Tibetan
ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རེ་མོས་སུ་ཕྲད་ན་ཨཱཿའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ཆ་ཨོཾ་དང་ཕྲད་ཅིང༌།ཕྱི་ཆ་ཧཱུྃ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཉམས་སོ། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ན། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་དུས་མཉམ་ ན། །བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །རིང་ཐུང་གི་བརྟག་པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་མཆོད་སྦྱིན་གཉིས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཚེ། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྐྱེ་བའི་སྲུབ་ནོན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚེ། གཉིས་པོ་དང་གཅིག་པོ་ལ་དུས་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་བསྐལ་པའང་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་མཐུད་པས་རིང་ཐུང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་སྐད་ཅིག་དེ་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ལོ། །དེའང་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་མི་འགྲོགས་པ་དང༌། ཕྱི་ལོགས་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པའང་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་འགྲོགས་ཤིང་ཕྱི་ལོགས་མི་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་པོ་དེ་ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟག་པ་ཡིན་ ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང༌། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམ་བྱས་ན། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པས་ཆོས་རྣམས་སྣང་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ།ཚོགས་མི་གསོག་པ་དགག་པ། རིགས་ངེས་པ་དགག་པ། འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ་ཚོགས་མི་གསོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཚོགས་གསོག་མི་གསོག་ཏུ་དངོས་སུ་ནི་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་མི་གསོག་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེན་པའི་རྒྱུ་མཐོང་སྤངས་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ན་ཕྲ་རྒྱས་ཕྲ་མོའི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཡུལ་དུ
Chinese
因为理由相同。如果交替相遇，那么阿（ཨཱཿ）的刹那本身就会变成两部分，因为前部分与嗡（ཨོཾ）相遇，后部分与吽（ཧཱུྃ）相遇。如果承认，那么无分刹那就会消失。前后二者相遇时，刹那会变成两个时分。如果二者同时，那么劫就会变成一个刹那。应该这样说。关于长短的观察是：在知道拉辛和乔辛二者的刹那，拉辛的意识会变成两个刹那，因为在出生的间隙，乔辛的意识产生一个刹那的时候，二者和一个是否有时间长短？如果没有，那么劫也会变成一个刹那，因为连接起来没有变成长短。如果有，那么刹那就会变成两部分。那也是拉辛的前一个意识本身变成两部分，因为前部分不与乔辛的意识相伴，后部分相伴。乔辛的意识也变成两部分，因为前部分与拉辛的意识相伴，后部分不相伴。那也是观察前后二者的分别是否相遇。在《宝鬘论》中说：最初、中间和最后，如果像刹那一样思考，因为是三个刹那的自性，所以世界不住于刹那。像这样的道理，在知道诸法显现而不成立的时候，就会进入到证悟般若波罗蜜多的意义中，在《摄类学》中说：何时有为法、无为法和黑白法，以智慧彻底摧毁后，连微尘都不可见的时候，在世间就称为般若波罗蜜多。对阿罗汉的最终否认有三点：否定积聚僧团，否定种姓决定，圣者的状态。第一点是：阿罗汉不会增加僧团，因为不会积聚僧团，这个宗法不成立，因为实际上没有观察到积聚或不积聚。不会积聚僧团，因为不会在三界中受生，因为断除了受生的原因，即见断和修断的微细习气，这个也不成立，因为如果没有获得佛果，那么不可能断除所有微细习气的恶趣，因为声闻阿罗汉在境
English
Because the reasons are the same. If they meet alternately, then the moment of Āḥ (ཨཱཿ) itself will become two parts, because the former part meets with Oṃ (ཨོཾ), and the latter part meets with Hūṃ (ཧཱུྃ). If you admit that, then the indivisible moment will be lost. When the former and latter two meet, the moment will become two time divisions. If the two are simultaneous, then a kalpa will become a single moment. That's how it should be said. The examination of length is: At the moment of knowing both Lhā-sbyin and Mchod-sbyin, Lhā-sbyin's consciousness will become two moments, because at the moment when Mchod-sbyin's consciousness arises for one moment in the interval of birth, do the two and the one have long or short durations? If not, then a kalpa will also become a moment, because it is not transformed into long or short by connecting. If so, then that moment will become two parts. That is also because Lhā-sbyin's earlier consciousness itself becomes two parts, because the former part does not associate with Mchod-sbyin's consciousness, and the latter part associates. Mchod-sbyin's consciousness also becomes two parts, because the former part associates with Lhā-sbyin's consciousness, and the latter part does not associate. That is also the examination of whether the two earlier and later cognitions meet or not. In the Ratnāvalī it says: The beginning, the middle, and also the end, if contemplated as moments, because of being the nature of three moments, the world does not abide in a moment. When one knows that phenomena do not exist in appearance by such reasoning, one enters into realizing the meaning of the Prajñāpāramitā, and in the Abhisamayālaṃkāra it says: When conditioned, unconditioned, and black and white dharmas are completely destroyed by wisdom, and even a particle is not seen, in the world it is called going to the count of Prajñāpāramitā. There are three points to the ultimate negation of the Arhat: negating the accumulation of the Sangha, negating the determination of lineage, and the state of the noble ones. The first point is: Arhats do not increase the Sangha, because they do not accumulate the Sangha, and this thesis is not established, because in reality, accumulating or not accumulating is not observed. They do not accumulate the Sangha, because they do not take birth in the three realms, because they have abandoned the cause of taking birth, which is the subtle afflictions of what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation, and this is also not established, because if Buddhahood is not attained, then it is impossible to abandon all the evil destinies of subtle afflictions, because the Śrāvaka Arhat in the realm
Tibetan
ས་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་དོན་མི་ཤེས་ཤིང་ལམ་འདྲི་བར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་སྲིད་དེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། ། ཞེས་སོ། །རིགས་ངེས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་སྦྱང་རུང་དུ་མཚུངས་པས་དེ་སྦྱངས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ནི། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ངལ་གསོར་འཇུག་པ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། འདི་ལྟར་མྱ་ངན་འདའ་བར་གང་བརྗོད་པ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཁྱེད་ཐར་ཡང༌། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་བཙལ་བར་གྱིས། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་འདི་འདྲ་སྟེ། །ངལ་གསོའི་ཕྱིར་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་སྟོན། །ངལ་སོས་ནས་ནི་མྱ་ངན་ཀུན་འདའ་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ལ་དཀྲི་བར་བྱོས། །ཞེས་པ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་བ། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཆགས་འབྱུང་ཞིང༌། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འགོག་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུར་གནས་པ་ལ། བསྐུལ་ནས་དག་པའི་ཞིང་དུ་པདྨོ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། གདོད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགོག་པར་ཞུགས་ཏེ། བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་སྒྲུབ་དུས་སྔར་གྱི་ཞི་བ་གཅིག་པུ་ཚོལ་པའི་བློ་ངན་དེ་གོམས་པས། འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པའི་བློ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་དང༌། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དུས་མཉམ་ཡང༌། ཉན་ཐོས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཕྱིར་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུས་
Chinese
因为地的自性不了解劫的意义，所以需要询问道路。《宝性论》中说：因此，未获得佛果之前，涅槃是不可能的。就像舍弃光明和光芒后，无法见到太阳一样。如此说。认为种姓决定也是不合理的，因为障碍是突发的，所以清净的可能性相同，如果清净了，声闻也不会没有成佛的可能性。圣者的状况是，为了让根器低下的人们消除恐惧，进入轮回痛苦的休息，所以这样说。《妙法莲华经》中说：如此所说的涅槃，你们从轮回的痛苦中解脱，但你们还没有完全涅槃，请寻求这殊胜的佛陀乘。引导者们的幻化是这样的，为了休息而示现涅槃，休息之后为了完全涅槃，努力趋向一切智的境界。如此说。舍利子也将变成名为莲花光如来。善现也将变成名为月 শীর্ষ如来。声闻们直到诸佛没有劝请之前，都以一个智慧之身，沉醉于禅定中而昏厥。被劝请后，以各种形象，对众生之事产生贪恋，积累福德智慧资粮，从而获得佛陀菩提。如此说。如此在灭尽定中住留十千劫，被劝请后在清净刹土中从莲花中化生，最初发起菩提心。《大涅槃经》中说：阿罗汉也完全涅槃后进入灭尽定，在十千劫后发起无上正等觉菩提心。如此说。如此发起菩提心后，在修道时，由于习惯了之前寻求寂静的恶劣心态，对轮回感到厌倦，想要迅速涅槃的心态会阻碍清净佛土和圆满成熟众生的资粮，因此菩萨和最初发心的人，即使最初发心的时间相同，声闻发心也会落后四十劫。
English
Because the nature of earth does not understand the meaning of kalpas, it is necessary to inquire about the path. As stated in the Uttaratantra: "Therefore, without attaining Buddhahood, Nirvana is impossible. Just as one cannot see the sun after abandoning light and rays." It is also unreasonable to assert fixed lineage, because obscurations are adventitious and equally susceptible to purification. If they are purified, there is no reason why Shravakas cannot become Buddhas. The state of the Aryas is spoken of in order to dispel the fear of those with inferior faculties and to lead them to rest from the suffering of Samsara. As it is said in the Lotus Sutra: "What is spoken of as Nirvana here, is that you are liberated from the sufferings of Samsara, but you have not yet fully attained Nirvana. Seek this supreme vehicle of the Buddhas. The emanations of the guides are like this: for the sake of rest, they show Nirvana. After resting, in order to fully attain Nirvana, strive towards the state of omniscience." Shariputra will also become a Tathagata named Padmaprabha (Lotus Light). Subhuti will also become a Tathagata named Chandra-ketu (Moon Crest). Those Shravakas, until they are urged by the Buddhas, remain in a state of trance, overwhelmed by the intoxication of Samadhi, with a single body of wisdom. Having been urged, they will develop attachment to the welfare of sentient beings through various forms, accumulate merit and wisdom, and attain Buddhahood and Enlightenment. Thus, having remained in the realm of cessation for ten thousand kalpas, having been urged, they are born from lotuses in pure lands, and initially generate the mind of Enlightenment. As it is said in the Mahaparinirvana Sutra: "Arhats also enter into cessation after completely passing into Nirvana, and after ten thousand kalpas, they generate the mind of Anuttara-samyak-sambodhi." Thus, having generated the mind of Enlightenment, when practicing the path, due to the habit of the previous evil mind of seeking only peace, the mind that is weary of Samsara and desires to quickly attain Nirvana obstructs the purification of the Buddha-field and the accumulation of the resources for maturing sentient beings. Therefore, Bodhisattvas and those who initially generate the mind, even though the time of initially generating the mind is the same, the Shravakas' generation of the mind is delayed by forty kalpas.