Tibetan
ག་བཞིན་ནོ། ། བདེ་སྡུག་གཏི་མུག་ཙམ་ལས་གཙོ་བོའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅིང༌། གཙོ་བོའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་སྡུག་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་ནུས་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་བདག་ཀྱང་ཤེས་བྱར་མཚུངས་པ་དང༌། ཝ་དང་སེང་གེ་ཡང་སྲོག་ཆགས་སུ་མཚུངས་པས་སོ། །དེ་དག་གཙོ་བོར་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་ལ། བསྐྱེད་པས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་འགལ་བའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགགས་པས་སྐྱེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་པས་ནི་བདག་མི་འགྲུབ་སྟེ། བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཅེས་པས་བསྒྲུབས་ན་ནི་འགལ་ཏེ། འདུས་པ་ཙམ་ལས་རྟག་པའི་དོན་མི་བྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་དྲུག་སྟཻ། སྣ་ཚོགས་པའི་གཙོ་བོ་༼༡༽དང༌། རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་དང༌། བདག་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་ལྐོག་གྱུར་དང༌། སེམས་ལྐོག་གྱུར་དང༌། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབད་པ་དོན་མེད། གསུམ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང༌། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཟས་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང༌། ལམ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། བཀྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་དུ་གྱུར་པ་རགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་༼༢༽པ་ལྟར། བདེ་བ་རགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དེ་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་རགས་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན། །ཅི་སྟེ་རབ་དགའ་ལ་མི་གནོད། ། རགས་པ་དོར་ནས་ཕྲར་གྱུར་པ། །ཕྲ་རགས་དེ་དག་མི་རྟག་ཉིད། ། སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཟིལ་མནན་༼༣༽ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་མྱོང་མ་ཡིན་ན། །གང་ཞིག་ཉམས་མྱོང་བདག་ཉིད་མིན། །དེ་ནི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བདེ་སྡུག་བར་མའི་སེམས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་མི་རུང་སྟེ། སེམས་༼༡༽པ་དང་གདུང་བ་གཉིས་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་འདི་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། གཅིག་ལ་དུ་མར་སྣང་བའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ། མ་འཁྲུལ་ན་དུ་མར་དངོས་སུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་དུ་མར་སྣང་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཉམས་སོ། །འཁྲུལ་ན་དེའི་ཡུལ་དངོས་མེད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཙམ་མེད་པས་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །རང་གི་སྡེ་པར་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དུ་མར་སྣང་ཡང་སེམས་སུ་བདེན་ཏེ་རོ་གཅིག་ཅེས་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁེགས་པ་ཉིད་ དོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་མི་འཐད་པ། དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། མཐོང་བར་ཐལ་བ། རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བ། འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བ། འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ་བ། རྒྱུའི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཐལ་བ། གསལ་མི་གསལ་བརྟགས་པ་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉུངས་ཞི་ལ་ཉུངས་རྡོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། ཁྱབ་པ་མེད་དེ་མི་གསལ་བས་སོ་ཞེ་ན། ད་ལྟ་ཡོད་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་མཐོང་བ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་གསལ་མི་གསལ་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གསལ་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་ལས་ཀྱང༌། རིང་བ་དང་ཉེ་བར་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་དང་གོ་གཅིག་པས་སོ། །དབང་པོ་ཉམས་པ་དང༌། བསྒྲིབ་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་མཐོང་བས་སོ། ། ཡིད་མེད་པར་མི་རུང་སྟེ།འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་ལ་བློ་གཏད་པས་སོ། །ཕྲ་བས་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་བས་རགས་པས་སོ། །འདྲེས་པར་མི་རུང་སྟེ། ཆུང་ངུའི་གོར་ཆེན་པོ་མི་ཤོང་ལ་ཆ་གཅིག་འདྲེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཞན་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱིར་མི་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཁེགས་ན་ལྷ་དང་དམྱལ་བ་སོགས་ཁེགས་པས་རྒྱང་འཕེན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། མི་ཁེགས་ན་གྲངས་ཅན་པའི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མི་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་སྣང་རུང་ཡིན་མིན་གཉིས་ལས། སྣང་རུང་རྣམས་མི་དམིགས་པས་ཁེགས་ལ། མི་རུང་བ་མི་ཁེགས་པས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དུས་སྣང་བ་གསུམ་གྱིས་བསྐལ་པ་ནི་སྣང་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་བུམ་པ་དང༌། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་སྤྲིན་དང༌། ཤ་ཟ་དག་བཞིན་ ནོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་མ་བསྐལ་པ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཉི་ཟླ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་སྣང་དགོས་ལ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལམ་རྣམ་པས་བསྐལ་པས་མི་མཚུངས་ཏེ། མ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱང༌། མདུན་འདིར་ཙནྡན་ཁེགས་ལ་མ་ལ་ཡར་མི་ཁེགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བ་ནི། འཇིམ་པ
Chinese
如是。 仅有乐、苦、痴，并不能成立主体的遍在性，而且主体的影像的乐苦所缘的方面之法也不成立。第二，仅是随顺自性和能力，并不能遍及成为一体，因为主体和我也同样是所知，狐狸和狮子也同样是生物。这些不能说在主体上是一，因为显而易见。用产生来成立存在是相违的理由，因为存在在第二刹那灭尽，所以不能产生。第三，仅仅成立其他事物，并不能成立我，就像用瓶子来成立布匹一样。如果用非聚合的他者来成立，则是相违的，因为仅仅是聚合不能成立常恒的意义。有六种损害：多种的主体༼༡༽，以及因上的果存在，以及我于境上享受，以及乐苦隐蔽，以及心隐蔽，以及破斥坏劫。第一种有三种：努力无意义，三者不能成为一，错乱与不错乱不合理。第一，吃了食物等的因，以及修道变得无意义，因为饥饿等和轮回的痛苦是常恒的。就像变成微尘被粗大者压制一样，如果说粗大的快乐压制了痛苦就没有过失，那么那个痛苦就成了不是痛苦，因为没有体验到。那些微细和粗大也不是一，因为法相违背。《释量论》中说：“如果痛苦就在那里，为何不损害极喜？ 舍弃粗大而变成微细，那些微细和粗大都是无常的。 因为具有力量而压制，如果不是体验，什么不是体验的自性？那又怎么是感受？”就像这样。第二，乐、苦、舍三种心不能聚集为一，因为心༼༡༽和感受二者法相违背。第三，如果这些所知显现为多种，但主体的自性唯一，那么，一显现为多的心是错乱还是不错乱？如果不错乱，则多种真实地成为真实
English
As it is. The pervasiveness of the principal is not established by mere pleasure, pain, and ignorance, and the aspect of the object of pleasure and pain of the principal's image is not established either. Secondly, it is not pervaded by becoming one merely by following nature and ability, because the principal and the self are also the same as knowable objects, and foxes and lions are also the same as living beings. These cannot be said to be one in the principal, because it is obvious. Establishing existence by production is a contradictory reason, because existence ceases in the second moment, so it cannot be produced. Thirdly, merely establishing another object does not establish the self, just as establishing cloth from a pot. If it is established by something other than aggregation, then it is contradictory, because merely aggregation does not establish the meaning of permanence. There are six kinds of harm: the various principals ༼༡༽, and the existence of the result in the cause, and the self enjoying the object, and the concealment of pleasure and pain, and the concealment of mind, and the refutation of the destruction of the eon. The first has three: effort is meaningless, the three cannot become one, and confusion and non-confusion are unreasonable. First, the cause of eating food, etc., and the practice of the path become meaningless, because hunger, etc., and the suffering of samsara are permanent. Just as becoming a dust particle is suppressed by the coarse, if it is said that coarse pleasure suppresses suffering, then there is no fault, then that suffering becomes not suffering, because it is not experienced. Those subtle and coarse are also not one, because the dharma is contradictory. In the Pramāṇavārttika it says: "If suffering is there, why does it not harm great joy?" Abandoning the coarse and becoming subtle, those subtle and coarse are impermanent. Because it has the power to suppress, if it is not experience, what is not the nature of experience? How is that feeling?" Like this. Secondly, the three minds of pleasure, pain, and neutrality cannot be gathered into one, because the mind ༼༡༽ and feeling are contradictory in dharma. Thirdly, if these knowable objects appear as various, but the nature of the principal is only one, then is the mind that appears as one as many confused or not confused? If it is not confused, then the many truly become true
Chinese
因为是显现为多种且不错误的所取境之故。如果承认，则一个事物会消失。如果错乱，则它的境是无实有的，因为仅仅是无实有之故，所以极不应成为一个事物。自己宗派中一些人认为，显现为多种的这个，虽然显现为多种，但在心中是真实的，就像说是味道一样，这本身就被驳斥了。」「。破斥果存在于因中分二：意义不合理，比喻不成立。第一分七：应成可见，应成不因缘而成为他体，应成相违相合，应成果的作用，应成与因的数量相同的果，应成一切是一切的事物，明与不明的考察相同。第一，因为芝麻中存在芝麻粒之故，应成可见。如果说不遍，因为不明显之故。应成现在存在和后来的可见不是一个，因为明与不明存在的二者相违之故。在不明显的八个原因中，也不应是远和近，因为因和处所是一个。不应是根衰败、遮蔽、压伏，因为见到因。 」 「不应是无意，因为信任果的有无。不应是细微，因为比因粗大。不应是混合，因为小的容器容不下大的，仅仅混合一部分也不能遮蔽其他。对此，如果仅仅是不见而遮蔽吗？如果遮蔽，则因为遮蔽天和地狱等，外道就成立了。如果不遮蔽，则数论派的因中的果就不遮蔽了。在境上，有能显现和不能显现两种，能显现的因为不观察而遮蔽，不能显现的不遮蔽，所以没有两种过失。其中，以境、时、显现三种遮蔽的是不能显现的，如不悦耳的声音的瓶子，具有多种成分的云，食肉者等。」「。没有被这三种遮蔽的是能显现的，如日月。因此，如果瓶子等存在就必须显现，而地狱等以境或方式遮蔽，所以不相同，虽然不观察相同，但就像这里遮蔽旃檀，而在马拉雅不遮蔽一样。应成不因缘而成为他体，是说泥土
English
Because it is the object of apprehension that appears as many and is not mistaken. If admitted, then one thing will be lost. If confused, then its object is unreal, and because it is merely unreal, it should not be a single thing at all. Some in their own school think that this appearance of multiplicity, although appearing as many, is true in the mind, just as saying it is of one taste, is itself refuted." "The refutation of the existence of the effect in the cause is twofold: the meaning is unreasonable, and the analogy is not established. The first has seven parts: it should be visible, it should not become different due to conditions, it should be contradictory and coincident, it should be the function of the effect, it should be the effect of the same number as the cause, it should be that everything is the thing of everything, and the examination of clear and unclear is the same. The first is that it should be visible because there are sesame seeds in sesame. If you say it is not pervasive because it is not clear, then it should not be the same as the visibility of the present and the future, because the two existing in clear and unclear are contradictory. Among the eight reasons for being unclear, it should not be far or near, because the cause and the place are the same. It should not be the decay of the senses, obscuration, or suppression, because the cause is seen." "It should not be unintentional, because it trusts in the existence or non-existence of the effect. It should not be subtle, because it is coarser than the cause. It should not be mixed, because a small container cannot hold a large one, and mixing only a part cannot obscure the others. Therefore, is it obscured by merely not seeing it? If it is obscured, then because the gods and hells are obscured, the heretics will be established. If it is not obscured, then the effect in the cause of the Samkhya school is not obscured. In terms of objects, there are two types: those that can appear and those that cannot. Those that can appear are obscured because they are not observed, and those that cannot are not obscured, so there are no two faults. Among them, those obscured by the three: object, time, and appearance, are those that cannot appear, such as the unpleasant sound of a vase, clouds with various components, and flesh-eaters." "Those not obscured by these three are those that can appear, such as the sun and moon. Therefore, if vases and so on exist, they must appear, while hells and so on are obscured by object or manner, so they are not the same, although not observing is the same, but just as sandalwood is obscured here, but not in Malaya. It should become different without conditions, that is, clay.