Tibetan
་བྱས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་ གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལས་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་ དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་སྒྲུབ་མི་དགོས། །མི་རྟོག་ཅིར་མི་དགོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་བཙལ་ མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང༌། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྒོམ་མ་མྱོང༌། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཡིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ད་ལྟ་བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་བྱོན་པ་དང་༼༡༽། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ངེས་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་བཅས་པ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ལས། དང་པོར་མཐར་འཛིན་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། མེད་པར་ལ་བཟླ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་སོ་ཅོག་རྣམས་ལ། །རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་ལས་ འདས། །སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་མེད་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཡོད་མེད་མེད་པས་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ལས་འདས། །གཉིས་ཞེས་མེད་པས་གཉིས་མིན་ཆོས་ལས་འདས། །ཡིན་མིན་མེད་པས་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་བསམ་བརྗོད་ཀུན་ལས་འདས། །རིག་པ་དང་དེའི་ངང་ན་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ངེས་༼༢༽པས་ཡོད་པ་ལས་འདས། སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པས་མེད་པ་ལས་འདས། ཡོད་མེད་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་ཡིན་༼༣༽ལས་འདས། གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ཏེ། གང་སྣང་ཅི་ཤར་དུས་ཉིད་ནས་མཐའ་བཞི་རང་སངས་ཀྱི་དགོངས་པར་གནས་པ་ཉིད། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་པ་དང༌། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཆུ་ལ་རྒྱུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །མེད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ལ། །ཡོད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རྟོགས་ལྡན་ཡིད་ལ་དྲན་པ་མེད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་མེད། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་འགག་པ་མེད། །རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །རིག་པའི་འབྲས་བུ་མ
Chinese
之后，《成事经》中说： “ 嘿，大菩萨，如果你想成就自心， 因为无欲才能成就。 不安住于无分别的平等性， 自性安住于无取舍的境界。 自然安住于无动摇的状态。 心是如是之体性， 一切法皆成就于如是性。 不要改变如是性， 不要从自性中另外修成。 如果寻找，诸佛不会从法界中找到， 因为以前已经做完，所以现在不需要做。 因为以前已经成就，所以现在不需要修。 不要思虑，不要作意，安住于平等。 嘿，大菩萨，听着！ 过去诸佛也是， 没有在自心之外寻找法， 没有改变如是性， 没有修习禅定分别念。 自心以无分别而成就。 现在安住和将来出现的， 将以无分别的平等性而成就。” 现在，对于一切法无自性的决定，在没有定解的智慧下，进行无有而念诵，首先是无有边执而念诵。 无有而念诵意义之精华是： 显现世间轮回涅槃一切诸法， 无自性而超越有之法， 显现方式不灭而超越无之法， 无有有无而超越二者之法， 因为没有二，而超越非二之法， 因为没有是与非，对于意义之精华， 无法用“这”来表示，超越一切思说。 觉性和其状态中显现的一切法，以自性决定而超越有， 显现方式不灭而超越无， 有无二者不成立而超越二者， 因为没有非二，也超越其名言， 无论显现什么，出现什么，当下就安住于四边自解脱之见。 觉性自解脱中说： 四边的垢染自然解脱。 觉性自显现中说： 如水面上的海市蜃楼， 不是没有， 也不是有， 因为超越有无二者， 具证者心中没有忆念， 觉性的体性无生， 显现的自性无灭， 觉性的特征无实物， 觉性的果
English
Then, in the Kunje Gyalpo Sutra, it says: “Hey, great Bodhisattva, if you want to accomplish your own mind, it is because it is accomplished by non-desire. Do not abide in non-conceptual equality, nature abides in the realm of non-grasping and non-rejection. Naturally abide in the state of non-movement. Mind is the nature of suchness, all dharmas are accomplished in suchness. Do not change suchness, do not accomplish it separately from self-nature. If you search, the Buddhas will not find it from the Dharmadhatu, because it has already been done before, so there is no need to do it now. Because it has already been accomplished before, so there is no need to practice it now. Do not think, do not contemplate, abide in equality. Hey, great Bodhisattva, listen! The past Buddhas also did not search for Dharma outside of their own minds, did not change suchness, did not practice meditation and conceptual thoughts. Self-mind is accomplished by non-conceptuality. Those who abide now and those who will come in the future will be accomplished by non-conceptual equality.” Now, for the determination that all dharmas are without self-nature, without the wisdom of definite understanding, recite without having. The essence of reciting without having is: All phenomena of samsara and nirvana that appear, without self-nature, transcend the dharma of existence, the way of appearance is unceasing and transcends the dharma of non-existence, without existence or non-existence, it transcends the dharma of both, because there is no two, it transcends the dharma of non-duality, because there is no yes or no, for the essence of meaning, it cannot be expressed by “this”, it transcends all thought and expression. All dharmas that appear in the state of awareness and its nature, with the determination of self-nature, transcend existence, the way of appearance is unceasing and transcends non-existence, the two of existence and non-existence are not established and transcend the two, because there is no non-duality, it also transcends its terminology, whatever appears, whatever arises, from the very moment, it abides in the view of self-liberation of the four extremes. In Rigpa Rangdrol it says: The stains of the four extremes are naturally liberated. In Rigpa Rangshar it says: Like a mirage flowing on water, it is not non-existent, nor is it existent, because it transcends the two of existence and non-existence, the realized one has no memory in mind, the nature of awareness is unborn, the self-nature of appearance is unceasing, the characteristic of awareness is without substance, the fruit of awareness
Tibetan
་བཅོས་པ། །ཞེས་ སོ། །མཚན་འཛིན་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་ལ་བཟླ་བས་འཛིན་ཞེན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་དག་པ་ལ། །བླང་དོར་མེད་པ་དོན་གྱི་བྱིས་པ་རྣམས། །རང་རང་ལྟ་ལ་ཆགས་པས་རྟག་ཏུ་བཅིངས། །འདུ་ཤེས་མཚན་མར་འཛིན་པས་ཉོན་རེ་མོངས། །མེད་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ཨེ་རེ་འཁྲུལ། ། ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་ཐང་རེ་ཆད། །རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པས་སྙིང་རེ་རྗེ། །ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་བྱར་མེད་བླང་དོར་མེད་པ་ལ། བྱིས་པ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མིག་མདོངས་པ་ཐེག་པ་འོག་མ་བརྒྱད་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་རང་རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ཉོན་མོངས་ཏེ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བློ་འཁྲུལ་ཕྱོགས་ཆར་འཛིན་པས་ཐང་ཆད། གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས་པས་སྙིང་རྗེ་བར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སངས་རྒྱས་མ་བསྐྱེད་རང་ལས་འབྱུང་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་སྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་གོལ། །བྱང་ཆུབ་རྟོག་མེད་ངང་ལ་གནས་པ་ལ། ། འདུས་བྱས་དགེ་རྩ་བྱས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཚིག་ལས་འདས་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་ལ། །སྐྱེ་དང་འཆི་བར་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཆོས་སྐུ་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ལ། །བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྱུས་པས་གོལ། །ལོངས་སྐུ་མ་འདྲེས་ཅིར་ཡང་གསལ་བ་ལ། །གཏི་མུག་འཁོར་བར་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །སྤྲུལ་སྐུ་སེམས་ཅན་མཐུན་པར་སྣང་བ་ལ། །འགྲོ་བའི་གཟུགས་སུ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །སྐུ་གསུམ་དུ་མར་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ལྟ་སྒོམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལ། །ལྟ་སྒོམ་གསུམ་དུ་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོལ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་ གོལ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་གོལ་དང་སྒྲིབ་མེད་པ། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པར་འཛིན་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཡེ་ནས་གོལ་མེད་སྒྲིབ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྲིབ་དང་བྲལ་བ་ལ། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་འཛིན་པས་ཉོན་རེ་མོངས། །ཆོས་སྐུ་མ་སྐྱེས་རང་ལས་འབྱུང་བ་ལ། །གཞན་ནས་ཡོད་དུ་རེ་བས་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །སྐྱེ་མེད་བསམ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་བསྟན་པ་འོ་རེ་བརྒྱལ། ། ཤེས་རབ་འགག་མེད་རང་ལས་འཆར་བ་ལ། །མ་རིག་རྨོངས་པའི་བློ་འདི་ཡོངས་
Chinese
བཅོས་པ། །ཞེས་ སོ། །名相执着于慈悲之处，通过反复思量，显示已超越执着。如是法性本初即清净，无取舍，实义之孩童们，因各自执着于见解而恒常被束缚，因执着于概念名相而倍感烦恼，因执着于无为我而何其迷惑， 因执着于无方为方而徒劳无功，恒常于轮回中漂泊而可悲。法性本初即无作，无取舍，孩童般执着于各种见解，以致遮蔽了如实之眼的，是那些执着于下乘八宗者，因执着于各自的法为我而烦恼，以执着于名相之法而心智迷乱，因执着于方所而徒劳无功，于能取所取轮回之轮中漂泊而可悲。如是显示。于普贤王如来意之明镜中：不生佛陀自性生，修佛苦行汝已误。菩提无念自性住， 造作善根汝已误。密咒之王离言诠，执持词句汝已误。实义精髓无生灭，执为生灭汝已误。法身离诸分别念，分别念动汝已误。报身无杂任运明，执为愚痴轮回汝已误。化身随顺有情现，执为众生相汝已误。三身无别自性中，见为三身汝已误。见修无别一体性，见修分三汝已误。诸法皆是觉性中，诸法执心汝已 误。菩提心要无错乱，执为错乱岂能有？本来无错离诸障，法身离障本性中，执为错乱倍忧伤。法身不生自性生，望求他处汝已迷。无生离念之觉性，词句诠释诚可叹！ 智慧无碍自性显，无明愚痴此心识
English
Bcos pa. Zhes So. Holding onto the place of compassion with names and labels, by repeatedly contemplating, it is shown to have transcended attachment. Thus, the nature of reality is pure from the beginning, without acceptance or rejection. The children of true meaning are constantly bound by their attachment to their own views. They are greatly troubled by holding onto conceptual names and labels. How confused they are by holding onto non-existence as self! How futile they are by holding onto the unconfined as confined! How pitiful they are as they constantly wander in samsara! The nature of reality is without action and without acceptance or rejection from the beginning. Like children, they cling to various views, obscuring the eye of suchness. Those who cling to the eight lower vehicles are troubled by clinging to their own dharma as self. Their minds are confused by clinging to the dharma of names and labels. They are exhausted by clinging to places. It is shown to be pitiful to wander in the wheel of samsara of grasper and grasped. Thus it is shown. In the mirror of the mind of Samantabhadra: Buddha does not arise, it arises from itself, you have erred by meditating and striving for Buddha. Bodhi abides in the state of non-thought, You have erred by creating contrived merit. The king of secret mantras is beyond words, you have erred by grasping words and letters. The essence of meaning is without birth and death, you have erred by grasping it as birth and death. The Dharmakaya is free from all thoughts, you have erred by moving various thoughts. The Sambhogakaya is unmixed and clearly manifest in any way, you have erred by grasping it as ignorance and samsara. The Nirmanakaya appears in accordance with sentient beings, you have erred by grasping it as the form of beings. The three bodies are inseparable in their own nature, you have erred by seeing them as three bodies. View and meditation are inseparable, of one nature, you have erred by seeing view and meditation as three. All dharmas are of the nature of awareness, you have erred by grasping all dharmas as mind. The heart of bodhi is without error and obscuration, how can there be grasping at error and obscuration? From the beginning there is no error, and all obscurations are completely absent. The Dharmakaya is free from obscurations, you are greatly distressed by grasping at error and obscuration as two. The Dharmakaya is unborn and arises from itself, you are completely deluded by hoping for it to be from elsewhere. The unborn awareness is free from thought, it is truly pitiable to explain it with words and letters! Wisdom arises unceasingly from itself, this mind of ignorance and delusion is completely