Tibetan
་པ་དྲུག་ནི་རང་ལ་བདོག་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་འདོད་པའི་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བཟོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བར་བསྲན་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བསམ་གཏན་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྟོགས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྦྱིན་པའི་བྱེད་ལས་རྫས་དེ་དག་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བ་དང༌། ལན་དུ་མི་ཁྲོ་བ་དང༌། དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དང༌། སེམས་གནས་པས་ཞི་ལྷག་སྐྱེས་པ་དང༌། རྟོགས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རྣམས་བྱེད་ལས་སོ། །གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་སྣང་བའི་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེད་ལས་ངོ་མཚར་ཅན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ནས། །དགེ་བའི་ལས་འབྲས་རྟེན་བྱེད་པ། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་མཚར་ཞིང༌། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་འཁོར་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་མེད་བཟོད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །ཡོངས་སྨིན་བྱ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང༌། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད། །བསམ་པས་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས། །དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་འཁོར་བར་གནས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མོད་ཀྱང༌། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་ལྔ་བསོད་ནམས་དང༌། ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། དང་པོ་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རྒྱུ་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་ཡིན་ཞིང༌། བསམ་གཏན་སེམས་དང༌། ཤེས་རབ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀ་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། ། ཞེས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས།
Chinese
六度是，将自己拥有的施舍给他人，具有布施之心和善行事业。戒律是，舍弃不善之方，具有舍弃之心和善行事业。忍辱是，对于他人之损害等不生嗔恨，具有忍耐之心和善行事业。精进是，对于善事具有欢喜，具有事业。禅定是，心专注一境，具有事业。智慧是，了知佛法之词义，具有事业。所有这些在显现而无自性的状态中行持，是为波罗蜜多。布施之事业是那些事物被他人获得。同样，不损害他人，不以嗔恨回应，行持善事，心安住而生起止观，了悟之后没有怀疑，这些都是事业。了知一切皆无成，而在显现的聚集中行持，是为波罗蜜多的奇妙事业。如《菩提心释》所说：知晓诸法皆为空性后，行持善业之果为所依，此比奇妙更奇妙，此比稀有更稀有。如是，也能成就在轮回中利益众生的广大事业。如《光增请问经》所说：以无我之忍安住于平等性，亦对众生生起大悲心。为令成熟故而行布施，却不希求业之果报。以意念恒常安住于涅槃，其行持却安住于轮回。虽已了悟诸法皆为空性，却信赖业之果报。如是。其中，前五度是福德资粮，后一度是智慧资粮。前三者是戒律学处之因、体性、事业，禅定是心，智慧是智慧之学处，精进是所有一切之助伴。如《经庄严论》所说：于三学自在后，胜者宣说六度，前三与后二，两种不同相，一亦属三者，布施戒律福德之资粮，智慧是智慧之，三者余者二者，五者皆是智慧资粮。如是说。以及《入行论》中。
English
The six perfections are: Generosity, with the intention to give away what one possesses to others, along with virtuous actions. Discipline, with the intention to abandon non-virtuous aspects, along with virtuous actions. Patience, without anger towards harm from others, with the intention of enduring, along with virtuous actions. Diligence, with joy in virtuous deeds, along with actions. Meditation, with the mind focused on a single object, along with actions. Wisdom, understanding the meaning of the words and teachings of the Dharma, along with actions. Practicing all of these while perceiving appearance but without inherent existence is the perfection. The action of generosity is that those things are obtained by others. Similarly, not harming others, not responding with anger, practicing virtue, the mind abiding and generating calm and insight, and having no doubt after realization are actions. Knowing that nothing is established and acting within the collection of appearances is the wondrous action of the perfection. As it says in the Bodhicitta Commentary: Having known that all things are emptiness, relying on the fruits of virtuous actions, this is more wonderful than wonder, this is more marvelous than marvel. Thus, one can also accomplish the vast benefit of sentient beings in samsara. As it says in the Light Increasing Sutra: Though abiding in equality with the patience of no-self, one generates great compassion for sentient beings. Though giving generosity to fully ripen, one does not hope for the ripening of karma. With thought, one always abides in nirvana, yet one's actions abide in samsara. Though one has realized that all things are emptiness, one trusts in the ripening of karma. So it is. Of these, the first five perfections are the accumulation of merit, and the last is the accumulation of wisdom. The first three are the cause, essence, and action of the discipline training. Meditation is the mind, wisdom is the training of wisdom, and diligence is the friend of all. As it says in the Ornament of the Sutras: Having mastered the three trainings, the Victorious Ones have taught the six perfections. The first three and the latter two are two different aspects. One also belongs to all three. Generosity and discipline are the accumulation of merit, wisdom is the accumulation of wisdom. The three others are two each, and all five are the accumulation of wisdom. So it is said. And in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life.
Tibetan
ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལྟར་ན། སྦྱིན་པ་བསོད་ནམས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས། གཞན་བཞི་གཉིས་ཀའམ། ཡང་ན་དང་པོ་བསོད་ནམས། ལྷག་མ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང༌། འདིར་སྤྱོད་འཇུག་ལྟར་རོ། ། དེའང་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས། རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །མ་ཟིན་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདིར་ཐར་པའི་རྒྱུར་དཀའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དོན་ཡོད་དང༌། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས། ཚོགས་སྦྱོར་དུ་དེ་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་ན། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་ལ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དོན་ཡོད་པའོ། །དག་པ་ས་གསུམ་དུ་རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པས་ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དབང་བཅུ་ཐོབ་པས་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྫོགས་ལ། མན་ཆད་དུ་འབད་ཀྱང་ཆེར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་དགེ་བ་རླབས་པོ་ཆེ། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཉིད། ། ཅེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ནི་དགེ་བ་གང་བྱེད་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་དེ་དང༌། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུས་མཉམ་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་སྔ་ཕྱི་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་དུས་སྦྱོར་བའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། དངོས་གཞིའི་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི།ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། འདས་པ་དངོས་མེད་དང༌། ད་ལྟ་བ་དངོས་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་བློ་རྫས་ནི་སྙིང་རྗེ། ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་བློ་རྫས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོ་བ་ཟུང་འཇུག་གམ། དམིགས་མེད་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མདོར་བསྡུ་བ་ནི། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། །སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། ། སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །འབྲས་བུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ ཡིན། །གང་ཅི་རྩོམ
Chinese
所有这些支分，佛陀为了智慧的意义而宣说。如《经庄严论》所说，布施是福德，智慧是智慧，其余四者是两者，或者最初是福德，其余五者是智慧。但此处如《入行论》所说。 也就是说，无论做什么善事，都要以加行发心，正行证悟无自性，后行回向这三者来摄持，才能与解脱相顺应。如果不能摄持，那么在这个以信解行地的修行中，很难成为解脱之因。如《经庄严论》所说：“大多数无意义，有意义和，一切时有意义，应知晓。”因此，在积聚资粮的加行中，如果没有被这三者摄持，那么大多数是无意义的。从第一地到第七地是有意义的。在清净的三地中，一切时都有意义，因此圆满了广大的二资粮。 也就是说，在第一地及以上，获得了十自在，因此圆满了无数的资粮。在第一地以下，即使努力，也不能完全圆满。此处归纳其意义是： 特别是大乘的广大善业，加行是发心，正行是无所缘，后行以回向来完全摄持，这是通往解脱之路的三种珍宝。 这句话的意思已经说完了。此处方便的慈悲心，是指无论做什么善事，在那时就存在的慈悲心。智慧的空性，是指同时双运，因此没有先后。有些人认为，修习法性时，加行的慈悲心和正行的空性是双运，这完全是不理解方向。将过去不存在的和现在存在的事物双运，是可笑之处。 也就是说，获得发心且不退失的智慧之物是慈悲心，本体在任何地方都不执著是空性。这两者智慧之物的本体相同，但反体各异是双运吗？或者无所缘本身就是空性，转变为无所缘的慈悲心，两者成为一体，因此认为是本体无有差别的双运。 这是非常重要的要点。菩萨道的果与道之总摄是： 一切所作唯行利他事，见如虚空十八空性理，修光明道三十七助伴， 行无垢染六度波罗蜜， 果证无上菩提之果位。 任何所作
English
All these branches are spoken by the Buddha for the sake of wisdom. According to the Ornament of the Sutras, generosity is merit, wisdom is knowledge, the other four are both, or the first is merit, and the remaining five are wisdom. But here, it is as in the Engaging in Bodhisattva Behavior. That is, whatever virtue is done, if it is accompanied by the three: the preparation of generating the mind, the main part of realizing no self-nature, and the subsequent dedication, then it is in accordance with liberation. If it is not accompanied, then in this stage of practice with faith, it is difficult to be a cause of liberation. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Mostly meaningless, meaningful, and always meaningful should be known." Therefore, if it is not accompanied by these three in the accumulation of merit, then it is mostly meaningless. From the first to the seventh ground, it is meaningful. In the three pure grounds, it is always meaningful, so the two great accumulations are completed. That is, from the first ground onwards, having obtained the ten powers, the immeasurable accumulations are completed. Below that, even if one strives, it is not fully completed. Here, the meaning is summarized as: Especially the great virtue of the Great Vehicle, the preparation is the generation of the mind, the main part is without object, and the subsequent is fully accompanied by dedication, these are the three jewels for traversing the path of liberation. The meaning of this has already been explained. Here, the skillful means of compassion is the compassion that exists at the time of whatever virtue is done. The wisdom of emptiness is simultaneously united, so there is no before or after. Some think that when meditating on the nature of reality, the compassion of preparation and the emptiness of the main part are united, but this is completely misunderstanding the direction. Uniting the past, which is non-existent, and the present, which is existent, is a cause for laughter. That is, the substance of mind that has obtained the generation of the mind and does not degenerate is compassion, and the essence of not focusing on anything is emptiness. Are these two substances of mind, which have the same essence but different aspects, united? Or is the non-object itself emptiness, and the compassion that has become non-object, the two become one taste, so it is considered a union without different essences. This is a very important point. The path of the Bodhisattva, summarized with its fruit, is: All actions are solely for the benefit of others, the view is like the sky, the eighteen emptinesses, the meditation is clear light, the thirty-seven factors of enlightenment, the conduct is flawless, the six perfections, the fruit is the attainment of unsurpassed enlightenment. Whatever is done