Tibetan
ལུས་ཀྱི་བློ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། སྡང་བ་དང༌། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། འབད་རྩོལ་དང༌། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་སོ། །ཡུལ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན། རོ་ཆུའི་ཡོན་ཏན། རེག་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་ནོ། །སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་ལས། རླུང་རློན་པས་གཡོགས་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུས་ཨོཾ་བརྗོད་དུས་རླུང་དེ་བསལ་ནས་ཐོས་ཤིང༌། བཤོལ་ན་རླུང་ཤུལ་དུ་ནུབ་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ།བརྐྱང་བ་དང༌། བསྐུམ་པ་དང༌། འདེགས་པ་དང༌། འཇོག་པ་དང༌། འགྲོ་ བའོ། །སྤྱི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང༌། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱིའོ། །ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་གྱི་སྤྱི་དང༌། སྤྱི་ཆུང་ངུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱི་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པུའོ། །དཔེར་ན་བུམ་པས་རང་གི་བྱེ་བྲག་གསེར་བུམ་དང༌། རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། གསེར་བུམ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡོད་ན། བུམ་པ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་དེ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་པ་དེ་རྣམས་གྲུབ་ནས་མ་རླག་གི་བར་དུ་ཡོད་པས་སོ། །ཁྱབ་ཅིང་རྟག་པ་དེས་ན་༼༡༽གཅིག་པུར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཟེགས་ཟན་གྱི་སློབ་མ་བཻ་ལུ་༼༢༽ཀ་ནི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དབང་ཕྱུག་ལ་ཆོས་ཅན་ལུས་ཡོད་པ་དང༌། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ནི་སྤྱི་ཡོད་དེ། ཁྱབ་བྱེད་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ལ། རིག་པ་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་བཻ༌། ར་༼༣༽ནི། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མེད་དེ།སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་རྣམས་མ་འདྲེས་པ་སྟེ་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་བཞིན་ནོ། །འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དང༌། ཐ་མི་དད་གཉིས་ལས། ཐ་དད་ནི་མགོ་ལ་རྭ་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱི་འདུ་བ་ནི། དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་འདུ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་པོ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་གྲོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་མོད་ཀྱི། །ཐ་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡིས། །མི་དེ་ཐ་མར་ཐར་པར་འགྱུར། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤངས་ན་དྲི་མེད་པའི། །ཡོངས་སུ་དག་པ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ། །བློ་སོགས་བདག་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་པ་ཡིས་བཅད་པར་ ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན། བདག་དེ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དུ་མ་མིན། །གཅིག་མིན་ཕྲ་མིན་ཆེན་པོ་མིན། །འདི་ནི་རྟག་མིན་མི་རྟག་མིན། །བདག་མིན་གཞན་མིན་མིན་དེ་ཉིད། །ཅེས་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཚད་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་འགལ་ཏེ། རྟགས་དེ་དག་ལ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པས་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པས་བྱེད་པོར་མེད་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཁེགས་སོ། ། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང༌། རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང༌། སྤྱི་བྱེ་བྲག་འདུ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་ཐུབ་པས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཚངས་དང་དབང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དང༌། །དྲག་སོགས་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་མཛད་ནས། ། འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་གར་མཛད། ། ཅེས་པས་སོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོར་བརྟགས་པའི་དབང་ཕྱུག་བློས་བཀོད་པ་དེ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་ལྔ་སྟེ། རྟག་པ། གཅིག་པུ། བྱེད་པ་པོ། ལྷས་བསྡུས་པ། མཆོད་པར་འོས་པ་དགག་པའི་ཚུལ་ ལོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ་དོན་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པུར་མི་རུང་སྟེ་ཡན་ལག་ཅན་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང༌། ཅིག་ཆར་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང༌། རང་དང་མཚུངས་པ་དང༌། མཆོད་པ་དོན་མེད་ པའོ། །དང་པོ་ནི་དུ་བ་མེའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མཐོང་གི དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བས་ཁེགས་སོ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་སོ་ཞེ་ནའང༌། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་པ་ཉིད་དེ། དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱང་བྱས་པར་ཐལ་ལ། འདོད་ན་མ་བྱས་པར་གསལ་ལོ།
Chinese
身体的智慧和，快乐和，痛苦和，欲望和，憎恨和，非正法和，正法和，努力和，造作的力量。对境五种，即：色是火的特性，声是虚空的特性，香是地的特性，味是水的特性，触是风的特性。声音恒常存在于虚空之中，但因潮湿的风覆盖而听不见。当人念诵嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）时，风被清除就能听见，停止念诵时，风回到原位就听不见了。业有五种，即：伸展和，收缩和，举起和，放下和，行走。共有两种，即：普遍的和，有限制的共性。普遍的共性是指存在于一切所知事物中的“存在”本身，因此是普遍的。第二种分为：中间的共性和，小的共性两种。第一种比如，所有瓶子都被称为“瓶子”而具有普遍性。第二种比如，所有肢体都被称为“身体”而具有普遍性。这些共性也具有三种特征：普遍性，恒常性和，唯一性。例如，瓶子普遍存在于其自身的差别，如金瓶和，陶瓶等之中。凡是有金瓶等，就必然有瓶子存在，因此具有普遍性。恒常性是指这些显现的差别从产生到消失之间一直存在。普遍且恒常，因此也成立唯一性。对此，胜论派的弟子吠卢迦认为，共性存在于没有显现的空性之中。他说，自在天具有身体，并且在没有显现的空性中存在共性，因为它是普遍且恒常的。而理性的导师吠罗则说：在没有显现的空性中，没有共性，因为它不能被观察到。差别是指显现的事物不相混合，如瓶子和柱子。聚合分为相异和，不相异两种。相异的聚合就像头上长两个角。不相异的聚合就像海螺具有白色和圆形。通过智慧获得解脱是指：了解这六种意义后进行禅修就能获得解脱。轮回虽然没有开始，但并非没有终结。通过了解它本身，这个人最终会获得解脱。如果舍弃身体和意的一切分别念，就能到达无垢的，完全清净的境界。
English
The intelligence of the body, and pleasure, and pain, and desire, and hatred, and non-dharma, and dharma, and effort, and the power of conditioning. The five objects are: form is the quality of fire, sound is the quality of space, smell is the quality of earth, taste is the quality of water, and touch is the quality of wind. Sound always exists in space, but it is not heard because it is covered by moist wind. When a person recites Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om), the wind is cleared and it is heard, and when the recitation stops, the wind returns to its place and it is not heard. There are five actions: stretching, contracting, lifting, placing, and walking. There are two kinds of generality: pervasive and limited generality. Pervasive generality is pervasive because it exists in all knowable things. The second is divided into: intermediate generality and small generality. The first is like the generality of all pots being called "pot." The second is like the generality of all limbs being called "body." These generalities also have three characteristics: pervasiveness, permanence, and uniqueness. For example, a pot pervades its own distinctions, such as gold pots and clay pots. Wherever there are gold pots, there must be pots, so it is pervasive. Permanence means that these distinct appearances exist from the time they are produced until they are destroyed. Because it is pervasive and permanent, it is also established as unique. On this, the student of the Vaiseṣika school, Vālukā, believes that generality exists in the emptiness where there is no appearance. He says that Īśvara has a body, and that generality exists in the emptiness where there is no appearance, because it is pervasive and permanent. But the rational teacher Vaira says: In the emptiness where there is no appearance, there is no generality, because it cannot be observed. Distinction means that the appearances are not mixed, like a pot and a pillar. Aggregation is divided into different and non-different. Different aggregation is like having two horns on the head. Non-different aggregation is like a conch shell having whiteness and roundness. Liberation through knowledge means that liberation is attained by knowing these six meanings and meditating on them. Although samsara has no beginning, it is not without end. By knowing it itself, that person will ultimately be liberated. If all the conceptual thoughts of body and mind are abandoned, one will go to the stainless, completely pure realm.
Chinese
如柴薪燃尽之火一般。（认为）智慧等自我具有功德，从根拔除的瑜伽士，心中安住“我”者，被胜论派所知。如是说。又，在解脱的境地中，此自我存在于远离有无、常断一切边际的状态中。非有非无亦非二者，非一非微亦非大。此非恒常亦非常断，非我非他即是彼。如是主张。对此的驳斥有三：无成立之因，有损害之因，以及知识不能解脱。第一，以衡量确定的理由来成立自在天是常恒的，这是相违的，因为这些理由遍及于自在天常恒所未造作的事物。因为自在天不恒常，所以任何时候都不存在，因此不是作者。自在天造作的事物，被能见而未见的理由所否定。有损害之因有五：对自在天、物质、 गुण（梵文天城体，guna，梵文罗马拟音，guna，功德）、业，以及总别和合的否定。第一，世间存在的由能仁（释迦牟尼佛）所预言的，那不是否定，因为是未来的佛陀。化身之神也不是，如《菩提心释》中所说：梵天、帝释、遍入天，以及忿怒等化现为形象，以调伏众生的行为，具大悲者作舞。如是说。此处，对于并非一切作者却被认为是作者的自在天，以臆造的方式来遮破，有五种方式：常恒、唯一、作者、天所摄、应供养的遮破方式。第一，不能是常恒的，因为会陷入无作用。不能是唯一的，因为不是各部分聚集而成。对于作者的遮破有五：见到从因产生，陷入恒常产生，陷入同时产生，与自己相同，以及供养无意义。第一，见到烟从火的集合产生，而未见自在天造作，因此被从因产生所否定。如果说从因产生是自在天所造作的，那么仍然是被能见而未见的理由所否定。如果自在天是一切的作者，那么自在天本身也会陷入被造作，如果承认，那么未被造作就显而易见了。
English
Like a fire that has consumed its fuel. (Those who think) that the self, such as intelligence, possesses qualities, the yogi who has uprooted (afflictions), the one who dwells in the mind as "self," is known by the Vaisheshika school. It is said. Moreover, in the state of liberation, that self exists in a state free from all extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation. Not existence, not non-existence, nor both; not one, not subtle, nor great. This is not permanent, nor impermanent; not self, not other, it is that itself. As they assert. There are three refutations to this: no proof, existing harm, and not being liberated by knowledge. First, it is contradictory to prove that Ishvara is eternal with a definite sign, because those signs are pervaded by things not made by the eternal Ishvara. Because Ishvara is impermanent, he never exists, therefore he is not the maker. Things made by Ishvara are negated by the reason of being visible but not seen. There are five harms: the negation of Ishvara, substance, guna (藏文，梵文天城体，guna，梵文罗马拟音，guna，quality), action, and generality and particularity combined. First, that which exists in the world and was prophesied by the Thuba (Shakyamuni Buddha) is not a negation, because it is the future Buddha. The emanated gods are also not, as it is said in the Bodhicitta Explanation: Brahma, Indra, Vishnu, and wrathful ones, etc., transform into forms, with the activity of taming beings, the compassionate one dances. It is said. Here, for Ishvara, who is not the maker of all but is considered the maker, there are five ways to refute the fabricated Ishvara: the ways of refuting permanence, oneness, maker, being included by gods, and being worthy of offering. First, it cannot be permanent, because it would fall into being without function. It cannot be one, because it is not an assembly of parts. There are five refutations of the maker: seeing arising from cause, falling into constant arising, falling into simultaneous arising, being the same as oneself, and offering being meaningless. First, it is seen that smoke arises from a collection of fire, but it is not seen that Ishvara makes it, therefore it is negated by arising from cause. If it is said that arising from cause is made by Ishvara, then it is still negated by the reason of being visible but not seen. If Ishvara is the maker of all, then Ishvara himself would fall into being made, and if admitted, then being unmade is obvious.