Tibetan
ཇུག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་ཞིང་ནུབ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དམ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་ལས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྣང་ཞིང༌། ལོངས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བས། ནོར་བུ་བུམ་མཆོག་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་མཛད་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་རང་གི་དོན་དང༌། གཟུགས་སྐུ་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་དམ་པ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ཅིང༌། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་རྣམ་གཞག་གཞན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མི་ལེན་པ། ལེན་པ། མཐུན་པར་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་ནི། དབུ་མ་པ་ལ་ཁས་བླང་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་གཞག་གི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམ་བཅའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའང་དོན་དམ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ལ། ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཟེར་ནས་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དབུ་མ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་ཀྱང་དབུ་མ་པས་དེའི་དོན་གཞལ་བ་ཉིད་ཁས་བླང་བར་ཡང་སོང་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གསུམ་གྱི་སྐབས་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་ཀྱང་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཁས་བླང་བར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་གཞག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལས། གཞིའི་ཆོས་རྣམས་དེའི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་གཞལ་བས་མི་ཤེས་པར་ཡང་འགྱུར་ རོ། །འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བློས་སྐད་ཅིག་ལ་གཞལ་ལོ་ཞེ་ན། གཞན་སྣང་གི་སངས་རྒྱས་དེས་གཞལ་གཞལ་འདྲ་ཡང་གཞལ་བ་མེད་དེ་གཞན་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་པས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་དང༌། གྲོལ་བ་འདོད་པའི་རྣམ་གཞག་མེད་ཅིང༌། ཆགས་སྡང་རང་ག་མའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས། དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་ལམ་དབུ་མ་དང་འབྲས་བུའི་དབུ་མ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལྟར་ན
Chinese
融入具有习气的法界而寂灭，从圆满受用和显现殊胜法身，以及众生的意乐和佛陀往昔愿力成就的力量中，如水中月般显现于各个众生，并显现于圆满报身菩萨圣众前。如如意宝瓶和如意树般，自然成就，因此法身是自利，色身是他利，二者显现是殊胜的果实。入行论中说：烧尽所有可知的干燥薪柴后寂灭，那就是诸佛的法身。那时没有生也没有灭。又说：寂灭身如如意树般显现，如如意宝珠般无分别。为了众生解脱，为了世间富饶而恒常存在，这是远离戏论而显现的。以上。第三，宣说接受与不接受的差别，有三种：不接受，接受，以及一致地总结意义。第一，不接受的差别是：中观派没有什么可以承诺的，因为这是圣者三摩地的时候，而且没有誓言。也就是说，不承诺追随胜义圣者的三摩地，而说追随世俗世间。这也是不合理的，虽然中观派没有承诺，但中观派衡量其意义本身也成了承诺。如圣者三摩地时一样，这也将成为三摩地中的承诺。如果追随胜义圣者的三摩地，那么在道和果的法中，由于没有在一刹那衡量基础的法，也将变得无法理解。如果说以一切智智在一刹那衡量，那么，即使他显现的佛陀衡量起来相似，也是没有衡量的，因为是他显现的缘故而被否定。追随后得世间是不合理的，因为世间没有修道和希求解脱的差别，而是以贪嗔自发的显现为真实执着的错觉，如果追随它，那就太过分了，因此不会有道中观和果中观。按照接受的差别来看，
English
Having dissolved and subsided into the Dharmadhatu along with habitual tendencies, from the perfect enjoyment and the manifestation of the sacred Dharmakaya, as well as from the aspirations of sentient beings and the power of the Buddha's past prayers, it appears like the moon in water to each individual being, and appears to the noble Bodhisattvas of the Sambhogakaya. Like the wish-fulfilling jewel vase and the wish-fulfilling tree, it spontaneously arises, so the Dharmakaya is for one's own benefit, and the Rupakaya is for the benefit of others. The manifestation of both is the supreme fruit. It says in the Bodhisattvacharyavatara: 'Having burned and pacified all the dry firewood of knowable objects, that is the Dharmakaya of the Victorious Ones. At that time, there is no birth and no cessation.' It also says: 'The peaceful body appears like a wish-fulfilling tree, like a wish-fulfilling jewel, without any discrimination. It is constant for the sake of liberating beings and for the prosperity of the world. This is the appearance that is free from elaboration.' The third is to explain the distinctions of acceptance and non-acceptance, which are threefold: non-acceptance, acceptance, and concordantly summarizing the meaning. First, the distinction of non-acceptance is: the Madhyamika school has nothing to promise, because it is the time of the Samadhi of the three noble ones, and there is no vow. That is, they do not promise to follow the Samadhi of the ultimate noble ones, but say they follow the conventional world. This is also unreasonable, although the Madhyamika school has no promise, the Madhyamika's measuring of its meaning itself becomes a promise. Just as in the time of the Samadhi of the three noble ones, this will also become a promise in Samadhi. If one follows the Samadhi of the ultimate noble ones, then in the Dharma of the path and the fruit, since the Dharma of the basis is not measured in that instant, it will also become incomprehensible. If it is said that it is measured in an instant by the omniscient mind, then, even if the Buddha who appears to others seems to measure, there is no measurement, because it is denied because it appears to others. Following the post-meditation world is unreasonable, because the world has no distinction of practicing the path and desiring liberation, but uses the spontaneous appearance of attachment and aversion as a delusion of clinging to reality. If one follows it, it would be too extreme, so there would be no Madhyamika of the path and Madhyamika of the fruit. According to the aspect of acceptance,