Tibetan
འུ་ལ་བརྟེན་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལས་སྒྱུ་མ་འགྲུབ་པ་ལྟར། མ་དག་པ་སྣང་བ་ཡོད་རིང་ལ་དགེ་སྡིག་གཉིས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་གཅེས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་བདག་ཏུ་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ དེ། ། དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་ པ། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་དུ། ། རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ།དབྱིངས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང༌། འགྱུར་མེད་དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ནི། །འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །སྟོང་གསལ་རིག་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་པའི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། ། གསང་སྔགས་སུ་གཞི་ཡི་རྒྱུད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་འདོད་པས་ན་དོན། འདི་ཉིད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཅན། །རྣམ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །ཟབ་ཞི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་གནས་པའི་རང་རིག་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་སྤྲོས་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ནི། རང་ལ་ཡོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་འདུས་མ་བྱས། །ཀུན་རྫོགས་ཡོན་ཏན་འབར་བས་བརྒྱན། །ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་བླ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་བརྟག་གཉིས་ལས། ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གནས། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་སྤངས། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་པོ། །ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །དོན་འདི་ནི་མདོ་སྡེའི་ཡང་བཀའ་ཐ་མ། དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཙོ་བོར་གསུངས་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས། འདིར་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་
Chinese
必须依赖于它，就像从中产生幻象一样。在不净显现存在期间，取舍善恶二者至关重要。如《宝鬘论》中所说：“ যত দিন আমি আছি বলে মনে হয়, ততদিন অহংকার থাকবে। অহংকার থাকলে কর্ম হবে, কর্ম থেকে জন্ম হবে। তিনটি পথ শুরু, শেষ এবং কেন্দ্রবিহীন। ঘূর্ণায়মান চক্রের মতো, এটি পারস্পরিকভাবে নির্ভরশীল এবং ঘূর্ণায়মান বলে মনে করা হয়।” 现在，详细解释超越所有世俗真理特征的、界自性清净的本质： 无论因和缘如何，不变的胜义谛的自性是光明、如来藏、任运成就，是空明觉性无别的法性。本来未曾造作的各自本觉的智慧空明离戏论，即是如来藏。如《宝性论》中所说：“如前一样，之后也一样，是不变的法性。” 密宗认为基之续自性清净，因此，这本身就是自性任运成就的坛城，本来任运圆满具有菩提心。完全清净离戏论，远离一切偏袒。甚深寂静身与智慧无二无别。安住于一切众生的自明光明任运成就，是超越戏论言说的自性，具有本来圆满的身与智慧的功德，即是自身所具有的菩提心，是基任运成就的坛城。如《幻化经》中所说：“自生智慧菩提心，菩提心未曾造作，一切圆满功德炽燃庄严，任运成就无上坛城。” 此外，《二观察续》中说：“身体中安住大智慧，完全舍弃一切分别念，遍布一切事物，身体安住非身所生。”以及《宝性论》中说：“圆满佛身是放射性的，如是真如无差别，因为具有种姓，所以一切有情，恒时具有如来藏。”此义乃是经部之最究竟教言，于胜义谛决定的法类中主要宣说，并且是续部的正行，因此，此处着重在于认识它的自性。
English
It is necessary to rely on it, just as illusions arise from it. As long as impure appearances exist, it is crucial to adopt and abandon both virtue and vice. As the Ratnavali says, "As long as there is clinging to self, there will be clinging to 'mine.' If there is clinging to 'mine,' there will be action. From that, birth will occur. The three paths are without beginning, end, or middle. Like a wheel of fire, the cycle of existence is considered to be mutually dependent and revolving." Now, an extensive explanation of the nature of the essence of the naturally pure realm, which transcends all characteristics of conventional truth: Regardless of cause and condition, the unchanging nature of ultimate truth is luminosity, the Sugata-garbha, spontaneously accomplished. It is the nature of reality, indivisible from emptiness and clarity. The naturally uncompounded, self-aware wisdom of each individual, empty and clear, free from elaboration, is the essence of the Sugata. As the Uttaratantra Shastra says, "As before, so afterward, it is the unchanging nature of reality." In Secret Mantra, the root tantra is considered to be naturally pure, therefore, this itself is the spontaneously accomplished mandala of self-nature. From the beginning, it is spontaneously perfect, possessing the essence of enlightenment. Completely pure, free from elaboration, and free from all partiality. Deep, peaceful, the kaya and jñana are inseparable. The self-awareness, luminosity, and spontaneous accomplishment that abide in all beings is the nature that transcends elaboration and expression, possessing the qualities of kaya and jñana that are complete from the beginning. The essence of enlightenment that is present within oneself is the mandala of the spontaneously accomplished ground. As the Mayajala Tantra says, "Self-born wisdom, bodhicitta, the essence of enlightenment is uncompounded, adorned with the blazing of all perfect qualities, the spontaneously accomplished, unsurpassed mandala." Furthermore, the Two Examinations Tantra says, "Great wisdom abides in the body, completely abandoning all conceptualization, pervading all things, the body abides, unborn from the body." And the Uttaratantra Shastra says, "The body of the complete Buddha is radiant, likewise, Suchness is indivisible, because it possesses the lineage, therefore, all sentient beings constantly possess the Sugata-garbha." This meaning is the ultimate teaching of the Sutras, primarily taught as a category of Dharma that definitively establishes ultimate truth, and it is the main practice of the Tantras. Therefore, here, the emphasis is on realizing its nature.
Tibetan
ནི། རྒྱུད་བླ་མ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་སྡོམ་རྣམ་པར་གཞག་པས་མདོར་བསྟན་པ་ནི། གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཁམས། འདི་ཉིད་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་དཔེ། །ས་འོག་གཏེར་དང་བུམ་ནང་མར་མེ་དང༌། །པད་ནང་སྐུ་འདྲར་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཏེར་གྱི་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་དབུལ་པོའི་ས་འོག་རིན་ཆེན་གཏེར། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཤེས་ཕོངས་པ་ལྟར། །ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་གྱུར་ ཀྱང༌། །ལུས་ངག་སེམས་ཏེ་ཚོགས་བརྒྱད་སས་སྒྲིབ་པས། །སྲིད་པའི་ཉེས་ཚོགས་དབུལ་བས་རྒྱུན་དུ་ཕོངས། །དབུལ་པོའི་གཏེར། ཁང་ནང་གི་སས་བསྒྲིབས་པ་ལྟར། སྙིང་པོ་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་མ་མཐོང་བས། འཁོར་བར་དབུལ་ཕོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་ཁྱིམ་ནང་ས་འོག་ན། །མི་ཟད་པ་ཡི་གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ལ། །མི་དེས་དེ་མ་ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཡང༌། །དེ་ལ་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་མི་སྨྲ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་བསལ་དང་བཞག་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། ། མ་རྟོགས་པས་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྣམ་མང་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་དགུ་འདིས་མྱོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །ཡོད་པ་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་དཔེ་ནི། དེ་ལས་ལྷ་ཡི་མིག་ལྡན་མིས་མཐོང་ནས། །གཏེར་དེ་འབྱིན་པའི་ཐབས་བསྟན་དེ་ཕྱུང་བས། །རང་གཞན་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟར། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་དེ་བསྟན་པ། །ཇི་བཞིན་བསྒྲུབས་པས་སངས་རྒྱས་རང་ལས་ རྙེད། །དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་གྱུར། །གཏེར་ལྷ་མིག་ཡོད་པས་མཐོང་ནས་འདོན་ཐབས་བསྟན་པས་ཐོན་ཏེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟར། རང་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་སྒྲོན་མེ་འོད་གསལ་ཡང༌། །བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མི་མངོན་ལྟར། །སྙིང་པོའི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་གནས་ན་ ཡང༌། །སྒྲིབ་པའི་བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཡོངས་མི་སྣང༌། །དེ་ལས་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། །ས་རྣམས་སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་བྲལ་བ་ན། །འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱེད། །བུམ་ནང་གི་མར་མེ་བུམ་པས་བསྒྲིབས་པས། ཕྱི་རོལ་དུ་མི་སྣང་བ་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། འོད་གསལ་གྱི་སྒྲོན་མེ་རང་ལ་ཡོད་པའང༌། ཉོན་མོངས་པ་ས
Chinese
是，如实宣说《宝性论》和《涅槃》以及《大幻化网》等，首先以总的安立次第作简略开示：本基任运成就之坛城，如来藏之界。此即是众生皆具之譬喻。如地下之宝藏与瓶中之灯，以及莲中之佛像，智者应如是知晓。其中首先是宝藏之譬喻：犹如贫者地下之珍宝。自己虽有却不知晓而贫穷一样。任运成就之佛陀虽存在于自身，然身语意即八识为土所遮蔽。以有生之罪业众，恒时处于贫穷之中。如贫者之宝藏。为房中之土所遮蔽一样。心性精华虽存在于自身，然为阿赖耶识习气之土所遮蔽而未见。于轮回中转为贫穷，出自《宝性论》：犹如贫穷之人房屋地下。有取之不尽之宝藏。然此人不知晓，宝藏亦。不语于彼曰我在此一样。如是心中具有之珍宝。无垢清净与无立之法性亦。因未证悟故，贫穷之痛苦。众生恒时感受种种。如是。了知具有，成就佛陀之譬喻是：彼时具天眼之人见后。示以取出宝藏之方法，取出后。如自他二利圆满一样。圣者们开示此实相。如实修持故，于自身中获得佛陀。二利圆满转为如意宝。如宝藏为具天眼者所见，示以取出之方法而取出，从而圆满一样。如自具心性精华，上师指示般修持而成就佛陀。第二个譬喻是：犹如瓶中之灯光虽明亮。然为瓶所遮蔽，外不显现一样。心性精华之法身虽安住于自身。然因遮蔽之瓶所遮蔽故，全然不见。彼时若瓶破则显现一样。何时离诸地之遮蔽。则如世间之灯般，普照一切。瓶中之灯为瓶所遮蔽。于外不显现，若瓶破则显现一样。光明之灯虽存在于自身，然烦恼障
English
Is, as explained in detail in the Treatise on the Buddha-Nature, Nirvana, and the Great Magic Net, etc., first, a brief explanation is given by generally establishing the order: The spontaneously accomplished mandala of the ground, the realm of the essence of the Sugata. This is an analogy that all beings possess. Like a treasure under the ground, a lamp inside a vase, and an image of Buddha inside a lotus, the wise should know this. Among them, the first is the analogy of the treasure: Just like a precious treasure under the ground of a poor person. Although one has it, one does not know it and is poor. Although the spontaneously accomplished Buddha exists within oneself, the body, speech, and mind, that is, the eight consciousnesses, are obscured by the earth. Because of the accumulation of worldly sins, one is constantly in poverty. Like the treasure of a poor person. It is obscured by the earth in the house. Although the essence of mind exists within oneself, it is obscured by the earth of the alaya consciousness and is not seen. One becomes poor in samsara, from the Treatise on the Buddha-Nature: Just like a poor person has a treasure under the ground in his house. There is an inexhaustible treasure. But this person does not know it, and the treasure also. Does not say to him, "I am here." Likewise, the precious treasure contained in the mind. The stainless purity and the unestablished nature of reality are also. Because one has not realized it, the suffering of poverty. Beings constantly experience various kinds. Thus. The analogy of realizing that one has it and attaining Buddhahood is: Then a person with divine eyes sees it. He shows the method of extracting the treasure, and after extracting it. Just like the perfection of self and other benefits. The holy ones teach this reality. Because one practices it as it is, one obtains Buddhahood from oneself. The perfection of the two benefits turns into a wish-fulfilling jewel. Just like the treasure is seen by someone with divine eyes, and he shows the method of extracting it and extracts it, thereby perfecting it. Just like one has the essence of mind, and one practices it as instructed by the guru and attains Buddhahood. The second analogy is: Just like the light of a lamp inside a vase is bright. But it is obscured by the vase and does not appear outside. Although the Dharmakaya of the essence of mind abides within oneself. But because it is obscured by the obscuring vase, it is not seen at all. Then, if the vase is broken, it appears. When one is free from the obscurations of the grounds. Then, like a lamp in the world, it illuminates everything. The lamp inside the vase is obscured by the vase. It does not appear outside, but if the vase is broken, it appears. Although the lamp of clear light exists within oneself, the afflictions