Tibetan
་ལ་བུམ་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་ན་ཁམ་ཕོར་བྱས་ཀྱང་བུམ་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་ལོ། །འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བ་ནི། ལྕགས་གཅིག་ལ་ཚ་གྲང་དང༌། མདའ་གཅིག་ལ་འགྲོ་སྡོད་དང༌། ཐལ་མོའི་འདུ་འབྲལ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་ཚང་བ་དང༌། བག་ཟན་ལ་གཟུགས་བརྙན་བྱེད་པའི་ཚེ་སེང་གེ་དང་རུས་སྦལ་ལ་སོགས་པ་བྱར་རུང་ངོ་ཅོག་ཡོད་པ་རྒྱུ་དེ་ལ་གཟུགས་དེ་དག་དངོས་སུ་ཚང་བར་ཐལ་ལོ། ། འདོད་ན་མི་འདུག་པས་དངོས་སུ་བསལ་ལ། རིགས་མི་མཐུན་གོ་ས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུ་གཅིག་ལ་ཚང་དུ་མི་རུང་བས་ཀྱང་བསལ་ལོ། །འོ་ན་སྐྲའི་ཁྱོན་ཙམ་ལ་འགྲོ་བ་དུ་མ་གནས་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་ལ་མེད་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པས་མི་མཚུངས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་འགྱུར། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མི་རུང་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ་བ་ནི། བུད་ཤིང་ཁུར་དུས་ལུས་ཚིག་པའམ། ཟན་ཟ་བའི་ཚེ་མི་གཙང་བ་ཟ་བའམ། རས་བལ་གྱི་ཚེ་གོས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་ན། །ཟན་ཟ་མི་གཙང་ཟ་བར་འགྱུར། །རས་ཀྱི་རིན་གྱིས་རས་བལ་གྱི། །ས་བོན་ཉོས་ལ་བགོ་བར་གྱིས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུའི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བ་ནི། སྣལ་མ་རེ་རེ་དང༌། ཐགས་ཆ་རེ་རེ་དང༌། ཐག་༼༡༽པའི་སོར་མོ་རེ་རེ་ལ་སྣམ་བུ་རེ་རེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་ཡོད་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་མེད་དོ་ཞེ་ནའང༌། མེད་པ་ལས་འབྱུང་དུ་རུང་བ་༼༢༽མི་རུང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཐལ་བ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རེས་འགའ་ཕན་འདོགས་ཏེ་ལམ་གྱིས་རྟེན་པ་དང༌། ཆུས་ཚད་པ་སེལ་བ་དང༌། སྒྲོན་མས་མུན་པ་སེལ་བ་བཞིན་ ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩྭ་ཉག་མ་གཅིག་གི་རྩེ་ན་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྩྭ་མཆོག་སྟེང་ན་གླང་ཆེན་བརྒྱ། །སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་ཡོད་དོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཅན་ཕྱུགས་ལས་གཞན། །ངོ་ཚ་བཅས་པ་སུ་ཞིག་བརྗོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །གསལ་མི་གསལ་བརྟག་པ་མཚུངས་པ་ནི། བུམ་པའི་དབྱིབས་སྔར་མེད་པའང་སྐྱེར་མི་རུང་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་སྔར་མེད་པའང་སྐྱེ་བར་ཅི་སྟེ་རུང༌། དེ་ནི་ངོ་བོ་ལས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་མེད་ན་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཡང་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། གསལ་མི་གསལ་ཡང་ཆོས་འགལ་བས་གཅིག་ཏུ
Chinese
如果瓶子仅仅存在于自身，那么即使做成碗，也必然还是瓶子，等等。陷入矛盾集合的过失是：一个铁块同时具有冷热，一支箭同时具有行止，手掌的同时张合等等都同时具备。在制作面团的影像时，狮子和乌龟等等所有可以制作的形象，都必然真实地存在于那个原因之中。如果承认这一点，那是不可能的，因此实际上被否定了。由于不同种类的事物不能在同一个位置，因此也不能在一个原因中同时存在，所以也被否定了。如果有人问：难道不是说在一根头发的范围内存在着许多众生吗？那些是事物不存在的错觉，因此不能相提并论。如龙树菩萨所说：对于谁，空性是可能的，对于他，一切都是可能的。对于谁，空性是不可能的，对于他，一切都是不可能的。就像这样。陷入产生结果的行为的过失是：背柴的时候身体被烧着，或者吃食物的时候吃到不干净的东西，或者在棉花的时候就变成衣服。如《入行论》所说：如果结果存在于原因中，那么吃食物就变成吃不干净的东西。用棉花的价钱买棉花的种子来穿。就像这样。陷入与原因数量相同的果的过失是：每一根线，每一个织布机部件，每一个织布工的手指，都应该有一块布，因为不是从无中产生的。如果有人说：原因中存在，但缘中不存在。那么，从无中产生是可能还是不可能，两者是相同的。陷入一切都是一切事物的过失是：一切事物有时也会互相帮助，例如道路可以依靠，水可以消除炎热，灯可以消除黑暗，就像这样。因此，一根草的顶端应该存在一百头大象等等。如《释量论》所说：在最好的草上有一百头大象，以前没有见过，现在有了。像这样，除了数论派之外，谁还会说出如此厚颜无耻的话呢？就像这样。明与不明的考察相同是：如果瓶子的形状以前不存在也不能产生，那么瓶子的明亮以前不存在，怎么能产生呢？那不是从本体中变得明亮的，如果本体不存在，那么变化的所依也没有了。如果有人说：明与不明也是相违的法，因此不能
English
If a vase exists only in itself, then even if it is made into a bowl, it must still be a vase, and so on. The fault of falling into contradictory aggregates is: one piece of iron having both hot and cold, one arrow having both going and stopping, the simultaneous opening and closing of the palm, and so on, all being complete at once. When making an image of dough, all possible images such as lions and turtles must actually be present in that cause. If this is admitted, it is impossible, so it is actually negated. Since things of different kinds cannot exist in the same place, they also cannot exist simultaneously in one cause, so it is also negated. If someone asks: Isn't it said that many beings dwell within the space of a hair? Those are illusions that do not exist in reality, so they cannot be compared. As Nagarjuna said: For whom emptiness is possible, for him everything is possible. For whom emptiness is impossible, for him everything is impossible. Like that. The fault of falling into the action of producing results is: the body being burned when carrying firewood, or eating unclean things when eating food, or becoming clothes when it is cotton. As it says in the "Entering the Middle Way": If the result exists in the cause, then eating food becomes eating unclean things. Buy cotton seeds with the price of cotton and wear them. Like that. The fault of falling into results equal to the number of causes is: each thread, each part of the loom, each finger of the weaver should have a piece of cloth, because it is not produced from nothing. If someone says: It exists in the cause, but not in the condition. Then, whether it is possible or impossible to arise from nothing is the same. The fault of falling into everything being the thing of everything is: all things sometimes help each other, for example, the road can be relied upon, water can relieve heat, and lamps can dispel darkness, like that. Therefore, there should be a hundred elephants and so on on the tip of a single blade of grass. As it says in the "Pramāṇavārttika": On the best grass there are a hundred elephants, not seen before, now there are. Like that, who besides the Samkhyas would say such shameless words? Like that. The examination of clarity and non-clarity being the same is: If the shape of the vase, which did not exist before, cannot be produced, then how can the clarity of the vase, which did not exist before, be produced? That is not becoming clear from the essence, and if the essence does not exist, then there is no basis for change. If someone says: Clarity and non-clarity are also contradictory dharmas, so they cannot be