ་སྟོང་དང༌།
Chinese
远离一切烦恼。正如《虚空六法》中所说：自明与平等性空为友。对此串习福报大，获得无分别之身。抓住我的慈悲之光，此与我自身福报等同。正如《灯焰》中所说：自性显现不间断，愚痴之心念皆灭尽，显现自净于法界，于无分别之觉性中，知晓不动平等性，于一切平等之法界中，本来分别念已尽，安住于自性清净之法界。言说与显现二者无别，于无内外之法界中，安住于自在大乐之状态。无有内外通彻故，无有遮蔽垢染故，本来即是大清净，于完全清净之法界中，其自性本来安住。正如《日月和合》中所说：证悟自性大圆满，如此串习者，不寻自得诸义，不修而大乐增盛，于自性中现量觉知。与此相遇之人，纵然具有无间罪，修习此法亦得解脱，对此毫无怀疑，那拉堪（梵文：naraka，地狱）。正如《狮子圆满力》中所说：无有执着之法性，远离实有，乃诸佛无二智慧之精华。无有造作之法性，自然安住。乌布楚定（藏文）禅定，法性融入于境。正如《宝鬘庄严》中所说：虚空之体性，本来即是清净，法身之中，无有实物之念。无有内外广大中，广大之法性，无有边际实物。如是。这些见解的自性自明，无有沉掉，未被二取所遮蔽，广大坦然，内外无别，以清净而从迷乱遮蔽、偏袒执着的过失中解脱。正如《猛厉金刚》中所说：未串习安住之禅修，于诸根门明朗时，若未被意识所觉察，于觉性本身思择之意，不向外散失，非有分别之割断，非成孤立之空性，乐受不断绝，非成舍弃之中庸，明觉清晰而休息，修习不堕歧途，不入空道。
English
Free from all defilements. As it is said in the Klong Drug Pa: "Self-awareness is the friend of equal emptiness. Because of the great fortune of being accustomed to this, one holds the body of non-discrimination." "Having grasped the light of my compassion, this and I myself have equal fortune." As it is said in "The Blazing Lamp": "When the natural appearance is uninterrupted, all the thoughts of the mind's delusion are exhausted, the appearance is self-purified in the realm of reality, and in the non-discriminating awareness, one knows the immovable equality, in the realm of all equality, from the very beginning, the conceptualization is exhausted, and one abides in the realm of self-nature purity. Because speech and appearance are inseparable, in the realm without inside and outside, one abides in a state of great ease. Because there is no inside and outside, it is transparent." "Because there is no obscuration or stain, it is great purity from the very beginning, and in the realm of complete purity, its characteristics have always resided." As it is said in "The Union of the Sun and Moon": "Whoever realizes the Great Perfection of self-nature, and is accustomed to this, finds all meanings without searching. Without meditation, great bliss increases, and one directly realizes self-nature." "Whoever encounters this, even if they have committed the five heinous crimes, will be liberated by meditating on this. There is no doubt about this, Naraka (Sanskrit: naraka, hell)." As it is said in "The Lion's Complete Power": "The Dharma nature without attachment is devoid of reality, and is the essence of the non-dual wisdom of all Buddhas." "The Dharma nature without effort abides in its own place." "Ubuchu Ting (Tibetan) Samadhi, the Dharma nature enters the realm." As it is said in "The Jeweled Garland": "The nature of space is pure from the very beginning, and in the Dharmakaya itself, there is no thought of reality. In the vastness without inside and outside, the Dharma nature of vastness is without limit and without reality." So it is. The self-nature of these views is self-illuminating, without sinking or rising, and is not obscured by duality. It is vast and open, without inside or outside, and is liberated from the faults of confusion, obscuration, partiality, and attachment by purity. As it is said in "Thal Gyur": "The meditation of not being accustomed to abiding, when the doors of the senses are clear, if it is not perceived by the mind, the mind that contemplates on awareness itself, does not scatter outwards, it is not a separate cutting, it does not become an isolated emptiness, the experience of bliss is not interrupted, it does not become a neutral indifference, clear awareness rests, and practice does not fall into deviation, and does not enter an empty path."