Tibetan
་ཐོབ་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དང༌། ཐ་མ་གྲོལ་བས་གཙུག་ཏོར་རྩེ་མོའི་ས་མཆོག་རྡོ་རྗེ་འཆང་འགྲུབ་པའོ། །ངེས་བརྗོད་རྩེ་མོ་ལས།རོ་མ་རྐྱང་མ་ཀུན་འདར་མ། །མདུད་པས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། །གྲོལ་བས་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ས་རྣམས་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་དུས། །གང་ཚེ་གོང་མའི་རྟོགས་པར་ཕྱིན་གྱུར་ཅིང༌། །སངས་རྒྱས་བར་དུ་བགྲོད་པ་དེ་དག་ལ། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ནོ། །ཉི་མ་ཤར་བ་ན་དེའི་འོད་ཟེར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ལྟར། ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ན་དེའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་བསླུ་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ། ། ད་ནི་ཚུལ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ས་ལམ་ཡོན་ཏན་དྲང་དོན་ཟེར། །ལ་ལ་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཡོན་ཏན་མེད། །ཡོད་དང་ཆ་གཉིས་འདོད་པ་རྨོངས་པའི་བློ། །རང་གི་ལྟ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་བྱས་ནས། །མ་ནོར་ཆོས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་འདི་སྤང༌། །ཡང་དག་པའི་ཆོས་དང་དེ་སྟོན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་མ་མཇལ་ཞིང༌། ཐོས་བསམ་གྱི་སྣང་བ་མེད་པས། བླུན་པོའི་ཆོས་དང་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟེན་ནས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་གདེང་བཅས་ཏེ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཟེར་ཞིང་འཁྲུལ་སྣང་སེམས་སུ་འདོད་པས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་སྟོང་ལྟའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བྱིས་པ་འབྲིད་པའི་དྲང་དོན་ཡིན་གྱིས། དོན་ལ་མེད་ཟེར་བ་དང༌། ལ་ལ་ན་རེ་རྟོགས་པ་ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་མཉམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་བསྒོམ་མེད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཡོན་ཏན་ས་ལམ་ནས་བཤད་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་མུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པའང༌། འཇིག་རྟེན་ན་ཉི་མ་མེད་ཅེས་པའམ། ཉི་མ་ཡོད་ཀྱང་འོད་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཉི་མ་གཉིས་ཆར་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །འདི་དག་གི་ལུགས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་དཔྱོད་ཡོད་ན་གོ་བས། བརྒལ་ལན་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། ལོག་པའི་ལམ་ལ་མཐའ་མེད་ཕྱིར། །དེ་དག་འདིར་ནི་སྤྲོ་བྱ་མིན། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡང་དག་གི་ཆོས་ཐོས་ན་ཁྲོ་བས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆགས་སྡང་གི་མེས། དགེ་བའི་ས་བོན་བསྲེགས་ནས་ངན་འགྲོར་ཡུན་རིང་དུ་འཁྱམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་ཡོད་ཅིང༌། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མི་དགའ་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་ཅིང༌། །གཉིས་སྤྱོད་ཞི་བར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་ནོར་མ་ནོར་དཔྱད་ནས་འདོར་ལེན་བྱེད་པ་ཙམ་ལས། མ་ནོར་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་ནོར་བ་ལ་སྡང་བློ་མི་བྱ་སྟེ། ཁྲོ་བའི་རྒྱུས་སྡིག་པ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ རོ། །ཆོས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དུས་ནོར་མ་ནོར་ཤེས་ནས་འཇུག་གི གཤེ་བས་བྱས་ན་སྒྲིབ་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པ་ལས། རང་ངམ་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དྲུག་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་ཐོས་ནས་ཆགས་བྱེད་ཅིང༌། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བ། །ང་རྒྱལ་རྒྱགས་པས་བཅོམ་ནས་ལོག་པ་ཡི། །ང་རྒྱལ་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་མྱོང༌། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ཀུན་ལའང༌། སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་བཟློག་ཐུབ་ན་བཟློག མི་ཐུབ་ན་མི་རྩོད་པར་ནམ་ཞིག་ལམ་ངན་འདི་ལས་ལོག་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བྱ་ཞིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཕྱོགས་ཞེན་མེད་པ་ལ་སེམས་བཞག་གོ །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་དག་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད། །གང་ལ་ཕྱོགས་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། ། ད་ནི་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་མཐུན་པར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་ནི་ལམ་བསྒོམས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་ཚོགས། །དབྱར་ཀའི་ལོ་ཐོག་བཞིན་དུ་རྣམ་འཕེལ་ཞིང༌། །ས་ལམ་བགྲོད་ནས་སངས་རྒྱས་འདོད་དེའི་ཕྱིར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནོར་བུ་དང་འདྲ་ཡང༌། །བེམ་པོའི་དཔེ་མིན་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ལས། ། མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ཁྱབ། །འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་པ་མཐུན་པར་གསུངས། །ས་ལམ་གོང་དུ་བགྲོད་པ་ལྟར། ཡོན་ཏན་ཡང་གོང་དུ་འཕེལ་ཏེ། དབྱར་གྱི་རྩྭ་ཤིང་ནགས་ཚལ་དང་ལོ་ཐོག་བཞིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་དུས། ནོར་བུ་བུམ་པ་དཔག་བསམ་ཤིང་གི་དཔེ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་ལ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་༼༡༽ནམ་མཁས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བའི་དཔེར་བཤད་ཀྱིས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྟོབས་བཅུ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང༌། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་དཔེར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། དེས་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་དབྱིངས་སུ་ཞི་ཡང༌། སྐུ་དང་སོ་སོ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་ཟླ་ལྟར་ལྷུ
Chinese
从获得到第十地之间，最终解脱而成就顶髻顶峰的殊胜之地金刚持。胜义谛顶峰中说：肉身单薄皆颤抖，结缚乃轮回之错觉，解脱即涅槃之智慧。如是次第获得诸地之时，何时到达更高之证悟，直至成佛之间行进的那些，这些功德犹如太阳和光芒。如太阳升起时，其光芒同时出现一样，获得地道之证悟，其断证之功德，如眼和神通般无欺地出现，此乃法性。现在驳斥其他宗派的邪见：有些人说地道功德是隐义，有些人认为获得证悟却没有功德，认为有和无两种情况是愚昧的，贪执自己的观点，诽谤无误之法，应舍弃。没有遇到真正的佛法和宣说佛法的具相善知识，没有闻思的显现，仅仅依靠愚人的法和上师，对什么也没有成就这一点充满自信，将现在的意识称为心，将错觉视为心，以此作为道路，执着于空见方面的人说，佛和菩萨的地道功德是引导孩童的隐义，实际上并不存在。还有些人认为，从第一地到第十地，获得平等四瑜伽的无修如河流般的证悟，但地道中所说的功德，有存在和不存在两种情况。这就像说世上没有太阳，或者说即使有太阳，也有发光和不发光的两种太阳一样。仅仅叙述这些宗派的观点，如果具有辨别力就能明白，无需辩驳，如《释量论》中说：因为邪道的边际无尽，所以不在此处展开。像这样的宗派，因为贪执恶见而诽谤正法，听到与此不符的正法时，会愤怒地邪见，以常断二见的边见，以及有身见的自性，被贪嗔之火烧毁善根，在恶趣中长期流浪
English
From obtaining to the tenth bhumi, ultimately liberation is achieved, and the supreme state of Vajradhara, the crown jewel, is accomplished. In the Definitive Utterance Peak it says: The flesh is thin, all tremble, The knot is the illusion of samsara, Liberation is the wisdom of nirvana. Thus, when the bhumis are obtained in sequence, When one has reached the realization of the higher, Those who proceed to Buddhahood, These qualities are like the sun and its rays. Just as when the sun rises, its rays appear simultaneously, When the realization of the bhumis and paths is obtained, its qualities of abandonment and realization, such as the eye and clairvoyance, arise infallibly, this is the nature of reality. Now, refuting the wrong views of other schools: Some say the qualities of the bhumis and paths are provisional meanings, Some think that even if realization is attained, there are no qualities, Believing that both existence and non-existence are foolish minds, Clinging and fixating on their own views, They abandon the faultless Dharma by slandering it. Without encountering the true Dharma and the qualified spiritual friends who teach it, Without the appearance of hearing and contemplation, Relying on the Dharma and teachers of fools, being confident only in the fact that nothing has been accomplished, Calling the present consciousness the mind, considering illusion as the mind, taking this as the path, and clinging to the aspect of emptiness, some say that the qualities of the bhumis and paths of Buddhas and Bodhisattvas are provisional meanings to entice children, and in reality, they do not exist. Others think that even if one attains the realization of the four equal yogas, like a river, without cultivation, from the first to the tenth bhumi, the qualities described in the bhumis and paths have both existence and non-existence. This is like saying that there is no sun in the world, or that even if there is a sun, there are two kinds of sun, one with light and one without light. Merely stating these schools' views, if one has discernment, one will understand, so there is no need to argue, as it says in the Pramanavarttika: Because the paths of error are endless, They are not elaborated here. Such a system is because of clinging to bad views and slandering the holy Dharma. When hearing the true Dharma that is not in accordance with it, one angrily holds wrong views, with the nature of clinging to extremes and the view of the aggregates, the fire of attachment and aversion burns the seeds of virtue, and one wanders in the lower realms for a long time.
Chinese
如《四百论》所说：如果对自己的宗派有执着，对其他宗派不喜悦，就不能获得寂灭涅槃，二取分别也不会寂静。因此，对于自性是错误还是非错误，仅仅是观察后取舍，不要对非错误产生贪执，对错误产生嗔恨，因为嗔恨是罪恶增长的原因。在抉择法义时，要知道什么是错误，什么是非错误，然后进行取舍。辱骂会造成很大的障碍，如十四根本堕罪中所说：自己或他人的宗派，诋毁佛法是第六条。以及《三摩地王经》中所说：有些人听闻此法后产生贪执，听闻非法后生起嗔恨，被我慢傲慢所摧毁而堕落，因我慢的势力而感受痛苦。因此，对于那些进入邪道的人，如果能够用慈悲心来扭转，就去扭转；如果不能扭转，就不要争论，而是要心想：愿他们何时能从这条邪道中解脱出来。并将心安住在一切法平等性、没有偏袒执着的状态中。《四百论》中说：具有无诤大自在的那些人，对他们来说根本没有宗派之分。对于没有宗派之分的人来说，哪里会有其他宗派呢？就像这样。现在是将具有地道功德的顺缘方面进行总结：在此，从修习道而来的功德，如夏季的庄稼般增长。因为要经历地道才能获得佛果，所以身和智慧虽然像如意宝一样，但不是物质的例子，而是从无分别任运自成中，遍及无边众生直至有顶天。这说明了经续的观点是一致的。就像地道不断向上提升一样，功德也越来越增长，就像夏天的草木森林和庄稼一样。最终成佛时，如意宝瓶和如意树的例子也没有分别，而是自然成就的身、智慧和事业的（1）以虚空遍布的众生之利益为例子来说明。而不是说各自自证智的十力，以及无缘大悲和慈爱等等没有例子的说法。因此，即使心和心所融入法界，身和各自自证智也像日月一样自然显现
English
As stated in the Four Hundred Verses: If one is attached to one's own side and dislikes the side of others, one will not attain nirvana, and dualistic actions will not be pacified. Therefore, regarding whether something is naturally mistaken or not, one should merely examine and then accept or reject it. One should not be attached to what is not mistaken or hate what is mistaken, because anger is the cause of increasing sin. When determining the meaning of the Dharma, one should know what is mistaken and what is not mistaken, and then engage accordingly. Scolding causes great obscurations, as stated in the Fourteenth Root Downfall: Criticizing the tenets of oneself or others is the sixth. And as stated in the King of Samadhi Sutra: Those who, having heard this Dharma, become attached to it, and having heard what is not Dharma, become angry, being overcome by pride and arrogance, fall into error, and experience suffering due to the power of pride. Therefore, for all those who have entered the wrong path as described, if it is possible to turn them back with compassion, then do so. If it is not possible, do not argue, but think: May they one day turn away from this wrong path. And keep the mind in a state of equanimity of all dharmas, without partiality or attachment. As stated in the Four Hundred Verses: Those who possess the great nature of non-contention have no factions at all. For those who have no factions, where would other factions be? Like that. Now, to summarize the meaning in a way that is consistent with the qualities of the grounds and paths: Here, the accumulation of qualities comes from meditating on the path, increasing like summer crops. Because one desires enlightenment by traversing the grounds and paths, although the body and wisdom are like wish-fulfilling jewels, they are not material examples, but from non-conceptual spontaneous accomplishment, they pervade limitless beings up to the peak of existence. This explains that the views of the sutras and tantras are consistent. Just as the grounds and paths progress upwards, so too do the qualities increase, like summer grasses, trees, forests, and crops. At the time of ultimate Buddhahood, the examples of the wish-fulfilling vase and the wish-fulfilling tree are also without conceptualization, but the spontaneously accomplished body, wisdom, and activity (1) are explained as examples of the benefit of sentient beings pervading space. It is not that the ten powers of one's own self-aware wisdom, and the compassion without object, and loving-kindness, etc., are said to be without examples. Therefore, even though mind and mental factors dissolve into the dharmadhatu, the body and individual self-aware wisdom naturally appear like the sun and moon.