Tibetan
ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། དེ་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་བརྗོད། །ཞེས་དང༌། རྣམ་རིག་མིན་རྣམས་གསུམ་ཞེས་བྱ། ། སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མིན་དང་གཞན། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་སོགས་དངོས་སུ་མཐོང་བས་སོ། །ཡུལ་འཛིན་པའང་མིག་རྣ་བ་ཡིད་གསུམ་གྱིས་བུམ་སོགས་རྒྱང་ན་ཡོད་པ་འཛིན་ལ། སྣ་ལྕེ་ལུས་གསུམ་གྱིས་ནི་ཡུལ་དང་ཕྲད་དུས་ཡུལ་གྱི་རྡུལ་དང་དབང་པོའི་རྡུལ་གྲངས་མཉམ་པར་འཛིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མིག་དང་ཡིད་དང་རྣ་བ་ནི། །ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་གསུམ་གཞན་དུ། །སྣ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་ནི། །ཡུལ་ནི་མཉམ་པར་འཛིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་ནི། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ནི། རེག་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌།སེམས་པ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་སྟེ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལྔ་དང༌། དད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང༌། མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། བག་ཡོད་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་སྟེ། དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་དང༌། ཁྲོ་བ་དང༌། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། འཆབ་པ་དང༌། འཚིག་པ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། སྒྱུ་དང༌། གཡོ་དང༌། རྒྱགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། མ་དད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་སྟེ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞི་དང་བསྡོམས་པས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ནི། ཚོར་དང་སེམས་པ་འདུ་ཤེས་དང༌། །འདུན་དང་རེག་དང་བློ་གྲོས་དྲན། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་མོས་པ་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཐམས་ཅད་ལའོ། །དད་དང་བག་ཡོད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །བཏང་སྙོམས་ངོ་ཚ་ཤེས་ཁྲེལ་ཡོད། ། རྩ་བ་རྣམ་གཉིས་མི་འཚེ་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་རྟག་ཏུ་དགེ་ལ་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ལས་རྫས་ཐ
Chinese
以大者为因，那不称为识所作。如是，非识者有三，律仪、非律仪及其他。心之基是仅知意义，即眼识等六者。如经部宗所说，并非执取隐蔽之境，因如瓶等是实际所见。执取境者，眼、耳、意三者执取瓶等远处之物，鼻、舌、身三者则于与境相触之时，执取境之微尘与根之微尘数量相等。如彼经云：眼与意与耳，于境不触三余者，鼻等三者则，谓境平等而执持。如是。心所之基是执取意义之差别，若分则有五十一种，即触、作意、受、想、思。遍行五者，欲、胜解、念、等持、慧，即各别境决定五者，信、知惭、有愧、无贪、无嗔、无痴、精进、轻安、不放逸、舍、不害，即善十一者，贪、嗔、慢、无明、见、疑，即根本烦恼六者，忿、恨、覆、恼、嫉、悭、诳、谄、憍、害、无惭、无愧、昏沉、掉举、不信、懈怠、放逸、失念、散乱、不正知，即二十随烦恼，以及睡眠、恶作、寻、伺，即四不定法，总合五十一种。受与思及想，欲与触及智与念，作意胜解与，等持一切心也。信与不放逸极调柔，舍惭知愧有，二根本不害与，精进恒常生善法。如是等等。彼一切亦非心之外之实物。
English
That which is done by the great is not said to be done by consciousness. Thus, there are three that are not consciousness: vows, non-vows, and others. The basis of mind is merely knowing the meaning, that is, the six, such as eye consciousness. As the Sutra School says, it does not grasp hidden objects, because things like pots are actually seen. Those who grasp objects, the three, eye, ear, and mind, grasp things like pots that are far away. The three, nose, tongue, and body, grasp the number of particles of the object and the particles of the senses equally when they come into contact with the object. As it says in that very text: Eye and mind and ear, the three that do not touch the object, the other three, nose, etc., are said to grasp the object equally. Thus it is. The basis of mental factors is grasping the distinctions of meaning. If divided, there are fifty-one: contact, attention, feeling, perception, and thought. The five omnipresent ones: desire, conviction, mindfulness, concentration, and wisdom, the five that ascertain their respective objects: faith, shame, conscientiousness, non-attachment, non-hatred, non-ignorance, diligence, pliancy, conscientiousness, equanimity, and non-harmfulness, the eleven virtuous ones: desire, anger, pride, ignorance, views, doubt, the six root afflictions: anger, resentment, concealment, vexation, jealousy, stinginess, deceit, cunning, arrogance, harm, shamelessness, recklessness, lethargy, excitement, lack of faith, laziness, carelessness, forgetfulness, distraction, and non-intelligence, the twenty secondary afflictions, and sleep, regret, investigation, and analysis, the four variable factors, totaling fifty-one. Feeling and thought and perception, desire and contact and intelligence and mindfulness, attention and conviction, concentration are in all minds. Faith and conscientiousness, extreme gentleness, equanimity, knowing shame, having conscience, the two roots, non-harmfulness and diligence, always arise in virtue. Thus and so on. All of these are not substances other than the mind.
Tibetan
་དད་ཅིང༌། གནས་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། དུས་དང༌། རྫས་མཚུངས་པ་ལྔས་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། རེག་པ་དང་མིག་ཤེས་གཉིས་དབང་པོ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་དམིགས་པ་དང༌། གཉིས་ཀས་ཀྱང་སྔོན་པོར་འཛིན་པ་དང༌། རྫས་རེ་རེ་བར་མཉམ་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི། །དོན་གཅིག་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ནི། །རྟེན་དང་དམིགས་པ་རྣམ་བཅས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའང་རྣམ་པ་ལྔ། །ཚོར་བ་མྱོང་བ་འདུ་ཤེས་ནི། ། མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་བཞི་ལས་གཞན། །ཞེས་སོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། ཐོབ་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང༌། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང༌།རིགས་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། མིང་གི་ཚོགས་དང༌། ཚིག་གི་ཚོགས་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། འཇུག་པ་དང༌། སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། འབྱོར་འབྲེལ་དང༌། མགྱོགས་པ་དང༌།གོམས་པ་དང༌། དུས་དང༌། ཡུལ་དང༌། གྲངས་དང༌། ཚོགས་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་སེམས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །ཐལ་མོ་དང་ཁུ་ཚུར་ལྟར་གནས་ཀྱི་ལྡོག་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་པའི་གཞི་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ། །ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །ཞེས་སོ། །དེ་གསུམ་ཆར་རྟག་དངོས་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའོ། །འཇིག་པ་དོན་གཞན་ནི་བུམ་པ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་རྗེས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ། རྒ་བའི་རྒ་བ། གནས་པའི་གནས་པ། འཇིག་པའི་འཇིག་པའོ། ། དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང༌། བུམ་པའི་རྫས་བརྒྱད་དང༌། བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་མི་རེང་བཅུ་དྲུག་གཤིབས་པ་ལྟར། རྫས་ཐ་དད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་རྫས་སུ་གྲུབ་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བུམ་པ་སྐྱེ་དུས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་མ་འོངས་པའི་ས་ནས་ད་ལྟར་གྱི་སར་འདྲེན་པའོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་པོ་དེའི་མཐུ་ཡིན་ལ
Chinese
并且相信。处所和，所缘和，相和，时和，体性相同这五者随顺于心，即是说，触和眼识二者从一个根产生，比如对于瓶子这样的一个事物，于同一时间作为所缘，并且二者都执著为蓝色，体性上彼此相等。如《俱舍论》中说：心和意和识，意义相同，心和心所，所依和所缘以及相，以相同的方式存在有五种。感受是体验，意识是，执著于相的自性。行蕴不同于其他四蕴。如此等等。不相应的行有二十三种，即：获得，无想定的等持，灭尽定的等持，无想，命根，同类，生，老，住，无常，名句，词句，字句，异生，趣入，各别决定，和合，快速，习惯，时，方，数，和合。所有这些都与色、心、心所这三者体性各异。如同手掌和拳头一样，是处所的差别，体性各异。非缘起的事物的基础是：不是从因缘所生的，即虚空，和各别分析的灭，和非各别分析的灭，这三种。彼论中说：非缘起也有三种，虚空和二灭。如此等等。这三种都是常实有的体性。坏灭的另一层意思是，以瓶子为代表的有为法的四种相：生，老，住，无常。这四种代表有为法，是随顺于它们的四种相：生的生，老的老，住的住，灭的灭。像这样，四种相和随顺的四种相，以及瓶子的八种体性，这十六种就像十六根柱子一样并排排列，体性各异，同时作为体性而存在。其中，瓶子产生时，根本的生和生的生，将从未来之地引导到现在的处所。因此，瓶子等八法产生，是其他生的力量所致
English
And believe. The five that follow the mind, namely place, object, aspect, time, and identical substance, are: touch and eye consciousness arise from one sense organ, and like a pot, one object is focused on at one time, and both grasp it as blue, and the substances are equal to each other. As it says in the Treasury of Knowledge: Mind, intellect, and consciousness are, the same meaning, mind and mental factors are, the basis and object, along with aspects, existing equally are also five aspects. Feeling is experience, consciousness is, the nature of grasping at characteristics. The aggregate of formations is other than the other four aggregates. And so on. Non-associated formations are twenty-three, namely: attainment, the samadhi of non-perception, the samadhi of cessation, non-perception, the life faculty, homogeneity, birth, aging, abiding, impermanence, collection of names, collection of words, collection of letters, individual being, entering, individual determination, aggregation, quickness, habituation, time, place, number, and assembly. All of these are different in substance from the three: form, mind, and mental factors. Like the palm of the hand and the fist, they are different in substance due to the difference in location. The basis of the unconditioned is: that which is not born from causes and conditions, namely space, and the cessation of individual analysis, and the cessation of non-individual analysis, these three. As it says in the same text: The unconditioned also has three aspects, space and the two cessations. And so on. All three of these are established as permanent and real substances. The other meaning of destruction is the four characteristics that represent conditioned phenomena, exemplified by a pot: birth, aging, abiding, and impermanence. These four represent conditioned phenomena, and are the four characteristics that follow them: the birth of birth, the aging of aging, the abiding of abiding, the destruction of destruction. Thus, the four characteristics and the four corresponding characteristics, and the eight substances of the pot, these sixteen are like sixteen pillars lined up side by side, different in substance, existing as substances at the same time. Among them, when a pot is born, the fundamental birth and the birth of birth lead from the future place to the present place. Therefore, the birth of the eight phenomena such as the pot is due to the power of that other birth.