Tibetan
ང༌། གཡུལ་ངོར་འཇུག་པ་ལ་གོ་ཆ་དང༌། འཇིགས་པ་ལ་སྐྱེལ་མ་བཟང་པོ་དང༌། འཐབ་པ་ལ་དཔུང་གཉེན་དང༌། མུ་གེ་ལ་འབྲུ་དང༌། དོག་པ་ལ་གོ་འབྱེད་པ་དང༌། འཁྱམས་པ་ལ་གནས་དང༌། ཉེན་པ་ལ་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ལ་སོགས་པའི། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་འཆི་བ་དྲན་པར་བྱ། ཟ་འཆག་ཉལ་འདུག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བ་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་ན་གོམ་པ་འདོར་བ་མི་རྟག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། འདུག་ན་གནས་པ་མི་རྟག་པས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ལངས་ན་འགྲེངས་པ་མི་རྟག་པས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་ལངས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། བཟའ་བཏུང་སྤྱོད་ལམ་མི་རྟག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཟས་སུ་བསྐུལ་མ་གདབ། གནས་ཁང་མི་རྟག་པས་ཆོས་སྐུ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། བསྐུམས་པ་མི་རྟག་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱ་བ་བསྐུམས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། བརྐྱངས་པ་མི་རྟག་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྣང་བ་བག་ཡངས་སུ་སྤྱོད་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཉལ་བ་མི་རྟག་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་ལ་ཉལ་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། བགྲོད་ན་ལམ་མི་རྟག་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། འཇིགས་པའི་དགྲ་མི་རྟག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། སྨྲ་བའི་ཚིག་མི་རྟག་པས་བཟླས་བརྗོད་ཁ་ཏོན་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། བྱ་བྱཻད་ཀྱི་སོ་ནམ་མི་རྟག་པས་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྤྱོད་ལ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཁ་ཟས་བཏུང་བ་མི་རྟག་པས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ནོར་རྫས་མི་རྟག་པས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་བསོག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཆེ་བཙན་གྱི་སྙན་གྲགས་མི་རྟག་པས་རྟག་ཏུ་དམའ་ས་བཟུང་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། འདོད་ཡོན་མི་རྟག་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ།སེམས་ཅན་སྐྱེ་འགྲོ་མི་རྟག་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། གློ་བུར་གྱི་འཆི་རྐྱེན་མི་རྟག་པས་འཆི་མེད་ཀྱི་བཙན་ས་གཟུང་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་མི་རྟག་པས་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱང་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། དུག་ལྔའི་ཉོན་མོངས་མི་རྟག་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། སྣང་བའི་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་དག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། གྲགས་པའི་སྒྲ་སྐད་མི་རྟག་པས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་སྒྲོག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། དྲན་རིག་གི་རྣམ་རྟོག་མི་རྟག་
Chinese
如：进入战场需要盔甲，恐惧时需要好的护送者，战斗时需要军队，饥荒时需要粮食，疑惑时需要解释，流浪时需要住所，危险时需要庇护者。如是说。像这样通过比喻和推理的方式，对于行走、站立、睡觉、坐卧等等一切行为，都要忆念死亡。对于吃、走、睡、坐等一切行为，都要用心忆念死亡。行走时，因为脚步的移动是无常的，所以要策励自己安住于佛地。坐着时，因为安住是无常的，所以要策励自己安住于不变之地。站立时，因为站立是无常的，所以要策励自己从平等性中站起。饮食行为是无常的，所以要策励自己以禅定的食物为食。住所是无常的，所以要策励自己安住于法身平等性的宫殿中。收缩是无常的，所以要策励自己收缩有为的活动。伸展是无常的，所以要策励自己随意享用超越世间的显现。睡觉是无常的，所以要策励自己在实相的境界中入睡。行走时，道路是无常的，所以要策励自己进入菩提道。恐惧的敌人是无常的，所以要策励自己战胜烦恼的敌人。说话的词语是无常的，所以要策励自己念诵。劳作的农活是无常的，所以要策励自己恒常安住于佛法修行。食物饮料是无常的，所以要策励自己供养天众坛城。财物是无常的，所以要策励自己积聚七圣财。显赫的名声是无常的，所以要策励自己恒常处于低处。欲妙是无常的，所以要策励自己从事二资粮的善业。有情众生是无常的，所以要策励自己将他们安置于菩提道上。「突发的死亡是无常的，所以要策励自己占据不死之地。」「沐浴和清洁是无常的，所以要策励自己以四力忏悔罪障。五毒烦恼是无常的，所以要策励自己证悟自生智慧。显现的世间是无常的，所以要策励自己清净佛的刹土。名声的声响是无常的，所以要策励自己宣扬佛法的妙音。觉知的分
English
Like: Entering the battlefield requires armor, fear requires a good escort, fighting requires an army, famine requires grain, doubt requires explanation, wandering requires a place to stay, and danger requires a protector. So it is said. In this way, through examples and reasoning, one should remember death in all activities such as walking, standing, sleeping, and sitting. In all activities such as eating, walking, sleeping, and sitting, one should focus on remembering death. When walking, because the movement of the feet is impermanent, one should encourage oneself to abide in the state of Buddhahood. When sitting, because abiding is impermanent, one should encourage oneself to abide in the unchanging state. When standing, because standing is impermanent, one should encourage oneself to arise from the state of equanimity. Eating and drinking are impermanent, so one should encourage oneself to take the food of samadhi. Dwellings are impermanent, so one should encourage oneself to dwell in the palace of Dharmakaya equanimity. Contraction is impermanent, so one should encourage oneself to contract conditioned activities. Extension is impermanent, so one should encourage oneself to freely enjoy the appearances that transcend the world. Sleeping is impermanent, so one should encourage oneself to sleep in the state of reality. When walking, the path is impermanent, so one should encourage oneself to enter the path of enlightenment. Fearful enemies are impermanent, so one should encourage oneself to conquer the enemies of affliction. The words spoken are impermanent, so one should encourage oneself to recite. The labor of farming is impermanent, so one should encourage oneself to constantly abide in Dharma practice. Food and drink are impermanent, so one should encourage oneself to offer to the mandala of the deities. Wealth is impermanent, so one should encourage oneself to accumulate the seven noble riches. Great fame is impermanent, so one should encourage oneself to always remain humble. Desirable objects are impermanent, so one should encourage oneself to engage in the activities of the two accumulations. Sentient beings are impermanent, so one should encourage oneself to place them on the path to enlightenment. "Sudden death is impermanent, so one should encourage oneself to seize the stronghold of immortality." "Bathing and cleansing are impermanent, so one should encourage oneself to purify sins and obscurations with the four powers. The five poisons are impermanent, so one should encourage oneself to realize self-born wisdom. The world of appearances is impermanent, so one should encourage oneself to purify the Buddha's realm. The sound of fame is impermanent, so one should encourage oneself to proclaim the melodious sound of the Dharma. The awareness of
Tibetan
པས་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ་བོ། །ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྟག་ཏུ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ། །འཆི་བདག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ ནི། །འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་རིགས། །ཞེས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ཞིང་རྨོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྟོན་གྱི་ལོ་ཐོག་རྙེད་པ་འདི་ཉིད་མཆོག་གོ །རྗེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱུ་མཆོག་གི་རྗེས་མཆོག་གོ །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རྟག་པ་དང༌། འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་མཆོག་གོ །འདིས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང༌། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་བརྒྱ་ལ་གདུག་ཚོད་ཡོན་དང་བཅས་པ་བྱིན་པ་བས། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་སེམས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཆོག་གོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེ་གོམས་པའི་རྟགས་ཚད་བསྟན་པ་ནི། གོམས་པའི་ཚད་ནི་འདུས་བྱས་འཇིག་པར་མཐོང༌། །བརྩོན་ལྡན་འཇིགས་དང་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་འདོར། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཐ་མལ་མི་སྡོད་ཅིང༌། །ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་བློ་སྣ་ཐུང་བ་འབྱུང༌། ། མི་རྟག་པ་ཉིན་མཚན་དུ་བསམས་པ་ལས། སྣང་བ་གང་ཡང་འཇིག་པར་མཐོང་བས་ཕྱི་ཡུལ་ལ་མི་ཞེན་པའི་བློ་གཏིང་ནས་སྐྱེས་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མེ་འབར་བ་འདྲ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་དང༌། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་སྔངས་སྐྲག་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྙིང་ནས་སྐྱེས་པ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་ཅིས་ཀྱང་མི་བསྟོངས་པར་ཤེས་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་འདོར་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཐ་མལ་སོས་དལ་དུ་མི་སྡོད་པར་སྒོ་གསུམ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ལས་འབྲས་ཀྱི་སྨིན་སོ་མཐོང་བས་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེས་པ་དང༌། ནམ་འཆི་ངེས་མེད་དུ་ཤེས་པས་གང་ལ་ཡང་བློ་ལྟོས་མི་འཆའ་བ་རྣམས་ནི། མི་རྟག་པ་སྙིང་ནས་གོམས་པའི་རྟགས་དང་ཚད་དོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་གོམས་པའི་ཕན་ཡོན་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་མཐའ་ཡས་ཏེ། །འཁོར་བའི་ཉེས་སྤོང་ཡོན་ཏན་ངང་གིས་འདུ། །རྟག་འཛིན་ལས་གྲོལ་དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཞི། །དགེ་ལ་རབ་བརྩོན་ཚེ་འདི་འཁྲུལ་པར་ཤེས། །ཚོགས་གཉིས་རབ་རྫོགས་གྲགས་ལྡན་ལྷས་གཟིགས་ཤིང༌། །བདེ་བར་ཚེ་ཡི་དུས་བྱེད་མཐོ་རིས་འགྲོ། །མྱུར་དུ་འཆི་མེད་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་ཐོབ། །མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་ལེགས་པར་སྐྱེས་པ་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་སྐྱོ་ཤས་དང་ཡིད་འབྱུང་གཏིང་ནས་སྐྱེ་བས་ཚེ་འདིའི་ཆོས་ལས་བློ་བཟློག་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོད་དོ། །ཞེན་པ་ལོག་ལུགས་ནི་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕ
Chinese
因此，策励增长闻思修的智慧吧！《业百颂》中说：“应当时时在一切行为处，忆念死主。”又《入行论》中说：“我应昼夜一切时，唯一思维此事理。”又《涅槃经》中说：“于诸耕田中，得秋收为最。”“于诸足迹中，牛王的足迹为最。”“于诸作意中，无常及死亡的作意为最。”“此能遮遣三界一切作意。”又《律藏》中说：“布施百位比丘充满资具的供养，不如思维有为法无常的刹那。”现在显示串习它的证量是：串习的量是见到有为法坏灭，具有精进，舍弃怖畏和今生的事务，刹那也不住于庸常，生起出离和厌离，心胸狭隘。日夜思维无常，无论显现什么都见到是坏灭的，因此从内心深处生起不贪著外境的心，生起对于善法精进如火燃烧般的心，对于轮回的痛苦生起非同寻常的恐惧和畏惧，知道死亡之时无论如何也无法逃脱，因此舍弃今生的事务，刹那也不住在庸常的闲暇中，而是身语意三门行持佛法，见到业果的成熟而生起出离和厌离，因为知道何时死亡是不确定的，因此对于任何事物都不产生依赖，这些就是从内心深处串习无常的证相和量度。现在以如此串习的利益来作总结：它的利益极其广大，能舍弃轮回的过患，功德自然而然地聚集。从常执中解脱，平息敌友的贪嗔，精进于善法，了知此生是虚幻。圆满二资粮，具足名声，为诸天所见，安乐地结束生命，往生善趣。迅速获得不死甘露的果位。无常在相续中善妙生起时，对于轮回的法生起厌离和出离，因此具有从今生的法中转变心念的利益。遣除贪执的方法是无论如何也不
English
Therefore, let us encourage the growth of wisdom through learning, contemplation, and meditation! The Hundred Deeds Sutra says, "One should always remember the Lord of Death in all activities." And the Bodhisattvacharyavatara says, "Day and night, at all times, I should only contemplate this matter." And the Nirvana Sutra says, "Among all fields, obtaining the autumn harvest is the best." "Among all footprints, the footprint of the king of cows is the best." "Among all mental formations, the mental formations of impermanence and death are the best." "This can counteract all mental formations of the three realms." And the Vinaya Sutra says, "Giving offerings filled with resources to a hundred monks is not as good as a moment of thinking about the impermanence of conditioned phenomena." Now, the signs and measures of familiarizing with it are shown: The measure of familiarization is seeing conditioned phenomena as decaying, being diligent, abandoning fear and the affairs of this life, not staying in ordinariness even for a moment, generating renunciation and aversion, and having a narrow mind. From contemplating impermanence day and night, seeing everything that appears as decaying, therefore, from the depths of one's heart, a mind that does not cling to external objects arises, a mind that is diligent in virtue like a burning fire arises, and an extraordinary fear and dread of the suffering of samsara arises from the heart. Knowing that one cannot escape death no matter what, therefore, one abandons the affairs of this life, and does not stay in ordinary leisure even for a moment, but practices the Dharma with the three doors, and seeing the ripening of karmic results, renunciation and aversion arise. Because one knows that when death will occur is uncertain, therefore, one does not develop dependence on anything. These are the signs and measures of familiarizing with impermanence from the depths of one's heart. Now, to conclude with the benefits of such familiarization: Its benefits are extremely vast, it can abandon the faults of samsara, and virtues naturally gather. One is liberated from the clinging to permanence, pacifies the attachment and aversion to enemies and friends, is diligent in virtue, and knows that this life is illusory. One perfects the two accumulations, possesses fame, is seen by the gods, and ends life in happiness, going to higher realms. One quickly obtains the state of immortal nectar. When impermanence is well born in the continuum, aversion and renunciation arise for the phenomena of samsara, therefore, it has the benefit of turning the mind away from the phenomena of this life. The method of dispelling attachment is that no matter what, one does not