Tibetan
། །ཞེས་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་སོ། །ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཀག་ཟིན་ཏོ། །གསོད་པ་དང༌། རྐུ་བ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ལ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་དབྱེ་བས། རྐུ་དུས་འགགས་པས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཀུན་ལ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རྫུན་སྣང་གི་ལས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྩ་ཤེ་ལས། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་ཡིན་༼༣༽ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འགོག་པ་ཡང༌། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཁེགས་པས། དེ་གཉིས་འགག་པའི་འགོག་པ་ཁེགས་ཏེ། དགག་གཞི་མེད་ན་འགོག་པ་མེད་པས་ནད་མེད་པ་ལ་སྨན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལམ་དགག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་སྒོམ་པ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་དུས་མཉམ་མམ་ཐ་དད་དུ་སྒོམ།མཉམ་ན་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྤང་གཉེན་རྫས་འགལ་ལ། ཐ་དད་ན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ན་ནིང་གི་ནད་ལ་ད་ལོའི་སྨན་བཞིན་ནོ། ། ལམ་དེ་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དེ་འགྲོ་བ་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེས་པས་བཀག་གོ །ལམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གིས་བགྲོད་པ་པོ་དང་བགྲོད་ལམ་དུས་གཅིག་ཐ་དད་རྟག་མི་རྟག་གིས་ཁེགས་ སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྣམ་ཤེས་ལུས་མེད་པ་ལ་ནི། །ཕྲད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་པ་དང༌། རྩ་ཤེ་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པ། །མུན་པ་དང་ནི་ཕྲད་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས། །མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་༼༡༽ ཡིན། །མར་མེས་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡང༌། །གལ་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ན། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ན་གནས་པའི་མུན། ། ༼༢༽འདི་ན་གནས་པ་དེས་སེལ་ འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལམ་དང་དེའི་སྤང་བྱ་དག །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕྲད་པ་མེད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་རུང་སྟེ། འགོག་པ་ཉིད་བཀག་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དགག་བྱ་འདས་ན་འགོག་མི་དགོས་མ་འགགས་ན་མི་ཁེགས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་ན་ངོ་བོ་འགལ་བ་༼༣༽ཐ་དད་པས་༼༤༽མི་རུང༌། མི་མཉམ་ན་དགག་བྱ་དང་འགོག་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པའང་སྒོམ་
Chinese
如是说，除了缘起之外，没有其他的法。因此，除了空性之外，没有其他的法。如是说。驳斥了说业为因的观点。杀生和偷盗也是一样，将事物分为过去、现在、未来三时来观察是否相遇，以及分为前后刹那，就像偷盗之时已经停止，事物无法成立一样，对一切事物都是一样的。因此，虚假显现的业就像梦一样，没有自性。根本慧论中说：如果自性中有，什么会产生？因此，对于空性的损害者来说，产生是不存在的。如是说。灭谛也是，痛苦的生起被遮止，那二者灭尽的灭谛也被遮止，如果没有遮止的对象，就没有灭谛，就像没有疾病就不需要药物一样。彼论中说：如果痛苦自性存在，灭谛是不合理的。如是说。遮止道谛：如果修道作为烦恼的对治，是与烦恼同时修，还是异时修？如果同时，在一个相续中，所断和对治是相违的。如果异时，则不能成为所害和能害，就像去年的疾病用今年的药物一样。这条道路也没有前进，因为前进本身已经被分为三时而遮止了。不能成为道路，因为以什么来行走，行者和道路，同时、异时、常、无常都被遮止了。入行论中说：对于没有身体的识，相遇是不合理的。如是说。根本慧论中说：当灯产生的时候，不会与黑暗相遇。就像灯产生的时候，消除黑暗一样。灯没有相遇也，如果消除黑暗，那么存在于世间的一切黑暗，就会被这里存在的灯消除。如是说。道路和它的所断，前后刹那没有相遇，因此不能成立。不能证得灭谛，因为灭谛本身已经被遮止，因此证得也被遮止。也就是说，如果所断已经过去，就不需要灭，如果没有灭尽，就不能遮止，而且如果二者同时，本体相违，因为是异体的缘故，不行。如果不等时，则不能成为所断和能断，因为只是不能成立而已。资粮道等等也是修
English
Thus it is said, there are no other dharmas apart from dependent arising. Therefore, there are no other dharmas apart from emptiness. Thus it is said. The view that karma is the cause is refuted. Killing and stealing are also the same; examining whether the object encounters when divided into the three times of past, present, and future, and dividing into prior and subsequent moments, just as the act of stealing ceases at the time of stealing, and the object cannot be established, it is the same for all things. Therefore, the falsely appearing karma is like a dream, and is without inherent existence. The Root Wisdom Treatise says: If there is inherent existence, what will arise? Therefore, for the harmer of emptiness, arising does not exist. Thus it is said. Cessation is also, because the arising of suffering is prevented, the cessation of those two, which is cessation, is also prevented. If there is no object to be prevented, there is no cessation, just as medicine is not needed when there is no disease. That very treatise says: If suffering inherently exists, cessation is not reasonable. Thus it is said. Refuting the path: When cultivating the path as an antidote to afflictions, is it cultivated simultaneously with afflictions or at different times? If simultaneously, the object to be abandoned and the antidote are contradictory substances in the same continuum. If at different times, it cannot be the harmed and the harmer, just like using this year's medicine for last year's disease. That path also does not go forward, because the act of going itself has been divided into three times and prevented. It cannot be a path, because whatever is used to walk, the walker and the path, simultaneously, differently, permanent, and impermanent, are all prevented. The Engaging in Bodhisattva Deeds says: For a consciousness without a body, encountering is not reasonable. Thus it is said. The Root Wisdom Treatise says: When a lamp is being produced, it does not encounter darkness. Just as when a lamp is being produced, it dispels darkness. Even without the lamp encountering, if it dispels darkness, then all the darkness that exists in the world will be dispelled by the lamp that exists here. Thus it is said. The path and its object to be abandoned, do not encounter in prior and subsequent moments, therefore it is not established. It is not possible to realize cessation, because cessation itself has been prevented, therefore realization is also prevented. That is to say, if the object to be abandoned has passed, there is no need for cessation; if it has not ceased, it cannot be prevented; and if the two are simultaneous, the essence is contradictory, because they are different entities, it is not possible. If they are not simultaneous, they cannot be the object to be abandoned and the agent of abandonment, because it is simply not established. The accumulation path and so on are also cultivated.
Tibetan
པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན།བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐ་དད་ཀྱི་རྫས་སུ་མི་རུང་ལ། གཞན་ཡིན་ན་དེའི་བློ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ལམ་དུ་མི་སྲིད་པས་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེན་པ་བཞི་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་སྨྲ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་ནས་བདེན་གཅིག་ཀྱང༌། །གྲུབ་པར་མ་མཐོང་༼༡༽བཞི་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་དང༌། ཡུམ་ལས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་དང༌།དུས་ཅན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་ལ་བརྟག་པ་ལྔ་ལས། ཕྲད་མ་ཕྲད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ན་རྡུལ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་ཕྲད་པར་འདོད། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་བར་དང་བཅས་པར་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་འབྱར་ལ་མ་རེག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་ཕྲད་ན་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ། ངོས་ཆ་དྲུག་གིས་ཕྲད་དམ། ཤར་ལ་སོགས་པར་ཕྲད་པའི་ངོས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད། ངོས་དྲུག་གིས་ཕྲད་ན། དབུས་རྡུལ་དེ་ཉིད་ཆ་དྲུག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་ཕྲད་པའི་ངོས་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤར་སོགས་དྲུག་ཅར་དང་འབྱར་རོ་ཞེ་ན། ངོས་དྲུག་གི་རྡུལ་ཉིད་ཤར་ཕྱོགས་མ་༼༢༽ཁོ་ནའི་གོ་ན་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། ཤར་ངོས་དང་འབྱར་བའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འབྱར་ཞེ་ན། བར་དུ་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་གྱིས་ཆོད་དམ་མ་ཆོད། མ་ཆོད་པ་༼༣༽མི་རུང་སྟེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་བར་ཙམ་ལ་སྐྱ་ཐལ་ལེ་བ་དང་ནག་ཐིབས་སེ་བ་ཅིག་ལས་མི་འདའོ། །ཆོད་ན་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་དང་འབྱར་རམ་མ་འབྱར། འབྱར་ན་ཕྱོགས་དྲུག་གམ་གཅིག་གིས་འབྱར་བ་ལས་མི་འདའོ། །མ་འབྱར་ན་དེ་ལ་ཡང་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་ན།བར་དེར་སྣང་མུན་ཞུགས་པ་དང་མ་ཞུགས་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། །གལ་ཏེ་ཐུག་མེད་དུ་ཡང་མ་འབྱར་ཞེ་ན། ཡུངས་འབྲུ་གཅིག་གི་ནང་དུའང་གླང་པོ་ཆེ་ཤོང་བར་ཐལ་ཏེ། བར་ལ་དཔག་ཚད་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་ཡོད་པས་ན་མཚོན་གྱིས་ལུས་ཆོད་པ་དང༌། སྒྱོགས་ཀྱིས་མཁར་འཇིག་པ་དང༌། ཀ་བས་གདུང་འདེགས་པ་དང༌། རྔ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བའང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་རགས་པ་བརྩམ་པར་སྣང་ཡང་ཕྲད་མ་ཕྲད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་རི་བཞིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་པ་ལས། དྲུག་གི་ཆར་ནི་སྦྱར་བ་ན། ། ཕྲ་རབ་རྡུ
Chinese
如果那个智慧本身是资粮道等等，那么所修和能修就不能是不同的实体。如果是其他，那么不是那个的智慧就不可能成为那个的道，因此修行将变得毫无意义。因此，四圣谛完全没有成立。如《楞伽经》所说：无生是唯一的真谛，凡夫却说有四谛。菩提树下证悟时，连一个真谛也没有见到，何况能见四个？又如《母经》所说：圣谛诸法也都是无自性的。驳斥作者胜义有二：驳斥有色和驳斥有时。第一，对那些微尘进行五种观察，即接触与不接触：如果粗大之物被创造，那么微尘之间是接触还是不接触？外道胜论派认为是接触的。小乘有部认为是带有间隔的。经部宗认为是粘连而不接触的。如果是接触，那么当中心的微尘与六方的微尘接触时，是用六个面的一部分接触，还是用与东方等接触的那个面本身接触？如果是用六个面接触，那么中心的微尘本身就会变成六个部分，因为有六个接触的面。如果说是与东方等六个方向都粘连，那么六个面的微尘本身就只能在东方的方位上存在，因为与东面粘连，就像微尘本身一样。如果说是不粘连，那么中间是被光明和黑暗的微尘隔开还是不隔开？不隔开是不行的，因为有色的间隔只能是灰蒙蒙的和黑黝黝的。如果隔开，那么与光明和黑暗的微尘是粘连还是不粘连？如果粘连，那么不外乎是用六个方向或一个方向粘连。如果不粘连，那么那里也会有间隔，因此，那个间隔中光明和黑暗进入还是不进入，不外乎这两种情况。如果说永远也不粘连，那么一个芥子里面也会容纳一头大象，因为间隔没有尽头。此外，如果不粘连，那么因为有间隔，用刀剑砍身体，用炮弹摧毁城堡，用柱子支撑屋梁，从鼓里发出声音，也都会中断。因此，虽然显现为创造了粗大之物，但实际上并不存在接触或不接触，就像梦中的山一样。《二十颂》中说：六分若相合，极微尘
English
If that very wisdom is the path of accumulation and so on, then the object of meditation and the meditator cannot be different entities. If it is other, then the wisdom that is not that cannot be the path of that, therefore meditation will become meaningless. Therefore, all four truths are not established. As it says in the Lankavatara Sutra: 'Non-arising is the one truth, but children speak of four truths. Having sat at the Bodhi tree, even one truth was not seen, how could there be four?' And as it says in the Mother Sutra: 'Even the noble truths are without essence.' Refuting the agent of ultimate truth has two parts: refuting the corporeal and refuting the temporal. The first is: among the five examinations of those atoms, are they touching or not touching? If a gross object is created, are the atoms touching each other or not touching? The Tirthika Vaisheshika asserts that they are touching. The Hearer Vaibhashika asserts that they are with intervals. The Sautrantika asserts that they are adhering but not touching. If they are touching, then when the central atom touches the atoms of the six directions, does it touch with six face-parts, or does it touch with the very face that touches the east and so on? If it touches with six faces, then the central atom itself would become six parts, because there are six faces that touch. If it is said that it adheres to all six directions such as the east, then the atom of the six faces itself would only be in the direction of the east, because it adheres to the east face, just like the atom itself. If it is said that it does not adhere, then is the interval cut off by the atoms of light and darkness or not cut off? It is not permissible to not cut off, because the interval of the corporeal is only either grayish or blackish. If it is cut off, then does it adhere to the atoms of light and darkness or not adhere? If it adheres, then it cannot but adhere with six directions or one direction. If it does not adhere, then there will also be an interval there, therefore, whether light and darkness enter or do not enter that interval, there are only these two possibilities. If it is said that it never adheres, then even an elephant would fit inside a single mustard seed, because the interval has no end. Furthermore, if it does not adhere, then because there is an interval, cutting the body with a weapon, destroying a city with a cannon, supporting a beam with a pillar, and the sound coming from a drum would also be interrupted. Therefore, although it appears to create a gross object, it is not the case that there is touching or not touching, like a mountain in a dream. The Twentieth Verse says: 'When the six parts are combined, the subtle atom'