Tibetan
།རྟག་པ་མེད་ལྟར་ཆད་པའང་ག་ལ་ཡོད། །ལྟ་བ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་འདུས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་འདུས་ལྟར། །ཞེས་པ་སྔར་ཡང་བཀག་ཟིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དགག་པ་ནི། རྟག་པ་མེད་དེ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་ཞིང་རགས་ཕྲ་གང་དུའང་དཔྱད་ན་མི་བཟོད་པས་རྟག་པའི་གཞིར་མི་རུང་བ་དང༌། ཆད་པ་མེད་དེ་ཡོད་པར་སྣང་བ་དག་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ལ། མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆད་པའི་རྒྱུར་མ་གྲུབ་པས་ཆད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་བདག་རྟག་གོ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་གཅིག་ན་ཕུང་པོ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ལྟར་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་པའི་བདག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང༌། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་མི་རྟག་ཀྱང་བདག་གི་རྒྱུན་རྟག་པས་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ། །ཕྲེང་བ་དམག་ལ་སོགས་བཞིན་བརྫུན། །ཞེས་པའི་རིགས་པས། རྒྱུན་ནི་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་གསུམ་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། ཆ་ཤས་མེད་པས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་བདག་ཡོད་པའང་མི་འཐད་དེ། དོན་བྱེད་ན་ཅིག་ཅར་རམ་རིམ་གྱིས་བྱེད། ཅིག་ཅར་བྱེད་ན་བུ་ཆུང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་རྒན་པོར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དམིགས་ལ། རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་ལ་སྔ་མ་འགག་པ་དང༌། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པ་ཚོགས་པ་མེད་པས་ཀྱང་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། བྱ་བྱེད་རྫས་འགལ་བས་ཀྱང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆད་པར་ལྟ་ན། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་སྔར་བཞིན་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་གཞུང་བསྡུ་བས་ཏརྐ་སྡེ་ལྔར་བསྟན་པ་ནི། རང་བཞིན་མང་ལྡན་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་ཉིད། །གྲངས་ཅན་བྱེ་བྲག་སྤྱོད་པ་གཅེར་བུ་པ། །ཕུར་བུ་པ་དང་དེ་ལྟར་ལྔ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསལ་བ་མཐའ་ཡས་པ
Chinese
如同没有常，断灭又在哪里呢？三百六十种见解，都归结于坏聚见。在《摄论》中说：“如坏聚见中包含六十二见。”这在之前也已经驳斥过了。然而，一切都归结于常断二见，因此，驳斥它们是：没有常，因为一切境和识都在变化，无论在粗细任何方面观察都无法忍受，所以不能作为常的基础。没有断，因为显现为存在的事物都依赖于各自的因缘，而没有的事物，如虚空等，不能成立为断灭的因，所以不能成立为断灭。如果说我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：神我、灵魂）是常的，那么，我和蕴（梵文：skandha，梵文天城体：स्कन्ध，梵文罗马拟音：skandha，汉语字面意思：聚集）是一体还是他体？如果是一体，那么就像蕴生灭一样，我也将生灭。如果是他体，那么就无法找到五蕴之外的我。因为粗大的微尘和刹那的微细自性都不能成立，因此我也不能成立。《中观根本慧论》中说：“如果蕴就是我，那么就将有生和灭。如果我和蕴是他体，那么就将没有蕴的体性。”就像这样。如果说我不常，但我的相续是常的，所以我是常的，这也是不行的。《二谛论》中说：“相续和刹那，如同军队的队列等一样是虚假的。”根据这个道理，如果相续是刹那的队列，那么刹那的前后现在三者就不能相遇，而且因为没有部分，所以也不能成为刹那和相续，因此被驳斥了。又，如果我说我能周遍有情而起作用，我存在也是不合理的。如果起作用，那么是一起起作用还是次第起作用？如果一起起作用，那么就会看到小孩的刹那变成老人等的过失。如果次第起作用，那么因为先前的已灭，后来的未生，没有集合，所以也没有起作用的能力。而且，能作和所作是相违的，所以也是不合理的。如果执着于断灭，那么一切无因等的誓言也如先前一样被驳斥了。现在，将所有这些的宗派和论典归纳起来，以五种外道论典来显示，即：自性、多、具足、种种，这些就是数论派、胜论派、顺世外道、裸形外道、富兰那迦叶派，就是这样五种。外道以种种名称的差别而显现为无边无际。
English
Where is annihilation if there is no permanence? All three hundred and sixty views converge on the view of the perishable aggregate. As stated in the Compendium, 'Just as sixty-two views are contained within the view of the perishable aggregate.' This has already been refuted. However, since everything converges on the two views of permanence and annihilation, the refutation of these is: There is no permanence because all objects and consciousness change, and they cannot withstand examination in any gross or subtle aspect, so they cannot serve as a basis for permanence. There is no annihilation because things that appear to exist depend on their respective causes and conditions, and things that do not exist, such as space, are not established as causes of annihilation, so annihilation is not established. If you say that the self (ātman, आत्मन्, ātman, soul) is permanent, is it one with or different from the aggregates (skandha, स्कन्ध, skandha, heap)? If it is one, then just as the aggregates arise and cease, so too will the self arise and cease. If it is different, then the self apart from the five aggregates cannot be found. Because the coarse atom and the subtle nature of the moment cannot be established, the self cannot be established. As stated in the Root Verses on the Middle Way, 'If the aggregates were the self, then it would be subject to arising and ceasing. But if it were other than the aggregates, it would lack the characteristics of the aggregates.' It is like that. If you say that the self is not permanent, but the continuum of the self is permanent, so the self is permanent, that is also not valid. As stated in the Two Truths, 'Continuum and moment, like a row of soldiers, are false.' According to this reasoning, if the continuum is a row of moments, then the three moments of past, future, and present cannot meet, and because it has no parts, it cannot be a moment or a continuum, so it is refuted. Furthermore, if you say that the self exists because it can pervade sentient beings and perform actions, that is also unreasonable. If it performs actions, does it do so all at once or gradually? If it does so all at once, then the fault of a young child turning into an old person in an instant is observed. If it does so gradually, then because the previous one has ceased and the later one has not yet arisen, there is no collection, so there is no ability to perform actions. Moreover, because the agent and the action are contradictory substances, it is also unreasonable. If you cling to annihilation, then the assertion that everything is without cause, etc., is refuted as before. Now, summarizing all these tenets and doctrines, they are shown as five Tirthika (non-Buddhist) schools: Nature, manifold, possessing, various, these are the Samkhya, Vaisheshika, Lokayata, Ajivika, and Pūraṇa Kāśyapa schools, these are the five. The outsiders are revealed as limitless through the distinctions of various names.
Tibetan
་དེ་དག་ཀྱང་གཞུང་བསྡུ་ན། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་རྣམ་པ་ལྔར་མཛད་དེ། གྲངས་ཅན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་པ་དང༌། གཅེར་བུ་པ་དང༌། ཕུར་བུ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བཞི་ནི་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་འཛིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཆད་པའི་སྡེ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་དང་པོ། གྲངས་ཅན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་དག །ཤེས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་གང་དེ་རྫུན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་འགལ་བ་ཉེ་བར་སྡུད། །སྔོན་གྱི་ཤེས་ལྡན་དག་གི་གཞུང་ཕྱི་མོ་གྲངས་ཅན་པས་བདག གཙོ་བོ། དེའི་རྣམ་འགྱུར་གསུམ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རྫུན་པའི་ཕྱིར། ཐར་པ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་འགལ་བར་ཞུགས་པ་སྡུད་པ་དག་ལ་ནམ་ཡང་གྲོལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་ན། འདོད་པ་དགོད་པ་དང༌།འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་༼༡༽ལས། དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་དུས་སུ་བྱུང་བ་གངས་རི་ན་ཡོད་པའོ། །དེའི་གཞུང་ནི། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་དང༌། རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལའང་དབང་ཕྱུག་ལྷར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་འདོད་དོ། །དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ། ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང༌། ཆེན་པོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་དང༌། ཡུལ་དེ་ཙམ་ལྔ་དང༌། འབྱུང་བ་ལྔ་དང༌། སྐྱེས་བུའོ། །དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་ནི། རྣ་བ་དང༌། མིག་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཏེ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང༌། ཁ་༼༡༽དང༌། ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་དང༌། བཤང་ལམ་དང༌། ཆུ་སོ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང༌། དེ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིད་དོ། །ཡུལ་ལྔ་ནི། གཟུགས། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱའོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ནི། ས། ཆུ། མེ། རླུང༌། ནམ་མཁའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ། གཏི་མུག་སྟེ་བར་མ། བདེ་བ་གསུམ་འདུས་ཤིང་ཆ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་ཆ་མི་མཉམ་ན་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཤས་ཆེ་ན་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས། གཏི་མུག་སྟེ་བར་མ་ཤས་ཆེ་ན་དུད་འགྲོ། བདེ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་མཐོ་རི
Chinese
如果归纳这些宗义，以前的论师们分作五类：数论派、胜论派、行派、裸形派和富兰那迦叶派。其中前四种是执持常说的宗义，后一种则被安立为断见派。《数论派的“我”与“主”，以及种种变异》。《凡是说通过知识获得解脱的都是虚假的，因为他们将自性与解脱视为不同，从而导致矛盾。》“以前的智者们的根本宗义，数论派认为‘我’、‘主’，以及它的三种变异，通过了解并修习它们就能获得解脱，这也是虚假的。因为解脱与自性是不同的，陷入矛盾的积聚者们永远无法获得解脱。”这是佛教徒所说的。在这里，如果详细解释它的分类，就是陈述观点和阐述矛盾(1)。首先，导师名叫圣者迦毗罗，他通过苦行之道获得了共同的功德，出现在国王统治国土的时代，住在雪山（喜马拉雅山）中。他的宗义有《自在黑天》、《六十经》和《五十相》等。其中也有认为自在天是神和不认为是神两种。其宗义的究竟是：认为所知的法有二十五种。确定它有三点：各自的体性、分类，以及通过知识如何解脱的方式。首先，有二十五种自性：主、大、我慢、十一种根、五唯、五大和补卢沙（ पुरुष ，puruṣa，士夫）。十一种根是：耳、眼、鼻、舌、身，这五种是智慧的根；口(1)、手、足、大便道、小便道，这五种是身体的根；以及与所有这些共同的心。五唯是：色、声、香、味、触。五大是：地、水、火、风、空。其中，主是微尘、黑暗、勇气，即痛苦、愚痴，也就是中间状态，快乐三种聚集且成分相等的自性。如果这三种成分不相等，就会投生到六道中。其中，痛苦成分多就投生到地狱和饿鬼，愚痴也就是中间状态成分多就投生到畜生，快乐成分多的众生就投生到高处。
English
If we summarize these tenets, the previous teachers made five
Tibetan
ས་ལྷ་མིར་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་ནག་པོའི་གཞུང་ལས། རྡུལ་དང་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཞེས། །བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་མཉམ་གནས་ན། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱར་རབ་བརྗོད་དེ། །མི་མཉམ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ། །གཙོ་བོ་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་ཏེ། བེམ་པོ་ཡིན་པ། རྟག་པ་ཡིན་པ།གཅིག་པུ་ཡིན་པ། འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ། མི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་བེམ་པོའི་དོན་ནི། ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་གཟུགས་ཅན་དུ་ཡོད་པར་ཡང་མི་འདོད་པས་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བར་བསྟན་ཏོ། །རྟག་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་གནས་པའོ། །གཅིག་པུ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་གཙོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པའོ། །འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོ་ལས་བྱུང་བའོ། །མི་སྣང་བ་ནི། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་བསམ་གཏན་གྱི་མིག་ཐོབ་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་མིག་གིས་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུར་གནས་པ་དེ་མཐོང་ཡང༌། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིའང་ཆུ་བུར་གྱི་མིག་གིས་བལྟར་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་ལ་ཆུ་བུར་གྱིས་མི་མཐོང་བས་ཆ་གཉིས་པའོ། །གཙོ་བོ་དེ་ཉིད་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་ཡོད་དེ་མེད་པ་གཞན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པར་ཡོད་དེ། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲུབ་པ་ཉིད། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་ལས། མི་དགའ་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང༌། །མྱ་ངན་དང་ནི་འཁྲུག་པ་དག །ལན་འགར་ཡང་ནི་སྣང་འགྱུར་བ། །འདི་དག་རྡུལ་གྱི་རྟགས་སུ་འདོད། །རྨོངས་དང་དེ་བཞིན་གཏི་མུག་དང༌། །བག་མེད་གཉིད་དང་གཡེང་བ་དག །ལན་འགར་ཡང་ནི་སྣང་འགྱུར་བ། །འདི་དག་མུན་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །རངས་དང་མགུ་དང་ཀུན་དགའ་དང༌། །བདེ་དང་ཞི་བའི་སེམས་ཉིད་ དག །ལན་འགར་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །འདི་དག་སྙིང་སྟོབས་ཡོན་ཏན་ཡིན། ། ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་གསུམ་ཆ་མི་མཉམ་པ་ལས་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། དེའང་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་བློའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། བེམ་པོ་དང༌། རྣམ་བཅས་དང༌། སྐྱེས་བུའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆོས་དང་གསུམ་ལྡན་ནོ། །བེམ་པོ་ནི་སེམས་མེད་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ནི། གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་སྟེ། བློ་ཤེལ་གྱི་ཁང་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ། ཕྱི་ནས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་དང༌། ནང་ནས་བདག་གི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལ་བདག་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བ
Chinese
所谓“地神生于人”是指，在《自在黑论》中说：“尘、暗与坚毅，这些功德若共存，则被极称为‘主’，若不均等则被称为‘行者’。”这样阐述。那个“主”也具有五种特征：是物质性的，是常恒的，是唯一的，是行者的作者，是不可见的，因此是隐蔽的。其中，物质性的意思是：没有意识，也不认为是具有形体的，因此显示为任何人也看不见。常恒是指从无始至无终之间存在。唯一是指遍及一切所知的主，只有一个。行者的作者是指一切器情世界都从主产生。不可见是指，除了获得数论等禅定之眼的人以外，其他人看不见。通过禅定之眼能看见常恒唯一的那个，但即使是数论等，也无法用肉眼观看，因此被称为所有人看不见。也就是说，用禅定之眼能看见，用肉眼看不见，因此是二分的。那个主本身存在于事物的法性中，因为它从不存在的其他事物中解脱出来，并且遍及一切，因为它遍及乐、苦、舍，这本身就是证明。在《自在黑论》中说：“不喜与完全的痛苦，悲伤以及争斗，有时也会显现，这些被认为是尘的特征。愚昧以及同样的痴迷，放逸、睡眠和散乱，有时也会显现，这些是暗的功德。喜悦、满足和欢喜，快乐和寂静的心性，有时也会显现，这些是坚毅的功德。”这样说道。这三者从不均等的状态中转变，其中“大”是智慧的异名，具有物质性、具相、以及享受补特伽罗之境的三种功德。物质性是指无心且非形体的。具相是指显现影像，就像智慧是玻璃的房子一样，从外面显现色、声、香、味、触，从里面显现自我的影像，两种影像混合在一起，被称为自我享受境。
English
The saying "earth deities are born as humans" refers to what is stated in the treatise of the Black Lord of Power: "Dust, darkness, and fortitude, when these qualities coexist, are highly proclaimed as 'the chief'; when they are unequal, they are said to be 'travelers'." That chief also possesses five characteristics: being material, being eternal, being singular, being the agent of travelers, and being invisible, thus being hidden. The meaning of material is that it is without consciousness and not considered to have form, thus it is shown to be unseen by anyone. Eternal means existing from beginningless to endless. Singular means that there is only one chief pervading all knowable things. The agent of travelers means that all containers and contents arise from the chief. Invisible means that it is unseen by others except those who have attained the eye of meditative concentration, such as the Samkhyas. Although the eternal and singular one can be seen with the eye of meditative concentration, even the Samkhyas cannot see it with the eye of flesh, so it is called unseen by all. That is, it can be seen with the eye of meditative concentration but not with the eye of flesh, thus it is twofold. That chief itself exists in the nature of things because it is liberated from other non-existent things, and it is pervasive in all things because it pervades happiness, suffering, and equanimity, which is proof in itself. In the Black Lord of Power it says: "Displeasure and complete suffering, sorrow and strife, sometimes also appear, these are considered signs of dust. Ignorance and likewise delusion, heedlessness, sleep, and distraction, sometimes also appear, these are the qualities of darkness. Joy, satisfaction, and delight, happiness and the nature of peaceful mind, sometimes also appear, these are the qualities of fortitude." It is said that these three transform from an unequal state, and "great" is a synonym for intelligence, possessing the three qualities of being material, having form, and enjoying the realm of the person. Material means being without mind and without form. Having form means that images appear, like intelligence being a house of glass, where form, sound, smell, taste, and touch appear from the outside, and the image of the self appears from the inside, and the two images are mixed together, which is called the self enjoying the realm.