Tibetan
ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མ་ཚང་བ་དང་འགལ་བ་དང༌། །ཐབས་མིན་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ཐེག་པ་ འདི། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་མཚུངས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་བཀའ་མ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་སྡེ་བཞི་མདོ་སྡེ་དང་བཅས་པའང་བཀའ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་སོ། །ངེད་ཀྱི་ལུང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པས་མཐུན་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་ངེད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཐུན་སྣང་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ན། ལུང་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་པ་དང་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ངེད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ཐོས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་ན། །སྐྱོན་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཡང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་མེད་པ་དགག་པ་ནི། ༼༡༽ས་བཅུ་མ་ཐོབ་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སར་དབང་རྣམས་མ་ཐོབ་པས་ཚོགས་ཅུང་ཟད་ལས་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ས་མཐོང་སྒོམ་དུ་གསོག་པ་འཐད་དོ། །ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་ལམ་ལ་བར་ཆད་མང་བས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྦས་པའི་གཞུང་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ང༌། །ལུང་བསྟན་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ ཚེ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་གྱུར་ཅིང༌། །དབང་བཅུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་དགག་པ་ནི། ཐུབ་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཀླད་ནད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་ལ་དྲིས་པས་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཐུགས་རྗེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་ཀུན་གཞི་གཏན་མེད་དུ་འདོད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་སངས་མི་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང༌། རྟོགས་པ་འཕགས་པ་དང་མཉམ་ཡང་སའི་ཡོན་ཏན་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། ཤི་ནས་ཐོད་པ་བོར་ཆོག་ལས་གཞན་དུ་སྤྲུལ་པ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁེགས་པ་ཡིན་ ནོ། །ད་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་རང་བ
Chinese
返回。有妨害的原因是：如果没有大乘的法，就不可能出现佛，因为利益他人的慈悲等在声闻的法中没有。因为佛的因不齐全。如《经庄严论》中所说：不齐全和相违，以及非方便，因此不如此宣说。声闻的乘，不是称为大乘之法。如此等等。相似之处是：如果大乘不是佛语，那么你们的四部阿含经以及经部也同样不是佛语。我们的阿含经你们也承认，所以相同。如果说你们的阿含经我们不承认，所以不同，那么，如果因为没有共同显现就不是佛语，那么这些阿含经与外道没有共同显现，因此应成不是佛语。如果说因为我们的声闻没有听过就不是佛语，这也是不合理的，因为有善现等听过。如果说因为怀疑就不是佛语，那么应成佛的一切言语都不是佛语，因为魔和外道怀疑。如《入行论》中所说：如果大乘不是佛语，那么过失在你们也同样。如此等等。破斥没有十地： ༼༡༽没有获得十地，就没有在凡夫地获得权位，因此不能圆满少许资粮。因此，在圣者的见道修道中积累是合理的。如果没有断除烦恼，道路上障碍多，因此会变成障碍。如《法藏经》中所说：当燃灯佛为我授记时，那时，获得第八地，也获得十自在。如是所说。破斥自性佛：能仁本身应成不是佛，因为没有断除脑病等异熟的障碍，以及询问乐行和远飞时没有断除无明，以及死后利他事业中断时没有慈悲。以此理，认为阿赖耶识完全不存在，以及认为声闻不能成佛，以及证悟与圣者相同却没有地的功德，然而认为获得圣者的法，以及死后可以丢弃头盖骨，除此之外不出现化身等，这些也被破斥了。现在是声闻的各个宗派的自
English
Returning. The reason for harm is: If there is no Mahayana Dharma, it is impossible for a Buddha to arise, because compassion for the benefit of others, etc., are not present in the Dharma of the Shravakas. Because the cause of the Buddha is not complete. As it is said in the Ornament of the Sutras: Incomplete and contradictory, and not a means, therefore it is not taught in this way. This vehicle of the Shravakas is not called the Mahayana Dharma. So on. The similarity is: If the Mahayana is not the word of the Buddha, then your four Agamas and the Sutra Pitaka are also not the word of the Buddha. We agree that you also accept our Agamas, so it is the same. If you say that we do not accept your Agamas, so it is different, then if it is not the word of the Buddha because there is no common appearance, then these Agamas do not have a common appearance with the outsiders, therefore it should become not the word of the Buddha. If you say that it is not the word of the Buddha because our Shravakas have not heard it, this is also unreasonable, because there are Subhuti and others who have heard it. If you say that it is not the word of the Buddha because of doubt, then all the words of the Buddha should become not the word of the Buddha, because demons and heretics doubt. As it is said in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: If the Mahayana is not the word of the Buddha, then the fault is the same for you. So on. Refutation of the absence of the ten grounds: ༼༡༽Without attaining the ten grounds, one does not obtain the powers in the stage of ordinary beings, therefore one cannot complete even a little accumulation. Therefore, it is reasonable to accumulate in the seeing and meditation stages of the noble ones. If one does not abandon afflictions, there will be many obstacles on the path, therefore it will become an obstacle. As it is said in the Hidden Dharma Sutra: When the lamp-making Buddha prophesied me, at that time, I attained the eighth ground, and also attained the ten powers. As it is said. Refutation of the self-nature Buddha: The Thuba himself should become not a Buddha, because he has not abandoned the obscurations of ripening such as brain disease, and he has not abandoned ignorance when asked about excessive behavior and long flight, and he has no compassion when the benefit of others ceases after death. By this reasoning, the belief that the Alaya consciousness is completely non-existent, and the belief that Shravakas cannot become Buddhas, and the realization is the same as the noble ones but there are no qualities of the grounds, but the belief that one has attained the Dharma of the noble ones, and the belief that one can discard the skull after death and that no other emanations will occur, these are also refuted. Now it is the self-
Tibetan
ཞིན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་དེ། །བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པས། ཡུའུ་ཅག་བློ་དམན་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ཤིང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ཙམ་མོ། །དེའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་རྟོགས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་ཡིན་པས། དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཚད་མར་ཁས་བླང་ངོ་ཟེར་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། ཡང་བསྟན་བཅོས་ནི་གང་ཟག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་རང་གི་རྟོག་པས་གཟུ་བོར་མ་སྦྱར་བའང་སྲིད་དེ་ཚད་མར་མི་རུང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་སྤྱན་རྒྱས་པ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མདོ་ཚད་མར་བཟུང་ངོ༌། ། ཞེས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་སོགས། །རྣམ་བདུན་གཞུང་གི་དོན་རིག་ཡང་དག་མིན། ། དང་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མང་ཡང་གཙོ་ཆེ་བ་བདུན་འདོད་དེ། ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ། འཇིག་པ་དོན་གཞན། དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ། མཚན་མཚོན་ཐ་དད། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཞི་ལྔར་ངེས་ཏེ། གཟུགས། སེམས། སེམས་བྱུང༌། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད། འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལ། དབྱེ་ན་རྒྱུའི་གཟུགས་བཞི། འབྲས་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་བསྡོམས་པས་བཅོ་ལྔ་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། གཟུགས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན། །ལྔ་དང་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཉིད། །ཅེས་ སོ། །རྒྱུའི་གཟུགས་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིའོ། །འབྲས་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་ནི། མིག རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ལྔ། གཟུགས། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ལྔ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་བསྟན་དུ་མེད་ལ། ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་གཡེང་བ་དང༌། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལའང་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་སྡོམ་པ་དང༌། མི་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བར་མའི་དགེ་མི་དགེ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འབྱུང་བར་ངེས་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། གཡེང་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང༌། ། ༼༡༽དགེ་དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང༌། །འབྱུང་བ་
Chinese
显扬圣教者，各自的自性有两种形态，即毗婆沙宗和经部宗。其中，经部是佛陀考虑到所化众生根器锐利、临近菩提，以各种不同的意趣进行教导，因此，那些智慧低下、只见眼前利益的人们无法理解和确定，只能暂时作为一种值得相信的教证。认识到其意趣如何并加以确定，就是论典《大毗婆沙论》，因此，他们说要像它一样地承认为量，并追随它，这就是毗婆沙宗。还有，论典是人所造，也可能没有以公正的态度对待自己的分别念，因此不能作为量，所以将一切法无有障碍之眼的佛陀所说的经作为量。 追随它的人被称为经部宗。其中，第一，毗婆沙宗认为所知五事等，七种宗义的道理并不正确。 首先，毗婆沙宗虽然有许多宗派，但主要承认七种：所知五事，坏灭是异体，三时实有，不可言说的我，识不能认识自己和对境，名与义不同，不耗损的物质。第一，一切所知都确定为五事：色、心、心所、不相应行、无为法。其中，色的事是指可以成为色的自性，如果分类，有四种因色，十一种果色，总共十五种。如《俱舍论》中说：“色是五根和五境，以及非表色。”。四种因色是地、水、火、风。十一种果色是：眼、耳、鼻、舌、身五根，色、声、香、味、触五境，以及非表色。它既不能指示，也没有障碍。此外，对于散乱于外境和无心定的状态，也会有善持续产生的律仪，以及不善持续产生的不律仪，以及中间的善不善持续产生的情况。如《俱舍论》中说：“散乱和无心之，善与不善相随者，生起。”
English
Those who illuminate the sacred teachings have two forms of their own nature: the Vaibhashika and the Sautrantika. Among them, the Sautrantika is so called because the Buddha, considering that the beings to be tamed have sharp faculties and are close to Bodhi, taught with various intentions. Therefore, those with inferior wisdom who only see immediate benefits cannot understand or ascertain it, and can only temporarily regard it as a trustworthy scripture. Recognizing how its intention is and ascertaining it is the treatise "The Great Vaibhasha," so they say that they accept it as a valid source like it and follow it, which is the Vaibhashika. Also, since treatises are made by people, it is possible that they have not treated their own discriminations with impartiality, so they cannot be regarded as valid. Therefore, they regard the sutras spoken by the Buddha, who has unobstructed eyes for all dharmas, as valid. Those who follow it are called Sautrantikas. Among them, first, the Vaibhashikas believe that the five objects of knowledge, etc., and the seven tenets are not correct. First, although there are many Vaibhashika schools, they mainly recognize seven: the five objects of knowledge, destruction is a separate entity, the three times are real, the inexpressible self, consciousness cannot know itself and its object, name and meaning are different, and non-depleting matter. First, all objects of knowledge are determined to be five things: form, mind, mental factors, non-associated formations, and unconditioned dharmas. Among them, the object of form refers to the nature of being able to become form. If classified, there are four causal forms and eleven resultant forms, totaling fifteen. As it says in the Abhidharmakosha: "Form is the five senses and the five objects, and non-manifestation." The four causal forms are earth, water, fire, and wind. The eleven resultant forms are: the five sense organs of eye, ear, nose, tongue, and body; the five objects of form, sound, smell, taste, and touch; and non-manifestation. It cannot be indicated and has no obstruction. In addition, for the state of being distracted by external objects and being without mental concentration, there will also be vows that continuously produce virtue, non-vows that continuously produce non-virtue, and intermediate situations where virtue and non-virtue continuously arise. As it says in the Abhidharmakosha: "In distraction and without mind, whatever is followed by virtue and non-virtue arises."