Tibetan
་བྱ་༼༡༽མེད་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །དེ་དབྱེ་དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་གྱུར། ། ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་ལ་གནས་སྐབས་རྐྱེན་གྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། །གཅིག་པུ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལ་ཤེས་རིག་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རེ་རེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ན་འགྲོ་འོང་མེད་པའོ། །བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་དུའང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྣང་སྲིད་ཀུན་གཙོ་བོས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟ་བ་པོ་ཡིན་ཏེ་གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་བདེར་ངོ་སྤྲད་ན་གཟུགས་ལྟ་བུ་མཐོང་དུས་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་ཡེར་རེ་སང་ངེ་བ་ཡུལ་ཐོག་ན་མི་རྟོག་པར་རང་གནས་སུ་ནང་དུ་ཤར་བ་དེ་ལ་བདག་ཅེས་ཟེར་བས། དེ་ལ་གོམས་པ་དག་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཤིང་བསག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མལ་ཆ་དང་སྟན་བཞིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ལ་དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས་མེད་ལ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྩོད་གཞིར་གྱུར་པ་ན་གཞན་སྐྱེས་བུ་ལས་འོས་མེད་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བེམ་པོ་དང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི་བེམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡིན་ལ་བདག་གཅིག་པུ་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་དུ་བརྗོད་པས་གཞག་ལ་མུ་བཞི་ལས། གཙོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའི་མུ་སྟེ་སུས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་དང་བློ་དང་ཡུལ་ལྔ་སྟེ་བདུན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀའི་མུ་སྟེ། གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེས་ཤིང༌། བློ་ལས་ང་རྒྱལ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་སོགས་སྐྱེ་ལ། ༼༡༽དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ། བཅུ་དྲུག་ནི་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ན་སྟེ་གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེས་ཤིང༌། ཕར་ལ་སུ་ཡང་མི་བསྐྱེད་པས་སོ༼༢༽། །བདག་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ་སུས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕར་ལའང་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་དེང་སང་རང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་རློམ་པའི་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་འདོ
Chinese
「བྱ་༼༡༽མེད་外道们考察。 那些区别，那些区别稍微依靠着，外道们的规矩就变得不同了。」就像这样。 那个是知识，因为是认识境的缘故。是常，因为三时不变的缘故。 那个也是自性不变，但有时因为因缘而变成快乐等等，他们是这样认为的。是唯一，因为每个有情只有一个知识的缘故。 那个每一个也遍布一切，所以没有来去。不是作者，因为什么也不做的缘故，因为显有的一切都是主物所做的缘故。是食者，因为享受主物所变的形象的缘故。 容易理解地介绍，就像见到色法时，清晰而不阻碍的知识，耶尔瑞桑额瓦，在境上不分别，在自位中向内生起，那个叫做我。 习惯那个就想要解脱。 那个也是眼等二十四法，是为他者做事的，因为是积聚的，例如床具和垫子一样。 所知只有那么多二十五，二十四成为争论的焦点时，就认为除了补特伽罗之外别无选择。 第二个是安立，有三种，从物质和智慧的角度安立，从因和果的角度安立，」 「从世俗和胜义的角度安立。 第一个是物质二十四，而我唯一是智慧。 第二个是用自性和变异来表达而安立，有四句，主物是自性唯一的句，因为谁也没有产生它。 我慢和智慧和五境，这七个是因果二者的句，从主物产生，」「从智慧产生我慢，从我慢产生那些等等，」 「༼༡༽从那些产生五大种的缘故。」 「。 十一个根和五大种，这十六个是变异唯一的，从主物产生，对其他谁也不产生」「的缘故༼༢༽。 我不是因果二者，因为谁也不产生，对其他也不产生的缘故。 这种方式现在被一些自认为是自己范围内的伟人所抛弃
English
"The non-existent heretics investigate. Those distinctions, those distinctions rely on slightly, the heretics' rules become different." Like that. That is knowledge, because it is the reason for knowing the object. It is permanent, because it does not change in the three times. That is also the nature does not change, but sometimes it changes into happiness and so on due to conditions, they think so. It is unique, because each sentient being has only one knowledge. Each of those also pervades everything, so there is no coming and going. It is not the doer, because it does not do anything, because all phenomena are done by the chief. It is the eater, because it enjoys the transformations emanated by the chief. To introduce it in an easy-to-understand way, like when seeing a form, the clear and unobstructed knowledge, Yerre Sangewa, does not discriminate on the object, but arises inwardly in its own place, that is called self. Those who are accustomed to that want to be liberated. That is also the twenty-four dharmas such as the eye, which are for the sake of others, because they are accumulated, like bedding and cushions. There are only twenty-five knowable things, and when the twenty-four become the focus of debate, it is thought that there is no choice but the person. The second is the establishment, there are three types: establishment from the perspective of matter and wisdom, establishment from the perspective of cause and effect," "establishment from the perspective of conventional and ultimate truth. The first is that the twenty-four material things, and I alone am wisdom. The second is established by expressing it as nature and transformation, there are four sentences, the chief is the only sentence of nature, because no one has produced it. Arrogance and wisdom and the five objects, these seven are the sentences of both cause and effect, produced from the chief," "arrogance is produced from wisdom, and those etc. are produced from arrogance," "༼༡༽because the five elements are produced from those. ". The eleven senses and the five elements, these sixteen are the only transformations, produced from the chief, and do not produce anyone else""because of that༼༢༽. I am neither cause nor effect, because no one produces it, and it does not produce anyone else. This method is now abandoned by some great people who claim to belong to their own scope
Tibetan
ད་དེ། སེམས་ཉིད་ད་ལྟ་བ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཡང་མེད་ཅིང༌། འདིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཡང་མི་བསྐྱེད་པས་དེའི་ངང་དུ་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་གྲངས་ཅན་དང་འདོད་པ་གཅིག་པས་དེའི་ཕྱོགས་ལ་བརླན་ནོ། །སྔ་མ་ལས། གཙོ་བོ་རང་བཞིན་ཉིད་འགྱུར་མིན། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རང་བཞིན་དང༌། །འགྱུར་བ་བཅུ་དྲུག་འགྱུར་བ་ཉིད། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་མིན། །ཞེས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། གཙོ་བོ་བེམ་པོ་དང༌། བདག་ཤེས་རིག་སྐྱེས་བུ་གཉིས་དོན་དམ་ཡིན་ལ། གཞན་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག།མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་མ་ཡིན། ། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གང་གྱུར་པ། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་གསོག །ཅེས་སོ། ། རང་གི་སྡེ་པས་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སྣང་ཚུལ་མི་བདེན་ཡང༌། གཙོ་བོར་བདེན་པར་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་དོན་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི་དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་རང་བཞིན་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་ཆ་ལུགས་གང་ལྟར་ཡང་འདྲ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་པ་ལྟར་རལ་པའི་ཁུར་བུའམ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ལྟར་སྐྲ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་སམ། གཅེར་བུ་པ་ལྟར་སྐྲ་སྤྱི་བོར་འདུག་ཀྱང་གྲོལ་བ་ཉིད། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་ལས། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཤེས་ན། །རལ་པའམ་སྤྱི་བོ་ཅོད་པན་ནམ། །ཆ་ལུགས་གང་གིས་གནས་ཀྱང་རུང༌། ། གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ཐོབ་པས་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བྱུང་སྟེ། ཀྱེ་མ་ཡུན་རིང་པོར་དོན་མེད་པའི་སྣང་བས་བསླུས་སྙམ་ནས། རྣམ་འགྱུར་འདི་རྣམས་ཅི་ལས་བྱུང་བ་བརྟགས་པས། གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པར་ཤེས་ནས། གཙོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ངོ་ཚ་བའི་ཚུལ་དུ་བྲོས་ཏེ་སོང་བ་དང༌། མའི་ཕྱིར་ཕྲུ་གུ་འབྲངས་པ་བཞིན། རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་འབྲངས་པས་ཤེལ་རས་དང་བྲལ་བ་ལྟར་བདག་གཅིག་པུ་ཡུལ་ལ་མི་བསྐྱོད་པར་རྟོག་མེད་རྩེ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ནི་ཐར་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད། གནོད་བྱེད་ཡོད། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཙོ་བོ་མི་འགྲུབ་པ། རྒྱུ་འབྲས་མི་འགྲུབ་པ། བདག་མི་འགྲུབ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་དེ་ཡང་མེད་པ་གཞན་ལས་གྲོལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་ཉིད་མེད་པ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོ
Chinese
然后，現在的心性是清晰而不作概念的，這沒有任何因果關係，它也不產生任何因果，所以要習慣於那種狀態，這似乎是一種介紹。它與數論派的觀點相同，因此傾向於那個方向。如前所述：「主體自性不變異，偉大等七自性與，十六變異是變異，士夫自性不變異。」關於兩種諦的建立是：主體是物質，以及作為意識的士夫這兩者是勝義諦，其他二十三者是世俗諦。其中說：「三種 गुण 的自性至高無上，不會變成見道的道路。」「任何變成見道道路的，都像幻覺一樣非常虛假。」這與自己的宗派承認顯現是幻覺不同，雖然顯現不真實，但在於是否承認主體是真實的區別。第三，通過了解它們的意義而解脫，就是只要很好地了解並禪修二十五諦的自性，無論是什麼樣的儀表都一樣。就像自在派一樣，頂著髮髻；或者像遍行外道一樣，頭髮在頭頂上束起來；或者像裸體派一樣，頭髮在頭頂上，也能夠解脫。自在黑天說：「若知二十五諦，無論髮髻或頂髻，以任何儀表安住，都能解脫，對此毫無疑問。」此外，瑜伽士通過獲得禪定的心，對一切欲妙都感到厭倦，心想：唉，我長期以來被無意義的顯現所欺騙。當他調查這些變異從何而來時，他知道這是主體所變現的。當他看著主體時，主體以羞愧的方式逃走了。就像孩子追隨母親一樣，變異也追隨主體，因此就像與玻璃布分離一樣，自我獨自不移動到對象上，而是安住在無分別的專注中，這被稱為解脫。對此進行反駁有三點：沒有能成立的，有能損害的，以及通過了解不能解脫。第一點有主體不能成立，因果不能成立，以及自我不能成立這三點。第一點是，即使它不存在，從其他事物中解脫出來，也不能成立事物的遍在性，因為它不是從自身不存在的事物中解脫出來的。就像虛空中的花朵一樣。
English
Then, the nature of mind now is clear and non-conceptual, this has no cause and effect, and it does not produce any cause and effect, so one should become accustomed to that state, this seems to be an introduction. It is the same as the Samkhya's view, so it leans towards that direction. As it was said before: "The chief nature does not change, the seven, such as the great one, are nature and, the sixteen changes are changes, the person's nature does not change." Regarding the establishment of the two truths: the chief is matter, and the person who is consciousness, these two are ultimate truth, the other twenty-three are conventional truth. It says in that very text: "The nature of the three qualities is supreme, it does not become the path of seeing." "Whatever becomes the path of seeing, is very false like an illusion." This is different from one's own school's acceptance of appearances as illusions, although appearances are not true, the difference lies in whether or not one accepts the chief as true. Third, liberation through understanding their meaning is that, as long as one understands well and meditates on the nature of the twenty-five tattvas, whatever the appearance may be, it is the same. Just like the Maheshvaras, with a burden of matted hair; or like the wandering ascetics, with hair tied on the crown of the head; or like the naked ones, with hair on the crown of the head, one can still be liberated. Maheshvara Krishna says: "If one knows the twenty-five tattvas, whether with matted hair or a topknot, abiding in any appearance, one will be liberated, there is no doubt about this." Furthermore, the yogi, having obtained the mind of meditative absorption, becomes disgusted with all desirable qualities, thinking: alas, I have long been deceived by meaningless appearances. When he investigates where these changes come from, he knows that they are manifested by the chief. When he looks at the chief, the chief runs away in a shameful manner. Just as a child follows its mother, the changes also follow the chief, so just like being separated from a glass cloth, the self alone does not move to the object, but abides in non-conceptual one-pointedness, this is called liberation. There are three points to refute this: there is no proof, there is harm, and one cannot be liberated through knowledge. The first point has three aspects: the chief cannot be established, cause and effect cannot be established, and the self cannot be established. The first point is that, even if it does not exist, being liberated from other things, the pervasiveness of things cannot be established, because it is not liberated from things that do not exist themselves. Like a flower in the sky.