Tibetan
།དེ་ལྟར་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཀུན་འདུས་སོ། ། ད་ནི་དེ་དག་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ལས། དང་པོ། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཉིད་དེ། །རྒྱུ་ཡི་ཡུལ་གྱུར་གཞན་རྒྱུད་བྱོན་ཟིན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་སྤངས་རྟོགས་འཕྲིན་ལས་ལྡན། །ཆོས་ནི་འགོག་ལམ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །དགེ་འདུན་སར་ཞུགས་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་རྣམས་ཏེ། །གནས་སྐབས་དེ་གསུམ་མཚུངས་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་འཕྲིན་ལས་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྟོན་པ། འགོག་ལམ་གཉིས་ལ་ལམ། འཕགས་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་ཞུ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མོ། ། མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ནི་སྤངས་རྟོགས། མཐར་ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུུ་ཉག་གཅིག་སྟེ། །དཀོན་མཆོག་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པ་ཉིད། །ལམ་བདེན་ཀུན་རྫོབ་རྒྱལ་སྲས་སྒྲིབ་བཅས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་གང་ཞིག །སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཟུགས་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་འཕོ་འགྱུར་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཡིན་ལ།ཆོས་ཀྱང་ལམ་བདེན་རྣམས་ས་གོང་དུ་ཐོབ་དུས་འདོར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་ད་དུང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་པར། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། ། ༼༡༽སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཉིད། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འོག་མིན་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་དགེ་འདུན། གསུང་དམ་ཆོས། ཐུགས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་སྐྱབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཁས་པ་དག་བཞེད་དོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དཀོན་མཆོག་རྣམ་པ་གསུམ། །རང་ལ་གྲུབ་འདོད་སླད་དུ་སྨོན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་པ་ན་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། སྨོན་པའི་ཆ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཡུལ་ལོ། །དེའང་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་དོན་དང༌། འདི་རང་དོན་ལ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་ཚུལ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ནི། དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡི་སྐྱབས་འགྲོས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། །རང་རྒྱུད་དཀོན་མཆོག་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གྲུབ་འདོད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པ་ཆོས་ལ་ལམ་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཐུན་མོང་པ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་འགྲུབ་པ་ལ་གེགས་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ། ཆོས་ལ་ལམ། དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་སུ་བྱེད་པས་མགོན་སྐྱབས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ངོས་བཟུང་ནས། ཇི་ལྟར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱབས་ཡུལ་ཤེས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་དཀོན་མཆོག་རབ་བསམས་ལ། །དངོས་དང་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོས་མཆོད། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །གསུམ་ལ་ཕྱོགས་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བསམ། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་མཆོག་ལ། ། ལན་གསུམ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། །མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་པད་སྡོང་ཉི་ཟླ་སེང་གེས་སྤྲས་པའི་དབུས་སུ། རྩ་བའི་བླ་མ་མཚན་རྫོགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཞུགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲིན་ཕུང་འཁྲིགས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྐོར་བར་བསམས་ཏེ་དངོས་དང་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་པས་མཆོད་ཅིང༌།ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང༌། གསོལ་བ་གདབ་པ་རྣམས་བྱས་ལ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ས་གཞིའི་ངོས་བར་སྣང་གི་མཐའ་ཁྱབ་པར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་རྣམས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བསམས་ལ་ཚིག་སྙན་པོའི་བརྗོད་པས། སྐྱབས་སུ་སོང་བ། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་གནས་སྐབས་བསམ་པ་འགྲུབ། །ནང་པར་ཆུད་དང་ཆོས་ཀུན་རྟེན་དུ་འགྱུར། ། གནོད་པས་མི་བརྫི་སངས་རྒྱས་ཞབས་དྲུང་སྐྱེ། །མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། །གང་འདོད་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་པ་དང༌། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཁོངས་སུ་ཚུད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སྡོམ་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱི། །སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད། །ཅེས་སོ། །མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པས་མི་བརྫི་ཞིང་སྲིད་པར་འཁོར་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ལམ་དམན་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱལ་མཚན་དམ་པ་ལས། འཚེ་བ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དང༌། །འཇིག་ཚོགས་ཐེག་པ་དམན་དག་ལས། །སྐྱོབ་ཕྱིར་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མ་དམ་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཞབས་དྲུང་དུ་སྐྱེ་ཞིང༌།
Chinese
这样，皈依包含了一切修持佛法。现在对这些分别进行区分。第一，皈依的对境是三宝。作为因的对境，是已经出现在其他相续中的，具有断证功德的佛陀三身。法是灭道二谛。僧是入地的菩萨圣众。暂时对这三者平等地皈依。自己为了成就佛果而提供帮助的，作为因的对境，是三宝中佛陀的三身功德圆满的自性。道是灭道二者。僧是请求进入圣位的僧众作为帮助，因此是三宝。就究竟而言，对境是断证。究竟是唯一的佛法身。是究竟的皈依处。因为道谛是世俗，菩萨有障碍。因此，除了佛陀之外，还有什么究竟的皈依处呢？佛陀的色身也是世俗的，是无常变化的，所以只有法身才是究竟的真谛。法也是，道谛在获得更高的果位时会被舍弃，所以是世俗的谛。菩萨也因为有障碍，所以还需要皈依佛陀。因此，不是究竟的皈依处。《宝性论》中说：“法与诸圣众，非是恒常皈依处，趋向胜义之，皈依唯独佛陀尊，因佛具有法身故，僧众亦是彼之果。”也就是说，住在色究竟天的佛陀的身是僧众，语是正法，意是法身，因此是皈依处，诸位智者是这样认为的。不共的，果的皈依是三宝。是为了在自己身上成就而发愿。是对未来显现的光明任运成就的佛陀而作意。发愿的部分是果的皈依和对境。而且发愿与发心不同。发心是为了他人的利益，而这是为了自己的利益等等的差别。确定这些皈依的各自方式的差别是，作为因的
English
Thus, taking refuge encompasses all Dharma practices. Now, let's differentiate these individually. Firstly, the object of refuge is the Three Jewels themselves. As the causal object, it is the Three Bodies of the Buddha, endowed with abandonment, realization, and activity, which have already appeared in other continuums. The Dharma is the two truths of cessation and path. The Sangha are the noble bodhisattvas who have entered the bhumis. Temporarily, we take refuge in these three equally. The causal object that aids oneself in accomplishing Buddhahood is the nature of the Three Jewels, the complete activity of the Three Bodies of the Buddha. The path is the two, cessation and path. The Sangha is requesting help from the Sangha who have entered the noble grounds, therefore it is the Three Jewels. In terms of the ultimate, the object is abandonment and realization. Ultimately, it is the sole Dharmakaya of the Buddha. It is the ultimate refuge. Because the Path Truth is conventional, and bodhisattvas have obscurations. Therefore, besides the Buddha, what ultimate refuge is there? The Buddha's Rupakaya is also conventional, and is impermanent and changing, so only the Dharmakaya is the ultimate truth. The Dharma is also, the Path Truths are abandoned when higher bhumis are attained, so it is a conventional truth. Bodhisattvas also have obscurations, so they still need to take refuge in the Buddha. Therefore, it is not an ultimate refuge. The Uttaratantra states: "The Dharmas, the two, and the assembly of the noble ones, are not a constant supreme refuge. The refuge that goes to the ultimate meaning is the Buddha alone. Because the Thus-gone One possesses the Dharmakaya, the Sangha is also the result of that." That is to say, the body of the Buddha residing in Akanishta is the Sangha, the speech is the sacred Dharma, and the mind is the Dharmakaya, therefore it is a refuge, so the wise ones think. The uncommon, the fruit refuge is the Three Jewels. It is a prayer for accomplishment in oneself. It is focusing on the spontaneously accomplished Buddha of clear light who will manifest in the future. The aspect of aspiration is the fruit refuge and the object. Moreover, aspiration is different from bodhicitta. Bodhicitta is for the benefit of others, while this is for one's own benefit, and so on. The distinction of ascertaining the differences in the respective ways of these refuges is, as the cause of
Chinese
以皈依为因，欲成就自相续中珍宝果位的皈依。皈依佛为导师，皈依法为道路，皈依僧为友伴。共同的因之皈依，成为无碍成就殊胜果位皈依之因。即是视佛为导师，法为道路，僧为友伴，从而承诺依怙救护。如是确定对境后，如何皈依之方式是：如是知晓皈依境后而皈依。「于前方虚空中，观想珍宝至极，以实物及意幻之供云如海供养。我与一切有情合掌，朝向三者皈依作是念。于上师佛法与僧伽胜众前，三返皈依。」于前方虚空中，在莲花茎、日月、狮子庄严的中央，观想根本上师安住于具名圆满金刚持之位，周围环绕着如浓厚云雾般的诸佛与菩萨，以实物与意幻供养作供，并作顶礼、忏悔罪业及祈请等。我与一切有情，合掌遍布大地表面及虚空边际，观想向喇嘛与三宝皈依，以悦耳之语念诵：皈依之后，其利益是暂时心想事成，成为内道弟子及一切佛法的所依。如《皈依七十颂》云：「一切律仪皆具足，未皈依者则无有。」不为人与非人所害，从轮回世间之坏聚见，以及寂灭一边的下劣道中救护。《圣胜幢经》云：「救护一切诸损害，以及坏聚下劣乘，为救护故说皈依，是为殊胜之皈依。」无论生于何处，皆能生于殊胜上师与珍宝之足下。
English
By taking refuge as the cause, one desires to accomplish the refuge of the precious fruit in one's own continuum. One takes refuge in the Buddha as the teacher, in the Dharma as the path, and in the Sangha as companions. The common refuge of the cause becomes the cause for the unobstructed accomplishment of the extraordinary refuge of the fruit. That is, one acknowledges the protector and refuge by regarding the Buddha as the teacher, the Dharma as the path, and the Sangha as companions. Having thus identified the object, the manner of taking refuge is: Having thus known the object of refuge, one takes refuge. "In the sky in front, contemplate the precious ones to the utmost, and offer them with oceans of actual and mentally created offering clouds. I and all sentient beings join our palms and think of taking refuge in the three. To the Lama, Buddha, Dharma, and supreme Sangha, I go for refuge three times." In the sky in front, in the center adorned with lotus stems, sun, moon, and lions, contemplate the root Lama residing in the position of the complete-named Vajradhara, surrounded by Buddhas and Bodhisattvas like dense clouds, and make offerings with actual and mentally created offerings, and perform prostrations, confession of sins, and supplications. I and all sentient beings, joining our palms and pervading the surface of the earth and the limits of space, contemplate taking refuge in the Lama and the Three Jewels, and recite with pleasant words: Having gone for refuge, its benefits are that temporary wishes are fulfilled, one becomes a Buddhist, and a basis for all Dharmas. As the "Seventy Verses on Refuge" says: "All vows are possessed, but those who have not gone for refuge do not have them." One is not harmed by humans or non-humans, and is protected from the view of the perishable aggregates of cyclic existence, and from the inferior path of one-sided peace. The "Noble Banner Sutra" says: "Protecting from all harms, and from the inferior vehicle of perishable aggregates, for the sake of protection, refuge is taught, as the supreme refuge." Wherever one is born, one will be born at the feet of the supreme Lama and the Jewels.