Tibetan
ཚོགས་ཡོད་དུས་སུ་དགྲ་འདུལ་བ་དང༌། གསེར་དངུལ་གྱི་གཏེར་ཀ་རྡོལ་དུས་སུ་ཅི་ལོན་བྱེད་པ་དང༌། སྟོན་ཀའི་ལོ་ཐོག་སྨིན་དུས་སུ་ཅི་འདུས་བྱེད་པ་དང༌། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མ་ཡོད་དུས་སུ་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་དང༌། གཡར་པོའི་ཀ་ཆ་ཡོད་དུས་སུ་བརྩོན་པ་ཆེར་བསྐྱེད་པ་དང༌། བྲན་གཡོག་གི་བྱ་བཞག་བྱེད་དུས་སུ་ལས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དུས་འདིར་དལ་ཁོམ་མེད་པར་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ་མི་རྟག་པ་མྱུར་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བསམས་ན་གཉིད་ལོག་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཙམ་ཡང་ཁོམ་གླགས་མེད་པར་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་ཏེ། དཔལ་མར་མེད་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ལྟའི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་དབྱུང་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཅན་གྱི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་འོས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་ཉལ་འདུག་དང་ཟས་ལ་སོགས་པ་ནའང༌། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་སྐྱོན་དྲུག་རྣམས་སྤངས་ནས། །མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པ་ན། །བཀྲེས་པས་ཟས་མཐོང་ལ་སོགས་དཔེས་འཇུག་སྟེ། །ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དགེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །འགྲོ་བ་དང༌། ལྡང་བ་དང༌། འཆག་པ་དང༌། ཉལ་བ་དང༌། སད་པ་དང༌། ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང༌། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དགག་སྒྲུབ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བ་དང༌། གཏམ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། ལེ་ལོ་དང༌། སྙོམ་ལས་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། གཡེང་བ་དང༌། འདུ་འཛི་དང༌། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མ་ཞི་བའི་ཆ་ལུང་མ་བསྟན་དང་བཅས་པ་རྣམས་བསྡམས་ཏེ། ང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་མལ་པ་འདི་དག་དང་མི་མཚུངས་ཏེ་སེམས་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་དགོས། ད་ཅི་ནས་མི་དགེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་སེར་བཏབ་ལ།བྱུང་འདུག་ན་བཤགས་བསྡམ་བྱ། མ་བྱུང་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་ མོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེས་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་ལ་སྐབས་སུ་གང་བབ་ལས་འདེམ་ཀ་མེད་པར་བྱ་བའི་དཔེ་ནི། བཀྲེས་པའི་མིས་ཟས་བཟང་ངན་གང་བྱུང་ཟ་བའམ། སྐོམ་པས་གདུང་བ་སྐོམ་གང་རྙེད་འཐུངས་པའམ། དབུལ་པོ་ནོར་རྫས་གང་རྙེད་འཆང་བའམ། སྨན་པ་མཁས་པ་སྨན་གང་རྙེད་བསོག་པའམ། རྨངས་པོའི་མི་བུ་ཚ་གང་བྱུང་གཅེས་པར་གསོ་བའམ། ཉེན་པའི་མི་སྐྱབས་གང་རྙེད་འཚོལ་བ་ལྟར། དགེ་སྦྱོར་གང་ལའང་བརྩོན་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་མཚན་བཅས་
Chinese
聚集之时降伏敌人，金银宝藏涌出之时尽力获取，秋收庄稼成熟之时尽力积聚，危险之处有人护送之时尽力解救，借贷的器具具备之时努力增进，做奴仆之事的时候如完成工作一般。同样，获得暇满人身宝贵之时，应当不懈怠地精进修法，因为无常迅速到来。对此进行思考，即使是睡觉和呼吸之间，也没有空闲的时间，应该精进修法。如吉祥玛尔梅匝耶谢尊者所说：此生如被狂风吹袭般充满危害，比水泡还无常，呼吸之间，睡眠之中，哪里有清醒的空闲，真是太稀奇了！如是说。显示应当努力从事有意义之事的道理是：行住坐卧以及饮食等一切时，舍弃懒惰等六种过失，为了成就增上生和决定胜的重大意义，就像饥饿的人见到食物一样，日夜精进于善法。行走、站立、坐着、睡觉、醒来、吃饭、对外境的显现进行取舍、见到错乱的景象、说话等等一切状态中，约束懒惰、懈怠、放逸、散乱、嘈杂以及身语意三不寂静的未授记等，我已进入大乘的殊胜佛法，与那些凡夫俗子不同，必须严加守护自心。现在有什么样的不善产生了吗？这样进行观察，如果产生了就忏悔制止，如果没有产生就修习欢喜。像这样用心，对于有相和无相的善行，在任何情况下都要毫不犹豫地去做，例如：饥饿的人无论食物好坏都吃，口渴难耐的人无论找到什么水都喝，贫穷的人无论得到什么财物都珍惜，精明的医生无论得到什么药都储存，瞎子无论得到什么孩子都珍爱地养育，面临危险的人无论找到什么庇护都寻求一样，对于任何善行都要努力去做。这是有相的
English
When there is an assembly, subdue the enemy; when a treasure of gold and silver erupts, do whatever it takes to obtain it; when the autumn harvest ripens, do whatever it takes to accumulate it; when there is someone to escort you in a dangerous place, do whatever it takes to rescue yourself; when the borrowed tools are available, greatly increase your effort; when doing the work of a servant, do it as if completing a task. Similarly, when you obtain the precious human body with leisure and opportunity, you must diligently practice Dharma without any懈怠, because impermanence comes quickly. Thinking about this, even between sleeping and breathing, there is no time to be idle, and you should diligently practice Dharma. As the glorious Marme Dzad Yeshe said: This life is like being struck by a storm, full of dangers; it is even more impermanent than a water bubble. Between breathing and sleeping, where is there any time to be awake? It is truly amazing! As it is said. Showing the reason why one should strive to engage in meaningful activities is: In walking, sleeping, sitting, and eating, etc., abandon the six faults such as laziness. In order to accomplish the great meaning of higher realms and definite goodness, like a hungry person seeing food, strive for virtue day and night. In all situations such as walking, standing, sitting, sleeping, waking up, eating, accepting or rejecting external appearances, seeing confused visions, speaking, etc., restrain laziness,懈怠,放逸, distraction, commotion, and the unpacified aspects of body, speech, and mind, including the unpredicted. I have entered the supreme Dharma of the Great Vehicle, and I am not the same as those ordinary people, so I must strictly guard my mind. Now, what kind of non-virtue has arisen? Examine it in this way. If it has arisen, then confess and restrain it. If it has not arisen, then cultivate joy. In this way, with this intention, for virtuous deeds with or without characteristics, in any situation, there is no choice but to do whatever is appropriate. For example, a hungry person eats whatever food is available, whether it is good or bad; a thirsty person drinks whatever water they can find; a poor person cherishes whatever wealth they obtain; a skilled doctor stores whatever medicine they can find; a blind person lovingly raises whatever child they have; a person in danger seeks whatever refuge they can find. Likewise, one should diligently engage in any virtuous activity. This is with characteristics.
Tibetan
ཏེ་བདག་ནི་སྒོམ་ཆེན་པ་ཡིན་པས་མི་རུང་ངོ༌། །ཆོས་ལ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་སོས་དལ་གྱིས་དུས་མི་འདའ་ཞིང༌། རྟག་ཏུ་ཉལ་བ་ལ་མི་དགའ་བས། ཕྱགབསྐོར་བ། མདོ། ཁ་དོན། སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱེའུ་སྣང་བྱེད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ཀུན། །དེ་ཀུན་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ལས་བྱུང་བས་ན། །རྟག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན། མ་ཐ་ན་ཆུ་ཕོར་པ་རེ་ནང་མ་རེ་ལ་འབུལ་བས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་ཕྱི་ནའང་བཞུགས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེའང་དགེ་སྦྱོར་གྱི་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་སོགས་པའམ། བྱེད་པའི་དུས་མི་འདྲ་བ་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ལོ་ཟླ་ལ་སོགས་པའམ། བྱ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་མི་འདྲ་བ་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་དམ། བྱེད་པའི་ཐབས་མི་འདྲ་བ་དཀའ་སླ་དུ་མའམ། བྱ་བའི་གནས་མི་འདྲ་བ་དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་ཐམས་ཅད་དུ། དགེ་སྦྱོར་ལ་འདམ་ཀ་དང༌། ཆོག་ཤེས་དང༌། བཟང་ངན་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཕྱུག་པོ་ལ་གང་ཡང་ནོར་དུ་རུང་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གང་ཡང་ཆོས་སུ་འགྱུར་བས་བརྩོན་པར་བྱའོ། །མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱང༌། རང་གི་བློ་ལ་རག་ལས་པས། བློ་ཨ་འཐས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མས་འཆིངས་ལ། བློ་ཡངས་ཆེན་གྱིས་ཕྱག་མཆོད་བྱས་ཀྱང་གཞི་མེད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཏུ་རྟོགས་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་དགེ་བས་དུས་འདའ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་ཚེ་འདི་བློས་ཐོངས་༼༡༽ཤིང༌། །ཕྱི་མ་དོན་གཉེར་བརྩོན་འགྲུས་མེ་བཞིན་ འབར། །དལ་ཁོམ་མེད་པར་དགེ་བས་དུས་འདའ་ཞིང༌། །མྱུར་དུ་སྲིད་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་དུ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་བསམས་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་ཀྱང་བསྡུ་ན། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དུ་འདུ་ཤེས་ནས་མི་འཇུག་པ། ཕྱི་མའི་འདོད་དོན་དང་དུ་ལེན་པས་ཅི་བྱེད་ལས་འབྲས་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་པ། དལ་ཁོམ་རེས་འཇོག་མེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་མེ་བཞིན་འབར་བས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་དོན་ལ་བརྩོན་པ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤངས་ནས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པས་རང་ཉིད་དམ་པར་གནས་པ། འཁོར་བའི་འདུན་པ་བོར་ནས་དལ་བ་ཆུད་མི་གསོན་པས་འཆི་དུས་སྤྲོ་དགའ་དང་བཅས་པ། སེར་སྣའི་མདུད་པ་གྲོལ་བས་སྦྱིན་པའི་ལམ་བརྒྱགས་སོགས་ནས་
Chinese
因此，我不能因为我是个伟大的修行者而无所事事。不要说“对于佛法我无事可做”，而悠闲地度日。不要总是喜欢睡觉，要努力做顶礼、绕行、诵经、念诵、持咒、入定、供养三宝等。正如《童子光明请问经》中所说：“世间一切安乐事，皆由供养三宝而生，故应恒常勤供养。” 即使是每天用一杯水供养，也是一种供养。要相信三宝也住在外境中。此外，对于善行的不同种类，如十种修行等；对于修行时间的不同，如刹那、片刻、年月等；对于所修之事的不同本质，如有相或无相；对于修行方法上的不同，如难易等；对于修行的处所不同，如寂静处和非寂静处等，在一切处所，对于善行，不要有选择，不要自满，不要分别好坏，都要修持。就像富人可以把任何东西都变成财富一样，瑜伽士也可以把任何东西都变成佛法，所以要努力。无论有相或无相，都取决于自己的心。如果心执着，即使修习空性，也会被空性的相所束缚；如果心胸开阔，即使做顶礼供养，也能证悟到无基幻化的自性，因此，它会成为佛法的助伴。所以，要恒常用善行度过时光。现在，从思维暇满难得而产生的利益出发：舍弃今生，如火般精进地追求来世的意义。不浪费闲暇，用善行度过时光，迅速渡过三有轮回的海洋。像这样，日日夜夜思维暇满难得的利益，虽然利益无量，但如果概括起来说，就是：认识到今生的一切行为都是没有意义的，因此不会沉溺其中；接受来世的愿望，因此所做的一切都与业果不相违背；不间断地像火一样精进，努力闻思修；舍弃恶友，恒常行善，因此自己安住于圣道；放弃轮回的欲望，不浪费闲暇，因此临终时充满喜悦；解开吝啬的束缚，因此从布施的资粮道等开始
English
Therefore, I cannot be idle just because I am a great practitioner. Do not say "I have nothing to do for the Dharma" and spend your days leisurely. Do not always like to sleep, but strive to do prostrations, circumambulations, sutras, recitations, mantras, samadhi, offerings to the Three Jewels, etc. As it is said in the Sutra Requested by the Boy Illuminator: "All happiness and joy in the world arise from offering to the Three Jewels, therefore one should always strive to offer to the Three Jewels." Even offering a cup of water each day is an offering. Believe that the Three Jewels also reside in the external environment. Furthermore, for the different kinds of virtuous deeds, such as the ten practices; for the different times of practice, such as moments, instants, months, and years; for the different natures of what is to be practiced, such as with or without characteristics; for the different methods of practice, such as difficult or easy; for the different places of practice, such as solitary places and non-solitary places, in all places, for virtuous deeds, do not be selective, do not be complacent, do not discriminate between good and bad, but practice them. Just as a rich person can turn anything into wealth, a yogi can turn anything into Dharma, so strive. Whether with or without characteristics depends on one's own mind. If the mind is attached, even if one meditates on emptiness, one will be bound by the characteristics of emptiness; if the mind is broad, even if one makes prostrations and offerings, one will realize the nature of groundless illusion, therefore, it will become a companion of the Dharma. Therefore, always spend your time with virtue. Now, from the benefits arising from contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowment: Abandon this life, and strive like fire to pursue the meaning of the next life. Do not waste leisure time, spend your time with virtue, and quickly cross the ocean of the three realms of existence. Like this, day and night, contemplating the benefits of the difficulty of obtaining leisure and endowment, although the benefits are immeasurable, if summarized, it is: Recognizing that all actions of this life are meaningless, therefore one will not indulge in them; accepting the wishes of the next life, therefore everything one does will not contradict the law of karma; striving like fire without interruption, striving for the meaning of hearing, thinking, and meditating; abandoning evil friends, and always practicing virtue, therefore one abides in the holy path; abandoning the desire for samsara, and not wasting leisure time, therefore one is filled with joy at the time of death; untying the knot of miserliness, therefore starting from the path of accumulation of generosity, etc.