Tibetan
། དེས་ན་ལྟ་བ་སྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ ནི། །བསྲུངས་པས་མི་ཐུབ་རང་གི་སེམས་མི་ཁེགས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་བསྲུང་དུ་མེད། །འཕྲིན་ལས་རྩོལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་རྒྱུ་ལས་བསྒྲུབས་ནས་འབྲས་བུ་འདོད། །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་ཡེ་ནས་རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་རྩོལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ལ། །བགྲོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལ་བགྲོད། །སེམས་སུ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད། །དེས་ན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ལམ་བགྲོད་མེད། ། ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ། །སྦྱངས་པས་ཐར་བ་འདོད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཅན། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ། །སྦྱང་བཅོས་བྱས་གྲུབ་ལུང་འདི་ངས་མ་བསྟན། །ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་ཅེས་བསྟན་པ། །ཡུལ་དེ་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་མ་མཆིས། །ཞེས་སོ། །བྱར་མེད་དོན་གྱི་ཆིངས་སུ་བསྟན་པ་ནི། ངལ་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་རྩོལ་ཡང་འབད་པ། །བྱིས་པའི་འདག་ཁང་འདྲ་སྟེ་འཇིག་པའི་ཆོས། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་འབད་རྩོལ་ཀུན། །མེད་པའི་ཆིངས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཡེ་ནས་བཅིངས། །བྱིས་པའི་རྩེད་མོའི་སར་བྱེ་མའི་ཁང་བུ་བརྩིགས་ཤིང་འཇིག་པ་ལྟར། སྐྱེད་ནས་སྟོང་པར་རིམ་གྱིས་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་འཛིན་པས་སྒོ་གསུམ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་གཡོ་རྩོལ་ལས་འདས་པ་བྱར་མེད་ཆེན་པོར་རྣལ་འབྱོར་པས་བཅིང་པ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སེམས་ལ་བལྟར་མེད་རྒྱུ་མཚན་སུས་མཐོང་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་བྲལ་དགེ་བས་འདི་ལ་ཅི། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ལ་བྱ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག །ཅེས་པ་དང༌། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ཆེ་བ་འདོད་ནས་སྒོམ་སྒྲུབ་རྩོལ་བྱེད་པ། །སྒོམ་སྒྲུབ་རྩོལ་བས་ཆེ་བ་དེ་མི་འགྲུབ། །ཆེ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ཡིན། །བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་འཆོས་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་གང་ཞིག་འཆོས་བྱེད་པ། །རང་གི་རང་བཞིན་བསྐལ་བར་འཕྲད་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན
Chinese
因此，教导说见解无法修习，教导说誓言无法守护 是说，守护也无法做到，无法控制自己的心。因为是自生智慧，所以无法守护。教导说事业无法勤作，是因为大圆满从根本上超越了因果。事业从因中修成而希求果。大圆满没有希求果的缘故。事业从根本上没有勤作的缘故。因此教导说事业无法勤作。教导说道路无法行进，是对三时诸佛、三界众生，行进是行进于菩提心之路。心中没有佛和众生的分别。因此心无法在心上行进道路。 教导说地无法修习，是对法界菩提心之地，以修习而希求解脱是具有因果。对于法界菩提心之地，修习改造完成的教言我没有宣说。教导说智慧境不应分别，境是本来就是自生智慧，智慧中没有智慧的境。如此。教导说无为之义的约束是，对于辛劳的法，又勤奋又努力，如同孩童的泥房一样是坏灭之法。因此，善恶因果的一切努力勤作，在无有的约束中，诸法本来就被约束。如同孩童在游戏的地方，建造沙堡并使其崩塌一样。生起后逐渐收摄为空性等等，在世俗中成立，但在胜义中，以无有的执着，三门勤作的一切法都与之相同。一切善恶因果都超越了动摇勤作，瑜伽士在无为大之中约束，如雄鹰大鹏所说：心中无可观看，原因无人能见。因此，远离罪恶，善对此有何用？如此说道。普作续云：法无所为之故，从无勤之门进入 。又说：唉！大菩萨，想要伟大而修习勤作，以修习勤作无法成就伟大。伟大是自生本来就伟大。如果修习，就是矫正佛的意。如果矫正佛的意，就永远无法遇到自己的本性。唉！大菩萨，心的禅定。
English
Therefore, it is taught that view cannot be meditated upon. It is taught that vows cannot be kept. It is impossible to keep them, and one's own mind cannot be restrained. Since it is self-arisen wisdom, it cannot be kept. It is taught that activity cannot be labored upon, because Dzogchen is fundamentally beyond cause and effect. Activity is accomplished from cause and desires fruit. Because Dzogchen has no desire for fruit. Because activity is fundamentally without labor. Therefore, it is taught that activity cannot be labored upon. It is taught that the path cannot be traveled, for the Buddhas of the three times and the sentient beings of the three realms, traveling is traveling on the path of bodhicitta. In the mind, there is no distinction between Buddha and sentient beings. Therefore, the mind does not travel the path on the mind. It is taught that the ground cannot be cultivated, for this ground of dharmadhatu bodhicitta, desiring liberation through cultivation is causal. For this ground of dharmadhatu bodhicitta, I have not taught the teachings of cultivation, modification, and accomplishment. It is taught that the realm of wisdom should not be conceptualized, the realm is originally self-arisen wisdom, and in wisdom, there is no realm of wisdom. Thus it is. It is taught that the bond of the meaning of non-action is, for laborious dharma, repeated effort and exertion, like a child's mud house, is a dharma of destruction. Therefore, all efforts and exertions of cause and effect, virtue and vice, are bound from the beginning in the bond of non-existence. Just as a child builds and destroys a sandcastle in a playground, arising and gradually withdrawing into emptiness, etc., are established in conventional truth, but in ultimate truth, all dharmas of the three doors of effort and accomplishment are the same, with the grasping of non-existence. All virtue, vice, cause, and effect transcend movement and effort, and the yogi binds them in the great non-action. As the great Garuda says: There is nothing to see in the mind, and no one sees the reason. Therefore, what is the use of virtue without sin? It is said. The All-Creating King says: Because there is nothing to do in dharma, enter through the gate of non-effort. It is also said: O great bodhisattva, desiring greatness and meditating and striving, greatness is not achieved by meditation and striving. Greatness is self-arisen and inherently great. If you meditate, you are correcting the Buddha's intention. If you correct the Buddha's intention, you will never encounter your own nature for eons. O great bodhisattva, the samadhi of the mind.
Tibetan
་སྒོམ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་རྟོགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངག་གིས་འཛབ་དང་སྙིང་པོ་བཟླ་མི་དགོས། །ལག་གིས་འདུ་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་མི་ དགོས། །སེམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་འཕྲོ་འདུའི་ལས་མི་བྱེད། །ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བཞིན་གནས་པས་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །མ་རྩོལ་ཇི་བཞིན་ས་རུ་གནས་པ་དེས། །བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ བསྟན། །དོན་དེ་རྟོགས་པས་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་དེ། །ལས་མ་བྱས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གང་ཞིག་སུ་གནས་པ། །དེ་ཡིས་མ་ནོར་མ་བཅོས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་མ་ནོར་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཡིན། །ཉིད་ནི་མ་ནོར་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་ཆོས་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། ཇི་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དག་པར་བྱིན་རླབས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཆོ་ག་ཀུན་སྒོ་ནས། །སྒོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ནི་སྣང་བར་བྱེད། །སྐད་ཅིག་མཆོད་ནས་གཤེགས་གསོལ་ཏིང་འཛིན་ བཤིག །ཡང་བསྒོམ་ཡང་བཤིག་བྱིས་པའི་འདག་ཁང་འདྲ། །ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་ང་ཡི་དོན་དང་འགལ། །ཅེས་སོ། །རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་བཅིངས་པ་ནི། ། ད་ནི་ཨ་ཏི་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྒྱུ་འབྲས་བྱིས་པ་དྲང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མས་འཛེག་སྐལ་དམན་ལམ་དུ་ཐག་བཅད་དེ། །རང་ངོའི་དགོངས་པ་ཆོས་ལས་འདས་པའི་ དོན། །བྱར་མེད་ནམ་མཁའི་ཆིངས་སུ་བཅིང་བར་བྱ། ། བྱིས་པའི་དུས་ན་རྩེད་མོའི་ཆོས་ཡིན་ལ། །རྒན་པོའི་དུས་ན་རང་ངལ་ཆོས་ཡིན་ལྟར། །བློ་དམན་དུས་ཐེག་པ་འོག་མ་བརྒྱད་ཆོས་ཡིན་ལ། ཆེ་དུས་ཨ་ཏིའི་ཆོས་ཟད་རང་བབས་སུ་གནས་པ་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་ལ་འདུག་པར་རྟོགས་ནས་རང་བཞིན་བཅུས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོའི་སྟེ། །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་༼༡༽པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་དུ་བྱས་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མ་ནོར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཡེ་ནས་ནོར་བ་མེད། ། ནོར་བ་མེད་ལ་བདེན་རྫུན་སྒྲོས་མི་འདོགས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་སྒོམ་པས་འགྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །མི་གནས་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་དགོངས་མེད་པས། །མི་རྟོག་མཉམ་པའི་ཡུལ་ལ་རང
Chinese
「不要修行。」「不要在智慧的境地上证悟。」「口中不必念诵咒语和心咒，手中不必结手印，心中不要进行自性散乱和收摄的活动，安住于本性，自然成就，毫不动摇。安住于自性，谁也无法改变。不造作，如其本然地安住，这就是无为之业中的至高者。」「领悟了这个道理，就不会造作诸业，不造作诸业，就会安住于如是。谁安住于如是，他就会毫不错误、毫不矫饰地成就。那是不错误的自性，是不矫饰的。自性就是不错误的本体。从如是性中，没有佛，没有法。」又说：「不要不领悟如其本然、不加矫饰的状态，内外器情清净加持，菩提支分仪轨一切门径，观修的智慧之神显现，刹那供养后祈请返回，解散禅定。」「又修又解，如同孩童的泥屋。如其本然、不加矫饰，与我的宗旨相违背。」如此说。因果无作而束缚是：「现在阿底心髓的瑜伽士，将因果、孩童的引导之法全部，断定为下劣的攀登之路，将自心的意旨，超越于法之义，束缚于无为的虚空之约。」「孩童时是游戏的法，年老时是自寻烦恼的法，智慧低下时，下部八乘是法，长大时，阿底之法耗尽，安住于自然本性，是心髓之法，领悟到法身自然成就地安住于自身，以自性十力无勤无作地安住。」《普作王》中说：「嗟！大心者，菩提心是国王中的国王。普作菩提心所作之事，没有比菩提心所作的更殊胜的了。菩提心本来就是不错误的。因为本来就是，所以本来就没有错误。没有错误，就不会附加真假之说。超越了因缘果、勤作。如果不知道已经超越了勤作，反而认为勤作、行为、修持能够成就，那么就没有比这更大的菩提障碍了。不住、不思、毫无所求，在不思的平等境地上
English
"Do not meditate." "Do not realize the realm of wisdom." "There is no need to recite mantras and heart mantras with the mouth. There is no need to form mudras with the hands. The mind does not engage in the activity of scattering and gathering of its own nature. By abiding in its natural state, it is spontaneously accomplished, unwavering. By abiding in its own nature, no one can alter it. By remaining in the unforced, as-it-is state, it is taught as the supreme of actions, the actionless." "By realizing this meaning, one does not engage in actions. By not engaging in actions, one abides in Suchness. Whoever abides in Suchness, he will accomplish without error, without fabrication. That is the unerring nature, the unfabricated. 'Itself' refers to the unerring essence. From Suchness, there is no Buddha, no Dharma." Furthermore, it says, "Do not fail to realize the state of as-it-is, unfabricated. Bless the outer and inner realms of vessel and essence as pure. Through all doors of the limbs of enlightenment and rituals, the deity of meditative wisdom appears. After offering for a moment, request departure, dissolve the samadhi." "Meditating and dissolving again is like a child's mud house. As-it-is, unfabricated, contradicts my meaning." Thus it is said. The bondage of cause and effect without effort is: "Now, the yogi of the Ati essence will determine all the teachings of cause and effect, which are for guiding children, as inferior paths of ascent, and bind the meaning of his own mind, which transcends Dharma, to the unmade covenant of the sky." "In childhood, it is the Dharma of play. In old age, it is the Dharma of self-torment. When intelligence is low, the lower eight vehicles are Dharma. When one is grown, the Dharma of Ati is exhausted, and abiding in the natural state is the Dharma of the essence. Having realized that the Dharmakaya spontaneously abides within oneself, one abides in the ten powers of self-nature, without effort or accomplishment." In the All-Creating King, it says: "O great being, the Bodhicitta is the king of kings. There is nothing done by the All-Creating Bodhicitta that is more excellent than what is done by the Bodhicitta. The Bodhicitta is originally without error. Because it is originally so, it is originally without error. Without error, there is no attaching of true or false labels. It transcends causes, conditions, results, and effort. If one does not know that one has already transcended effort and thinks that effort, action, and meditation can accomplish, then there is no greater obstacle to enlightenment than that. Without abiding, without thinking, without any seeking, in the realm of non-thought, one's own...