Tibetan
དེའི་ཚེ་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། ། རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་མཛད། །ཅེས་པ་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཞན་ཡང་འདི་ལ་ལོག་བཟུང་ ན། །བླུན་པོ་མཁས་པའི་༼༡༽ང་རྒྱལ་གྱིས༼༢༽། །སྤོངས་པས་མ་རུང་བདག་ཉིད་ཅན། །མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱི་ཚུགས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྩེ་མོ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་དོན། །ཐལ་འགྱུར་པས་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་འགོག་སྟེ། །ཆོས་ཀུན་རྟེན་འབྲེལ་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་མེད། །བདེན་གཉིས་སྒྱུ་མ་མཐའ་བྲལ་ཉིད་སྒོ་ནས། །ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་བྱེད། །ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ལ། དེའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་སྲོལ་འབྱེད་པ་ཐོག་མ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་མདོར་ལུང་བསྟན་པ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉི་མ་དྲི་མ་མེད་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་ཐིབས་པོ་སེལ་བར་མཛད་པ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞུང་རིག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་དོན་འགྲེལ་པ་པོའང༌། འཕགས་པ་ལྷ་དང༌། སངས་རྒྱས་བསྐྱང་དང༌། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང༌། ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ནང་ནས་མི་འཕྲོགས་པའི་མཁྱེན་རབ་དང་ཐུགས་རྗེར་ལྡན་པ་འཕགས་པ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དབུ་མ་རྩ་བའི་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཚིག་གི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་བ་མཛད་དེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ཉི་མ་ཤར་བར་མཛད་པས། ལྟ་བ་ངན་པའི་ཐིབས་པོ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་གཞུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པ་ནི། གཤིས་ངོ་བོར་གང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཁས་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པས་ན་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ལུགས་རང་གི་གཞུང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བ་དང༌། དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཁས་ལེན་པ་པོ་དེའི་གཞུང་ལ་གྲགས་ཚོད་དེས་འགོག་པ་ཡིན་ལ། བཀག་པའི་རྗེས་ལ་རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ངེས་པའི་དམ་བཅའ་མེད་
Chinese
在那时就会变成常，如果承认胜义中不存在，那时就会变成断灭的缘故。 执著于常断的见解是所有过患的来源，因此被禁止。如《根本慧论》中说： 世尊您以智慧，于迦旃延的教诫中，遮止了有和无两种。 又如《宝鬘论》中说： 此外，如果对此持有邪见，愚人以智者的傲慢，舍弃了不应舍弃的自性，将堕入无间地狱。 现在，对佛教徒中，作为特征的大乘顶峰中观应成派的宗义进行阐述： 胜者的究竟密意精髓之义，应成派遮止一切戏论，诸法皆是缘起性空无自性，以二谛幻化离边之门，究竟圆满了道和果的诸法。 能以不颠倒的方式阐释释迦牟尼世尊的密意，就是中观应成派。而最初开创引导它的车轨者，就是世尊在《大鼓经》中所授记的，以无垢智慧之日消除恶见稠密的圣者龙树。 阐释他的《理聚六论》意义的，还有圣天、佛护、清辨、月称等。 其中，具备无与伦比的智慧和慈悲的圣者月称，以不颠倒的方式领会了导师的密意，著述了《中观根本慧论释·入中论》和词句的注释《显句论》，从而在赡部洲升起了中观应成派的究竟密意之日，清除了恶见的稠密。 在此，将他的论典不颠倒的意义归纳起来讲述： 本性上任何事物都没有自性成立，由于一切承认都带有实执，因此自性论者们的宗派，在自己的论典承认中存在着自相矛盾，并且以事物力量加入承许者，就在他的宗派中以世俗量进行反驳。并且在反驳之后，不像自续派那样有必须确定的立宗。
English
At that time, it would become permanent, and if it is admitted that it does not exist in ultimate truth, then it would become annihilation. The view of permanence and annihilation is the source of all faults, therefore it is prohibited. As it is said in the Root Wisdom: "The Blessed One, with his wisdom, in the teachings of Katyayana, has forbidden both existence and non-existence." Also, as it is said in the Precious Garland: "Furthermore, if one holds a wrong view on this, a fool, with the pride of a wise man, abandoning what should not be abandoned, will go to the Avici hell." Now, the characteristics of the Buddhist, the pinnacle of the Great Vehicle, the Madhyamaka-Prasangika school, are explained: The ultimate meaning of the Victorious One's intention, the Prasangika school refutes all elaborations, all phenomena are interdependent, empty of inherent existence, without self-nature. Through the door of the two truths, illusion, and freedom from extremes, the paths and fruits are perfectly accomplished. To show the intention of the Thubpa Bhagavan without error is the Madhyamaka-Prasangika. The first to open the way to lead its chariot was the prophesied by the Bhagavan in the Great Drum Sutra, the noble Nagarjuna, the sun of wisdom without stain, who dispelled the darkness of evil views. The commentators on the meaning of his six collections of reasoning are Aryadeva, Buddhapalita, Bhavaviveka, and Chandrakirti. Among them, the noble Chandrakirti, endowed with incomparable wisdom and compassion, understood the master's intention without error, and composed the commentary on the meaning of the Root Verses on the Middle Way, the Entering the Middle Way, and the commentary on the words, the Clear Words. Thus, in Jambudvipa, he caused the sun of the ultimate intention of the Buddha, the Madhyamaka-Prasangika, to rise, and cleared away the darkness of evil views. Here, the meaning of his scriptures, without error, is summarized and stated: Nothing whatsoever is established as inherently existent in its own nature. Since all assertions are accompanied by attachment to reality, the tenets of those who speak of inherent existence contradict their own accepted scriptures. And one who accepts the force of objects is refuted in his own system by what is conventionally accepted. And after refuting, there is no definite assertion like that of the Svatantrika.
Tibetan
དེ། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་བར་བྱེད་པས། འདིར་དེའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཤིས་ངོར་ཁས་ལེན་མེད་པས་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་ཚུལ། ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ཚུལ་མི་འགོག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ། ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགག་གནས་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་འགའ་ཡང་མེད་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། གྲུབ་མ་གྲུབ་དང་ཁས་བླང་བྱ་ལེན་བྱེད་གང་ཡང་མེད་པས། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གི་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་གཏན་ཚིགས། ཡོད་མེད་སྐྱེ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས། དོན་བྱེད་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས། རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཞན་ཡང་རྟག་འཇིག་མེད་པ་དང༌། འགྱུར་མི་འགྱུར་དང༌། ཆོས་བཞི་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ཞེས་པའོ། །བྲལ་ལུགས་སྔར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་དགག་བྱ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ་ཆོས་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་སྐུར་འཛིན་པ་ཉིད་འདིར་བཀག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྩོད་བཟློག་ལས། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །དེ་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་བ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་བཞིན་ཞེས་པའོ། །དེའང་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་ལས་སྐྱེ་བ་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཉིས་མ་ཡིན་ལས་སྐྱེ་བའང་ཁེགས་ལ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལས་ཨུཏྤལ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་ན་རང་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན། མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ཏེ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱུ་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ནའང༌། རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ་རྒྱུ་མི་འཕོ་བས་འབྲས
Chinese
那么，如果我有一些誓言，我就会有这些过失。因为我没有誓言，所以我完全没有过失。像这样理解的话，这里确定它的意义有三点：从本性上没有承诺，从而阻止了戏论的方式；在名言上不阻止显现的方式；以及显示不承诺和承诺之外的其他方式。第一点是，一切法如何生、灭、住等显现之时，就没有任何自性，就像影像一样。因为没有成立不成立以及承诺接受等，所以对于声称事物的人们，为了摧毁他们的实执等一切宗派，有五大理证：一与多分离的理证；金刚屑的理证；有无生灭分离的理证；遮止作用的理证；以及大缘起的理证。此外，还有无常断灭、变化不变、遮止四句的三个理证。第一点是，显现为实有的这个法，应是不成立为实有和非实有的，因为与一和多分离，就像水月一样。分离的方式如前所述。而且，所破的自相不存在，因为任何法都没有自性。然而，这里仅仅是遮止了将不存在执着为存在的虚假指责而已。《诤返论》中说：“因为没有任何所破，所以我什么也不遮止。因此说我在遮止，那是你捏造的指责。”第二点是，如其所显现的法，应是不存在实有的，因为与从自、他、二者和无因中产生分离，就像梦境一样。也就是说，如果从种子中产生苗芽，那么就是从有因或无因中产生，但从二者中产生是不成立的，因为与实体相违。因此，通过暗示，也遮止了从非二者中产生。从无因中产生则太过分，因为会变成从虚空中产生莲花。如果从有中产生，那么从自身中产生是不成立的，因为所生和能生在实体上是相违的。如果从他者中产生他者，那么也会变成从火焰中产生黑暗，因为是他者的缘故。如果说是从自身和他者中产生，那么，从常因中产生是不可能的，因为因不变化，所以果
English
So, if I have some vows, then I have these faults. Because I have no vows, I am completely without fault. Understanding it in this way, here, to ascertain its meaning, there are three points: the way of preventing elaboration by not accepting in nature; the way of establishing the appearance in name without preventing it; and showing other ways of establishing non-commitment and commitment. The first point is that all phenomena, how they arise, cease, abide, etc., from the very moment they appear, have no inherent nature, just like an image. Because there is no establishment or non-establishment, and no acceptance or rejection, etc., for those who assert things, in order to destroy all their tenets along with their clinging to reality, there are five great reasonings: the reasoning of separation from one and many; the reasoning of the vajra sliver; the reasoning of separation from existence and non-existence, arising and ceasing; the reasoning of preventing function; and the reasoning of great interdependence. In addition, there are the three reasonings of impermanence and annihilation, change and non-change, and preventing the four extremes. The first point is that this phenomenon that appears as real should be unestablished as either real or unreal, because it is separated from one and many, like a water moon. The way of separation is as previously stated. Moreover, the self-characteristic of what is to be refuted does not exist, because no phenomenon has inherent nature. However, here, it is merely preventing the false accusation of clinging to non-existence as existence. In the *Refutation of Disputes*, it says, "Because there is nothing to be refuted, I refute nothing. Therefore, saying that I am refuting, that is an accusation fabricated by you." The second point is that the phenomenon as it appears should be non-existent in reality, because it is separated from arising from self, other, both, and no cause, like a dream. That is, if a sprout arises from a seed, then it arises from a cause or no cause, but arising from both is not established because it contradicts substance. Therefore, by implication, arising from neither is also prevented. Arising from no cause is too extreme, because it would become that a lotus arises from the sky. If it arises from existence, then arising from self is not established, because the produced and the producer contradict in substance. If other arises from other, then darkness would also arise from a flame, because it is other. If it is said that it arises from self and other, then arising from a permanent cause is impossible, because the cause does not change, so the effect