Tibetan
མེད་པ་ནས་དབང་པོ་རྟུལ་བ་གཞན་ཞིག་གི་སློབ་མ་བྱས་ཏེ་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་དགའ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་འབྲིང་བ་དག་གཅིག་པུ་ཐར་པ་འདོད་པས་དབེན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་དགའ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་དང་ཆོས་བདག་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཐོས་པ་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང༌། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང༌། །དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ ནི། །རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་ཕྲད་པའི་ལམ་ལ་མོས་པ་སྐྱེ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། ཉན་ཐོས་པ་དག་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་མན་ཆད་དུ་སྲིད་པར་འདོད་ཀྱང༌། ཐེག་ཆེན་པས་གཞལ་ན་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཀྱང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་ཆོས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། བདེ་འགྲོའི་བསྔགས་པ། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཐོས་ཀྱང་སེམས་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཡང་དག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། རྟེན་གསུམ་ངོ་མཚར་ཅན་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ཡང་དད་པ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་མེད་པ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་བློ་ཙམ་མི་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་ན་ཡང་འཚེ་བ་འབའ་ཞིག་གམ། འཚོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བས། དད་པ་མེད་ཅིང་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་བསོག་པ། བསླབ་པ་དང་པོ་ནས་ལེན་སེམས་རྣལ་མ་མེད་པས་མ་ཆགས་པའམ། ཆགས་ནའང་རལ་ནས་ཆ་ལུགས་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལོག་སྲེད་ཅན་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་འདོད་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏན་དུ་ལྡན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་ལྟ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཐར་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཏན་དུ་བདེ་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལྔ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། རྣམ་གཞགཐུབ་པའི་དགོངས་ པའོ། །ངོ་བོ་ལ་གཟུགས་ནི་བེམ་པོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ལ་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ༌། །སེམས་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དེ། འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་དང༌། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་རྫས་ཐ་དད་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་བག་ཆ
Chinese
从无有中，成为其他根器迟钝者的学生，喜欢迅速从悲伤中解脱出来的种姓。第二种是，天生根器中等者，独自一人渴望解脱，喜欢寂静，喜欢迅速从悲伤中解脱出来的种姓。第三种是，根器敏锐，对一切众生具有大悲心，以及对法无我，广大的利益众生，以及听闻佛和菩萨的伟大行为不恐惧，对于修行六度具有欢喜心的种姓。如《经庄严论》中所说：行持之前有悲心，以及信奉和忍耐，对于善行也如实修行，如实宣说为种姓的标志。如此说。第四种是，对于遇到任何因缘都会生起信心的种姓。虽然声闻乘认为忍耐小者以下也存在，但以大乘衡量，即使获得阿罗汉也会改变。第五种是，无论听到什么关于法和解脱的利益，轮回的过患，善趣的赞叹，恶趣的痛苦，内心都不会改变，即使见到如理如法的善知识，以及三宝的奇妙之处等等，也没有像芝麻粒那么大的信心，不会生起进入佛法的念头，或者即使生起，也仅仅是为了损害，或者为了生活等等而出家，没有信心，积累舍弃佛法的业，从一开始就没有真正接受戒律的想法，因此没有依恋，或者即使有依恋也已经破损，仅仅剩下外表，这被认为是具有邪见，永远不会从悲伤中解脱出来的法性。如《摄类学》中所说：完全被烦恼染污并且永远具有烦恼者，是永远不会从悲伤中解脱出来的法性。被认为是贪欲大者们的，因为他们没有解脱的因，因为他们永远不具备安乐的因。如此说。五种基有三种：各自的体性，分类，能胜解的密意。体性方面，色法虽然不是实物，但由于在阿赖耶识上成熟了事物显现的习气，因此显现为色法。心方面：是八识的集合，即进入的六识，阿赖耶识，以及染污意，是八种不同的实体。其中，阿赖耶识是习
English
From the absence of, becoming a student of another with dull faculties, those of the lineage who delight in quickly passing beyond sorrow. The second is, those with middling faculties by nature, who desire liberation alone, delight in solitude, and are of the lineage who delight in quickly passing beyond sorrow. The third is, those with sharp faculties, great compassion for all sentient beings, and the absence of self in phenomena, vast benefit for beings, and who are not afraid to hear of the great deeds of Buddhas and Bodhisattvas, and who are of the lineage who are enthusiastic about practicing the six perfections. As it says in the Ornament of the Sutras: Before application, compassion, and faith and patience, and truly practicing virtue, are truly explained as the signs of lineage. So it is said. The fourth is, those of the lineage who develop faith in whatever path they encounter. Although the Hearers believe that existence exists even below small patience, according to the Great Vehicle, even if one attains Arhatship, it will change. The fifth is, whatever one hears about the benefits of Dharma and liberation, the faults of samsara, the praise of happy migrations, the suffering of bad migrations, one's mind does not change, and even if one sees a truly virtuous spiritual friend, and the wonders of the Three Jewels, etc., one has no faith even as small as a sesame seed, one does not develop the thought of entering the teachings, or even if one does, it is only for the sake of harming, or for the sake of livelihood, etc., having ordained without faith, accumulating the karma of abandoning the Dharma, not having a genuine intention to take vows from the beginning, therefore not being attached, or even if attached, having become torn and merely a facade, this is considered to be those with wrong views, of the nature of never completely passing beyond sorrow. As it says in the Compendium of Topics: Those who are completely afflicted and always possess afflictions are of the nature of never completely passing beyond sorrow. It is seen as belonging to those with great desire, because they do not have the cause of liberation, because they never possess the cause of happiness. So it is said. There are three aspects to the five bases: their individual essence, classification, and the intention of being able to overcome. Regarding essence, although form is not material, it appears as form due to the power of the ripening of the imprints of the appearance of objects on the all-ground consciousness. Regarding mind: it is the eight collections of consciousness, namely the six entering consciousnesses, the all-ground consciousness, and the afflicted mind, which are eight different substances. Among these, the all-ground consciousness is the imprints
Tibetan
གས་ཀྱི་གཞི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པའོ། །དབྱེ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་དང༌། ས་བོན་གྱི་ཆ་ཞེས་དགེ་མི་དགེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨིན་པ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལ་ཡོད་པ་བག་ཆགས་བགོས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གཉིས་སོ། །འཁོར་ནི། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་མི་འབྲལ་བའི་རྫས་དྲུག་གོ །དམིགས་པ་ནི་མི་གསལ་བ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེས་ན་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུན་ལས་མི་སྐྱེའི། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་གྲུབ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བགོས་ཏེ། བུམ་པའི་གྲིབ་མ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལས་སྐྱེའོ། །འདིས་ནི་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་བྱས་པའི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྟེན་བྱེད་པས། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། ཁམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྷན་ཅིག་པས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་དགེ་བ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གོམས་པ་ལས། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྲབ་སྟེ་རང་གི་རྟེན་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ནུས་པ་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །བརྗོད་ཅིང་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིར་འཁོར་བའི་རྟེན་བྱེད་པ་ཅན་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་བདག་དོན་ཙམ་དུ་རློམ་སེམས་བརྟན་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་དགུ་དང་འགྲོགས་ཤིང་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བར་མིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་རིག་པའི་རྫས་དྲུག་ཅུ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཙོ་འཁོར་ནི་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་ཏེ། དམིགས་ན་རང་དང་བཅས་ནས་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི། ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མེད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང༌། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་དང༌། མི་ག
Chinese
是关于阿赖耶识的基处之义，其体性是多个刹那相续的常恒。分类有异熟分和种子分，以善不善的力量成熟，不被遮蔽而住于无记，以及存在于其中的习气所分的产生果之能力二者。眷属是触等五种遍行，如此恒常不离的六法。所缘是不明显，缘于器情广大之境。因此，七识及其眷属不是从自己的相续中产生，而是将相似的后世形成的习气分于阿赖耶识，如瓶子的影子般从阿赖耶识的每个刹那产生。因此，它作为轮回的行和所行，以及善不善无记的识蕴及其眷属的所依，被称为各种习气的阿赖耶识。界是自性清净，超越痛苦的非为法的功德，因此被称为义的阿赖耶识。通过习惯于存在于习气阿赖耶识中的善法解脱分，使界的垢染变薄，从而削弱了自身所依习气阿赖耶识的能力。在《宝积经》中说：“心髓即以阿赖耶识之名，宣说并开示”。此处详细阐述了作为轮回所依的习气阿赖耶识。染污意是对于阿赖耶识执着于我之义的坚固之心，与我见等九种眷属相伴，除了安住于圣道和灭尽定之间，在一切时处都会产生。心所是触等五十一，在一个相续中，同时存在六十种识之法等。其中，心和心所的主眷互不相缘，如果相缘，则会陷入自己和自己所缘的过失。不相应行是得等二十三种，只是安立于状态上的假有，并非实有。非为法是指非由因缘所生的无实有，即真如，以及
English
It is about the meaning of the basis of the Alaya consciousness, its nature being the constant continuation of multiple moments. It is divided into the aspect of fruition and the aspect of seeds, maturing through the power of good and non-good, residing un-obscured and indeterminate, and the two abilities to produce fruit divided by the habitual imprints that exist within it. The retinue consists of the five pervasive elements such as touch, thus the six dharmas that are constantly inseparable. The object of focus is unclear, focusing on the vast realm of containers and contents. Therefore, the seven consciousnesses and their retinues do not arise from their own continuum, but divide the habitual imprints formed in similar future lives into the Alaya consciousness, arising from each moment of the Alaya consciousness like the shadow of a vase. Therefore, it acts as the basis for the actions and the acted upon of samsara, as well as the aggregates of consciousness of good, non-good, and indeterminate, and their retinues, and is called the Alaya consciousness of various habitual imprints. The realm is the essence of self-nature purity, the qualities of the unconditioned that transcend suffering, and is therefore called the Alaya consciousness of meaning. By habituating to the virtuous liberation aspects that exist in the habitual Alaya consciousness, the defilements of the realm become thinner, thereby weakening the power of its own basis, the habitual Alaya consciousness. In the "Heap of Jewels Sutra," it says, "The heart essence is spoken and shown by the name of Alaya consciousness." Here, the habitual Alaya consciousness, which acts as the basis of samsara, is elaborated in detail. The afflicted mind is the firm mind that clings to the meaning of self in the Alaya consciousness, accompanied by nine retinues such as the view of self, and arises at all times except when abiding in the noble path and between the samadhi of cessation. Mental factors are fifty-one, such as touch, and in one continuum, there exist sixty dharmas of consciousness and so on simultaneously. Among them, the main and retinue of mind and mental factors do not mutually depend on each other; if they did, they would fall into the fault of depending on themselves and what they depend on. Non-associated formations are twenty-three, such as attainment, which are merely nominally existent established on states, not substantially existent. The unconditioned refers to the non-substantial that is not produced by causes and conditions, suchness, as well as,