Tibetan
་མེད་ཡིན་ན། ཡུལ་གཅིག་ན་ཡོད་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་དང༌། དུས་གཅིག་ན་ཡོད་པ་ལྟར་དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་བུམ་པར་༼༡༽ཡོད་པ་ལྟར་སྣམ་བུར་ཡང་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་རྟོག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ལྟོས་པ་ཚང་མ་ཚང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ནི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་ཡུལ་དེར་བཞག་པ་དང་གཞན་དུ་བསལ་བ་ཡོད་པ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེ་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པས་ལོ་ཐོག་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལ་རྒྱུ་སོ་ནམ་ལ་འབད་ཀྱང་སྟོན་ཐོག་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ཚེ་མཐའ་དག་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །འབྲས་འབྱུང་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་ས་བོན་ལ་སོགས་ནི། ། བརྒྱ་ཕྲག་དག་གི་སྒོ་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དུ་བ་མེ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དབྱུ་གུ་བསྣུན་པ་ལས་རྔ་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཉིད་མཐོང་བས་ན། རྒྱུ་མེད་ཁེགས་པས་བརྩད་མི་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པའོ་ཞེས་སྨྲར་མི་རུང་སྟེ།ལྕེ་དང་རྐན་མ་ཕྲད་པ་ལས་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚིག་མི་འབྱུང་བས་འདི་ནི་རང་ཚིག་གིས་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ།ཚིག་གི་ཕ་རོལ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཉི་མར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཤར་འོང་བ་དང༌། ཆུར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཐུར་དུ་འབབ་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་ཆོས་འགལ་བས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ། །རྣོ་བ་དག་ལ་རྒྱུ་མེད་པ། །དེས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །ཞེས་ནི་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གང་ཞིག་སྐྱེ་ན་གང་སྐྱེ་བ། །གང་ཞིག་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་ནི་དེ་རྒྱུར་རབ་བསྟན་པ། །དེ་དག་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད། །ཅེས་སོ། །སྤྲིན་ཡང་ས་ཆུའི་རླངས་པ་རླུང་གིས་བཏེག་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེ
Chinese
如果无因，就像在一个地方存在一样在所有地方存在，像在一个时间存在一样在任何时间都存在，就像瓶子的形状༼༡༽存在于毛毯中一样，或者会变成无分别，因为所有依赖都没有差别。依赖于条件是可以的，因为瓶子放在那个地方和移到其他地方是可以的。量释中说：无因不依赖于其他，所以会变成常有或常无。有些事物的产生是依赖于条件的。如此说。第二，因为通过农业等来获得庄稼果实，所以努力会中断，因为没有原因。没有原因，即使努力从事农业，也不会产生秋收的果实。入行论中说：如果仅仅因为无因而产生某些事物，那么一切都会永远从一切事物中产生，为了产生果实，这个世界的种子等也不会通过成百上千的方式来收集。如此说。第三，因为看到烟从火中产生，幼苗从种子中产生，敲击手杖产生鼓声，所以无因已经被否定，不需要争论。第四，不能说一切都是无因的，因为舌头和上颚不接触就不会产生“无因”这个词，所以这也被自己的话语所否定。第五，说无因会变得没有意义，因为无法使词语在对方心中产生理解。没有成立的例子是：太阳升起的因是太阳本身，水向下流的因是水本身，因为在一个事物上，部分作为生者和所生者是不可能的，因为依赖于一个因，生与不生的法相违背，所以会变成不同的事物。释量论中说：就像荆棘等，有些锐利的东西没有原因，因此有些人说它们是无因的。什么产生，什么被产生，什么变化，什么被变化，那被很好地显示为那个的因，那些也存在于那些之中。如此说。云也是被风吹起的水汽，世界
English
If there is no cause, it would exist in all places as it exists in one place, and it would exist at all times as it exists at one time, just as the shape of a pot exists in a blanket ༼༡༽, or it would become undifferentiated, because all dependencies would be without distinction. It is permissible to depend on conditions, because it is permissible for a pot to be placed in that place and moved to another place. The Pramāṇaviniścaya says: Because there is no cause and it does not depend on others, it will become either permanent or non-existent. Some things arise from dependence on conditions. So it is said. Secondly, because efforts to obtain crops and fruits through agriculture and the like would be interrupted, because there is no cause. Without a cause, even if one strives in agriculture, the fruit of the harvest will not arise. The Bodhicaryāvatāra says: If some things arise merely from no cause, then everything would always arise from everything, and for the sake of producing fruit, the seeds and so forth of this world would not be collected through hundreds of thousands of means. So it is said. Thirdly, since it is seen that smoke arises from fire, sprouts arise from seeds, and the sound of a drum arises from striking a stick, the absence of a cause has been refuted, so there is no need to argue. Fourthly, it is not permissible to say that everything is without cause, because the word "without cause" does not arise without the tongue and palate touching, so this is also refuted by one's own words. Fifthly, saying that there is no cause would become meaningless, because it is impossible for the words to generate understanding in the other person. The example that is not established is: the cause of the sun rising is the sun itself, and the cause of water flowing downwards is the water itself, because it is impossible for parts to be both the producer and the produced in one substance, because depending on one cause, the qualities of being produced and not produced contradict each other, so they would become different substances. The Pramāṇavārttika says: Just as thorns and so forth, some sharp things have no cause, therefore some say that they are without cause. Whatever arises, whatever is produced, whatever changes, whatever is transformed, that is well shown as the cause of that, and those also exist in those. So it is said. Clouds are also water vapor lifted by the wind, and the world
Tibetan
ན་ཆགས་པའང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་གཞན་ནས་རླུང་གིས་ཁྱེར་ནས་འདིར་འོངས་ཏེ་ཆེར་མཆེད་ནས་ཆར་དུ་བབ་པ་ལ་སོགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་འགའ་ཞིག་སྲིད་དམ་ཅེ་ན། མི་སྲིད་དེ་དུ་བ་མེ་ལས་སྐྱེ་བར་ལྐོག་ན་རྒྱུ་ཡོད་༼༡༽ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའོ། །དེས་ན་སྐྱེས་དུས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གཞུང་དང་འགལ་བ་ནི། རྒྱལ་བྱེད་ལས། འདིར་ནི་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་དག །ཆུད་ཟ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་སྤོང་མདུང་གི་བུ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ། དོན་མི་རིག་པར་ཐལ་བ། བློ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་རིག་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། རང་རིག་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་ན། རང་མ་རིག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱིས་རང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། རྣམ་ཤེས་བེམ་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བེམ་མིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་བདག་ཉིད་རིག་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་རང་མི་རིག་ན་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཤེས་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་གཏན་མི་རིག་པར་ཐལ་ཏེ་རང་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ལ་མིག་ཤེས་ཉིད་ཡོད་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ ན། །དོན་མཐོང་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་གོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། མཐར་གྲུབ་མི་གྲུབ་ཏུ་མི་འཐད་པ་དང༌། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་རིག་བྱེད་གྲུབ་ན་མིག་ཤེས་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་ཤིང༌། མ་གྲུབ་ན་བུམ་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གཅིག་ལ་གྲུབ་ན་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཕྱི་མས་གྲུབ་ན་བུམ་པ་ཡོད་དུས་ན་མ་གྲུབ་ལ། ཕྱིས་མེད་དུས་གྲུབ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ་དུས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །ཚོར་བ་དེ་ཡིས་མཐོང་མ་ཡིན། །སྔར་དང་ཕྱི་མར་སྐྱེས་པས་ཀྱང
Chinese
而且凝结成云等的因，是从其他世界被风吹到这里，然后蔓延开来变成雨降落等等。这一切都是由共同的业因所成就的。《俱舍论》中说：“业生世间种种别。”如果问：有没有一些未见的无因之物存在呢？答：不存在。就像烟从火中产生，虽然暗地里有因，但果却明显可见，所以一切事物都是从因产生的。因此，出生时的所有因果，都像错觉和梦境一样，如果加以分析，就会知道它们没有自性。这与自宗相违背。《释量论》中说：“于此处善与非善，自己所作之业皆不坏，是故当舍罪恶矛之子。”这样说的缘故。以智慧破斥自无明有三种：成为非智慧的过失，成为不识对境的过失，成为心识错乱的过失。第一种，因为是自证智慧的自性，并且是自证智慧的阶段，所以，仅仅从自无明中返回，就会变成自证。《中观庄严论》中说：“从识蕴的自性中，返回而极生起，凡不是蕴的自性，那在这里就被称为自性智。”因此，如果自不证知，就会成为连智慧都不是的过失，因为远离了智慧的遍及性。第二种，那个智慧会成为永远不识对境的过失，因为自不证知的缘故。也就是说，瓶子由眼识来成立，就必须成立眼识本身存在。在《释量论》中说：“若非现量之所缘，见义极成终不成。”如果说由其他智慧来证知，那也是不行的。因为最终成立与不成立都不合理，同时与不同时也不合理。最终，如果证知者成立，就与眼识具有相同的理由，如果不成立，那么瓶子就永远不会成立。如果同时成立，就会成为多体性的过失。如果由后来的证知者成立，那么在瓶子存在的时候没有成立，后来在不存在的时候成立，就会成为颠倒成立的过失，因为时间相违背的缘故。《入行论》中说：“心与俱生故，感觉不能见，先与后生亦
English
Moreover, the causes such as clouds are carried by the wind from other worlds to here, and then spread out and fall as rain, etc. All of this is accomplished by the common karmic cause. The Treasury of Knowledge says: "Karma gives rise to various kinds of worlds." If asked: Are there some unseen things without cause? Answer: No. Just like smoke arises from fire, although there is a cause hidden, the result is clearly visible, so all things arise from cause. Therefore, all causes and effects at the time of birth are like illusions and dreams. If analyzed, it will be known that they have no self-nature. This contradicts the self-system. The Garland of Victory says: "Here, the virtuous and non-virtuous, the deeds done by oneself will not be destroyed. Therefore, abandon the sins, son of the spear." That's why it is said. There are three ways to refute self-ignorance with wisdom: the fault of becoming non-wisdom, the fault of not recognizing the object, and the fault of mental confusion. The first is because it is the nature of self-awareness and the stage of self-awareness, so just by returning from self-ignorance, it will become self-awareness. The Ornament of the Middle Way says: "From the nature of the consciousness aggregate, returning and extremely arising, whatever is not the nature of the aggregate, that here is called self-nature wisdom." Therefore, if one does not know oneself, it will become the fault of not even being wisdom, because it is separated from the pervasiveness of wisdom. The second is that that wisdom will become the fault of never recognizing the object, because of self-ignorance. That is to say, for a pot to be established by eye consciousness, it must be established that eye consciousness itself exists. The Compendium of Valid Cognition says: "If the object is not directly perceived, it will never be possible to fully establish the meaning." If you say that it is known by other wisdom, that is also not possible. Because it is not reasonable for it to be ultimately established or not established, and it is not reasonable for it to be simultaneous or not simultaneous. Ultimately, if the knower is established, it has the same reason as eye consciousness, and if it is not established, then the pot will never be established. If it is established at the same time, it will become the fault of being multiple entities. If it is established by a later knower, then it is not established when the pot exists, and later it is established when it does not exist, which would be the fault of being established in reverse, because the times are contradictory. The Guide to the Bodhisattva's Way of Life says: "Because it arises simultaneously with the mind, feeling cannot see it, arising before and after also