Chinese
耶！将过去、未来、现在的时间分开，但前一部分已灭，后一部分未生，现在的部分也从中间消失，无法找到，同样也无法找到业和异熟、善恶因果。像这样观察时，就像不存在一样。如果不观察不分析，那就更不存在了，因为根本没有观察的余地，而且没有自相和共相的体性。名言中也不存在，虽然对于那些迷惑于真如之义的孩童来说，是那样显现的。即使显现时被抓住，但对于他们来说也不是存在的。就像幻化之业显现为行善作恶，但幻化之人无法感受异熟一样。因为觉性的体性永远不会改变。如果因果是真实的，那么就无法避免恒常不变的过失。因此，无论何时，对于任何人来说，善恶因果都不是真实存在的，特别是对于瑜伽士来说，甚至连虚假的也不存在，因为没有异熟可感受。这些也用七个稀有之要害词语来使人信服。从珍宝堆中：唉玛吙！语金刚心髓，你谛听！自己的觉性远离生死的要点是，杀害无数众生和行持十度波罗蜜多的人，连微尘般的差别也没有，这是普贤王如来我所宣说的。语金刚，以法性无戏论的要点，恒常习惯于修持空性之士和一刹那也没有忆念空性之人，在成佛上连微尘般的差别也没有，这是普贤王如来我所宣说的。语金刚，以觉性不是积聚的要点，做了无数有为善业的具信者和恒常致力于杀生之人，在圆满资粮的门径上连微尘般的差别也没有，这是普贤王如来我所宣说的。语金刚，以觉性智慧没有来去的要点，身体和语言上出现各种法性之相的人和一刹那也没有修习闻思之人，在证悟实相上连微尘般的差别也没有，这是普贤王如来我所宣说的。语金刚，以法性没有生灭的要点，感受地狱寒热之苦的人和
English
Ye! Separating past, future, and present times, the former part has ceased, the latter part is unborn, and the present part disappears from the middle, unable to be found. Similarly, karma and its maturation, good and bad causes and effects, cannot be found. Just as it is non-existent when examined in this way, it is even more non-existent if not examined or analyzed, because there is no room for examination at all, and because there is no nature of self or generality. It does not exist even in name, although it appears so to those children who are deluded about the meaning of Suchness. Even when it appears and is grasped, it is not existent for them, just as illusory actions appear to be good or bad, but illusory people cannot experience maturation. Because the nature of awareness never changes. If cause and effect were real, it would be impossible to avoid the fault of being unchanging. Therefore, at no time is good or bad cause and effect truly existent for anyone, and especially for yogis, it is not even falsely existent, because there is no maturation to be experienced. These are also made believable by the seven rare key points. From the pile of jewels: Emaho! Listen, Vajra Essence of Speech! The key point that one's own awareness is free from birth and death is that there is not even a particle of difference between killing billions of beings and the person who practices the ten perfections. This is what I, Kuntuzangpo, have taught. O Vajra of Speech, by the key point that the nature of reality is free from elaboration, there is not even a particle of difference in attaining Buddhahood between the person who constantly meditates on emptiness and the person who does not think of emptiness for even a moment. This is what I, Kuntuzangpo, have taught. O Vajra of Speech, by the key point that awareness is uncompounded, there is not even a particle of difference in the gateway to completing the accumulations between the faithful person who has done immeasurable compounded virtuous deeds and the person who is constantly striving to kill. This is what I, Kuntuzangpo, have taught. O Vajra of Speech, by the key point that the wisdom of awareness has no coming or going, there is not even a particle of difference in seeing reality between the person in whose body and speech various signs of the nature of reality arise and the person who has not trained his mind in listening and thinking for even a moment. This is what I, Kuntuzangpo, will teach. O Vajra of Speech, by the key point that the nature of reality has no birth or cessation, the person who experiences the heat and cold of hell and
Tibetan
སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ལ། རྟོགས་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་༼༢༽ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་སྣ་ཚོགས་བཏབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། ལས་སུ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོན་པའི་གདེང་རྙེད་ནས་སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མེད་པའི་དོན་ལ་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་སྟོང་པའི་རང་དུས་ན། །མི་མཁས་བྱིས་པ་ཞེན་པས་བཅིངས་ན་ཡང༌། །རང་བཞིན་ཤེས་རྣམས་འཆིང་བར་མི་ནུས་ལྟར། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་མི་མཁས་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །བདག་ཉིད་ཞེན་པས་འཆིང་ཞིང་འཁོར་ན་ ཡང༌། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཁས་པ་རྣམས། །ད་ལྟའི་དུས་ནས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོས་སྤྲུལ་པ་ན་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་དག་ཆགས་ཤིང་བདེན་པར་རྟོགས་པས་སེམས་འཆིངས་ལ། རྒན་པས་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་མི་འཆིངས་བ་ལྟར། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྟག་ཏུ་མེད་པས་གསལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་སྟོང་གཟུགས་རང་སྣང་བ་ལ། བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདེན་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་རྒྱུད་པར་འཆིངས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ལྟ་ན་རྣམ་སྦྱང་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གང་ཡང་མ་གྲོལ་བ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀློང་དུ་གསལ་བས། རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་འཐད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤི
Chinese
對於體驗諸佛之樂的兩位士夫，在獲得證悟之門上，即使微塵般的差別也沒有，普賢我已宣說。 唉！語金剛，以智慧不變之要，心斷法之戲論的士夫，與視我為常恆的二者，在證悟實相上，即使微塵般的差別也沒有，普賢我已宣說。 唉！語金剛，以法身自具之要，向外作種種供養、讚頌、祈請的士夫，與遠離所作能作而安住的二者，在獲得果位上，即使微塵般的差別也沒有，普賢我已宣說。 語金剛，因此，修持此等自生大語之士夫，不費力氣便能獲得體驗之把握，顯現與三身無別而證悟成佛，如是宣說。 宣說以證悟無有之義而得解脫： 如同夢幻空性之自性時， 不智孩童雖以執著而束縛， 自性智者不能束縛般， 對於無有之法，不智之眾生， 以我執而束縛且輪迴， 然而，通達彼之瑜伽智者們， 從現今之時便已斷定為無有， 在無有因果之法性界中解脫。 幻術之戲耍所變現時，孩童對無數幻象生起貪著，並視為真實而束縛其心，然年長者知曉彼性故不束縛，如是，此等顯現之法不可思議，故於光明顯現幻化之空色自顯現上，執著為我的眾生視為真實而束縛輪迴之延續，瑜伽士通達彼性之彼等，超越束縛解脫，於無相之界中解脫，如《寶積陀羅尼經》中亦云： 諸法皆如善逝般， 愚童之心執持相， 彼等於世間行於無有之法， 若見則以清淨彼將知曉。 如是，通達諸法顯現而無實之瑜伽士，無有未解脫者，於菩提心界中顯現，故對於具有因果勤作而言不應理之彼性，瑜伽士則
English
For the two individuals who experience the bliss of the Buddhas, there is not even a particle of difference in attaining the door of realization, Samantabhadra, I have declared. Alas! Vajra of speech, the individual who, through the key point of unchanging wisdom, severs the conceptual elaborations of the mind-dharma, and the two who view the self as permanent, there is not even a particle of difference in realizing the nature of reality, Samantabhadra, I have declared. Alas! Vajra of speech, the individual who, through the key point of the Dharmakaya being inherent within oneself, offers various offerings, praises, and supplications externally, and the two individuals who abide free from actions and agents, there is not even a particle of difference in attaining the result, Samantabhadra, I have declared. Vajra of speech, therefore, the individual who practices these words of the great self-arisen one, having gained confidence in effortlessly attaining experience, becomes enlightened, indivisible from appearance and the three bodies, so it is said. Showing liberation through realization of the meaning of non-existence: Like in the natural state of dream and illusion emptiness, Unskilled children are bound by attachment, But those who know the nature cannot be bound, Likewise, unskilled beings towards non-existent dharmas, Are bound and wander by clinging to self, However, skilled yogis who realize that very thing, From the present time are determined as non-existent, Liberated into the expanse of the nature of reality without cause and effect. When children conjure up a play of illusion, they become attached to hundreds of thousands of phantoms, and their minds are bound by perceiving them as real, but elders, knowing that very thing, are not bound, Likewise, since these appearing dharmas are inconceivable, in the self-appearance of the clear appearance of the empty form of illusion, beings who cling to self perceive it as real and bind the continuation of samsara, yogis who know that very thing are liberated from bondage and liberation, liberated into the expanse without characteristics, as it is also said in the Sutra of the Jewel Heap Dharani: All dharmas are like the Sugatas, Those with childish minds grasp at characteristics, They practice non-existent dharmas in the world, If seen, they will know through purification. Likewise, for the yogi who realizes that all dharmas appear but are without reality, there is nothing unliberated, clear in the expanse of the mind of enlightenment, therefore, that nature which is not appropriate for those with cause and effect and effort,