Tibetan
ས་ཡོད་ན་ནི་གཟུགས་མེད་མ་འཛིན་ཅིག །༼༡༽དེ་དག་ཤེས་རབ་ཚུལ་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང་མངོན་པའི་ཆོས་ལས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །རང་རིག་དང་གཞན་རིག་མཚུངས་པ་ནི། ཤེས་པ་རང་གིས་རང་རིག་པ་ཡིན་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་རིག་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་དུས་མི་མཉམ་པར་རིག་ན་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། དུས་མཉམ་པ་རིག་ན་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རང་གིས་རང་རིག་པའང་མི་རུང་སྟེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རལ་གྲི་རང་གིས་རང་མི་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པ་དང་མྱོང་བ་མཚུངས་པ་ནི་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་ཡུལ་འཛིན་པའང་ཡོད་དེ་མྱོང་འཛིན་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཡུལ་གཟུང་བ་རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་པས་འཛིན་པ་བདེན་པར་མི་རུང་སྟེ། རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བདེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མྱོང་བ་ཡང་བདེན་པར་མི་རུང་སྟེ་རང་ལ་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མྱོང་བཞིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རྫུན་ཞིང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་དང་ཀུན་བརྟགས་མཚུངས་པ་ནི། གཞན་དབང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དངོས་པོར་ཡོད་ན་གང་ཟག་གི་བདག་ཀྱང་དངོས་པོར་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་བདག་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་སོ་ཞེ་ན།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཡང་དངོས་པོར་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ནམ་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནས་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་སོ། །གཉུག་མ་དང་གནས་སྐབས་མཚུངས་པ་ནི།རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ཀུན་གཞི་ཡོད་ན་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་བདེན་པར་མེད་དེ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་རེས་འགའ་འབྱུང་ཞིང༌། རེས་འགའ་མི་འབྱུང་བས་༼༡༽ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ཡང་བདེན་པར་མེད་དེ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་སོ། །ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་ཉིད་སྔ་ནས་ཀྱང་མེད་ཅིང་ཕྱི་ནས་ཀྱང་མེད་ལ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་འདས་མ་འོངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ན་དེང་༼༢༽དུས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་གི་ཤེས་པ་གཉུག་མ་འདི་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་ཞེས་པའང་ཁེགས་པ་ཡིན་ ནོ། །འདིར་ནི་གཉུག་མ་དང་གཉུག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་
Chinese
如果存在地，就不要执着于无色。（1）“这些智慧之理，佛陀已在经中简要阐述，如同舍弃，并在现观之法中宣说。”如是说。自知与他知相同：如果识自知，那么色等他知也应存在。这是不行的，因为如果不同时而知，则见解会颠倒；如果同时而知，则会变得不依赖。如果这样说，自知也是不行的，因为没有能知和所知二者；如同剑不能自斩。执着与体验相同：如果存在体验苦乐的智慧，那么也应存在执着境，因为体验与执着没有差别。如果这样说，因为所取境依赖于虚假，所以执着不能是真实的；因为依赖于虚假的真实是不可能的。如果这样说，体验也不能是真实的，因为自身没有所体验和能体验二者；因为没有正在体验；因为是执着的自性，所以是虚假的，并且在其自性中没有真实。他起与遍计相同：如果他起的心和心所是实有，那么人我（人我，梵文：pudgala-ātman，梵文天城体：पुद्गल-आत्मन्，梵文罗马拟音：pudgala-ātman，人补特伽罗-我）也应是实有。这是不行的，因为如果在蕴中寻找我，无论是与蕴相同还是不同，都找不到。如果这样说，心和心所也不是实有，因为如果在刹那和相续，或者身体的内外寻找，都找不到。本有与暂有相同：如果存在自性智阿赖耶识，那么也应存在暂时的识六聚等。这不是真实的，因为由于因缘的力量，有时产生，有时不产生，（1）因此没有自性存在。如果这样说，阿赖耶识也不是真实的，因为寻找也找不到。现在的刹那，之前没有，之后也没有，并且仅仅事物就被过去未来所遍及，所以现在（2）不存在。经中说：一切法平等性，故般若波罗蜜多是平等性。以此理，现在刹那的本有识是空空荡荡的说法也被驳斥了。在此，无论是本有还是非本有的识，任何都不成立，所以如同虚空。
English
If there is earth, do not cling to the formless. (1) "These principles of wisdom, the Buddha has briefly explained in the sutras, like abandoning, and proclaimed in the Dharma of Abhisamaya." Thus it is said. Self-knowing and other-knowing are the same: If consciousness knows itself, then other-knowing of forms, etc., should also exist. This is not possible, because if knowing is not simultaneous, then the view will be inverted; if knowing is simultaneous, then it will become independent. If you say so, self-knowing is also not possible, because there is no knower and known; just as a sword cannot cut itself. Clinging and experiencing are the same: If there is a wisdom that experiences pleasure and pain, then there should also be clinging to objects, because there is no difference between experiencing and clinging. If you say so, because the object of grasping depends on falsehood, clinging cannot be true; because truth that depends on falsehood is impossible. If you say so, experiencing also cannot be true, because there is no experiencer and experienced in oneself; because there is no ongoing experience; because it is the nature of clinging, it is false, and there is no truth in its nature. Other-powered and imputed are the same: If the other-powered mind and mental factors are real, then the self of a person (pudgala-ātman, Devanagari: पुद्गल-आत्मन्, IAST: pudgala-ātman, person-self) should also be real. This is not possible, because if you search for the self in the aggregates, whether it is the same as or different from the aggregates, you cannot find it. If you say so, the mind and mental factors are also not real, because if you search in the moment and continuity, or inside and outside the body, you cannot find them. Innate and temporary are the same: If there is the alaya-consciousness of natural wisdom, then there should also be temporary consciousness, such as the six aggregates. This is not true, because due to the power of conditions, it sometimes arises and sometimes does not arise, (1) therefore there is no inherent existence. If you say so, the alaya-consciousness is also not real, because you cannot find it even if you search. The present moment does not exist before or after, and only things are pervaded by the past and future, so it does not exist now (2). The sutra says: Because all dharmas are of equal nature, the Prajnaparamita is of equal nature. By this reasoning, the statement that the innate consciousness of the present moment is empty is also refuted. Here, neither innate nor non-innate consciousness is established, so it is like space.