Tibetan
པའི་སེམས་བྱུང་ བ། །དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་དེ་དག་གི །དོན་ཀུན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །གང་དག་བདག་ལ་ཁ་ཟེར་རམ། །གཞན་གང་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཕྱར་ཀ་གཏོང་ཡང་རུང༌། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྐལ་ལྡན་གྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། གང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་བདེ་འབྲེལ་པ། །བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་ མཆི། །ཞེས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སེམས་ཅན་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཏུ་འཁོར་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མ་དད་པ་ཞིག་བྱས་ན་ཡང༌། དེ་དག་གིས་མཐོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐབས་མཐའ་ཡས་པ་མཛད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པས་རིམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ན་གསལ་བར་བཞུགས་པས། ལོག་སྲེད་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་མི་འཐད་དེ། དུས་རིང་ཞིག་མི་ཐར་པ་ལ་དགོངས་སོ། །འོ་ན་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱ་བར་ཁས་བླངས་ཀྱི། མཐའ་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་དེ་མྱང་འདས་ཡིན་གྱི་འཁོར་བའི་མཐའ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་མཐའ་འཁོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞིང་གི་མཐའ་ཞིང་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཤིས་ལ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་འཆིང་གྲོལ་དང་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། གང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་ཡི་རྟེན་ནི་རྟག་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་མི་རྟག་ཉིད་ཡིན་ན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགལ། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རིམ་གྱིས་ ནི། །རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་མེད་པར་གྲུབ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། ། རང་བཞིན་མེད་ཉིད་བརྗོད་མ་ཡིན། །དེ་སྐད་བརྗོད་ནས་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། བདག་གི་གནས་པ་སྤངས་པ་ཡིན། །རང་གི་རང་བཞིན་ལས་འདས་པ། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བུ་རམ་མངར་བ་དང༌། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གཞན་གྱི་དབང་སྤྱིར་དགག་པ་ནི། དངོས་པོར་སྣང་བ་གང་ལའང་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་མེད་དེ་ཆུའི་ཟླ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆུ་ཟླ་དང་ནམ་མཁའི་ཟླ་བའང་མཚུངས་ཏེ། མིག་ལམ་དུ་སྣང་བ། རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ། བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུས་སྐྱེད་པར་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ
Chinese
的随心生起。愿它恒常成为成办彼等一切义利的因。凡是对我恶语相向，或者其他任何损害我的，以及同样地进行中伤的，愿他们一切都具有证得菩提的福分。如是说。对于受到损害却仍然保持快乐的人，皈依于那快乐的源泉。如是说。宝积经中说：有些众生为了业的障碍而不断轮回，即使他们对如来不生信心，他们所见到的善根，直到完全从痛苦中解脱之前，都是有意义的。因此，为了众生从轮回中解脱，诸佛和菩萨们行持无量的方法，而且众生也具有佛的种性，所以逐渐从痛苦中解脱，这在所有的经和续中都有清楚的记载。因此，说那些具有邪见的人不能完全从痛苦中解脱是不合理的，这是指长时间不能解脱。如果这样，那么轮回就会有尽头，因为我们承诺一切众生都会逐渐成佛。但我们并没有承诺轮回有尽头，因为成佛就是从痛苦中解脱，而不是轮回的尽头。轮回的尽头就是轮回本身，就像田地的尽头就是田地一样。因为自性上什么也没有成立，所以解脱和有始无终也是不合理的。入菩萨行论中说：任何刹那的意识，它的所依都不是永恒的。如果心是不恒常的，那么怎么会与空性相违背呢？从一开始就逐渐地，自性恒常不存在已经成立。事物以自性成立，就不能说是无自性。这样说之后，心就舍弃了我的存在。超越了自己的自性，这就是诸法不存在。就像甘蔗的甜味，火的自性是热一样，同样，所有诸法的自性都说是空性。如是说。总的来说，对其他的自在进行驳斥：因为显现为实有的任何事物，都没有丝毫的自性，所以没有其他的自在，就像水中的月亮一样。水中的月亮和天空中的月亮也是一样的，因为它们在眼中显现，由因缘产生，由习气错觉的因所生，所以没有差别。
English
May the mental factors arising from it always become the cause for accomplishing all the meanings of those. May all those who speak ill of me, or who harm me in any other way, and likewise those who slander me, all have the fortune to attain enlightenment. Thus it is said. I take refuge in the source of happiness, who, even when harmed, remains connected to happiness. Thus it is said. In the Jewel Heap Sutra, it says: Even if some sentient beings, due to the obscurations of karma, do not have faith in the Tathagata, the roots of virtue that they see are meaningful until they are completely liberated from suffering. Therefore, in order for sentient beings to be liberated from samsara, the Buddhas and Bodhisattvas perform limitless methods, and sentient beings also possess the Buddha-nature, so they gradually become liberated from suffering. This is clearly stated in all the sutras and tantras. Therefore, it is unreasonable to say that those with wrong views cannot be completely liberated from suffering, as it refers to not being liberated for a long time. If that were the case, then samsara would have an end, because we promise that all sentient beings will gradually attain Buddhahood. But we do not promise that samsara has an end, because attaining Buddhahood is liberation from suffering, not the end of samsara. The end of samsara is samsara itself, just as the end of a field is the field itself. Because nothing is established in its own nature, liberation and beginninglessness are also not reasonable. In the Commentary on the Bodhicitta, it says: Any momentary consciousness, its basis is not permanent. If the mind is impermanent, then how does it contradict emptiness? From the very beginning, gradually, it is established that self-nature is always non-existent. An object established by its own nature cannot be said to be without self-nature. After saying that, the mind abandons the existence of self. Transcending its own self-nature, this is that the dharmas do not exist. Just as the sweetness of sugarcane and the heat of the nature of fire, similarly, the self-nature of all dharmas is said to be emptiness. Thus it is said. In general, refuting other's power: Because any phenomenon that appears as real does not have even a little bit of self-nature, there is no other's power, just like the moon in water. The moon in water and the moon in the sky are also the same, because they appear in the eye, arise from conditions, and are produced by the cause of habitual delusion, so there is no difference.
Tibetan
ས་ན་ཕྱི་རོལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་བརྟས་པར་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་ལ། དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གཞན་མེད་པ་ན་གཞན་དབང་ཁེགས་ཏེ། འདྲེ་མེད་པས་འདྲེ་དབང་ཁེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དྭངས་ལ་ཟླ་ཤར་བ། །དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་དྭངས་པའི་མཚོར་སྣང་ཡང༌། །ཆུ་ཟླ་སྟོང་པ་གསོག་སྟེ་སྙིང་པོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟོས་པ་བ་མཚན་མཚོན་དང་གཞན་དབང་གི་ལྡོག་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། ཞེས་པའང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་སྣང་ཙམ་ལ་དགོངས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མེད་དེ། སྔ་མ་ལས། བློ་ཡིས་རབ་ཏུ་གཞིག་ན་ནི། །བརྟག་པ་མེད་ཅིང་གཞན་དབང་ མེད། །གྲུབ་པའི་དངོས་པོའང་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་ཡིས་རྣམ་པར་བརྟག། ཅེས་སོ། །ཚོགས་བརྒྱད་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བ་ནི་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ།མིག་གིས་ཀྱང་སྒྲ་ཐོས་པ་ནས་འོན་ལོང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཤེས་རྟོག་པ་དང་སྒོ་ལྔ་རྟོག་མེད་དུ་བཞག་པའང་མི་རུང་བར་ཐལ་ཞིང༌། མིག་འབྲས་ལྟ་བུའི་གོ་ས་རེ་རེ་ནའང་ཚོགས་བརྒྱད་པོ་གནས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚོགས་བརྒྱད་གཅིག་ཏུའང་མི་རུང་ལ། ཐ་དད་དུའང་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་དགག་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། རྒྱུན་བརྟན་པ་དགག་པ། དམིགས་པ་དགག་པ། ས་བོན་དགག་པའོ། །དེའང་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་ས་པ་དེ་ཉིད་མེད་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དགག་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཀུན་གཞི་བདེན་པ་བར་འདོད་ནའང་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དགག་དགོས་སོ། ། དང་པོ་ནི་རྫས་སྐད་ཅིག་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པ་ཉིད་མི་རུང་སྟེ། དུས་མཉམ་པ་ལ་མཐུད་པ་མེད་དེ། མཐུད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་མཉམ་ན་མཐུད་དུ་མེད་དེ་འགག་པ་དང་མ་འགགས་པ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་ལྟར་རྒྱུན་ཡང་དུ་མ་དང༌། འདས་པའི་རྒྱུན་འགག་པ་དང་མ་འོངས་པའྀ་རྒྱུན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན། །འདི་ནི་མར་མེའི་འོད་དང་མཚུངས། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱུད་དང་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཕྲེང་བ་དམག་
Chinese
在此，外境显现为种种，并非由他而成，而是自心习气增盛，名言上是这样说的，但胜义中并非如此。没有他，则他起性便被遮止，如同没有鬼，则鬼的势力便被遮止一样。《三摩地王经》中说：“如是虚空净，明月亦出现，彼之影像现，清净之海中，水中之月空，积聚无有实，一切诸法性，当知即如是。”因此，他起性是不合理的，因为由前一刹那所生，又于第二刹那变异，并且是观待者、能表所表以及他起性的反体，而且是缘起的自性。所谓“他之自性是存在”，也只是就名言上存在显现而言，就实物而言是不存在的。如前所说：“若以智慧善分析，则无分别亦无他，若谓实物亦非有，如何以智而分别？”八识既不能是一，也不能是异，意思是说，八种识不能是同一个实体，因为这样一来，眼睛也能听到声音，就会出现既不聋也不瞎的过失。将意识设定为有分别，而五根识设定为无分别，也是不合理的，因为这样一来，就像眼球一样，每一个位置都会存在八识的过失。因此，八识既不能是一，也不能是异。对阿赖耶识的破斥也有三种：破斥常恒，破斥所缘，破斥种子。也就是说，对于习气的阿赖耶识，也就是轮回的根本，因为其本身是无而显有的，所以要破斥；如果认为胜义的阿赖耶识是真实的，为了遣除执着，也必须破斥。第一，相续的实体刹那连接的常恒是不合理的，因为同时不存在连接，因为不需要连接，因为没有间断；如果不等时，则无法连接，因为间断和不间断是实体相违的；而且刹那相遇无法成立，也遮止了这一点。因此，刹那的相续也是不存在的，而且过去的相续已经灭尽，未来的相续尚未产生。如《二谛论》中说：“何以故蕴之相续，此如灯焰之光芒。”以及“所谓相续与集合，犹如念珠军队
English
Here, the appearance of various external phenomena is not established as being from others, but is nominally said to be the flourishing of the habitual imprints of one's own mind, but it is not so in ultimate reality. If there is no other, then other-dependence is prevented, just as if there is no ghost, then the power of the ghost is prevented. The Samadhiraja Sutra says: "Just as the sky is clear and the moon rises, its reflection appears in the clear ocean, the moon in the water is empty and accumulates without essence, all dharmas should be known to be just like that." Therefore, other-dependence is not reasonable, because it is produced by the previous moment, and changes in the second moment, and is the dependent, the sign and the signified, and the opposite of other-dependence, and is the nature of dependent origination. The statement "the nature of other is existent" also refers only to the appearance of existence in name, but it does not exist in reality. As mentioned earlier: "If one analyzes well with wisdom, there is no distinction and no other, if one says that reality is also non-existent, how can one distinguish with wisdom?" The eight consciousnesses cannot be one or different, meaning that the eight consciousnesses cannot be the same entity, because in that case, the eyes can also hear sounds, and there will be the fault of being neither deaf nor blind. Setting the mind consciousness as having distinctions and the five sense consciousnesses as having no distinctions is also unreasonable, because in that case, just like the eyeball, there will be the fault of the eight consciousnesses existing in each position. Therefore, the eight consciousnesses cannot be one or different. There are also three refutations of the alaya consciousness: refuting permanence, refuting the object of focus, and refuting the seed. That is to say, for the alaya consciousness of habitual imprints, which is the root of samsara, because it itself is non-existent but appears to exist, it must be refuted; if one thinks that the ultimate alaya consciousness is real, in order to remove attachment, it must also be refuted. First, the permanence of the continuous entity of momentary connection is not reasonable, because there is no connection at the same time, because there is no need for connection, because there is no interruption; if it is not simultaneous, then it cannot be connected, because interruption and non-interruption are contradictory entities; and the failure to establish momentary encounter also prevents this. Therefore, the continuity of moments is also non-existent, and the past continuity has ceased, and the future continuity has not yet arisen. As the Two Truths says: "Why is the continuity of the aggregates like the light of a lamp?" And "What is called continuity and collection is like a rosary army.