Tibetan
་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་རང་རང་གི་དངོས་པོ་སྐྱེ་འགག་ལ་རག་མ་ལས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ཁེགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་ཉིད་དང༌། སྐད་ཅིག་དང་འཕོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྤྱི་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལམ་གང་ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ། །དགེ་སྦྱོང་ཆོས་སོགས་ལམ་དང་ཐར་པ་དག །ཐུན་མོང་མཐུན་ཕྱིར་བདེན་པ་དགག་བྱ་ ཉིད། །མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་པོར་བསྟན་པའི་སྒོར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང༌། གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ། བརྡེག་ཀྱང་སླར་མི་བརྡེག མཚང་བྲུས་ཀྱང་སླར་མཚང་མི་འབྲུ་བ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང༌། བསོད་སྙོམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང༌། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐོས་བསམ་བྱ་བ་དང༌། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པར། ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང༌།སྲོད་དང་ཐོ་རངས་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་མི་གཙང་བ་དང༌། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཆོས་གོས་དང༌། ལྷུང་བཟེད་དང་འཁར་གསིལ་འཆང་བ་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང༌། ཆོག་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདེན་པ་བཞི་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཐེག་པ་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་པས་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དག་གྲོལ་དུ་བདེན་ཞེན་ཡོད་ན་བློ་འགོག་གི་ཡུལ་ཙམ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། འདིར་ནི་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་གྱི། །གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་ པ། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ཕྱགས་དར་ཁྲོད་དང་ཙོག་པུ་པ། །ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཕྱིང་བ་པ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཤིང་དྲུང་ པ། །སྟན་ཅིག་པ་དང་ཇི་བཞིན་གནས། །དུར་ཁྲོད་བླ་གབ་མེད་པ་དང༌། །དགོན་པ་པ་དང་བསོད་སྙོམས་ཏེ། །ཐུབ་པ་ཞི་བའི་ཐུགས་མངའ་བས། །སྦྱངས་པ་བཅུ་གཉིས་འདི་དག་གསུངས། །
Chinese
生和灭不成实，因为名言中各自的事物不依赖生灭是不可能的，并且不可能变成其他的事物。所有这些同时被否定，痛苦等在名言中是逐渐显现的，并且因为刹那和变迁被遮止。现在宣说共同的自性，声闻道凡是安住于戒律，听闻和思维，沙门之法等道和解脱都很好。「共同一致故，谛实应遮止。」《俱舍论》中说：「以安住戒律，具有听闻和思维，应精勤修习。」以这样的方式，首先从所显示的门中出家，安住于戒律，被骂也不回骂，被嗔也不回嗔，被打也不回打，被揭短也不回揭短，即沙门的四法，以及安住于乞食等十二种苦行功德，以及为了知晓对蕴、界、处、缘起、道和非道等应取舍的目标而进行听闻和思维，以及在集合和结合等中，修习三十七道品而成就解脱，以及知晓食物的量，以及夜晚和黎明不睡觉而精勤瑜伽，以及修习贪欲等对治的不净观，以及修习呼气吸气等，以及出家的标志法衣，以及携带钵和锡杖，以及少欲知足等，以及四谛，以及修习缘起等，因为承认宗派一致，所以不是遮止，而是实际上唯一需要追求的。然而，如果对这些有清净解脱的真实执着，那么并非仅仅遮止能阻碍智慧的对境，寂天菩萨说：「此处非遮遣，显现之自体，然于何法性能为苦因，当遮彼真实之妄念。」如是宣说。十二种苦行功德是，出自《道集经》中：「粪扫衣、冢间住、常乞食，不积蓄者补衲衣，三衣、树下止、一座食，随处安住无覆障，阿兰若处常乞食，能仁寂静具悲愍，说此十二苦行法。」
English
Birth and cessation are not established, because it is impossible for things to exist in name without depending on birth and cessation, and it is impossible to become other things. All of these are simultaneously negated, and suffering and so on are gradually perceived in name, and because momentariness and change are prevented. Now, to speak of the common nature: the Hearer's path is whatever abides in discipline, hears and thinks. The virtues of a śrāmaṇa, such as the path and liberation, are all good. "Because of common agreement, truth should be refuted." The Treasury says: "By abiding in discipline, possessing hearing and thought, one should diligently practice meditation." In this way, one first enters the gate that is shown, and abides in discipline. Even if scolded, one does not scold back. Even if angered, one does not become angry again. Even if struck, one does not strike back. Even if one's faults are exposed, one does not expose the faults of others. These are the four qualities of a śrāmaṇa. And abiding in the twelve qualities of asceticism, such as begging for alms. And in order to know the objects to be accepted and rejected, such as the aggregates, elements, sources, dependent arising, the path and what is not the path, one should engage in hearing and thinking. And in gatherings and unions, one attains liberation by meditating on the thirty-seven factors of enlightenment. And knowing the measure of food. And striving in yoga by not sleeping at night and dawn. And meditating on the impure, which is the antidote to desire and so on. And meditating on breathing in and out. And the robes that are the signs of ordination. And carrying a begging bowl and a staff, and having few desires. And being content and so on. And the four truths. And meditating on dependent arising and so on. Since one acknowledges that the vehicles are in agreement, it is not a negation, but rather something that one should actually strive for. However, if there is a clinging to the truth of purification and liberation in these, then it is not merely negating the object that obstructs wisdom. Śāntideva said: "Here, it is not negating the nature of appearance, but rather, whatever is the cause of suffering, one should reverse the false notion of truth." Thus it is said. The twelve qualities of asceticism are: From the Compendium of Sutras: "Wearing rags from dust and dirt, dwelling in cemeteries, sitting upright, not accepting later gifts, wearing felt, wearing three robes, dwelling under trees, eating one meal, abiding as is, dwelling in cemeteries without shelter, dwelling in solitude, and begging for alms. The capable one, possessing a peaceful mind, has spoken of these twelve ascetic practices."