Tibetan
ད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནོར་བུ་ཉི་མ་དང་འདྲ་ལ་མུན་པ་དང་མི་འདྲ་བ་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ཙམ་དུ་ཆོས་འདྲ་བ་དང༌། དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐིང་ཤུན་དང་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོར་འདྲ་ཞེས་པའི་སྤྱི་མཐིང་ག་ཙམ་ཁེགས་པས། འདྲ་ཆོས་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་ཆོས་བྱེ་བྲག་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་སྤྱི་མཐིང་གའང་མི་འགྲུབ་སྟེ་རགས་ཕྲ་ཕྲད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞི་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང༌། སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ནི་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་མི་རིགས་པ་དང༌། རྒས་པ་གསར་པ་ལས་རྙིང་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གནས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཞིག་པ་དང༌། འཇིག་པ་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་མི་རུང་སྟེ། རྡུལ་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་རྒས་གནས་གསུམ་ཡོད་པས་འཇིག་པ་དང་བྱ་བ་འགལ་བ་དང༌། དེ་གསུམ་ཡང་འཇིག་པར་འཕོ་བས་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ཙམ་ལ་ཐ་དད་མ་གྲུབ་ལ། དངོས་པོ་ལ་ཆ་ཤས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས། །༼༡༽འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི། །ནུས་༼༡༽མིན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། །འདུས་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང༌། །ཞེས་སོ། །སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དེ་བཞི་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་ལ། སྐད་ཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས། དེ་བཞི་མ་ཞུགས་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་དེ་བཞི་ཞུགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ལའང་སྣང་ཚོད་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་ཙམ་དུའང་སྐད་ཅིག་གི་ཆ་ཤས་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས།དངོས་པོ་འགག་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི། །སྐྱེ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འགག་བཞིན་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དངོས་པོ་མི་འཐད་ དེ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་ཏུ། །རྒ་དང་འཆི་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། །གང་དག་རྒ་དང་འཆི་མེད་པར། །གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་ སོ། །རིགས་པ་འདིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ན། སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་དང་བྲལ་བའི་གཤིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཕྱམ་ཕྱལ་གྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་རིག་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་རང་བབས་སུ་སྐྱེ་བས། སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད་བྱས་ནའང༌། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟོགས་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའོ། །ཡུམ་ལས། མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་གནས་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ ལོ། །དགེ་སློང་མ་ཉི་ཁྲིས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྙེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྤོམ་ཡོར་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་སྙམ་ནས་རྟོག་མེད་དུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པར་གཤིས་དེ་ལྟར་སལ་གྱིས་རིག་ནས་བྱ་བ་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཤིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལས། བྱིས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པས་མ་རྟོགས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་ འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི། སྐྱེ་སོགས་སོ་སོ་རེ་རེ་བཞིན་རྟག་ན་རང་ཉིད་འདུས་བྱས་མིན་པ་དང༌། འདུས་བྱས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། མི་རྟག་ན་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་སྐྱེ་སོགས་བཞི་ཡོད་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྩ་ཤེས་ལས། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་རྣམས་ལ། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་གཞན་ཞིག་ནི། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །ཞེས་སོ། །༼༡༽ཡི་གེ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་ཡན་ལག་དང་རྡུལ་དང་དུས་ཆ་དུ་མ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡི་གེ་མ་མཆིས་པ། མིང་མ་མཆིས་པ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཙམ་གང་ལས་གསུངས་ཤེ་ན། གནས་ལུགས་ལ་ཡི་གེ་མེད་ཀྱང༌། དེ་མ་རྟོགས་པར་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཡི་གེ་ལ་ཞེན་ནས་འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་ངོར། སྒྲོ་བཏགས་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཅིང་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཉན་པ་གང་དང་སྟོན་པ་གང༌། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །ཉན་ཅིང་སྟོན་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། འཇུག་པ་ཡང་མེད་དེ། ཕལ་པ་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར། བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱིམ་དུ་ཕྱུགས་འཇུག་པ་ལྟར་ཐ་དད་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་མི་རྟག་ལ་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་ན་མི་འཇུག་ལ། མི་རྟག་ན་འཇུག་པར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་འབྱུང་འཇུག་གཉིས་ཆར་ཁེག
Chinese
因为这没有成立的缘故。第二，宝珠像太阳却不像黑暗不合理，因为仅仅在事物上相似，而且经过分析也无法成立相似之处。第三，说蓝色树皮和蓝色莲花相似，仅仅是普遍的蓝色被否定了，所以相似的两个法没有成立。因为两个个别的相似法没有成立，所以普遍的蓝色也不会成立，因为粗细相连而没有成立的缘故。驳斥四法分为两种：不能成为一体，不能各自成为常与无常。第一，生是从无到有不合理的，老是从新到旧变化的，住是从生到未坏灭的，灭是从有到无变化的，这些都不合理，因为微尘没有成立，所以不同的作用是不合理的，而且因为有生老住三者，所以与灭和作用相违背，而且这三者也转变为灭，所以形态相同。仅仅显现上没有成立差别，而且事物上没有成立部分。根本慧论中说：生等三者各自，作为有为法的特征和作用，不可能在一个时间里，聚集在一个事物上，这怎么可能呢？这样说的。刹那的事物上不可能存在这四者，而且事物上没有与刹那不同的，如果这四者不进入，那么承诺一切有为法都进入这四者就失败了。因此，无论什么事物，表面上看起来是那样，但实际上是错误的，事物的本性连生老住灭的刹那部分都没有成立，因为那里面说：事物正在坏灭的时候，生是不合理的。如果不是正在坏灭，那么就不是事物。一切事物在任何时候，都是衰老和死亡的规律，如果有什么不衰老和死亡，那是什么样的存在呢？这样说的。用这个道理来分析显现的事物，就会在一瞬间直接认识到远离生老住灭的本性，就像虚空一样，安住于本性的禅修自然而然地产生，这样就摧毁了轮回。四百论中说：小智慧对这个法，不会产生一丝一毫的怀疑，即使产生一丝一毫的怀疑，也
English
Because that is not established. Secondly, it is unreasonable to say that a jewel is like the sun but not like darkness, because the similarity is only in the object, and upon analysis, the similarity is not established. Thirdly, when it is said that blue bark and blue lotus are similar, only the general blue is negated, so the two similar qualities are not established. Because the two individual similar qualities are not established, the general blue will also not be established, because the coarse and fine are connected and not established. The refutation of the four characteristics is divided into two: it is not possible to become one, and it is not possible to become permanent or impermanent separately. The first is that it is unreasonable for birth to be from non-existence to existence, aging to be a change from new to old, abiding to be from birth to non-destruction, and destruction to be a change from existence to non-existence, because the atom is not established, so different actions are unreasonable, and because there are birth, aging, and abiding, it contradicts destruction and action, and these three also transform into destruction, so the forms are the same. Only in appearance is difference not established, and in reality, parts are not established. The Root Wisdom Treatise says: Birth and the other three, as the characteristics and actions of conditioned phenomena, cannot be gathered in one thing at one time, how is that possible? So it is said. It is not possible for these four to enter into one momentary thing, and since there is nothing different from the moment in things, if these four do not enter, then the commitment that all conditioned phenomena enter these four is broken. Therefore, no matter what thing, it seems to be like that in appearance, but in reality, it is a mistake, and even the momentary parts of birth, aging, abiding, and destruction are not established in the nature of things, because it says there: When a thing is in the process of destruction, birth is unreasonable. If it is not in the process of destruction, then it is not a thing. All things at all times are subject to the law of aging and death, if there is something that does not age and die, what kind of existence is it? So it is said. When analyzing the appearing things with this reasoning, one will directly recognize in an instant the nature that is free from birth, aging, abiding, and destruction, like the sky, and the meditation of abiding in the nature will arise naturally, thus destroying samsara. The Four Hundred Verses says: Small wisdom will not have even a slight doubt about this Dharma, even if a slight doubt arises,
Chinese
将会变成破烂的席子。这是说，如果证悟了，那就更不用说了。在《母经》中说：当宣说这个不生、不住、不灭的法的名相时，五百比丘在没有领受的情况下，心从诸漏中解脱。比丘尼尼克找到了诸法中没有尘垢且无垢的法眼。然而，这不是说仅仅认为没有像蓬草一样地生起，就将其置于无分别的状态，而是要清晰地认识到其本性如此，从而无所作为地平铺开来安住。因为本性就是如此，但孩童由于执着于相状而无法证悟。在《大宝积经·达拉拉经》中说：如来恒常是无生之法，一切诸法都与善逝相同。具有孩童心智而执着于相状的人们，在世间中行持不存在之法。这样说的。单独而言，既不能是常，也不能是非常。如果生等各自单独是常，那么自身就不是有为法，也不能是有为法的特征。如果无常，那么每一个都需要有生等四种，因此会变成无穷无尽。在《中观根本慧论》中说：生与住和灭，如果有其他的有为法之相，如果存在，就会变成无穷无尽，如果不存在，那么它们就不是有为法。这样说的。༼༡༽文字也无法成立，因为从支分、微尘和时间片段等多个方面，都无法成立它既是自身又是他者。在《母经》中说：一切诸法都没有文字，没有名称，远离一切相状。那么，如此众多的法蕴是从何处宣说的呢？虽然在实相中没有文字，但由于那些没有证悟而迷惑的人们执着于文字并在轮回中行持，所以为了他们，就安立名言，听闻和宣说不生之义等。在《三摩地王经》中说：对于没有文字的诸法，听闻者是谁？宣说者又是谁？对于不变的事物安立名言，听闻和宣说也是如此。进入也是不存在的，就像凡夫进入道路一样，因为没有能作者和所作者；就像牲畜进入房屋一样，因为遮止了差别；并且进入常与无常是不合理的，如果是常，则无法进入，如果是无常，那么在制造进入的时候就会灭亡。因此，生起和进入二者都被遮止。
English
It will turn into a tattered mat. That is to say, if one realizes it, then there is no need to mention it. In the Mother Sutra, it says: When explaining this category of dharmas that are unborn, un abiding, and unceasing, five hundred monks, without receiving, had their minds completely liberated from the outflows. The nun Nikri found the Dharma eye, which is without dust and free from defilements, in all dharmas. However, this is not to say that one should merely think that there is no arising like a clump of grass and then leave it in a state of non-conceptualization, but rather to clearly recognize its nature as such, and then rest in a state of effortless expanse. Because the nature is such, children do not realize it because they cling to characteristics. In the Konchok Tala Sutra (Ratnakuta Sutra, Chapter of Talaratna), it says: The Tathagata is always the unborn Dharma, all Dharmas are the same as the Sugata. Those with childish minds who cling to characteristics, practice Dharmas that do not exist in the world. Thus it is said. Separately, it cannot be permanent or impermanent. If arising and so on are each permanent, then they themselves are not conditioned, nor can they be the characteristics of other conditioned things. If they are impermanent, then each one must have four things, such as arising, and so on, so it would become endless. In the Root Wisdom (Mulamadhyamakakarika), it says: For arising, abiding, and ceasing, if there is another characteristic of conditioned things, if it exists, it will become endless, if it does not exist, then they are not conditioned. Thus it is said. ༼༡༽Letters are also not established, because from the aspects of limbs, dust, and moments, it is not established as either the same or different. In the Mother Sutra, it says: All dharmas are without letters, without names, and are separated from all characteristics. Then, from where are so many aggregates of Dharma spoken? Although there are no letters in reality, because those who are deluded without realizing it cling to letters and practice in samsara, for their sake, names are imputed, and the meaning of unborn and so on are heard and taught. In the Samadhiraja Sutra, it says: For dharmas without letters, who is the listener and who is the speaker? Imputing names to the unchanging, hearing and teaching is also done. Entering is also non-existent, just as ordinary people enter a path, because there is no agent or object; just as livestock enter a house, because difference is prevented; and it is unreasonable to enter permanence or impermanence, if it is permanent, then it cannot enter, if it is impermanent, then it will cease when entering is made. Therefore, both arising and entering are negated.