Tibetan
ཅིག་ཀྱང༌། ལྟ་བ་དང་གྲུབ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་ནི་སྡེ་ཚན་རང་བཞིན་དང༌། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡེ་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་དང༌། ཐར་པ་འཚོལ་བའི་རང་བཞིན། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕལ་ཆེན་པ་དང་གནས་བརྟན་རབ་དབྱེ་བས། །སྡེ་ཚན་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱིས་ནི་གཞན་ཡང་དབྱེ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་ན་ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པར་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་སྟེ་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་དགེ་སློང་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་དབྱེན་ཆེན་པོ་སྐྱེད་དེ་དགེ་འདུན་རྣམས་འཁྲུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་ཕལ་པ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་ལས། ཕལ་ཆེན་སྡེ་ཞེས་པ་དང༌། རྒན་པོ་ཉུང་བ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་ལ་གནས་བརྟན་སྡེ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འདུལ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་གཙོ་ཆེར་ཁས་ལེན་པའི་དབྱེ་བས་གྲུབ་མཐའ་ཡང་སོ་སོར་གྱེས་ཏེ། ལྟུང་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་ལའང་གྲངས་མང་ཉུང་སོ་སོར་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕལ་ཆེན་པའང་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ཏེ། གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ།མང་དུ་ཐོས་པ། རྟག་པར་སྨྲ་བ། མཆོད་རྟེན་པ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེའོ། །གནས་བརྟན་པའང་བཅུ་རུ་གྱེས་ཏེ། གངས་རི་པ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། རྒྱུར་སྨྲ་བ། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ།ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། མང་སྟོན་པ། ཆོས་སྦས་པ། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཕྱིས་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གོས་དམར་བ་གཉིས་སུ་གྱེས་སོ། །ཆར་བཟངས་འབེབས་པ་ཡང༌། འོད་སྲུངས་པ་དང༌། བླ་མ་པ་གཉིས་སོ། །གནས་མ་བུ་ལའང༌། རི་ཆེན་པོ་པ་དང༌།འཕོ་བར་སྨྲ་བ་གཉིས་སོ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང༌། ཆོས་མཆོག བཟང་པོའི་ལམ་པ་རྣམས་ཀྱང་གྱེས་པར་བཤད་དོ། །རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་ནི། གནས་བརྟན་པ།ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། མང་པོས་བཀུར་བ། ཕལ་ཆེན་པ་དང་བཞི་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། གནས་བརྟན་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་དང༌། །ཀུན་བཀུར་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་ནོ། །
Chinese
一点也没有。因为观察到观点和宗义略有不同。此时分为两种来说明。首先是声闻的安立：声闻有部类自性，宗义，这三种体性。声闻乘的安立有三种：部派各自的差别，寻求解脱的自性，宗义的详细区分。第一种是：大众部和上座部分别开来，部类分为十八部，后来又分出其他部派。那是佛陀涅槃后三零六年，在克什米尔（Khache，今克什米尔地区）的鲜花装饰的城市里，国王达磨阿育王，也就是被称为法王无忧王的人出现了。当时恶魔化现为比丘，制造大分裂，僧团因此骚乱。当时年轻的普通人，多数是持经者，聚集在一起，形成了大众部。年老的少数人，多数是持律者，聚集在一起，被称为上座部。由于对佛陀所说的律藏和主要持经的认可不同，宗派也各自不同。对于堕罪和学处的基础，数量的多少也各自不同。之后，大众部也逐渐分为八部：分离的大众部，一说部，说出世部，多闻部，说常部，支提部，东山部，西山部。上座部也分为十部：雪山部，一切有部，说因部，犊子部，法上部，贤道部，一切恭敬部，多说部，说出部，善岁部。这样就是十八部。后来，有部也分为有部和赤衣部两部。善岁部也分为饮光部和喇嘛部两部。犊子部也分为大山部和说转部两部。一切恭敬部，法上部，贤道部也被说为已经分裂。根本的四部是：上座部，一切有部，一切恭敬部，大众部这四部。《二观察》中说：上座部，一切有部，一切恭敬部，大众僧团。
English
Not even one. Because the views and tenets are slightly different. Here, it is explained in two ways. First, the establishment of the Shravakas: Shravakas have the nature of a group, and tenets, these three entities. The establishment of the Shravaka Vehicle has three aspects: the differences of each school, the nature of seeking liberation, and the detailed division of tenets. The first is: The Mahasanghika and Sthavira are distinctly divided, the schools are divided into eighteen, and later others are also divided. That is, three hundred and sixteen years after the Buddha's Nirvana, King Dharma Ashoka, also known as the righteous King Ashoka, appeared in the city decorated with flowers in Kashmir (Khache). At that time, the evil demon transformed into a monk and created a great schism, causing turmoil in the Sangha. At that time, the young ordinary people, mostly Sutra holders, gathered together and formed the Mahasanghika. The older few, mostly Vinaya holders, gathered together and were called the Sthavira. Due to the different acceptance of the Vinaya spoken by the Buddha and the main Sutra holding, the sects also differed. Regarding the basis of transgressions and precepts, the number was also different. Later, the Mahasanghika also gradually divided into eight schools: the divided Mahasanghika, the Ekavyavaharika, the Lokottaravada, the Bahushrutiya, the Sthavira, the Chaityaka, the Eastern Mountain School, and the Western Mountain School. The Sthavira also divided into ten schools: the Himavata, the Sarvastivada, the Hetuvada, the Vatsiputriya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, the Samkrantika, the Bahushruta, the Dharmagupta, and the Suvarshaka. Thus, there are eighteen schools. Later, the Sarvastivada was also divided into the Sarvastivada and the Kasyapiya. The Suvarshaka was also divided into the Kashyapiya and the Lama. The Vatsiputriya was also divided into the Mahagiri and the Samkrantika. The Samkrantika, the Dharmottariya, and the Bhadrayaniya are also said to have split. The four fundamental schools are: the Sthavira, the Sarvastivada, the Samkrantika, and the Mahasanghika. In the "Two Examinations" it says: the Sthavira, the Sarvastivada, the Samkrantika, and the Mahasanghika.
Tibetan
ཞེས་སོ། །འདི་དག་ལ་དབྱེ་བས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཁོ་བོས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་གནས་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་གྲུབ་མཐའ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་འདུ་ལ།ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་མདོ་སྡེ་པར་འདུས་པར་བཤད་དོ། །སྡེ་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་ངེས་ཚིག་ནི། མདོ་སྡེ་འཛིན་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པས་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཐོག་མར་གྱེས་པས་གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཁྱེན་པར་འདོད་པས་ཐ་སྙད་གཅིག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མི་མངའ་ཟེར་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའོ། །མང་དུ་ཐོས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་མང་སྟོན་པའོ། །འདུས་བྱས་ལ་བརྟགས་ན་རྡུལ་ཆར་རྟག་ཟེར་བས་རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། །མཆོད་རྟེན་ཅན་གྱི་རི་ལ་གནས་པས་མཆོད་རྟེན་པའོ། །གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པའི་ཤར་གྱི་རི་ལ་གནས་པས་ཤར་གྱི་རི་ལ་གནས་པའོ། །ནུབ་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པས་ནུབ་རིར་གནས་པའོ། ། གནས་བརྟན་པའི་རིགས་ཡིན་པས་གནས་བརྟན་པའོ། །གངས་རི་པ་ནི་གངས་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པའོ། །དུས་གསུམ་དང་གཞི་ལྔ་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བས་ཡོད་སྨྲ་བའོ། ། དུས་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་མེད་ལ། འབྲས་བུ་མ་བྱུང་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །གོས་དམར་ཅན་གྱི་ལུགས་སྟོན་པས་གོས་དམར་ཅན་ནོ། །བྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་བཅས་སུ་སྨྲ་བས་རྒྱུར་སྨྲ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུར་གནས་པའི་བུད་མེད་ཅིག་གི་བུ་ཚུར་ཤོག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ལྟ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཁས་ལེན་པས་གནས་མ་བུ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་ཆོས་མཆོག་པའོ། །བཟང་པོའི་ལམ་པའི་སློབ་མ་ཡིན་པས་བཟང་པོའི་ལམ་པའོ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་སྟོན་པས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་སྲིད་པ་མི་འབྱུང་བར་སྟོན་པས་མང་སྟོན་པའོ། །ཆོས་སྦས་ཀྱི་ལུགས་སྨྲ་བས་ཆོས་སྦས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པས་ཆར་བཟང་འབེབས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འོད་སྲུངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་འོད་སྲུངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་བླ་མ་ཡིན་པས་བླ་མ་པའོ། ། འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་གང་ཟག་འཕོ་བར་སྨྲ་བས་འཕོ་བར་སྨྲ་བའོ། །ཞར་ལ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་དགག་པ་ནི། གནས
Chinese
如是。这些再以差别分为十八部，还有其他的安立方法。」「应当在我所著的论典《宗义宝藏》中了解。其中，上座部都归于说一切有部，大众部则被说成归于经部。这些部派各自的词义是：执持经藏的僧众，大众部偏向一方，故称大众部。从那之中，最初分出的称为分出的大众部。因为认为佛陀在一瞬间了知一切所知，故称一说部。因为说佛陀没有世间法，故称出世间部。因为由多闻的论师随行教导，故称多闻部。观察有为法时，说微尘是常，故称常说部。住在有佛塔的山上，故称制多山部。住在以鲜花装饰的东方的山上，故称东山部。住在西方的山上，故称西山部。 因为是上座部的种姓，故称上座部。雪山部是住在雪山上。因为说三时和五事是实有，故称说有部。 三时中，有些是不会产生果的业，有些是不会产生果的业，故称分别说部。因为宣说穿红衣的规矩，故称赤衣部。因为说过去和未来的一切都有因，故称因说部。一个常在游荡的妇女的儿子，虽然以『过来』而出家，却承认无法言说的我，故称犊子部。因为随行论师法护，故称法护部。因为是贤道的弟子，故称贤乘部。因为受到大家的尊敬，宣说论师的规矩，故称大众敬部。因为向很多人宣说不会产生有，故称多说部。因为宣说法藏的规矩，故称法藏部。因为降下殊胜的法雨，故称善雨部。因为随行论师妙音，故称妙音部。因为论师是上师，故称上师部。 因为说众生从此世间转移到彼世间，故称转移说部。顺便稍微驳斥一下他们的观点：上
English
So it is. There are other ways to establish these as eighteen divisions by differentiation." "It should be understood in the treatise 'Treasury of Tenets,' which I have composed. Among them, the Sthavira Nikāya are included in the Sarvāstivāda school, and the Mahāsāṃghika are said to be included in the Sautrāntika school. The etymology of each of these schools is as follows: The Sangha who uphold the Sutras, the Mahāsāṃghika, are inclined to one side, hence they are called the Mahāsāṃghika school. From that, the first to split off are called the split-off Mahāsāṃghika. Because they believe that the Buddha knows all knowable things in a single moment, they are called the Ekavyāvahārika. Because they say that the Buddha does not possess worldly dharmas, they are called the Lokottaravāda. Because they are taught by learned teachers who follow them, they are called the Bahuśrutīya. When examining compounded phenomena, they say that particles are eternal, hence they are called the eternalists. Because they reside on a mountain with stupas, they are called the Chaityavāda. Because they reside on the eastern mountain adorned with flowers, they are called the Pūrvaśaila. Because they reside on the western mountain, they are called the Aparasaila. Because they are of the lineage of the Sthavira, they are called the Sthavira. The Himavanta are those who reside on the snowy mountains. Because they say that the three times and the five aggregates are substantially existent, they are called the Sarvāstivāda. Among the three times, some actions do not produce results, and some actions do produce results, hence they are called the Vibhajyavāda. Because they proclaim the customs of wearing red robes, they are called the Kāśyapīya. Because they say that all past and future events have causes, they are called the Hetuvāda. The son of a woman who constantly wanders, although ordained by saying "come here," acknowledges a self that cannot be expressed, hence they are called the Vātsīputrīya. Because they follow the teacher Dharmapāla, they are called the Dharmapāla. Because they are disciples of the Bhadra path, they are called the Bhadrayāna. Because they are respected by all, they proclaim the customs of the teacher, hence they are called the Sammatīya. Because they teach many people that existence does not arise, they are called the Bahuśruta. Because they proclaim the customs of the Dharma treasury, they are called the Dharmagupta. Because they shower down excellent rain of Dharma, they are called the Suvarṣaka. Because they follow the teacher Ghoṣaka, they are called the Ghoṣaka. Because the teacher is a lama, they are called the Lama. Because they say that beings transmigrate from this world to the next, they are called the Saṃkrantivāda. Incidentally, a slight refutation of their views: The Sthavira